SententiarumA LAI.
Libri primibeatū Auguſtinū a quo maxīe accipit̉ hoc vocabulū verbū. Primū ꝙ nulla notitia illiꝰ obiecti pͥma habet rōem verbi. Scd̓m ꝙ verbuꝫneceſſario p̄ſupponit notitiā ſimplicē ⁊ quaſicōfuſaꝫ. Tertiū ꝙ oē declaratiuū alteriꝰ habꝫrōem ꝟbi. Quartū ꝙ qd̓ qͥd eſt ē ꝟbū. Quintūde illa duplici cōſideratiōe ip̄ius intellectus.Cōtra primū arguo ſic. ẜm btm̄ Auguſtinuꝫxv. de tri. c. xiiij. ⁊ .xv. v̓bū noſtrū de noſtra ſcīanaſcit̉: quēadmodū ꝟbū dei de patris ſcīa naſcitur. Ex hoc arguo ſic. om̄e qd̓ pōt de ſcīa naſci vel memoria eſt verbū. ſꝫ ſimplex intelligētia eſt hmōi. qͥa pōt ex notitia ſimplici habitꝰderelinqui. qd̓ pꝫ ex hoc ꝙ aliqͥs prōptius elicit notitiā ſimplicē alicuiꝰ rei poſt ml̓tos actꝰelicitos. ꝙͣ ſi nō elicerent̉. gͦ eſt ibi habitꝰ derelictꝰ ex quo pōt cōſimilis notitia generari. ⁊ ꝑꝯn̄s illa ſcd̓a notitia ſimplex naſceret̉ ex mēoria. Si dicat̉ ꝙ ex notitia ſimplici nō dereliquit̉ habitꝰ in memoria ex quo iterū naſcatur.Contra ſi nō. hoc nō poſſet eſſe niſi qꝛ eſt notitia incōplexa. ſed hoc nō obſtat. qꝛ ẜm beatuꝫAuguſtinū ex memoria naſcit̉ verbū. ſed ꝟbūẜm iſtū eſt notitia incōplexa. vel aliquid ꝓductū ꝑ notitiā incōplexā. gͦ eodē mō de notitiaſimplici pōt dici ꝙ pōt derelinquere habitū ſicut ⁊ alia notitia incōplexa. Pret̓ea. ẜꝫ iſtosin eadē q̄ſtione eē declaratiuū ⁊ manifeſtiuuꝫeſt maxime principalis cōditio verbi. qꝛ vltīa⁊ cōpletiua ſine qua nō pōt eſſe ratio verbi. etqua exiſtēte etiā ſi quedā alie deficiāt pōt eſſealiqua rō verbi. ſꝫ notitia ſimplicis intelligentie vel ſimplex intelligentia eſt manifeſtiua ⁊declaratiua alteriꝰ. gͦ habet rōem verbi. Adiſtud videt̉ reſpōdere ꝙ habꝫ aliquo mō rōeꝫverbi. tn̄ nō ꝑfecte. ⁊ ideo nō eſt verbū ꝑfectu.hoc nō ſufficit. qꝛ ſimplicit̓ cōcedit ꝙ ſi cōcipiat̉ de homine ꝙ eſt ſb̓a anīata ſenſibilis eſtverbū imꝑfectu. gͦ eadeꝫ rōne ſi cōcipiat̉ ꝙ eſtaīal. erit verbū. ꝙͣuis imꝑfectū. gͦ nō debuit pͥmo ſimplicit̓ negare de vno ⁊ cōcedere de reliquo: ⁊ tn̄ poſtea vniformit̓ ꝯcedere de vtroqꝫCōfirmat̉. qꝛ oī verbo vocali correſpōdet vl̓correſpōdere pōt aliqd̓ verbū mētale ẜm beatū Auguſtinū. xv. de tri. c. xi. Uerbum qd̓ forisſonat ſignū eſt verbi qd̓ intus latet. ſꝫ ſic dicēdo aīal. vel nomē exprimēs aliqͥd alicui ꝯfuſeē verbū vocale. gͦ ſibi correſ pōdet aliqd̓ mētale. ⁊ nō niſi notitia ſimplex. ẜm iſtos. ergo ⁊cͣ.Cōtra ſcd̓m arguo pͥmo ſic. qͥncūqꝫ aliqͣ potētia eſt ꝑfecte diſpoſita ad aliquē actuꝫ. ⁊ obiectū ẜm ſe totū ⁊ quālibꝫ ꝑtē et ꝑfecte pn̄s. tūcpōt ſequi actꝰ ⁊ diſtincte apprehēdi illud obiectū ſine oī notitia p̄uia. hoc ptꝫ. qꝛ nō minorisꝑfectiōis eſt intellectꝰ diſpoſitꝰ ⁊ nō īpeditꝰ: ⁊
maxime intellectꝰ āgelicus. ꝙͣ viſus vel q̄cūqꝫpotētia ſenſitiua. ſed potētia ſenſitiua ſi obiectum ſuū ſit cōueniēter pn̄s ⁊ potētia ſit ſufficiēter diſpoſita. ſtatim diſtincte app̄hendit illud obiectū. qꝛ patet ẜm exꝑientiā ꝙ nunꝙͣ diſtinctus app̄hendit̉. gͦ eode modo intellectusſi ſit ſufficiēter diſpoſitus. ⁊ obiectū ẜm quālibet ſui partē ſit pn̄s ſufficiēter. diſtīcte apprehendet ſine notitia preuia cōfuſa. ſꝫ hͦ eſt verūde potētia angelica. gͦ ⁊c. Si dicat̉ ꝙ intellectus ꝓcedit de imꝑfecto ad ꝑfectū. ⁊ iō p̄ſupponit̉ notitia ꝯfuſa ⁊ ſimplex notitie diſtīcteet declaratiue. Cōtra talis ꝓceſſus eſt ꝓpterimꝑfectionē ꝓcedētis. gͦ ſine rōne manifeſtavel experiētia certa nō plus debet attribui pfectiori ꝙͣ imꝑfectiori. ſꝫ videmꝰ ꝙ tal̓ ꝓceſſusnō cōuenit potētie ſenſitiue. gͦ nec intellectuiangelico cū hoc nō poſſit ꝓbari nec ꝑ euidentiam nec ꝑ exꝑientiā certa. Si dicat ꝙ etiamſenſus pͥus apprehēdit obiectū ſuū confuſe ꝙͣdiſtīcte. Cōtra. ſi ſic ſequeret̉. ꝙ qͥncūqꝫ aliqͥddiſtincte app̄hēderet̉ a ſenſu. ꝙ tūc ſenſus haberet diſtinctas ſenſatōes illius obiecti. qd̓ ēincōueniēs. qꝛ ponit̉ pluralitas ſiue oī neceſſitate. Sil̓r tūc duo accn̄tia eiuſdē ſpēi eēt ineodē ſubiectiue qd̓ iſti negāt. qꝛ nulla rō apparet ꝙ tales diſtincte cognitiōes diſtinguāturſpecie. ꝯn̄a pꝫ. qꝛ accipio obiectū approxīatuꝫſenſui in tali approximatōe qͣ poſſit ſtatim diſtincte cognoſci. tūc in pͥmo inſtāti erit cognitio diſtincta ⁊ etiā cōfuſa. gͦ ſimul ſunt ille duecognitōes. Nec videt̉ aliqua rō ꝙ pͥma cognitio ꝯfuſa plus debeat corrūpi in inſtāti poſteriori ꝙͣ in pori. Pret̓ea on̄ſū eſt pͥus ꝙ ſimpl̓rſimplex nō pōt app̄hēdi ꝯfuſe ⁊ diſtincte. ſedangelus pōt app̄hēdere aliqd̓ ſimpl̓r ſimplexgͦ de tali nō pōt hr̄e tales duas notitias ordīatas. ⁊ tn̄ de oī tali pōt angelꝰ formare verbū. gͦꝟbū nō ſemꝑ p̄ſupponit talē notitiā. Cōtra Ctertiū qd̓ dicit. ꝙ om̄e declaratiuū alteriuſ eſtꝟbuꝫ illiꝰ. arguo ſic. effectus aliquo mō declarat ſuā cām. ⁊ tn̄ effectꝰ nō d̓r ꝟbum cauſe nececōuerſo. Si dicat̉ ꝙ h̓ eqͥuocat̉ declaratiuuꝫqꝛ nō om̄e declaratiuū quocūqꝫ mō eſt verbuꝫalteriꝰ. ſꝫ qd̓ declarat ꝑ modū notitie. Contraẜm iſtū. notitia p̄miſſe eēt ꝟbū ꝯcl̓ionis. ſimil̓rtūc inſufficiēter diceret nō diſtīguēdo qd̓ verbū ē declaratiuū ⁊ quod no. Si dicat̉ ad primū iſtoꝝ cōcedēdo ꝙ notitia p̄miſſe eſtꝟbumꝯcl̓ionis. ſic̄ iſte vr̄ dicere. qꝛ dicit ꝙ ī eo qd̓ eſtꝓpt̓ qͥd t̓mīat̉ oīs cognitio ītellectual̓ ꝯplexitūc em̄ ip̄ꝫ ꝓpt̓ qͥd ē ꝟbū declaratiuū ꝯplexi illiꝰ qd̓ ꝯcipit̉ ſimplici ītelligētia. quēadmodūqd̓ qͥd ē ꝟbuꝫ ē declaratiuū incōplexi. hec ſūtꝟba ſua. Ex iſtis ſequit̉ ꝙ notitia premiſſe eſt
ia ſntaſidiiiſ5.i.i31raiiſtitiiriiIul lulirtett rtia qͥ.altia lliiiiſitiſi ⁊ fmilſi aſbi diijj piitpa ſtppqdeſiium. ſitr qntideſla dipidesnūtintelectꝭ arguo ſit qd̓ cōperit aſicimriūa porit vl̓itatē ſicut declaratū eſt pus.ſintellectꝰ vt natura eſtptuſ actiua. ſequit̉ionatura eſtptus actiua. qd̓ ē manifeſte fꝫaimi. Confirmat̉ qꝛ ẜm pb̓m. īi. phi. naturaitavide materia ſitut de foīma gͣita d̓: d̓ prſſtusꝫſicut de actiuo. gͦ itellectꝰ vt natura nō emptus actim qͣvintꝰ paſſiua. Ideo aliter dicad 9cupnē circa quā ſic eſt ꝑcedēdū. Primo viydū eſt que ſunt ponēda in mēte. Scd̓o cuimm ꝯpetit eē verbū. Circa pͥmū mantterellectueſſe actū intelligēdi ⁊ ctiājpuia actui ſit ponēianptlino¶ Utrū etiā p̄ter actutus forma.s coidintl eriā ſit omiſitmūei dibiū. Arrūcrāſtais habēcetuq.het int actuint.ibio ⁊ teno dicmnēda in mellecaientētusdeſti
Arguit̉ ꝯͣ ſcd̓m
Arguit̓ ꝯͣ primū.
Cōtra tertiū s