Libri primi ſentētiarūDiI. AR¶¶ Queſtio5

impenſum ⁊ alteri repenſum. ⁊ ita diligunt ſeamore impenſo ⁊ repēſo. ⁊ aliquo mō ſicut dicit iohan. in epiſtola ſua. diligamꝰ inuicē nontm̄ lingua ⁊ verbo. ſꝫ oꝑe et veritate. Ita pōtaliquo mō ꝓportionabiliter dici ꝙ pater ⁊ filius diligunt ſe ſpirituſancto. qm̄ vnus alteri impendit et alteri alter repēdit. ⁊ magis ꝓprie ꝙͣ poſſumꝰ nos dicere nos diligere oꝑe etveritate ꝓ quāto .ſ .ſ. eſt formaliter amor ⁊ dilectio. nō ſic aūt opus ē amor ⁊ ꝓpter hoc pat̓⁊ filiꝰ diligūt ſe .ſ.ſ. non tm̄ tanꝙͣ quodā ſignoamoris. ſed etiā diligunt ſe .ſ.ſ. tanꝙͣ amore ꝟovere ab eis ꝓducto. vni eoꝝ impenſo ⁊ alterirepenſo. Sed circa predicta eſt dubiū puerile. quomodo ſcꝫ in diuinis eſt aliqͥd qd̓ nec ēpurū notionale nec purueſſentiale. cū tn̄ nonſit formal̓r perſona. qꝛ ſi diligere eſſet in ꝓpoſito formaliter perſona. ſequeretur ꝙ pater ⁊filius eſſent perſona .ſ.ſ. Ad illud dico ꝙ nōeſt intelligendū ꝙ tale qd̓ nec eſt purū eſſentiale nec purū notionale nec ꝑſona ſit aliqͥd exiſtens in diuinis. ſꝫ ē aliqd̓ ſignū qd̓ no ē realit̓in deo. ⁊ vocat̉ ſic. qꝛ in diffinitiōe ſua expͥmete qͥd noīs ponit̉ aliqͥd qd̓ p̄ciſe ſignificat aliquod cōmune tribꝰ ꝑſonis. ⁊ ponit̉ aliquid qd̓eſt notionale Ad argumētū pͥncipale pꝫ ꝙnō eſt ſimile de ſaꝑe ⁊ diligere. qꝛ ẜm vſuꝫ ſanctoꝝ ſapere nō pōt accipi niſi pure eſſential̓rhoc eſt non ſignificat nec ſupponit niſi ꝓ aliquo cōmuni tribꝰ. Sed diligere ẜm vſum pōtaccipi ſic et aliter. Diſt. xxxiij. Queſtio vnica.Irca diſtīctioInem. xxxiij. q̄ro. Utrū ꝓpriectas diuina ſit realit̓ tā eſſentia ꝙͣ ꝑſona Ꝙ nō ſit eſſentia videt̉. qꝛ ſi aliqua ſint idērealit̓ qͥcqͥd ē real̓r idē vni illoꝝ eſt real̓r idē alteri. ſꝫ filiꝰ eſt realit̓ eſſentiadiuina. gͦ ſi ꝓpͥetas ſit real̓r diuina eſſentia. etfiliꝰ erit realit̓ ꝓpͥetas patris. Itē Ꝙ nō ſitꝑſona videt̉. qꝛ nūqͣ cōſtituēs eſt realit̓ cōſtitutū ꝑ ip̄m. ſꝫ ꝓpͥetas cōſtituit ꝑſonā diuinaꝫgͦ ⁊c. Minor ē manifeſta. Maior ꝓbat̉. qꝛ coſtituens realit̓ refert̉ ad cōſtitutū ſꝫ nihil real̓rrefertur ad ſe. gͦ ⁊cͣ. Ad oppoſitū eſt magiſterin littera. Circa iſtā queſtionē eſſent oſtendende due cōcluſiones. Prima ꝙ relatio velꝓpͥetas patris nō ē eadeꝫ oīmodo cū eſſentiavel ꝑſona quo eſſentia ē eadē ſibijp̄i ⁊ quomodo ꝑſona eſt eadē ſibijp̄i. Secūda ꝙ ꝓprietas vel relatio q̄ eſt in deo realit̓ nō differt realiter ab eſſentia nec a perſona. De primacōcluſione dictū eſt prius diſtinctione. ij. ideode ip̄a pertranſeo modo. Secūdā cōcluſio

ſtionem oſtendā. ⁊ primo p̄mā partē Primo ſic. ſipaternitas et eſſentia ſint due res realiter diſtincte. ita ꝙ nulla vna res eſt realiter vtraqꝫillarū. tūc quero. aut ſunt eque ꝑfecte aut vnaeſt perfectior alia. ſi ſint eque perfecte ⁊ eſſentia diuina eſt deus. gͦ ſunt duo dij. qꝛ ſi vtraqꝫillarū ſit eque perfecta non eſt maior ratio ꝙvna illarū ſit deus ꝙͣ alia. gͦ vel neutra illarū ēdeus vel vtraqꝫ illaruꝫ erit deus. Si dicat̉ ꝙvna illarū rerū eſt perfectior alia. gͦ vna illarūerit imperfecta. gͦ cuꝫ vtraqꝫ illarū ſit eſſentiaperſone. neceſſario aliquid imꝑfectionis eritin perſona. quod eſt hereticū. Si dicat̉ ꝙ ꝑidem argumētū pōt ꝓbari ꝙ due perſone ſūtduo dij. ex quo ſunt diſtincte realit̓. qꝛ aūt ſūteq̄ ꝑfecte aūt vna eſt ꝑfectior alia ⁊cͣ. Iſtainſtantia nō valet. ſi em̄ poneret̉ ꝙ due perſone eſſent diſtincte realiter ⁊ neutra eſſet de eſſentia alteriꝰ. nec etiā aliqua vna res ſimplex⁊ indiſtincta eſſet ille ꝑſone realiter. argumetū eſſet efficax ad ꝓbandū duos deos ꝑ diſtinctionē duarū perſonarū. nā tunc due perſoneeſſent ſicut duo homines vel duo animalia. ⁊tm̄ diſtinguerentur inter ſe. ẜꝫ nō eſt ita qꝛ vnaeſſentia ſimplex ⁊ indiſtincta eſt ambe ꝑſoneIdeo argumētu de duabꝰ ꝑſonis nō valet. ſꝫ īꝓpoſito iſta eſſentia ⁊ iſta relatio ita diſtīguerentur realiter. ꝙ nulla vna res indiſtincta eſſet iſte due res diſtincte. Preterea. qͥncunqꝫaliquid cōponitur vel cōſtituitur ex pluribꝰrealiter diſtinctis. neutrū illoꝝ de illo p̄dicatur niſi tm̄ denominatiue. ſicut qꝛ homo cōponitur ex corpore ⁊ aīa. ideo neutra illarū eſt vera. homo ē aīa. homo ē corpus. accipiendo corpus ꝓ altera parte cōpoſiti. ſꝫ denominatiuevtrunqꝫ predicatur. hec em̄ eſt vera. homo eſtanimatus. et ſimiliter iſta. homo ē corporeꝰ. gͦſi diuina eſſentia ⁊ relatio in deo realit̓ diſtinguerentur. perſona diuina non eſſet deus necdeitas. ſed tm̄ eſſet predicatio denominatiuaPreterea ſi relatio ⁊ eſſentia diſtinguerēturrealiter hec eſſet ſimplicit̓ falſa. pater ⁊ filius⁊ .ſ .ſ. ſunt vnus deus. qꝛ quero pro quo ſtat ibideus. an ſupponat ibi ꝓ perſona. aut pro diuina eſſentia. aut ꝓ relatione ⁊ ꝓpͥetate. Nō ꝓperſona. qꝛ tunc eſſet falſa ſicut hec ē falſa. pater ⁊ filius ⁊ .ſ .ſ. ſunt vna perſona. ſi ꝓ diuinaeſſentia. adhuc eſſet falſa. quia hec eſt faſa ẜꝫiſtam opinioneꝫ pater eſt eſſentia. gͦ ſimilitereſſet falſa iſta. pater ⁊ filius ⁊ ſpirituſſanctusſunt vna eſſentia. Si ſupponat ꝓ relatiōe pꝫetiā ꝙ hec ē falſa. qꝛ nulla vna ꝓpͥetas ē pat̓ ⁊filius ⁊ .ſ.ſ. gͦ omni modo eſſet hec falſa. pat̓ etfiliꝰ ⁊ .ſ .ſ. ſunt vnꝰ deꝰ. vnꝰ dn̄s. vnus omnipotens. ⁊ ſic de alijs cuiꝰ oppoſitū expreſſe dicit̉

iiitiqiiſxſ.ieriierieteꝫleciiiiaariijLxiine pitij xj titqrōnt ⁊ ci facilt̓ uidppititutittem. fxpdictisſect q pprerisana. qeſt icd̓a psſce cōilyelatio ē reqnaliqnd ē mali on̄e cōuſionis. Iqſtitutū. neceſſano ē malrilanēsIrutū hoſtēſuꝫ ē ꝙ rtlatio ē realir dininadima ⁊ manifeſtūipa ē eadē ibupireli.niltipa pona cōſtituta. qꝛ om̄e cōſtitusitiripaeſſentia diuina vl̓ relatis ſiueniiſirutiua. Ad pͥmū pͥncipale pꝫ eliumigeſi fala. nili ſint idē real̓i ⁊ foriiteſtde eſtentia ⁊ ꝓpͥerate ſineit rroc ē ſpeciale in diuinis. ſicut eſtimpūlſeq̄ ma res ſimplet ⁊ indiſtinctamm Adic̓m gindiuinis conſtitumniſircalt. ⁊nūqͣ alibi. 2ylimipaudirid llicrōerbumittmi ad ſe reali.poſlicenpenitas īmapultuliliueliarmullaneſtio vi

De primo

ZCirca. q. oſtēdūt̉cuec nc unionesPrima

Secūda

ZCirca. q. oſtēcee. i cunoPrima

De ſcd̓a

ADiſt. XXXII.Queſtio. I

Ad principole

Reſpōſio

Dubium

Reijcitur

Obijcitu-