Libri primiSententiarū
rē informantē ſubiectū illud qd̓ importat̉ peralbū. ita ꝙ albedo p̄ciſe ꝓ illa re ſupponit. nōſic eſt de equalitate qꝛ equalitas nō ſignificataliquā vnā re aduenientē illi ꝓ quo ſupponitequale. ⁊ ita ꝙ equalitas preciſe ꝓ illa re ſupponat. ſꝫ ſignificat plures res. nec pōt aliquomodo ꝓ vna re ſupponere. Unde hoc ē vt credo qd̓ multos decipit. ꝙ qn̄cūqꝫ aliqͥd p̄dicat̉de aliquo. volunt ꝙ ſit aliqd̓ abſtractu importās re illā aduenientē alteri ꝓpt̓ quā dicit̉ ip̄ꝫtale. īmo volunt ꝙ tot ſint res diſtincte quotſunt voces ſignificatiue. ita ꝙ tanta ſit diſtinctio inter ſignificata quāta eſt inter voces ſignificātes. ſiue ille voces ſint ꝓpoſitiones ſiue nomina ſiue verba ſiue alie dictiones. et iōvolunt ꝙ qn̄ dicitur ꝙ effectus eſt ab agēte. ꝙꝑ lyab ſic īportat̉ vna alietas. ſicut ꝑ albū importatur albēdo. et eodē modo qn̄ dicit̉ ſortesfuit heri. dicūt ꝙ ꝑ hoc aduerbiū heri importatur vna res alia. ⁊ ita habent dicere ꝙ īportatvnā heritatē. Et ſimilit̓ habēt dicere ꝙ nō importat vnā nonitate. ⁊ ſi importat vnā ſitateꝫEt ⁊ vnā etitatē. ⁊ ſic vl̓r de oībus cōiunctionibus. p̄poſitionibꝰ. aduerbijs. ⁊ ſimilit̓ ſignaſincathegoreumatica importabūt alias res: ſicut omnis vnā omnitate. ⁊ aliquis vnā aliqͥtatē. que oīa vidētur abſurda. ⁊ ꝓcedūt ex ignorātia differētie inter cathegoreumata ⁊ ſincathegoreumata ⁊ ex ignorātia differentie internomīa ⁊ verba ⁊ alias ꝑtes indeclinabiles inſignificādo. Ideo dico ꝙ relatio vel equalitas nō eſt talis res adueniēs equali. nō plꝰ ꝙͣcraſtitas eſt vna res correſpōdes huic aduerbio cras. qn̄ querit̉ qn̄ oriet̉ ſol. ⁊ reſpondeturcras oriet̉. Un̄ nō denotat̉ ꝙ ſol habet modovnā rem in ſe: ꝓpter quā ſol vere oriet̉ cras. ſicut ſortes habet in ſe vnā reꝫ ꝓpter quā eſt albus. Un̄ ſi ariſtoteles tenuiſſet ꝙ talia relatiua importarēt tales reſpectꝰ reales. oportereteuꝫ ponere ꝙ de facto in ſole eēt infinite restales. ſicut de facto eſt veruꝫ dicere ꝙ ſol eritin infinitis diebus ẜm eū. quia haberet reſpectū vnū ꝓpter quē diceretur ſol orietur cras. ⁊vnū aliuꝫ ꝓpter queꝫ diceretur ꝙ orietur poſtcras. ⁊ ſic in infinitū. quod eſt ſatis abſurduꝫ.Et ideo dico. ꝙ talia noīa abſtracta nō ſuntinuēta ad ſignificanduꝫ alias res ꝙͣ ſignificātur per alia nomīa. ſed ad breuius loquenduꝫ.quia aliqn̄ ad vtenduꝫ nomīe vno pro multisnoībus. ⁊ ꝓpter alias cōmoditates. Ad argumentū principale dico. ꝙ om̄is relatio queeſt realiter ⁊ ſubiectiue in deo ꝯſtituit aliquāꝑſonā. ſed equalitas nō accipiēdo pro ꝑſonisque ſunt equales nō eſt realit̓ et ſubiectiue indeo. nō plus ꝙͣ idētitas ſortis ad ſortem eſt ali
Sententiarūqͥd ſubiectiue exiſtēs in ſorte. Per idē ad ſecundū dico. ꝙ nō ſunt tales relationes realesſubiectiue exiſtētes ī deo. Et ſi querat̉ an poſſet cōcedi ꝙ equalitas eſt in patre ad filiū. Dico ꝙ ꝓprie loquēdo nō debet cōcedi ꝙ equalitas eſt in patre. ſꝫ debet cōcedi ꝙ concretū illius abſtracti p̄dicat̉ de patre. ⁊ ſic intelligūtoēs ſctī in illa materia.Diſtinctio. xxxij.Irca diſtinctionē. xxxij. q̄ro. Utrūepat̓ ſit ſapiēs ſapiētia genita. Ꝙ ſic. qꝛ pat̓ dicitverbo ẜm beatu auguſtinū. tūc q̄ro Aut dicere accipit̉ eſſentialit̓ aut notionalit̓. ſi eſſential̓r. gͦidē ē qd̓ ītelligere. gͦ pr̄ intelligit ꝟbo ſic̄ dicitꝟbo. ⁊ ꝑ ꝯn̄s ſapit ſapiētia genita. Si teneat̉notionalit̓ tūc ē idē qd̓ gignere. ſꝫ hͨ ē falſa. pr̄gignit ꝟbo. ſꝫ generat ꝟbū. gͦ hͨ ē falſa. pr̄ dicitverbo. ſi dicit teneat̉ notionalit̓. Ad oppoſitū ē magiſter ī littera. Ad. q. dico ꝙ pr̄ nō ēſapiēs ſapiētia genita. cuiꝰ rō ē. qꝛ qn̄ ꝑ aliqd̓p̄dicabile de aliquo ſi actualit̓ p̄dicat̉ denotatur īportatū ꝑ p̄dicatū eē ſb̓iectū vl̓ eē formalit̓ ⁊ ſubiectiue ī ſubiecto ſi tali p̄dicato addatur caſus ablatiuꝰ ad hͦ ꝙ illa ꝓpō ſit ꝟa reqͥrit̉ ꝙ ille ablatiuꝰ īportet illud qd̓ īportat̉ perſubiectū vl̓ aliqͥd in eo exiſtēs formalit̓ et ſubiectiue ita ꝙ ſit ꝑs vl̓ accidēs ſuū Exēplū huiꝰē. qꝛ em̄ ꝑ iſtā hō ē aīal denotat̉ ꝙ illd̓ qd̓ īportat̉ ꝑ p̄dicatu ſit illud qd̓ īportat̉ ꝑ ſubiectuꝫIdeo nō pōt hͨ eē ꝟa. hō ē aīal albedine vl̓ lapide. vel deo vel quocūqꝫ tali. Sꝫ iſta pōt cōcedi hō ē aīal aīalitate. qꝛ aīalitas ⁊ illud qd̓īportat̉ ꝑ aīal̓ pͥncipal̓r idē ē. Sil̓r hec ē vera.hō ē albꝰ albedine. qꝛ ꝑ iſtā hō ē albus denotatur qd̓ illud qd̓ pͥncipalit̓ īportat̉ ꝑ albū ſit inhōie ſubiectiue. cuiꝰ modi ē albedo. Sil̓r ē deiſta. hō eſt ſciēs ſciētia. Et hic. deꝰ ē homo hūanitate eſt ſpecialis modus. qꝛ ꝑ eā denotat̉: ꝙpͥncipale ſignificatū hōis ſit vnituꝫ deo quomodo ſibi vnit̉ humanitas. et ita videt̉ ſemꝑꝓpoſitio vera. Sed iſta ꝓpoſitio. pater eſt ſapiens eſt talis ẜm om̄es. ꝙ importatur ꝑ eā ꝙpͥncipale ſignificatū ꝑ p̄dicatū ſit realiter idēilli qd̓ importat̉ per ſubiectū. vel in eo formaliter ⁊ ſubiectiue exiſtens ⁊ de cōſtitutiōe ipſius. gͦ ſibi nō pōt vere addi ablatiuꝰ caſus niſi qꝛ talē rē importat. ſꝫ ſapiētia genita nō ē talis. qꝛ nec eſt pater nec aliquid de conſtitutione patris. gͦ talis ꝓpō non eſt vera. Ex iſto.ptꝫ ꝙ ꝙͣuis nō poſſit concedi ꝙ pater eſt ſapiens ſapientia genita. pōt tn̄ concedi ꝙ filiuseſt ſapiens ſapientia ingenita. qꝛ ſapientia ī-
AAd principale
Correlariū
Fn̄ſio
Diſtiu. Xx.Queſtio
Adſcd̓i