viſtinctionis XXVIIQueſtioI

II

niſi forte reſpectu angeloꝝ aliquo modo app̄henſionem noſtrā ad ip̄os dirigēdo. Et ꝟbumfalſuꝫ illo modo dictū comp̄hēdit nō tm̄ actūintellectus ſed etiā actū voluntatis quo vultdecipe. et ideo circūſcribēdo actū voluntatisnō eſt mendaciū. ſicut aliqͥs ꝓferens falſuꝫ vtip̄m improbet nō mentit̉. Tertio dico ꝙ Auguſtinus frequēter accipit ꝟbum ꝓ actu iudicatiuo vero. quod natū eſt gigni ex habitu ſcientiſico vel ſaltē habitu ꝟo. Sic accipit auguſtinus. xv. tri. c. x. neceſſe eſt cū verum loqͥmurid quod ſcimus loqͥmur. ex ip̄a ſcīa quā memoria tenet naſcat̉ ꝟbum. Et ſequit̉ formata qͥppe cogitato ab ea re quā ſcimus ꝟbum ē quodin corde dicimus. quod nec grecū ē nec latinūnec lingue alicuiꝰ alterius. Ex iſta aucͣte pꝫ ꝙꝟbum naſcit̉ de ſcīa. Sil̓r. c. xij. peruenienduꝫeſt ad illud hoīs ꝟbum quod oīa quibꝰ ſignificat̉ ſigna p̄cedit ⁊ gignit̉ de ſcīa que manet inanimo. Sil̓r in eodē ca. Oīa que ꝑ ſeip̄m et q̄per ſenſum corꝑis ſui. ⁊ q̄ teſtimonijs aliorump̄cepta ſcit animus. theſauro memorie cōditatenet. ex qͥbus gignit̉ ꝟbum qn̄ quod ſcimusloqͥmur. ſed ꝟbuꝫ an̄ oēm ſonū an̄ oēm originēſoni. Ex iſta aucͣte pꝫ ꝙ ꝟbuꝫ hic accipitur ꝓactu ꝓducto ex habitu intellectuali veridico.ſiue ille habitus ſit ſciētificus ſiue euidens. ſiue creditiuus qui accipit̉ ꝑ teſtimonia aliorū.Quarto modo accipit btūs auguſtinꝰ ꝟbumꝓvera notitia cū amore ꝓlata. ⁊ ſic accipit. ix.de tri. c. viij. vbi ſic dicit verbū amore cōcipit̉.ſiue creature ſiue creatoris. Sil̓r. c. x. dicit ſic.Recte ergo querit̉ vtrū oīs notitia verbuꝫ antm̄ amata notitia. nouimꝰ em̄ ⁊ ea que odimusHec eſt queſtio beati auguſtini. ⁊ ſoluit dicēsſed nec ꝯcepta nec parta dicēda ſunt animo q̄nobis diſplicēt. nō em̄ oīa q̄ quoquō tā gūt cōcipiunt̉. ſed aliqua vt nota ſint nō tn̄ ꝟba dicant̉. ſic ut iſta de q̄bus nūc agimus. Et ſequit̉Aliter om̄e quod notū eſt verbū d̓r animo impreſſum. ꝙͣdiu de memoria ꝓferri ⁊ diffiniri poteſt. ꝙͣuis ip̄a res diſpliceat. Aliter tn̄ placetquod mēte ꝯcipit̉ ẜm ꝙ genus verbi accipiendum eſt. quod ait apl̓s. Nemo dicit dn̄s ieſus.niſi in ſpūſancto. cū ẜm aliā vocationeꝫ verbidicāt h̓ ⁊ illi de qͥbus dn̄s ait. nō oīs qui dicitdn̄e dn̄e intrabit in regnuꝫ celoꝝ. Et ſequiturpoſtea. Uerbū eſt. gͦ quod nūc diſcernere ⁊ inſinuare volumus cū amore notitia. Ex iſta auctoritate pōt hr̄i ꝙ ꝟbum vno modo accipit̉ ꝓnotitia cū amore. Et verbū ſic dictū dicit duos actus. ſcꝫ intellectꝰ ⁊ volūtatis. vt res q̄ ſcitur etiā diligat̉. Aliter accipit̉ verbū ꝓ omninotitia q̄ de memoria ꝓferri pōt. ⁊ ſic oīs notitia actualis pōt dici verbū. Quinto modo ac-

cipitur verbū ꝓ cōceptū mētis qd̓ pōt haberiab auguſtino. xv. de tri. c. iiij. vbi vult ꝙ omneſignū poſterius notitia. quod adhibet̉ vel adhiberi pōt ad aliquomodo ſignificandū illudquod intelligit̉ ꝑ notitiā eſt aliquo mō verbū.et ideo cū cōceptus aliquo modo ſignificēt illa que poſſūt intelligi. cōceptus aliquo modoverba dici poſſunt. Sil̓r videt̉ dicere auguſtinus ꝙ cogitatū habet rōem verbi. quod eſt intelligendū de illo quod ſine cogitatōe eſſe nōpōt. cuiuſmodi ſunt ꝯceptus. qꝛ res que pn̄t eēſine cogitatione. ⁊ tn̄ p̄nt cogitari nō p̄nt diciverba. Aſſumptū poſſet ꝓbari ꝑ btm̄ auguſtinum vbi ſupra vbi dicit ſic. De his nūc diſſerimus q̄ nota cogitamus ⁊ nota ſunt nobis etiāſi nō cogitent̉ a nobis. ſed certa ſi ea dicere velimus niſi cogitata nō poſſumus. gͦ videtur ꝙetiā que cogitant̉ dūmodo nō ſunt niſi in mete nec poſſūt eſſe niſi cogitent̉. igit̉ hmōi pn̄tdici verba. Sed vtrū hmōi ꝯceptus differantab actibus intelligēdi nō eſt modo diſſerēdū.Sic ergo dico ꝙ iſta queſtio pͥncipal̓r difficultatē hꝫ ex verbis beati auguſtini. ⁊ iō vtendum eſt iſto vocabulo ſicut ip̄emet vtebat̉. ſedip̄e vtebat̉ aliqn̄ ꝓ omni actu intelligēdi. Aliqn̄ ꝓ actu iudicatiuo. Aliqn̄ ꝓ actu veridico.Aliqn̄ ꝓ actu veridico cū amore. ſeꝫ ꝓ actu iudicatiuo cū amore. ſicut innuit. ix. de cri. c. viij.Et aliqn̄ ꝓ omni cogitato qd̓ ſine cogitatōneilla eſſe nō poteſt. Et ideo qn̄ vident̉ aliq̄ opiniones cōtrarie ꝑ diſtinctionē ſunt ſaluande.Et ideo eodē mō de aucͣtibus ſanctoꝝ qui auguſtinū ſequebant̉ eſt faciendū. Sed tūc eſt Ddubiū an̄ verbū quocūqꝫ modo dicat̉ neceſſario gignat̉ de memoria. quod videt̉ auguſtinꝰdicere valde frequeter. Ad hoc dico ꝙ memoria apud beatū auguſtinū dupl̓r accipit̉. Unomodo ꝓ habitu intellectuali derelicto ex actuqui poteſt eſſe pͥncipiū conſil̓is actus. Aliteraccipit̉ memoria ꝓ omni principio ſufficientegn̓ationis verbi. ſiue illud pͥncipiū ſit ip̄ametanima. ſiue aliquid informās aīam ſiue cōp̄hēdēs vtrūqꝫ. ⁊ ſic accipit ip̄e. xv. de tri. c. xxi. vbiſic. Cogitādo qd̓ verū īuenerimꝰ hoc maximeintelligere dicimur. ⁊ hͦ quidē in mēoria rurſūrelinquimus. ſed illa abſtruſior profunditasnr̄e memorie. vt hͦ etiā pͥmum cuꝫ cogitamusinuenimus ⁊ gignimus intimū verbū qd̓ nullius lingue ſit tanꝙͣ ſcīa de ſcia. ⁊ viſio de viſione. ⁊ intelligētia q̄ apparet in cogitatione deintelligētia que fuerat iam in memoria. ſed latebat. In iſta aucͣte īnuit̉ ꝙ memoria iſto modo dicta eſt quod p̄cedit omne verbū et omnēcogitationē. de quo tn̄ cognitio gigni poteſt.et etiam ſciētia viſio et intelligentia. ſed hoc

Rn̄ſio

RDubium

Q