Aiſtinctionis XXxijQueſtiones Iet II

Ie II

genita eſt conſtituens filium. quia ſapientiaingenita eſt eſſentia. et ideo ſicut concediturꝙ filius eſt ſapiens eſſentia diuina. ita pōt cōcedi ꝙ filius ſit ſapiens ſapientia ingenita.Et ſi arguatur ẜm beatum auguſtinuꝫ. idēeſt in deo ſapere et eſſe. ergo ſi filius eſt ſapieus ſapientia ingenita filius eſt ſapientia ingenita quod falſum eſt. quia ſi filius eſſet ſapientia ingenita non eſſet ſapientia genita.Reſpondeo ꝙ ſapientia ingenita dupliciter accipitur. ſicut ingenitum pōt dupliciteraccipi. Uno modo ꝙ ingenitum vere dicatureſſe illud quod non eſt genitum. et iſto modoeſſentia diuina eſt ingenita. Alio modo ẜm ꝙdicitur proprietas ſoli patri conueniens. Primo modo concedo ꝙ filius eſt ſapientia ingenita. ſicut filius eſt eſſentia ingenita. quia tūcnon plus denotatur niſi ꝙ filius eſt illa ſapiētia que eſt ingenita. Secundo modo non eſtconcedendum quia iſto modo idem eſt dicerefilius eſt pater ⁊ filius eſt ſapientia ingenita.quia ingenitum iſto modo non conuenit diuine eſſentie Ad argumentum principale dico ꝙ in iſta propoſitione. pater dicit verbo ẜꝫꝙ eſt vera tunc dicit equiualet tam notionali ꝙͣ eſſentiali. et ita pōt intelligi dictum multorū ꝙ aliquod predicabile de deo nec eſt purum notionale nec purum eſſentiale. ſed equiualet duobus ſimul. hoc eſt dictum. in diffinitione exprimente quid nōis debet poni vtrūqͣꝫ. et ita eſt in propoſito de dicere. et ideo nonſequitur. pater dicit verbo. ergo pater ſapitverbo. quia ſapere eſt purum eſſentiale ẜmomnes.Queſtio ſecunda.Ecundo quero.Utrū pater ⁊ filius diligant ſpirituſancto. Ꝙ nō. qꝛ ſicut ī deoidē eſt eſſe ⁊ ſaꝑe ita in deo idemeſt eſſe ⁊ diligere. gͦ ſicut ex iſta pater eſt ſapiens ſapientia genita ſequitur iſta pater eſt ſapientia genita. ita ex iſta pater diligit ſpirituſancto ſequitur iſta. pater eſt ſpirituſſanctusſꝫ iſta eſt falſa. gͦ ⁊ an̄s. Ad oppoſitū ē magiſter in littera. Circa iſtā. q. ſunt multe opi.quas non intendo recitare. Dico tn̄ ad queſtionē breuiter ꝙ ſi diligere eſſet purū eſſentiale⁊ dū p̄dicat̉ de aliquo denotaret̉ importatuꝫꝑ p̄dicatū eſſe illud qd̓ importat̉ per ſubiectūvel aliquid ſibi vnitū. vel aliquid eiꝰ. ſicut ꝑsvel cōſtituēs. vel ſicut accidēs. ſicut ē de ſaꝑetūc eſſet hec abſolute falſa. pater ⁊ filius diligunt ſe ſpirituſancto. ſicut hec ē abſolute falſa. pater ſapit ſapiētia genita. Et ideo cū iſtaa ſanctis cōcedat̉ et alia nō. oportet dicere ꝙ

Queſtiones Iet IIdiligere nō eſt purū eſſentiale ſicut ſaꝑe. ⁊ ꝓpter hͦ addi pōt ſibi ablatiuꝰ qͥ nō īportat idēom̄ino importato per ſubiectu. nec vnitū ſibinec cōſtituens ip̄m. nec partē. nec accidēs eiꝰSꝫ tūc eſt dubiū qͥd ꝑ iſtā denotat̉. Et dicūt aliqui ꝙ iſte ablatiuus cōftruit̉ in rationeeffectus formalis. Unde dicit̉ ꝙ cū res cōiterdenominēt̉ a ſuis formis. ſicut albꝰ ab albedine. ⁊ hō ab humanitate. omne illud a quo aliqͥd denoīat̉ quantū ad hoc habet rōnē forme.contingit aūt aliqͥd denominari ab illo qd̓ abip̄o ꝓcedit. ſcꝫ a termino actionis qͥ ē effectꝰeius. ſicut dicit̉ ꝙ arbor floret floribꝰ ⁊ iſto modo ẜm ꝙ diligere notionaliter ſumitur cōceditur ꝙ pat̓ ⁊ filiꝰ diligūt ſe ⁊ nos ſpirituſanctoqꝛ ſic diligere nihil aliud eſt ꝙͣ ſpirare amoreꝫSed iſta opi. non eſt conueniens Nam qd̓ 3pͥmo dicit de effectu formali nō eſt ꝓpͥe dictūqꝛ non eſt effectus formalis talis. ſicut em̄ nihil eſt dicere ꝙ eſt effectus effectiuꝰ ita nec eſteffectus formalis. ſꝫ ſicut ꝯtingit dicere ꝙ aliquis eſt effectus efficiētis nō effectual̓ nec effectiuꝰ ita eſt aliquis effectus forme nō formalis effectus. Unde effectus forme eſt totū cōpoſitū. et ideo nō eſt veruꝫ qd̓ dicit̉ ab iſtis. ꝙeſſe albū eſt effectus formalis albedinis. et ꝙeſſe animatū eſt effectus formalis aīe. pōt tn̄concedi ꝙ totū cōpoſitū eſt effectus forme. qꝛhoc nō eſt aliud ꝙͣ dicere ꝙ aīa vel forma ē ꝑstotius cōpoſiti. Similit̓ quod dicit̉ ꝙ om̄e aquo denoīatur aliqͥd habꝫ rationē forme. Ueleſt ſimplicit̓ falſū vel īproprijſſime dictū. tuncem̄ oporteret dicere ꝙ creatura habꝫ rationēforme reſpectu dei. qꝛ deus dicit̉ creatiuꝰ ⁊ nōniſi creature eſt creatiuꝰ. gͦ creatura eſt formadei. Similiter quod dicit̉ principaliter noneſt verū. qꝛ ſi diligere ẜm ꝙ ſumitur notionaliter nō ſit niſi ſpirare amorē gͦ ſi pater diligitfiliū ſpirituſancto. pat̓ ſpiraret filiū .ſ.ſ. ſꝫ ꝯn̄seſt manifeſte falſum. gͦ ⁊c̄. Similiter ſi diligere ẜm ꝙ ſumitur notionaliter ſe habet ad patrē et ad filiū ſicut florere ad arborem. gͦ ſicutnō conceditur ꝙ arbor floret ſe floribꝰ. ita nōeſt concedendū ꝙ pater diligit ſe. ſ.ſ. Ideopōt dici ad queſtionē ꝙ diligere ẜm ꝙ ſumit̉notionaliter nō eſt ſimpliciter idem quod ſpirare. quia tunc ſicut hec eſt falſa. pater et filiꝰſpirant ſe ſpirituſancto. ſic eſſet hec falſa. pat̓et filius diligunt ſe ſpirituſancto. Sed diligere iſto modo includit diligere quod eſt omnibus modis diuina eſſentia. ⁊ ſimiliter ſpirareita ꝙ iſta pater ⁊ filius diligunt ſe ſpirituſancto equiualet iſti. pater ⁊ filiꝰ diligūt ſe amoreabſoluto et eſſentiali. et ſic diligendo producūt ſpiritūſanctū tanꝙͣ amorē vtriuſqꝫ. vni ſcꝫ

eē Y

Peliio II

Cipeſ

Pippaditer

Hicitur ad. q.

Improbat̉ rn̄ſio

DubitaturRn̄dent aliqui