Libri primiRententiarum

oportet ꝙ eadē pͥoritate relatio ſibi oppoſitaeſſet pͥor eadē ꝑſona. qꝛ oſtenſum eſt ſupra. ſpiratio actio eſt aliqua pͥoritate pͥor patre. ſcilꝫpͥoritate ꝯn̄e. qꝛ bene ſequit̉. a eſt pater. ergo aeſt ſpirās. ⁊ tn̄ nō ſequit̉ ecōuerſo qꝛ filius eſtſpirans. ⁊ tn̄ nō eſt pater. Et tn̄ ſpiratio paſſiua nō eſt pͥor tali pͥoritate patre. Ad primuꝫtertie vie dico ꝙ pr̄nitas diuina eſt de ſe incōicabilis ⁊ ſingularis ⁊ nō tm̄ eſt hoc verum depaternitate. ſed etiā dico ꝙ qͥlibet qͥdditas q̄eſt a parte rei eſt de ſe incōicabilis ⁊ ſingulariniſi forte eēntia diuina vocet̉ qͥdditas. qꝛ illaꝙͣuis ſit de ſe ſingl̓aris nō tn̄ eſt incōicabilis.Ad aliud dico ꝙ pr̄nitas eſt de ſe hec. Nechoc negat auguſtinus. ſed vult ꝙ pr̄nitas nōeſt formal̓r deitas. Et qn̄ d̓r ꝙ nō eſt de ſe infinita. Dico ꝙ ſi per infinitū vel infinitatē intelligatur aliquod abſolutū. cōcedo ꝙ tunc infinitum ⁊ eſſentia ſunt idē oībus modis. ſed ſi ꝑinfinitū intelligat̉ aliqͥd quo nihil eſt melius⁊ per ip̄m eſt infinitū melius omni alio finitoDico ꝙ paternitas de ſe eſt infinita. ſicut paternitas de ſe eſt incorruptibilis. ⁊ ideo paternitas d̓ ſe eſt hͨ. ſicut humanitas de ſe eſt hec.Ad aliud cōcedo ꝙ quelibet relatio eſt equeeadē diuine eſſentie. ſed ꝓpter hoc nō oportetꝙ q̄libet conſtituat vltimate ⁊ diſtinguat abomni alia ꝑſona. Et rō eſt. qꝛ aliqua relatio eſteadē real̓r cū diuina eſſentia. ⁊ p̄ter hoc eſt eadem real̓r cū duabus relationibus oppoſitis.ſicut ſpiratio actiua eſt eadē real̓r cuꝫ diuinaeſſentia. ⁊ ſil̓r cū paternitate ⁊ filiatione. ⁊ iōconſtituit tam prem ꝙͣ filiuꝫ. ſed nō vltimatenec diſt nguit pr̄em ab omni alia ꝑſona. qꝛ nōa filio. Per hoc ad aliud ꝙ nō ſemꝑ relatōesoppoſite vniformiter ſe habēt ad incōmunicabilitatem. qꝛ aliquādo vna earū poteſt eſſe eadem realiter cū relationibus oppoſitis ⁊ alianon. Ad aliud dico ꝙ ſtante rōne paternitatꝭip̄a erit incōicabilis. Uerūtamē nō poteſt poni ꝙ ex illo poſito. et hoc ꝙ ratio paternitatismāet ſequūt̉ īcōpoſſibilia ⁊ ꝯͣdictoria ſcꝫ ꝙ pr̄nitas ſit cōicabil̓ ꝙ nō ſit cōicabil̓. et ideo detalibus poſitionibus includentibus ꝯͣdictionem non eſt multū curandū. Ad aliud patetalias ꝙ ab vltimis cōſtitutiuis vel diſtinctiuis poteſt abſtrahi aliquod cōmune dictuꝫ inquid de eis. nec ꝓpter hoc oportet ponere inaliquo illorum aliqua diſtincta. quia illud abſtractū ab eis in nullo illorum erit real̓r. Adaliud ꝙ ꝓpter identitatē realē relationis cuꝫeſſentia poterit relatio cōſtituere per ſe vnuꝫcum eſſentia Unde nec ꝙͣtuꝫ ad rem nec ꝙͣtūad conceptuꝫ nec aliquo modo tm̄ diſtinguit̉relatio ab eſſentia ꝙͣtuꝫ diſtinguit̉ materia a

Se. ntiarumforma. ⁊ ideo multomelius poterunt eſſentiadiuina ⁊ relatio diuina cōſtituere ꝑ ſe vnuꝫ ꝙͣmateria ⁊ forma quecūqꝫ. et iō dico ꝙ relationec eſt accidēs eſſentie nec alteriꝰ generis abeſſentia nec eiuſdē generis. qꝛ nō eſt in genereſꝫ eſt eadē real̓r cū eſſentia. ⁊ iō facit ꝑ ſe vnuꝫcū eſſentia. Et ſi dicat̉ ꝙ retinet rōem formalē generis relatiōis. ꝙͣuis trāſeat in eſſentia ꝑidētitateꝫ. Reſpōdeo ꝙ nullā rōem generisretinet. ſꝫ eſt vnica res. ⁊ tn̄ eadē real̓r cū eſſentia. Per hoc pꝫ ad aliud ꝙ idēritas eſſentiead ſuppoſitū nō eſt ꝑ aliqd̓ accidēs. nec ꝑ aliqd̓ quaſi alteriꝰ generis. Ad aliud dico ꝙ nōeſt incōueniēs ꝙ ſit aliqͣ idētitas nature create ad ſuppoſitū ſuū: ſi tn̄ ſit ꝓprius modus loquēdi qualis nō eſt idētitas nature diuine adſuppoſitū ſuū. qͥa aliqn̄ illud qd̓ eſt ſuppoſituꝫcreatū ⁊ natura nullo mō differūt. nō aliter ꝙͣnatura ⁊ natura. vel ſuppoſitū ⁊ ſuppoſitum.nec tn̄ hec idētitas ē maior ꝙͣ illa. qͥa idētitasrealis eſt tāta quāta ē idētitas realis ⁊ formalis. ⁊ iō tāta idētitate eſt eſſentia diuina eadēpatri quāta eſt eadē ſibijp̄i: nō tn̄ om̄i mō idētitatis. qꝛ ille modus idētitatis nullā maioritatē vl̓ maiorē ꝑfectionē addit. Ad aliud cō īcedo ꝙ ſcd̓a ſb̓a q̄ in rei veritate non eſt ſb̓a ſicut prius ꝓbatū eſt. nō īportat aliqͥd qd̓ nō eſtformalit̓ ſb̓a. ⁊ iō pͥma ſb̓a q̄ eſt in p̄dicamētonō importat aliud niſi qd̓ eſt formalit̓ ſb̓a. Uerutn prima ſb̓a que nec eſt in genere pōt includere aliqͥd qd̓ nō eſt formalit̓ ſb̓a: eſt tn̄ realit̓ſb̓a. Et ſi dicat̉ ꝙ relatio nō pōt ꝯſtituere aliquid qd̓ eſt formalit̓ ſubſiſtēs. Dico ꝙ hec eſtfalſa de relatione que eſt realit̓ ſb̓a. Un̄ breuit̓pro oībus illis rōnibus dico. ꝙ nō eſt magis īpoſſibile relationē cōſtituere ſuppoſitū nature ītellectualis ⁊ dare eſſe ſubſiſtes vel diſtinctū modo ſuo. ꝙͣ eſſe ideꝫ realiter cū ſb̓a. Ad ꝙaliud dico ꝙ Auguſtinus vult ꝙ ꝑſona habetaliquā entitatē abſolutā preter illā qua eſt adaliquid. Ad aliud ꝙ illa diffinitio eſt diffinitio vnius cōis ad perſonā creatā ⁊ increatā. ⁊ideo nō debet ibi poni aliquid niſi cōe: cuiuſmodi nō eſt relatiuū. Ad aliud pōt dici ꝙ q̄­ īrit de aliquo nomīe ꝓprio patris. et de aliquonomine ꝓprio filij. quia illa nomīa pater. filiꝰnō ſunt ꝓpria diuinis. ſꝫ coia ſibi ⁊ alijs. et itanō idem querit ⁊ ſupponit: ſed ſupponit noīacōia predicari de illis ⁊ querit ꝓpria. Ad primuꝫ principale dico. ꝙ ꝙͣuis relatio in creatu¬ˡris ſit minime entitatis: tamē relatio diuinanō eſt minime entitatis ſed maxime entitatisquia tāte entitatis quāte eſt eſſentia. qͥa eiuſdementitatis: ⁊ eadem entitas cum ea. Adaliud dico ꝙ perſona diuina conſiituit̉ perre

Ad cōfirmatōeꝫ

Ad quintū

Ad quartū

Ad ſextū

Ad pͥmū t̓tie vie

ADAd ſcd̓m

BBAd tertiū

Cd ſecunuē

Ad ſohindū

EtAd tertium

feAd quartum.

Ad primū prinpale

DAd ſecund

I 1lcey

I 1lcey

Ad ſeptimū

Inſtantia

Reſponſio