7175 ꝯdiſtinctionis 999IQueſtio
poſſum dupliciter dicere. Uno modo ſic. ſortes eſt ſimilis platōni Alio mō ſic. ſil̓e eſt ſimili ſil̓e. ita in ꝓpoſito poſſum dicere. ꝙ ſortes ēidē ſorti. ⁊ ꝙ idē eſt eidē ideꝫ. Et ſi dicat̉: ꝙẜm iſtā aſſignationeꝫ ita in ſil̓itudine opꝫ vtivno vt duobꝰ ſicut in idētitate. Reſpōdeoꝙ hoc pōt cōcedi. nec hoc negat ph̓s. tn̄ dra ēin vtraqꝫ aſſignatiōe. qꝛ in ꝓpoſito oꝫ vti vnovt duobꝰ. hoc ē. opꝫ accipere vnū nomē in diuerſis caſibꝰ. et hoc ē qd̓ dicit ph̓s veluti ip̄mip̄i idē. ac ſi diceret. ſortes ē idē ſorti. ſꝫ in alijsrelatiuis nō opꝫ niſi qn̄ aſſignat̉ nomē relatiuum ad ſuū ꝓprijſſimū corre latiuū. ſicut dicēdo ſil̓e eſt ſil̓i ſil̓e. ⁊ ꝙ equale eſt equali equaleSꝫ aſſignando illa quibꝰ cōpetūt debet accipi diuerſa ſimpliciter. Un̄ nō poſſum vere dicere ꝙ ſortes ē ſil̓is ſorti. ſ ꝙ ſortes ē ſil̓is platoni ⁊ ſic de alijs. Et ſi dicat̉ ꝙ ph̓s nō loquitur de noībꝰ. Dico ſicut frequēter dictū eſt. ꝙph̓s ibi loquit̉ de noībꝰ ⁊ frequēter attribuitaliqͣ noībꝰ ⁊ loquit̉ d̓ eis qn̄ nō ītelligētes credūt eū loqͥ de rebꝰ Ad aliud qn̄ dicit̉ ꝙ relatio realis reqͥrit diſtinctionē extremoꝝ. Dicoꝙ iſta ē ſimpl̓r falſa. īmo frequēter reqͥrit̉ idētitas realis ad relationē realē illiꝰ de quo verificat̉ vtrūqꝫ extremoꝝ. Et ſi querat̉ q̄ ſuntextrema relatiōis. Dico ꝙ ꝓprie loquēdo deextremis ip̄amet correlatiua ſunt extrema. etita ip̄a extrema ſunt correlatiua. Et qꝛ ꝓpͥe loquēdo nihil ē relatiuū niſi ip̄a vox vl̓ cōceptꝰaīe vel aliqd̓ ſignū. et iō talia extrema ſunt diſtincta. vel ē ide extremū bis acceptū qualit̓ ēin ꝓpoſito. tn̄ illud de quo in ꝓpoſito extremaverificant̉ eſt idē. Ita eſt de iſtis relationibꝰfrequēter mouēs motū qn̄ idē mouet ſe. qꝛ extrema ꝓpͥe loquēdo ſunt diſtincta. ⁊ tn̄ de eodē aꝑte rei verificat̉ vtrūqꝫ. Et ſi dicat̉ ꝙ hͦnō eſt bene dictū ꝙ relatiua nō ſunt niſi noīavel cōceptꝰ ⁊cͣ. qꝛ om̄e p̄dicamentū p̄dicat̉ deſubſtātia in cōcreto. ſicut dicit̉ ꝙ ſubſtātia ēqualis. ſubſtātia ē quāta. ſil̓r ſubſtātia ē agēs.ſubſtātia ē patiēs. ſꝫ relatiuū ē cōcretū illiꝰ p̄dicamēti. gͦ hͦ ē ſimplicit̓ ꝟa. ſubſtātia ē relatiua. ⁊ aīal eſt relatiuū. Sil̓r nō tm̄ ī abſtracto ſꝫ etiā in cōcreto ab inferiori ad ſuperiꝰ eſtbona ꝯn̄a. ſicut nō tm̄ ſequit̉ hō ē albedo. gͦ hōeſt qualitas. īmo etiā ſequit̉ homo ē albꝰ. gͦ hōeſt qualis. ſꝫ pater ⁊ relatiuū ſe habēt ſicut īferius ⁊ ſuperiꝰ. ſicut pat̓nitas ⁊ relatio. gͦ ſicutſequit̉. hō ē pat̓nitas gͦ hō ē relatio. ita ſequit̉hō ē pat̓. gͦ hō eſt relatiuū. Ad pͥmū iſtoꝝ dico ꝙ qn̄ habemꝰ cōcretū p̄dicamēti. tūc cōtingit illud cōcretū p̄dicari de ſubſtātia ſicut eſtin exemplis. ſed aliqn̄ nō habemꝰ cōcretū correſpōdeus tali abſtracto. ſicut quale correſpō
det qualitati ⁊ agēs actioni. ſicut ptꝫ ꝙ nō dicimus ꝙ ſb̓a eſt qn̄. nec ſb̓a eſt vbi. ſed tn̄ ſi fingas noīa. dicas ꝙ ſb̓a eſt vbitata. ⁊ ſb̓a ē quādalis. ita poſſet eq̄ facilit̓ fingi in ꝓpoſito. Sꝫdico ꝙ ph̓s nō ſic vtebat̉ relatiuo in ꝓpoſito.nec adaliqͥd. ſed p̄ciſe vtebat̉ hoc nomīe relatiuū: vel adaliqͥd pro ip̄is noībꝰ relatiuis. velpro ꝯceptibꝰ relatiuis. vel pro ſignis relatiuisquibuſcūqꝫ. ⁊ id̓o nō vult cōcedere ꝙ ſb̓e ſuntad aliquid. ſicut cōcedit ꝙ ſb̓e ſunt qͣles. Etſi dicat̉ ꝙ ẜm ph̓m. v. metha. relatōes nō ſuntꝓpͥe adaliqͥd: ſicut equalitas ⁊ ſil̓itudo. hoceſt non ita ꝓprie ſicut equale ⁊ ſimile. gͦ diſtinctio eſt inter relationē ⁊ adaliqͥd. ſꝫ ſi adaliqͥdnō eſſet concretū ſed abſtractū nulla eſſet dr̄aAd iſtud dico ꝙ adaliquid nō eſt abſtractuꝫiſtius cōcreti relatio. nec eſt ꝓprie abſtractuꝫhabēs ſibi correſpōdens concretū impoſituꝫ.ſed eſt vnū nomē potēs p̄ciſe ſupponere ꝓ nominibꝰ vel ſignis relatiuis de rebꝰ ſingularit̓p̄dicabilibus. ſed relatio nō ſupponit pro talibus noībus. ſꝫ pro noībus vel ſignis: quoꝝ nullū pōt de aliqua vna re vere p̄dicari. Und̓ iſtanoīa ſimile. equale. pater. filius. et ſic de alijs.ꝓprie ſunt adaliqͥd et ꝓprie ſunt relatiua. ſediſta noīa pat̓nitas filiatio poſſunt dici relatōnes. Ad ſcd̓m dico. ꝙ pat̓ ⁊ relatiuū nō ſe habēt ſicut albū ⁊ equale. ⁊ ideo nō ſequit̉. hō eſtⁱpat̓. gͦ homo eſt relatiuū. qꝛ relatiuū nō p̄t ſupponere pro ip̄a re ſed pro noīe vel ſigno ip̄iusrei. nō quocūqꝫ ſꝫ relatiuo. Ad tertiū dubiuꝫdico. ꝙ pōt dici ꝙ res eſt talis ꝙͣuis nihil ſibiadueniat. qꝛ pōt dici talis. vel qꝛ aliqͥd ſibi aduenit. vel qꝛ aliqͥd eſt ab eo. vel qꝛ ipſuꝫ eſt abaliquo: vel aliquo alio modo. Un̄ realit̓ deuseſt creatiuꝰ. ꝙͣuis nihil aliud ſit ꝙͣ deus. ſꝫ ſufficit ꝙ aliqͥd aliud poſſit eſſe. et ꝙ nō poſſit eſſeniſi deꝰ eſſet. Ad aliud quādo dicit̉ ꝙ res nō 3poſſet eſſe equalis ſine equalitate. dico ſic̄ tactū eſt pͥus. Sicut quecūqꝫ relatio vno mō p̄tſupponere pro ip̄a relatiōe que eſt in aīa vel ſignū aliqd̓. vel pōt ſupponere pro rebus ſimulſumptis. ſicut pōt aliquo mō cōcedi: licet forte multū impropͥe. ꝙ duo alba ſunt ſimilitudopͥmo modo accipiēdo equalitatē non eſt incōueniēs ꝙ aliqͥd ſit alteri equale ſine equalitate. hoc eſt dictū. aliquid pōt eſſe equale ſine tali cōceptu vel ſigno. ſi tn̄ debeat exprimi ꝙ ſitequale oꝑꝫ vti tali intētione vel ꝯceptū vel ſigno alio. Scd̓o accipiēdo eqͣlitatē nō eſt hocpoſſibile. qꝛ hoc eſt dicere ꝙ aliqͥd ſit eqͣle alteri: ⁊ tn̄ nō ſint equalia. Et qn̄ dicit̉ ꝙ ſicut aliquid nō pōt eſſe albuꝫ ſine albedīe. Dico ꝙ nōeodem modo ſe habet albedo ad album ſicutequalitas ad equale. qꝛ albedo ſignificat vnā
ee iiij
uſta.
paſcmat.
QueriturItpꝫnletur
n oeItpꝫnletur
Inſtatur pͥmo
Odijcitur
ndetur
LAd tertiū dubiū.
Ad ſcd̓ꝫ obiectū
Ad ſcd̓am inſtā
Reſpondetur.
Obijcitur.