Druckschrift 
Super IV libros Sententiarum
Einzelbild herunterladen
 

Libri primiSententiarū

informantē ſubiectū illud qd̓ importat̉ peralbū. ita albedo p̄ciſe illa re ſupponit.ſic eſt de equalitate qꝛ equalitas ſignificataliquā vnā re aduenientē illi quo ſupponitequale. ita equalitas preciſe illa re ſupponat. ſꝫ ſignificat plures res. nec pōt aliquomodo vna re ſupponere. Unde hoc ē vt credo qd̓ multos decipit. qn̄cūqꝫ aliqͥd p̄dicat̉de aliquo. volunt ſit aliqd̓ abſtractu importās re illā aduenientē alteri ꝓpt̓ quā dicit̉ ip̄ꝫtale. īmo volunt tot ſint res diſtincte quotſunt voces ſignificatiue. ita tanta ſit diſtinctio inter ſignificata quāta eſt inter voces ſignificātes. ſiue ille voces ſint ꝓpoſitiones ſiue nomina ſiue verba ſiue alie dictiones. etvolunt qn̄ dicitur effectus eſt ab agēte. lyab ſic īportat̉ vna alietas. ſicut albū importatur albēdo. et eodē modo qn̄ dicit̉ ſortesfuit heri. dicūt hoc aduerbiū heri importatur vna res alia. ita habent dicere īportatvnā heritatē. Et ſimilit̓ habēt dicere importat vnā nonitate. ſi importat vnā ſitateꝫEt vnā etitatē. ſic vl̓r de oībus cōiunctionibus. p̄poſitionibꝰ. aduerbijs. ſimilit̓ ſignaſincathegoreumatica importabūt alias res: ſicut omnis vnā omnitate. aliquis vnā aliqͥta. que oīa vidētur abſurda. ꝓcedūt ex ignorātia differētie inter cathegoreumata ſincathegoreumata ex ignorātia differentie internomīa verba alias ꝑtes indeclinabiles inſignificādo. Ideo dico relatio vel equalitas eſt talis res adueniēs equali. plꝰ ꝙͣcraſtitas eſt vna res correſpōdes huic aduerbio cras. qn̄ querit̉ qn̄ oriet̉ ſol. reſpondeturcras oriet̉. Un̄ denotat̉ ſol habet modovnā rem in ſe: ꝓpter quā ſol vere oriet̉ cras. ſicut ſortes habet in ſe vnā reꝫ ꝓpter quā eſt albus. Un̄ ſi ariſtoteles tenuiſſet talia relatiua importarēt tales reſpectꝰ reales. oportereteuꝫ ponere de facto in ſole eēt infinite restales. ſicut de facto eſt veruꝫ dicere ſol eritin infinitis diebus ẜm. quia haberet reſpectū vnū ꝓpter quē diceretur ſol orietur cras.vnū aliuꝫ ꝓpter queꝫ diceretur orietur poſtcras. ſic in infinitū. quod eſt ſatis abſurduꝫ.Et ideo dico. talia noīa abſtracta ſuntinuēta ad ſignificanduꝫ alias res ꝙͣ ſignificātur per alia nomīa. ſed ad breuius loquenduꝫ.quia aliqn̄ ad vtenduꝫ nomīe vno pro multisnoībus. ꝓpter alias cōmoditates. Ad argumentū principale dico. om̄is relatio queeſt realiter ſubiectiue in deo ꝯſtituit aliquāꝑſonā. ſed equalitas accipiēdo pro ꝑſonisque ſunt equales eſt realit̓ et ſubiectiue indeo. plus ꝙͣ idētitas ſortis ad ſortem eſt ali

Sententiarūqͥd ſubiectiue exiſtēs in ſorte. Per idē ad ſecundū dico. ſunt tales relationes realesſubiectiue exiſtētes ī deo. Et ſi querat̉ an poſſet cōcedi equalitas eſt in patre ad filiū. Dico ꝓprie loquēdo debet cōcedi equalitas eſt in patre. ſꝫ debet cōcedi concretū illius abſtracti p̄dicat̉ de patre. ſic intelligūtoēs ſctī in illa materia.Diſtinctio. xxxij.Irca diſtinctionē. xxxij. q̄ro. Utrūepat̓ ſit ſapiēs ſapiētia genita. ſic. qꝛ pat̓ dicitverbo ẜm beatu auguſti. tūc q̄ro Aut dicere accipit̉ eſſentialit̓ aut notionalit̓. ſi eſſential̓r.idē ē qd̓ ītelligere. pr̄ intelligit ꝟbo ſic̄ dicitꝟbo. ꝯn̄s ſapit ſapiētia genita. Si teneat̉notionalit̓ tūc ē idē qd̓ gignere. ſꝫ ē falſa. pr̄gignit ꝟbo. ſꝫ generat ꝟbū. ē falſa. pr̄ dicitverbo. ſi dicit teneat̉ notionalit̓. Ad oppoſi ē magiſter ī littera. Ad. q. dico pr̄ ēſapiēs ſapiētia genita. cuiꝰ ē. qꝛ qn̄ aliqd̓p̄dicabile de aliquo ſi actualit̓ p̄dicat̉ denotatur īportatū p̄dicatū ſb̓iectū vl̓ formalit̓ ſubiectiue ī ſubiecto ſi tali p̄dicato addatur caſus ablatiuꝰ ad illa ꝓpō ſit ꝟa reqͥrit̉ ille ablatiuꝰ īportet illud qd̓ īportat̉ perſubiectū vl̓ aliqͥd in eo exiſtēs formalit̓ et ſubiectiue ita ſit ꝑs vl̓ accidēs ſuū Exēplū huiꝰē. qꝛ em̄ iſtā ē aīal denotat̉ illd̓ qd̓ īportat̉ p̄dicatu ſit illud qd̓ īportat̉ ſubiectuꝫIdeo pōt ꝟa. ē aīal albedine vl̓ lapide. vel deo vel quocūqꝫ tali. Sꝫ iſta pōtcedi ē aīal aīalitate. qꝛ aīalitas illud qd̓īportat̉ aīal̓ pͥncipal̓r idē ē. Sil̓r hec ē vera. ē albꝰ albedine. qꝛ iſtā ē albus denotatur qd̓ illud qd̓ pͥncipalit̓ īportat̉ albū ſit inhōie ſubiectiue. cuiꝰ modi ē albedo. Sil̓r ē deiſta. eſt ſciēs ſciētia. Et hic. deꝰ ē homo hūanitate eſt ſpecialis modus. qꝛ denotat̉:pͥncipale ſignificatū hōis ſit vnituꝫ deo quomodo ſibi vnit̉ humanitas. et ita videt̉ ſemꝑꝓpoſitio vera. Sed iſta ꝓpoſitio. pater eſt ſapiens eſt talis ẜm om̄es. importaturpͥncipale ſignificatū p̄dicatū ſit realiter idēilli qd̓ importat̉ per ſubiectū. vel in eo formaliter ſubiectiue exiſtens de cōſtitutiōe ipſius. ſibi pōt vere addi ablatiuꝰ caſus niſi qꝛ talē importat. ſꝫ ſapiētia genita ē talis. qꝛ nec eſt pater nec aliquid de conſtitutione patris. talis ꝓpō non eſt vera. Ex iſto.ptꝫ ꝙͣuis poſſit concedi pater eſt ſapiens ſapientia genita. pōt tn̄ concedi filiuseſt ſapiens ſapientia ingenita. qꝛ ſapientia ī-

AAd principale

Correlariū

Fn̄ſio

Diſtiu. Xx.Queſtio

Adſcd̓i