linctionis XXvjQueſtioj
II
Diſtinctionis XXvirei nō pōt eſſe ſine om̄i diſtinctōe a ꝑte rei. ſedpte a ꝑte rei nulla eſt diſtinctio. int̓ generatiuuꝫ ⁊ patrē. gͦ a ꝑte rei pat̓ nō eſt imediatior filio ꝙͣ generatiuū. nec generatiuū remotius. gͦa ꝑte rei nō plus cōſtituit generatiuitas ꝙͣ prnitas. ſed nihil eſt cōſtitutiuū pͥme ꝑſone niſialiqͥd a ꝑte rei. gͦ nō plus generatiuitas eſt cōſtitutiua ꝙͣ pat̓nitas. Pret̓ea. q̄ro. aut iſta rōgeneratiui eſt a ꝑte rei aūt nō. ſed tm̄ in ītellectu. Si ſit a ꝑte rei ⁊ ſimilit̓ pat̓nitas. gͦ ẜm rēdifferūt: ſi nō ſit niſi in intellectu. ergo nō ꝯſtituit ꝑſonā primā. qꝛ nihil in ītellectu cōſtituitꝑſonā primā. Si dicat̉ ꝙ illa rō eſt a ꝑte rei.ſimilit̓ illa. ſed nō eſt diſtinctio a ꝑte rei. ſꝫ tm̄in intellectu. Cōtra. ītellectꝰ nihil īmutat circareꝫ intellectā. gͦ res nō plus diſtinguit̉ a renūc ꝙͣ pͥus. ꝓpt̓ quācunqꝫ oꝑationē intellectꝰPretea. īpoſſibile eſt ītellectū ꝓpt̓ quācūqꝫoꝑationē vel negationē facere rem diſtinctāex natura rei ab alia eſſe eandē cū ea. gͦ eodemmodo īpoſſibile eſt intellectū facere rē eandēcū ſeip̄a eſſe aliquo mō diſtinctā a ſeip̄a. ⁊ perꝯn̄s ſi in re int̓ prnitatē ⁊ generatiuitatē nulla ſit diſtinctio. penitus īpoſſibile eſt intellectū cauſare ibi quācunqꝫ diſtinctionē. Ideoris dico alit̓ ad q̄ſtionē. ⁊ prīo oſtēdo ꝙ origo ⁊ relatio nullo mō diſtingutur ex natura rei. Secūdo ex hoc inferā ꝙ tā origo ꝙͣ relatio conſtituit ⁊ diſtinguit ꝑſonas. Primuꝫ ptꝫ. ꝙ fruſtra fit ꝑ plura qd̓ pōt fieri ꝑ pauciora. ſed oīaque ſaluātur ponēdo aliquā diſtinctioneꝫ int̓generationē ⁊ relationē poſſunt ſaluari ponēdo oīmodā idētitatē. gͦ ⁊c̄. Aſſumptū ꝓbo. qꝛſi ponat̉ aliqͣ diſtinctio ex natura rei int̓ prnitatē ⁊ generationē. aut hoc eſſet qꝛ prnitasⁱ neceſſario fundat̉ ī generatiōe. aut qꝛ generatiop̄ſupponit̉ pat̓nitati. aut qꝛ generare vel gn̄atio p̄ſupponit ſuppoſitū. ⁊ ꝑ ꝯn̄s ꝓpͥetate cōſtitutiuā. ꝓpter primū nō opꝫ ponere aliquaꝫdiſtinctione vel nō idētitate ex natura rei int̓generationē ⁊ pat̓nitatē. qͥa etiā ẜm ponētesrelationē in creaturis. pat̓nitas nō fundat̉ inaliqͣ tali generatiōe. qꝛ ẜm eos generatōe trāſeunte manet relatio. gͦ generatio nō eſt fundamentū talis relatiōis. qꝛ īpoſſibile eſt relationē eſſe ſine ſuo fundamēto. gͦ etiā ī diuinis nōopꝫ aliqd̓ quocūqꝫ mō diſtinctū eſſe fundamētu relatiōis. ſꝫ ſufficit ponere eēntiā fundamētū cuiuſcūqꝫ relatiōis diuine. Nec opꝫ ponereꝓpt̓ ſcd̓m. qꝛ videmꝰ ꝙ deꝰ ꝓducit creaturā ſine oī medio reali int̓ ip̄m ⁊ creaturā ꝓductaꝫqꝛ ſicut alias oſtendet̉. creatio actio nō eſt aliqd̓ reale mediū int̓ deū ⁊ creaturā ꝓductā. itaꝙ creatio actio nihil real̓r a ꝑte rei dicit diſtinctu quocūqꝫ modo a deo ꝓducēte et creatura
ꝓducta. gͦ multomagis inter deuꝫ pr̄em ꝓducentem conſtitutum relatōe ⁊ filiū ꝓductumnō opꝫ ponere aliquod mediuꝫ diſtinctū quocunqꝫ modo ex natura. rei a patre ⁊ pat̓nitateet eēntia ⁊ a filio ⁊ a ꝓpͥetate ſua relatiua. gͦ ſicut poſſum ſaluare ꝙ deus creat real̓r ſine omni tali. ita ꝙ deus pater ꝓducit real̓r deū filiūſine omni tali. gͦ nō opꝫ ponere diſtinctōeꝫ exnatura rei inter generatōeꝫ ⁊ pat̓nitatē. Necꝓpter tertiū oꝫ ponere aliquā diſtinctionē talem. qꝛ nō minus repugnat pat̓nitati cōſtituere ſuppoſitū ꝙͣ ꝓductioni ſi ſit aliquid tale. ſic̄cōiter ponit̉. ergo nō magis gn̓atio p̄ſuppōitſuppoſitū ꝙͣ pat̓nitas. gͦ ſicut pat̓nitas diuinano p̄ſupponit ſuppoſitū ſed cōſtituit ip̄m. itapoterit gn̓atio conſtituere ſuppoſitū ⁊ nō preſupponere. gͦ ꝓpter talē p̄ſuppoſitōnē nō opꝫponere talē diſtinctionē. Et ſi dicat̉ ꝙ oportet ponere aliqualē diſtinctōem vt ſit via a rein rem. cuiuſmodi nō pōt eē relatio. hͦ nō ſufficit. qꝛ ſicut ꝓbatū eſt ⁊ poſt magis ꝓbabit̉. qn̄deus aliter creat creaturā nulla eſt talis via aparte rei. que ſit media inter deū ⁊ creaturamꝓductaꝫ. ergo nec ſil̓r eſt neceſſe hoc ponere īꝓpoſito. Dico ergo ꝙ nullā video rōem quareoporteat pōere pat̓nitatē quocūqꝫ modo ymaginabili diſtingui ex natura rei a gn̄atiōe. Etſicut dico de generatōne ⁊ pat̓nitate. ita dicovniuerſaliter de origine ⁊ relatione in omnibꝰ.Ex hoc infero ſcd̓m ꝙ ſi relatio cōſtituit origo conſtituit. quia quādocūqꝫ aliquid eſt ſimpliciter idem ⁊ nullo modo diſtinctū impoſſibile eſt idem vere affirmari ⁊ vere negari d̓ eoſed ẜm om̄s cōiter loquētes origo ⁊ relatio ſūtidem real̓r ⁊ nullo modo diſtinguunt̉ ex natura rei. gͦ impoſſibile eſt relatōem conſtituere ⁊origine nō conſtituere. Unde qn̄cūqꝫ terminiſunt diſtincti. ſiue habeant oppoſitos modosvel diuerſos ſignificādi ſiue no. ſi eis nō correſpondeat aliqua diſtinctio a parte rei. ⁊ vnuꝫvere ⁊ nccͣario p̄dicetur de alio p̄dicatione dicente hoc eſſe hoc. impoſſibile eſt aliqd̓ predicatum vere p̄dicari de vno qͥn neceſſario p̄dicetur de reliquo. Uerbi gr̄a. deitas ⁊ deus ſūtdiſtincti termini ſignificātes ideꝫ a parte rei.et ideo ſi deitas poſſet ſupponere ꝓ omni illoꝓ quo poteſt ſupponere deus. ⁊ hͨ eēt nccͣariadeus eſt deitas. quicqͥd vere p̄dicaret̉ de deo.et de deitate ⁊ ecōuerſo. Cauſa tn̄ qͣre aliqd̓ p̄dicat̉ de hoc noīe deus ⁊ nō de hoc nomīe deitas eſt iſta. qꝛ ſcꝫ deus ita ſignificat perſonaꝫſicut eēntiā. ⁊ ideo qꝛ eſſentia ⁊ ꝑſona nō ſuntidem oībus modis. qꝛ nō ſunt ide formal̓r. pōtaliquid vere dici de deo. quod nō ſic conuenitdeitati. ſed ẜm om̄s ꝯͣriuꝫ opinātes hͨ ē ſimpl̓r
hb iiij
n̄ſio auctorisꝯoſtendi
Fcd̓m
d̓m