Diſtin. XXIX QueſtioLibri primi ſnīarum

Libri primi ſnīarumdiſtingui ꝑ aliud impropͥe. ⁊ ſic d̓r aliqͥd diſtingui ꝑ aliud. qn̄ illud aliud eſt mediū cōcludendi aliquid remoueri ab alio a quo pͥus aliquomō remouet̉. ⁊ iſto mō dictū eſt pͥus ꝙ res diſtinguit̉ ab alijs rebꝰ ꝑ ſuas dr̄as. ⁊ tn̄ dr̄e nonſūt de eēntia rei. ⁊ iſto mō pr̄ diſtīguit̉ ab om̄ialio ꝑ innaſcibilitatē. qꝛ innaſcibile remouet̉a quolibet alio a pr̄e. ſꝫ tūc eſt maior falſa. quiaqd̓ ſic diſtinguit̉ ab aliquo ꝑ aliud nō cōſtituitur ꝑ illud. Ad ſcd̓ꝫ dicēdū ꝙ innaſcibilitasnō eſt magis ꝓpͥa pr̄i ꝙͣ ſpiratio actio accipiēdo ꝓpriū vel ꝓpͥetatē pͥmo mō. qꝛ tūc nō minꝰꝯſtitueret ꝙͣ ſpiratio actio. ſed qd̓ eſt magꝭ ꝓpͥum tertio mō nō oꝫ. immo nō pōt ſimpl̓r cōſtituere. Et ſi dicat̉ ꝙ tūc nō erant qͥnqꝫ notōesab eterno. īmo aliqͣ notio dīna ⁊ ꝓpͥetas n̄ eratab et̓no. qꝛ nihil aliud a deo eſt et̓nū. Dicendūꝙ nō dꝫ ꝯcēdi de ꝟtute ẜmonis ꝙ. v. notioneserāt ab et̓no. nec ꝙ. iiij. notōes erāt ab eterno.qꝛ nō erāt ab et̓no niſi tres ꝑſone ⁊ tres relatōnes ⁊ oīs alia pl̓alitaſ dꝫ negari fuiſſe ab et̓noAn hͦ nō obſtāte de. v. notōibꝰ ſupponētībusnō ꝓ ſe ſꝫ ꝓ ꝑſonis dīnis vel relatōibus dinisquoꝝ nullū eſt cōe tribꝰ ꝑſonis. nec vere p̄dicatur de tribꝰ ꝑſonis. dꝫ ꝯcedi vere p̄dicari hͦ p̄dicatū fuit ab et̓no vt q̄libet iſtarū ſit vera. innaſcibilitas fuit ab et̓no. ſpiratio paſſio fuitab et̓no. pat̓nitas fuit ab et̓no. filiatio fuit abeterno. ſpiratio paſſio fuit ab et̓no. et iō ẜm ꝙꝑ iſtā. v. notiōes fuerūt ab et̓no intelligit̉ vnꝰactꝰ ſignatꝰ de quo dictū eſt. pōt ꝯcedi. v. notōnes fuiſſe ab et̓no. Cōſil̓r eſt de iſta. iiij. notōeſſuerūt ab et̓no. Sil̓r eſt de iſtis. iiij. notōes ſūtreal̓r ī deo. due relatiōes ſūt in pr̄e ⁊ due ī filio⁊ ꝯſil̓ibus. qꝛ om̄s tales de ꝟtute ẜmonis ſuntfalſe ⁊ erronee. qꝛ inferūt pl̓es res eē in deo ꝙͣtres. Uerūtn̄ ſi ꝑ ip̄as intelligant̉ actꝰ ſignatipn̄t cōcedi. Et eſt valde neceſſariū omni reſpicienti dicta auctoꝝ ſcire qn̄ loquunt̉ de ꝟtuteẜmonis ⁊ qn̄ nō. ⁊ etiā ſcire qn̄ ꝑ actus exercitatos intelligūt actꝰ ſignatos. ⁊ quādo nō. qͥahoꝝ ignorātia facit multos errare.Diſtin. xxix.Queſtio vnica.Irca diſtīctioXxxix. quero. Utrum pͥncipiūedicat̉ vniuoce de oībus illiſin deo de qͥbus vere p̄dicat̉.Ꝙ ſic. qꝛ hͨ eſt ꝟa p̄dicatio ſine omni diſtinctōe. pr̄ ē pͥncipiū filij. gͦ nullus terminꝰ eſt h̓ eqͥuocus. et ꝑꝯn̄s qͥlibet eſt vniuocus. gd̓r de oībus vniuoce de qͥbus p̄dicat̉. Pretea nihil d̓r eqͥuoce d̓illis que ſunt vna res. ſed oīa que ſunt in deo.ſunt vna res. qꝛ vna eſſentia. gͦ nihil d̓r de illis

ueſtioeqͥuoce ſꝫ vniuoce. Ad oppoſitū. om̄e vniuocum eſt vl̓e. ſed nihil eſt vl̓ ad illa q̄ ſūt in deogͦ ⁊c. Hic pͥmo videndū eſt de hͦ termino vniuocū. ſcd̓o ad ꝓpoſitū. Circa pͥmū dico ſic̄ dictum eſt ſupra. diſt. ij. Uniuocū dupl̓r accipit̉vel ſtricte vel large. vniuocū ſtricte ſumptuꝫeſt aliqd̓ ſignū volūtarie inſtitutū vna inſtitutione ad ſignificandū oīa q̄ ſub aliquo vno cōceptu ꝯtinent̉. ⁊ ꝓ eodē tꝑe ꝓ quo ⁊ qn̄cūqꝫ ſb̓tali ꝯceptū ꝯtinent̉. ⁊ iſto mō vniuocuꝫ nō d̓rde ꝯceptu. qꝛ ꝯceptꝰ ſiue intētio aīe nō ad placitū. ſꝫ natural̓r eſt ſignū illoꝝ quoꝝ eſt ſignūtn̄ vniuocū ſic dictū pōt accipi ſtricte ⁊ ſtrictius ⁊ forte ſtrictiſſime. ſicut alibi tactū ē. Uniuocū large ſumptū nō tm̄ d̓r de ſigno voluntario inſtituto. ſꝫ etiā de ꝯceptū cui corrn̄det tale ſignū. ⁊ tūc idem eſt ꝯceptū eſſe vniuocumad plura. ⁊ ꝯceptū eſſe p̄dicabilē de pluribuset ideo querere de vniuocatōe ꝯceptus. nō eſtniſi querere de vnitate ꝯceptus. Sed tūc eſt ᶠdubiū. q̄ eſt via ad cognoſcendū vniuocatōeꝫalicuius. Dicendū ꝙ loquēdo de vniuocatōeꝯceptus duplici via pōt cognoſci vnitas eiꝰ.vno modo ꝑ exꝑientiā qn̄ ſcꝫ intellectus experitur in ſe ꝙ hꝫ cōceptū vnū. ita ꝙ pōt formare in mēte vnā ꝓpōnē habentē vnū p̄dicatuꝫvel vnū ſubiectu ⁊ nō plura quod ꝓ illis ſupponit. qn̄ aūt nō poteſt experiri in mente ſineomni lingua ⁊ ydeomate. nō poteſt experiri ſehabere vnū conceptū. Aliter poteſt hoc deduci ꝑ naturalē argumentatōem. arguēdo cōtra negātes vnitateꝫ cōceptus. ſcꝫ per hoc ꝙmanifeſtuꝫ eſt aliquid intelligi aliquo modo.et nō in ſe. vel non cognitione ꝓpria nec equiualenti. tūc em̄ oportet neceſſario habere vnūconceptū dictū de illo et de aliquo quod in ſevel cognitione ꝓpria vel eqͥualēti cognoſcit̉ſed ꝙ iſte ꝯceptus ſit p̄ciſe vniuocus illi ⁊ iſtiet nō alijs eſt impoſſibile vel valde difficile ꝓbare contra negantē. nec eſt forte facile ꝑ experientiā certam cognoſcere. Hoc tamen poteſt euidēter cognoſci ꝙ quādo aliqͥs formatin mente vnam ꝓpōnem que habet ſimplex p̄dicatū. quod vtiqꝫ eſt vniuocū omnibus illisꝓ quibus ſupponit ⁊ qn̄ ꝓ eis ſupponit. nō tn̄ſemꝑ poteſt euidēter cognoſci an ſupponat ꝓiſtis ita ꝙ non ꝓ alijs. Sed loquēdo de vniuoco ſtricte ſumpto. quod eſt volūtarie inſtitutum. Dicendū ꝙ debet cognoſci an ſit vniuocum iſta via. videre ſcꝫ an illud habeat aliquam diffinitōem expͥmentē quid noīs vel nōSi nō habet diffinitōeꝫ expͥmentē quid noīs.ſed poteſt habere diffinitōem expͥmentē quidrei eſt vniuocū. Si autem habet diffinitōemexprimentem quid nominis. tunc aūt aliqua

Ad ſcd̓m

Diſtin. XXI.Queſtio I

Arguit̉ pͥmo

Secn̄de

Reſponſio

doliulis

Dubitatio

Circa q. dePrimū