Druckschrift 
Super IV libros Sententiarum
Einzelbild herunterladen
 

iſtinctionis XXvijQueſtioN

II

Diſttres relationes ꝑſonales. Dicendū eſt ꝙ nōnad eſt ꝯcedēdū ꝙ prnitas. filiatio. ſpiratio. actioet ſpiratio paſſio ſunt quattuor relatōes. ſicutnec eſt ꝯcedendū ꝙ eēntia ⁊ pr̄nitas ſunt dueres. Uerūtn̄ qͣttuor ſūt noīa īportātia relationes quoꝝ quodlibet negat̉ ad aliquo aliorumẜm ꝙ ſupponit ꝓ vera re. ſicut de pr̄nitate vere ꝯtingit dicere ꝙ nō eſt filiatio. ⁊ de ſpiratōne actiōe ꝙ nō eſt ſpiratio paſſio. nō tn̄ ꝯtīgitdicere ꝙ ſpiratio actio nō ſit pr̄nitas. Et ſi licintelligūt. verū dicūt ⁊ aliter nō. īmo negarētꝓpriū dictū multi eoꝝ. qꝛ multi eoꝝ habent ꝓincōueniēti dicere ꝙ ſint. iiij. res in dīnis. īmoſunt tm̄ tres res in dīnis. Ad aliud pͥncipaledico ꝙ pr̄nitas ⁊ gn̄are nullo mō diſtinguunt̉Uerutn̄ hec eſt ꝟa. eēntia eſt pr̄nitas. ⁊ hͨ falſaeēntia gn̓at ꝓpter diuerſum modū ſignificādiqꝛ dictū eſt ſupra ꝙ hec eſt falſa. eēntia gn̄at.qꝛ tūc ſequeret̉ ꝙ eēntia diſtingueret̉. qd̓ nō ēconcedendū. Si dicat̉ ꝙ hͦ eſt ꝯͣ dicta in pͥori diſtinctōe. qꝛ ibi dictū ē ꝙ ſi ſit oīmoda identitas a parte rei. quicqͥd cōuenit vni ⁊ reliquovl̓r. ſed hec ē ꝟa. pr̄nitas eſt gn̓are. ⁊ hͨ ſil̓r. gn̄are eſt pr̄nitas. gͦ de quocūqꝫ d̓r pr̄nitas de eod̓d̓r ⁊ gn̓are ⁊ ecōuerſo. gͦ ſicut hͨ eſt vera. eſſentia eſt pr̄nitas. ita etiā illa eēntia eſt generareAd hͦ dico ꝙ pōt hec cōcedi. eſſentia eſt gn̄are. ſi vtraqꝫ illarū ſit vera. pr̄nitas ē gn̓are. generare eſt pr̄nitas. ſed ex iſta tūc eēntia eſt generare nō ſequit̉ ꝙ eēntia gn̓at. ſicut pōt diciꝙ aliqͥd moueri ē currere. ⁊ tn̄ nō ſequit̉ ꝙ aliquid moueri currat. Et ſi dicat̉ ꝙ prnitas ⁊ generat importāt ideꝫ a parte rei. et vtrūqꝫ p̄dicatur de reliquo. gͦ ſi hͨ eſt ꝟa. eēntia ē pr̄nitas.iſta etiā erit ꝟa eēntia gn̓at. Dico ꝙ etiam ſiimportēt idē. nō tn̄ vterqꝫ vere p̄dicat̉ de reliquo. qꝛ iſta ꝓpō pr̄nitas eſt gn̓at. ⁊ ſil̓r iſta generat eſt pr̄nitas. vel erit nō intelligibilis velerit ſimpl̓r falſa. qꝛ nō pōt eſſe ꝓpō intelligibilis. niſi iſte terminus gn̓at ſupponat materialit̓ vl̓ ſimpl̓r. ⁊ tūc ē ſimpl̓r falſa. Queſtio. ij.Ccūdo principaliter circa illā diſtinctiōem querode ꝟbo. ⁊ pͥmo de ꝟbo creato. ſcd̓ode ꝟbo increato. Circa pͥmuꝫ quero. Utrumꝟbum intellectꝰ creati ſit vera qͣlitas ſubiectiue ꝓducta in mēte. Ꝙ ſic. oīs intellectio actualis eſt qͣlitas ꝓducta in mēte. ſed om̄e verbūeſt intellectio actualis. qꝛ ẜm aug. ix. de tri. c.xviij. ꝟbuꝫ eſt cū amore notitia. gͦ ⁊c. In oppoſitum auguſtinus. xv. de tri. c. xi. in principio.Uerbū quod foris ſonat ſignū eſt ꝟbi qd̓ ituslatet. Ex illa aucͣte accipio ꝓpōnē iſtā. ꝙ ꝟbūvocale ſignificat ꝟbum metale. ſed ꝟbum vo-

cale nō ſignificat aliqͥd ſubiectiue exiſtens inintellectu. ſed tm̄ quod intelligit̉ ab ītellectu.qꝛ ſignificat ꝑ ſe rem extra. gͦ ꝟbum mentale ētm̄ obiectiue in intellectu nō ſubiectiue. Iniſta queſtione ſunt alique difficultates realesalique magis vocales. Difficultas vna real̓eſt de his que ſunt in mēte. Nam aliqͥ dicūt ꝙin mēte ſunt fubiectiue. potētia. habitꝰ. actusſpēs. et cōceptus. ⁊ res extra eſt obiectu exūsin mēte tm̄ obiectiue. Alia difficultas eſt dediffinitōe. an ſit ſubiectiue in intellectu vl̓ obiectiue tm̄ in intellectu. et nullibi ſubiectiue.Difficultas vna q̄ mihi videt̉ vocalis eſt iſtaSuppoſito ꝙ verbum eſt aliquod illoꝝ q̄ ſuntin mēte ſubiectiue ſiue obiectiue. quod illorūmagis ꝓpͥe debeat vocari ꝟbum. Ideo circaiſtam queſtionē ſic ꝓcedaꝫ pͥmo recitabo vnāopinionē tangente vtraſqꝫ difficultates. Secudo rn̄debo ad qͥſtionē. Circa pͥmū poniturvna opinio q̄ ponit ꝙ hͨ ē deſcriptio ꝟbi. Uerbum eſt terminus actōnis intellectualis emanans ab ipſo intelligente ẜm actum manensin ip̄o intelligēte ⁊ eſt alterius declaratiuumPrima ꝑticula ponit̉ ad dr̄am obiecti intelligibilis qd̓ eſt pͥncipiuꝫ formale intellectualisoꝑatōis. Scd̓a ponit̉ ad dr̄aꝫ amoris ꝓcedētꝭDicit̉ aūt tertio emanās ad dr̄am rei ītellecteſimplici intelligētia q̄ nō eſt emanās ⁊ ꝓcedēſDicit̉ aūt ab intelligēte ẜm actū ad dr̄aꝫ actōnis q̄ eſt intelligere ſimplici ītelligētia q̄ emanat ab intelligēte nō ẜm actū ſed ẜm habitū.Dicit̉ aūt qͥnto manēs in ip̄o ad dr̄am ꝟbi vocalis qd̓ corꝑal̓r exͣ mittit̉. Dicit̉ aūt ſexto. declaratiuū alterius. ad dr̄am cuiuſcūqꝫ acceptipoſt pͥmū intellectū ſimplici intelligētia qd̓ n̄eſt declaratiuū illiꝰ. Ad cuiꝰ intellectū d̓r ꝙqͥlibet intellectꝰ pōt ꝯſiderari vel vt ē potētiacognitiua ⁊ vt ita eꝟtus paſſiua ꝑ ſe ordinataad actū pͥmū ſimplicis intelligētie in ꝑcipiendo obiectū. ⁊ hoc nō niſi vt mota ſit. vel quaſimota ab obiecto. Aut poteſt cōſiderari vt natura. et vt ſic eſt virtus actiua que ſuppoſitoactu pͥmo ſimplicis intelligētie elicit actū ſecundū qui eſt dicere quo format in ſe ꝯceptuꝫſimillimū illi qd̓ eſt intellectu ſimplici intelligētia. qͥ eſt declaratiuꝰ ⁊ manifeſtatiuꝰ illiꝰ. etideo d̓r verbū illius. Uerbi gr̄a. poſtꝙͣ intellectus de toto quodā diffinibili habꝫ ſimpliceꝫintelligentiā vi ſua actiua formabit in ſe cōceptum eius. ſcꝫ ꝙ quid eſt de eadē re quā ſignificat diffinito. diſtinguēs ꝑ partes illud quodtotū eſt vt totū ꝯfuſum. ⁊ illud qd̓ qͥd eſt d̓claratiuū ⁊ māifeſtatiuū illiꝰ ꝓpt̓ qd̓ verbū d̓r. qͥatali qͥcqͥd ē ꝯpetūt p̄dicte ſex ꝯditiones verbiIn illa opīone reputo multa falſa et contra Q

Replicatu

Reſpondet̉

Reſpondet̉

Inſtat̉

Ad ſcd̓m

Rn̄ſio etlam 7pma pͥm

Quīqꝫ falſa eliciOunt̉ ex dicti-

Diffinitio verbi

Difficul. vocal̓

Prīo recitat opi.Circa duaſ pͥmaſdifficultates

Scd̓s

BDifficulttes rele

BDifficult ialesPrima

PDifficuliales

Prima