ſ. XXXIIIIQueſtioiſ. 4RXV Queſtio75 2
piſ. XXXIin ſymbolo athanaſij. qꝛ deꝰ pr̄ deꝰ filiꝰ deꝰ .ſ.ſ.⁊ tn̄ non tres dij ſꝫ vnus eſt deus. ⁊ ſic de alijs.Et ſi dicat̉ ꝙ ꝙͣuis nō ſint ꝓpͥe vnꝰ deꝰ. tn̄ nōſūt tres dij. ⁊ hoc intēdit athanaſiꝰ Cōtra. qn̄aliqͥd de multis p̄dicat̉ diuiſim neceſſario deillis ſil̓ p̄dicat̉. vel ī nūero ſingulari vel plurali. ſꝫ hec ē vera. pat̓ ē deꝰ. ⁊ ſil̓r filiꝰ eſt deꝰ. ⁊ ſil̓rſ.ſ. ē deꝰ. gͦ neceſſario pat̓ ⁊ filiꝰ ⁊ .ſ.ſ. vl̓ ſūt vnꝰdeꝰ vel ſūt tres dij. et nō ſunt vnꝰ deꝰ ẜm iſtaꝫopi. gͦ iſta opi. hꝫ cōcedere ꝙ ſunt tres dij. Cōfirmat̉. qꝛ nō p̄nt dici pr̄ ⁊ filiꝰ ⁊ .ſ.ſ. vnꝰ deꝰ niſi ꝓpt̓ idētitatē eſſentie diuine ī eis. ſꝫ hͦ nō ſufficit qꝛ quātūcūqꝫ ī diuerſis cōpoſitis ſit eadēmateria ẜm numerū. nūqͣ ꝓpter hoc pn̄t dicivnū cōpoſitū. etiā ſi eadē ſil̓ eſſet ſub diuerſiscōpoſitis. adhuc nō dicerētur vnū cōpoſitū. gͦeodē mō ī ꝓpoſito ꝓpt̓ idētitatē eſſentie nonpoſſent tres ꝑſone dici vnꝰ deꝰ Pret̓ea qn̄cūqͣꝫ in aliquo cōcurrūt diſtīcta realit̓. ſi faciūt ꝑſe vnū neceſſario illud erit cōpoſitū. gͦ ſi eſſentia ⁊ relatio diſtinguūt̉. ꝑſona cū nō ſit vnū ꝑaccidēs ſꝫ ꝑ ſe erit cōpoſita. Et ſi dicat̉ ꝙ eſſentia nō cōponit cuꝫ relatiōe ꝓpt̓ ſui infinitatē.Hoc nō valet. qꝛ eadē rōne ⁊ eq̄ facilit̓ dicā ꝙmateria nō cōponit cū forma. ꝓpter ſuā minis māentitatem. Ex p̄dictis ſeqͥt̉ ꝙ ꝓprietasvel relatio ē real̓r ꝑſona. q̄ eſt ſcd̓a ꝑs ſcd̓e cōcluſionis. hoc ptꝫ. qꝛ qn̄ aliqͥd ē real̓r om̄e cōſtituēs aliqd̓ cōſtitutū. neceſſario ē real̓r illd̓cōſtitutū. ſꝫ oſtēſuꝫ ē ꝙ relatio ē real̓r diuina eſſentia. ⁊ manifeſtū ē ꝙ ip̄a ē eadē ſibijp̄i real̓r.gͦ ē real̓r ip̄a ꝑſona cōſtituta. qꝛ om̄e cōſtituēsvel ē real̓r ip̄a eſſentia diuina vl̓ relatio ſiue ꝓpͥetas cōſtitutiua. Ad pͥmū pͥncipale pꝫ alibi ꝙ illa maior eſt falſa. niſi ſint idē real̓r ⁊ formalit̓. nō ſic aūt eſt de eſſentia ⁊ ꝓpͥetate ſiuerelatione. ſꝫ hoc ē ſpeciale in diuinis. ſicut eſtibi ſpeciale ꝙ vna res ſimplex ⁊ indiſtincta ētres res. Ad ſcd̓m ꝙ in diuinis conſtituēs⁊ cōſtitutū ſunt idē real̓r. ⁊ nūqͣ alibi. Ad ꝓbationē pꝫ ꝑ p̄dicta ī p̄cedēti diſtīctiōe vbi dictū ē qūo idē pōt referri ad ſe real̓r. qꝛ ī ꝓpoſito hoc nō ē alid̓ ꝙͣ dicere ꝙ prnitas reatr cōſtituit patrem ⁊ ꝙ paternitas realiter eſt pater.Diſtinctionis. xxxiiij. Queſtio vnica.IIIrca diſtīctionem. xxxiiij. quero. Utrū ꝑſona ſit realiter eſſentia diuina.Ꝙ nō. qꝛ ſic multiplicata ꝑſona multiplicaret̉ eſſentia: qd̓eſt manifeſte falſū. gͦ ⁊cͣ. Adoppoſitū eſt magiſter in littera. Ad iſtā q̄ꝫſtionē ptꝫ reſponſio ex p̄cedenti. q. qꝛ qn̄ cōſtituentia ſunt idē realit̓ inter ſe. neceſſario ꝯſti-
tutū eſt idē realiter vtriqꝫ cōſtituentiū. ſꝫ in ꝓpoſito paternitas et eſſentia ſic ſe habent ꝙvtrūqꝫ eſt realiter idē alteri. gͦ perſona que eſtex eis quid conſtitutū eſt idē realiter tā eſſentie ꝙͣ paternitati. Haior ptꝫ. qꝛ ſicut ex diſtīctione reali conſtituentiū cōtingit inferre diſtinctionē realē conſtituti ad vtrunqꝫ conſtituens. ita ex idētitate conſtituentiū cōtingitinferre idētitatē conſtituti cū vtroqꝫ cōſtituēte. Preterea oſtenſum eſt ꝙ paternitas ē eadem realiter cū perſona. gͦ eadē rōne eſſentiaeſt eadem realiter cū perſona. Ad argumētū principale dico ꝙ eſſentia ⁊ perſona nō ſūtide omni modo quo eſſentia eſt eadem ſibijp̄iideo pōt ꝑſona multiplicari multiplicata eſſētia. ſed hoc eſt ſingulare in deo ⁊ nūꝙͣ alibi ponendū. Sed arguitur contra predicta. qꝛ alibi dicit̉ ꝙ ſapientia diuina et bonitas diuinanō diſtinguuntur formalit̓. gͦ eadē rōne paternitas et eſſentia nō diſtinguūtur formaliter.Nec aliter cōueniēter dicitur. ſed dicentes ꝙattributa diſtinguūtur rōne ſicut paternitaset eſſentia ẜm eos diſtinguūtur rōe dicūt magis conuenienter. Circa ſolutionē illius obiectiōis nō opꝫ īmorari. qꝛ alibi dictū eſt ꝙ eſſentia ⁊ paternitas nō ſūt idē formaliter. Sꝫalia rō eſt ꝙͣ quare ſapiētia ⁊ eſſentia nō ſuntidē formaliter. Nec valet. negat̉ de iſtis ⁊ cōcedit̉ de illis. gͦ nō dicit̉ conuenienter. qꝛ vnūnō ſequitur ad aliud. Sic em̄ iſti dicētes ꝙ attributa diſtinguūtur formal̓r. ⁊ ꝙ paternitas⁊ generatio nō diſtinguūtur formaliter nō dicerent conueniēter. Similiter per iſtā rōnemnō dicerent cōueniēter. niſi dicerent ꝙ principiū ꝓducendi vermē ⁊ muſcam diſtinguāturformaliter. ſicut dicunt ꝙ pͥncipiū ꝓducendiverbū ⁊ .ſ .ſ. diſtinguuntur. ⁊ multa alia abſurdiſſima ſequerentur cōtra om̄es homines rōnales ſi ome illud quod ponitur de vno debetponi de alio. Dicā em̄: ꝙ quia in deo natura diuina eſt tres perſone. ideo in creaturis vna natura numero eſt tres perſone Et ſi dicas ꝙ nōeſt ſimile in deo ⁊ in creaturis. ita dico ego ꝙnon eſt ſimile de paternitate et eſſentia et ſapientia. et hoc prius oſtenſum eſt ſufficienterDiſtinctionis. xxxv. Queſtio pͥma.Irca diſtinctionē. xxxv. quero pͥmo.Utrū in deo ſit ſciētia ex ꝑͦnatura rei. Ꝙ non. qꝛ Iſcīa ē effectus demōſtrationis. ſꝫ nihil ī deo ē effectus cuiuſcūqꝫ. gͦ ī deo nō ē ſcīa. Scd̓o. qꝛ i
LXXIII.neſti-
neſti-
Ad prinjle
dicd̓m
neſti-
probat̉ ſcd̓a ꝑsddenis
LXXIII.
Ad principale
ꝯiſtin. Xx. XI
Gecunde
QueſtioPrimo arguitur