Druckschrift 
Super IV libros Sententiarum
Einzelbild herunterladen
 

7175diſtinctionis 999IQueſtio

poſſum dupliciter dicere. Uno modo ſic. ſortes eſt ſimilis platōni Alio ſic. ſil̓e eſt ſimili ſil̓e. ita in ꝓpoſito poſſum dicere. ſortes ēidē ſorti. idē eſt eidē ideꝫ. Et ſi dicat̉:ẜm iſtā aſſignationeꝫ ita in ſil̓itudine opꝫ vtivno vt duobꝰ ſicut in idētitate. Reſpōdeo hoc pōt cōcedi. nec hoc negat ph̓s. tn̄ dra ēin vtraqꝫ aſſignatiōe. qꝛ in ꝓpoſito oꝫ vti vnovt duobꝰ. hoc ē. opꝫ accipere vnū nomē in diuerſis caſibꝰ. et hoc ē qd̓ dicit ph̓s veluti ip̄mip̄i idē. ac ſi diceret. ſortes ē idē ſorti. ſꝫ in alijsrelatiuis opꝫ niſi qn̄ aſſignat̉ nomē relatiuum ad ſuū ꝓprijſſimū corre latiuū. ſicut dicēdo ſil̓e eſt ſil̓i ſil̓e. equale eſt equali equaleSꝫ aſſignando illa quibꝰ cōpetūt debet accipi diuerſa ſimpliciter. Un̄ poſſum vere dicere ſortes ē ſil̓is ſorti. ſ ſortes ē ſil̓is platoni ſic de alijs. Et ſi dicat̉ ph̓s loquitur de noībꝰ. Dico ſicut frequēter dictū eſt.ph̓s ibi loquit̉ de noībꝰ frequēter attribuitaliqͣ noībꝰ loquit̉ eis qn̄ ītelligētes credūt loqͥ de rebꝰ Ad aliud qn̄ dicit̉ relatio realis reqͥrit diſtinctionē extremoꝝ. Dico iſta ē ſimpl̓r falſa. īmo frequēter reqͥrit̉ idētitas realis ad relationē realē illiꝰ de quo verificat̉ vtrūqꝫ extremoꝝ. Et ſi querat̉ ſuntextrema relatiōis. Dico ꝓprie loquēdo deextremis ip̄amet correlatiua ſunt extrema. etita ip̄a extrema ſunt correlatiua. Et qꝛ ꝓpͥe loquēdo nihil ē relatiuū niſi ip̄a vox vl̓ cōceptꝰaīe vel aliqd̓ ſignū. et talia extrema ſunt diſtincta. vel ē ide extremū bis acceptū qualit̓ ēin ꝓpoſito. tn̄ illud de quo in ꝓpoſito extremaverificant̉ eſt idē. Ita eſt de iſtis relationibꝰfrequēter mouēs motū qn̄ idē mouet ſe. qꝛ extrema ꝓpͥe loquēdo ſunt diſtincta. tn̄ de eo aꝑte rei verificat̉ vtrūqꝫ. Et ſi dicat̉ eſt bene dictū relatiua ſunt niſi noīavel cōceptꝰ ⁊cͣ. qꝛ om̄e p̄dicamentū p̄dicat̉ deſubſtātia in cōcreto. ſicut dicit̉ ſubſtātia ēqualis. ſubſtātia ē quāta. ſil̓r ſubſtātia ē agēs.ſubſtātia ē patiēs. ſꝫ relatiuū ē cōcretū illiꝰdicamēti. ē ſimplicit̓ ꝟa. ſubſtātia ē relatiua. aīal eſt relatiuū. Sil̓r tm̄ ī abſtracto ſꝫ etiā in cōcreto ab inferiori ad ſuperiꝰ eſtbona ꝯn̄a. ſicut tm̄ ſequit̉ ē albedo.eſt qualitas. īmo etiā ſequit̉ homo ē albꝰ.eſt qualis. ſꝫ pater relatiuū ſe habēt ſicut īferius ſuperiꝰ. ſicut pat̓nitas relatio. ſicutſequit̉. ē pat̓nitas ē relatio. ita ſequit̉ ē pat̓. eſt relatiuū. Ad pͥmū iſtoꝝ dico qn̄ habemꝰ cōcretū p̄dicamēti. tūc cōtingit illud cōcretū p̄dicari de ſubſtātia ſicut eſtin exemplis. ſed aliqn̄ habemꝰ cōcretū correſpōdeus tali abſtracto. ſicut quale correſpō

det qualitati agēs actioni. ſicut ptꝫ dicimus ſb̓a eſt qn̄. nec ſb̓a eſt vbi. ſed tn̄ ſi fingas noīa. dicas ſb̓a eſt vbitata. ſb̓a ē quādalis. ita poſſet eq̄ facilit̓ fingi in ꝓpoſito. Sꝫdico ph̓s ſic vtebat̉ relatiuo in ꝓpoſito.nec adaliqͥd. ſed p̄ciſe vtebat̉ hoc nomīe relatiuū: vel adaliqͥd pro ip̄is noībꝰ relatiuis. velpro ꝯceptibꝰ relatiuis. vel pro ſignis relatiuisquibuſcūqꝫ. id̓o vult cōcedere ſb̓e ſuntad aliquid. ſicut cōcedit ſb̓e ſunt qͣles. Etſi dicat̉ ẜm ph̓m. v. metha. relatōes ſuntꝓpͥe adaliqͥd: ſicut equalitas ſil̓itudo. hoceſt non ita ꝓprie ſicut equale ſimile. diſtinctio eſt inter relationē adaliqͥd. ſꝫ ſi adaliqͥd eſſet concretū ſed abſtractū nulla eſſet dr̄aAd iſtud dico adaliquid eſt abſtractuꝫiſtius cōcreti relatio. nec eſt ꝓprie abſtractuꝫhabēs ſibi correſpōdens concretū impoſituꝫ.ſed eſt vnū nomē potēs p̄ciſe ſupponere nominibꝰ vel ſignis relatiuis de rebꝰ ſingularit̓p̄dicabilibus. ſed relatio ſupponit pro talibus noībus. ſꝫ pro noībus vel ſignis: quoꝝ nul pōt de aliqua vna re vere p̄dicari. Und̓ iſtanoīa ſimile. equale. pater. filius. et ſic de alijs.ꝓprie ſunt adaliqͥd et ꝓprie ſunt relatiua. ſediſta noīa pat̓nitas filiatio poſſunt dici relatōnes. Ad ſcd̓m dico. pat̓ relatiuū ſe habēt ſicut albū equale. ideo ſequit̉. eſtⁱpat̓. homo eſt relatiuū. qꝛ relatiuū p̄t ſupponere pro ip̄a re ſed pro noīe vel ſigno ip̄iusrei. quocūqꝫ ſꝫ relatiuo. Ad tertiū dubiuꝫdico. pōt dici res eſt talis ꝙͣuis nihil ſibiadueniat. qꝛ pōt dici talis. vel qꝛ aliqͥd ſibi aduenit. vel qꝛ aliqͥd eſt ab eo. vel qꝛ ipſuꝫ eſt abaliquo: vel aliquo alio modo. Un̄ realit̓ deuseſt creatiuꝰ. ꝙͣuis nihil aliud ſit ꝙͣ deus. ſꝫ ſufficit aliqͥd aliud poſſit eſſe. et poſſit eſſeniſi deꝰ eſſet. Ad aliud quādo dicit̉ res 3poſſet eſſe equalis ſine equalitate. dico ſic̄ tactū eſt pͥus. Sicut quecūqꝫ relatio vno p̄tſupponere pro ip̄a relatiōe que eſt in aīa vel ſignū aliqd̓. vel pōt ſupponere pro rebus ſimulſumptis. ſicut pōt aliquo cōcedi: licet forte multū impropͥe. duo alba ſunt ſimilitudopͥmo modo accipiēdo equalitatē non eſt incōueniēs aliqͥd ſit alteri equale ſine equalitate. hoc eſt dictū. aliquid pōt eſſe equale ſine tali cōceptu vel ſigno. ſi tn̄ debeat exprimi ſitequale oꝑꝫ vti tali intētione vel ꝯceptū vel ſigno alio. Scd̓o accipiēdo eqͣlitatē eſt hocpoſſibile. qꝛ hoc eſt dicere aliqͥd ſit eqͣle alteri: tn̄ ſint equalia. Et qn̄ dicit̉ ſicut aliquid pōt eſſe albuꝫ ſine albedīe. Dicoeodem modo ſe habet albedo ad album ſicutequalitas ad equale. qꝛ albedo ſignificat vnā

ee iiij

uſta.

paſcmat.

QueriturItpꝫnletur

n oeItpꝫnletur

Inſtatur pͥmo

Odijcitur

ndetur

LAd tertiū dubiū.

Ad ſcd̓ꝫ obiectū

Ad ſcd̓am inſtā

Reſpondetur.

Obijcitur.