bri primiSententiarum
in quo ꝯcordāt facilius. ꝙͣuis nō verius poſſꝫſuſtineri cū iſto articl̓o Tres ſunt ꝑſone ⁊ vnꝰdeus ꝙͣ opinio de relationibꝰ. Cuius ratio eſtqꝛ ita difficile eſt intelligere ꝙ relatio ſit q̄dāres. ⁊ ſit alia res real̓r media. ⁊ ꝙ multiplicet̉ſine multiplicatōe eēntie q̄ eſt eadē real̓r cumrelationibus. ſicut ponere multiplicationemabſolutoꝝ ſine multiplicatōe eēntie qͣ ſit eadēreal̓r cū illis abſolutꝭ. immo ſicut pōt ſuſtineriꝙ ſunt tres relatōes real̓r differētes. ⁊ tamenꝙ vna eēntia ſit real̓r ille tres relatōes. ita faciliter pōt poni ꝙ tria abſoluta ſūt real̓r diſtīcta. ⁊ tn̄ ꝙ vna eēntia ſit real̓r illa tria abſolupi. ta. Ex hͦ ſequit̉ ꝙ tertia opinio eſt oīno irrationabilis q̄ ponit ꝑſonas diſtingui ꝑ ꝓpͥetates abſolutas ⁊ nō ꝑ relatiōes cū tn̄ ſint ibi ẜꝫiſtā opinionē. Cuiꝰ rō eſt. qͥncūqꝫ qualitercūqꝫdiſtincta vel que nō ſūt ideꝫ formal̓r cōcurrūtin aliquo ꝑ ſe vno. vnūquodqꝫ illoꝝ ꝑ ſe cōſtituit illud vnū. qꝛ nō eſt maior rō qͣre vnū illoꝝconſtituat illud ꝙͣ reliquū. ſed vnū includenseſſentiā ⁊ illud abſolutū et pr̄nitatē eſt per ſevnū ⁊ diſtinctū real̓r a qͣlibet ꝑſona. ergo illd̓vnū ꝑ ſe eſt vna ꝑſona. ⁊ ꝑ ꝯn̄s pr̄nitas conſtituit ⁊ diſtinguit pr̄em a filio ⁊ ſpūſancto n tm̄effectiue ſed ⁊ formal̓r. Si inſtet̉ ꝯtra iſtamrōem ꝙ eiuſdē nō pn̄t eſſe duo pͥncipia ꝯſtitutiua. ſed ſi pr̄nitas ⁊ illa ꝓpͥetas abſoluta eēntꝯſtitutiua ꝑſone pr̄is illiꝰ ꝑſone eēt duo pͥncipia cōſtitutiua. Iſta inſtātia nō valet. qꝛ nōeſt aliqd̓ incōueniēs ꝙ eiuſdē ſint plura prīcipia ꝯſtitutiua. qꝛ ſi in hoīe ſit anima ſenſitiuadiſtincta real̓r ab aīa intellectiua. oꝑꝫ ꝙ aīaſenſitiua illa eēt alterius rōnis a qualibet aīaſenſit iua brutali. vel ꝙ in bruto eſſent due aīeſenſitiue. ⁊ ꝑ ꝯn̄s aīa ſenſitiua humana eēt itaꝓpria homini ſicut intellectiua. ⁊ ita per eamdiſtingueret̉ homo tanꝙͣ ꝑ ꝓprium diſtīctiuūab omni alio ſicut ꝑ aīaꝫ intellectiuā. ⁊ ita hōhaberet duo pͥncipia diſtinctiua. Et ita oꝫ ponere in ꝓpoſito ꝙ pr̄ diſtinguit̉ ab oī alia ꝑſona. nō tm̄ ꝑ ꝓprietatē abſolutā. ſed etiam perpr̄nitatē. niſi forte diceret̉ ꝙ pr̄nitas eēt eadēreal̓r cum ꝓpͥetate abſoluta filij. ſicut poneret̉eadem cum proprietate abſoluta patris Sialiquis teneret iſtā opinionē. quā tamen egonō teneo. diceret ad rōnes ſecūde opinionis.IAd pͥmam diceret ꝙ nō eſt maius incōueniens duo abſoluta real̓r eſſe vnū abſolutumreal̓r. ꝙͣ duas relatōes real̓r diſtinctas eē vnūabſolutum realiter. Et ſi dicat̉. ſi abſolutū addatur abſoluto neceſſario faciūt compoſitionem. Reſpondetur ꝙ ſicut ẜm alios ſi relatioaddatur abſoluto a quo nō diſtinguit̉. non faciet compoſitionē cum eo. Cuius ratio eſt. qͥa
Iſicut in creaturis abſolutū additū abſoluto aquo realit̓ diſtinguit̉ facit cū eo cōpoſititionēIta ſi relatio addat̉ abſoluto. ſi differt ab eoreal̓r faciet cū eo compoſitionē. nec eſt maiorratio ꝙ abſolutū faciat cōpoſitionem cū abſoluto: ꝙͣ relatio cū abſoluto. ⁊ ita eque faciliterpoſſꝫ ſuſtineri in deo ꝙ ꝓprietas abſoluta nōfaceret cōpoſitioneꝫ cū eſſentia abſoluta ꝓpt̓idētitatē realē inter eſſentiā et ꝓprietate abſolutā. ſicut poſſet ſuſtineri ꝙ relatio nō facitcōpoſitionē cū diuina eſſentia ꝓpter idētitatē realē inter relationē ⁊ eſſentia. Ad aliā rationē dicerēt ꝙ nō magis ꝯtrahibile eſt potētiōale reſpectu alicuiꝰ eiuſdē generis: ꝙͣ reſpectu alicuiꝰ alterius generis. Un̄ ſicut materiaeſt potētiōalis reſpectu forme. ita ſb̓iectuꝫ eſtpotētionale reſpectu accidētis ſui. ⁊ iō nō plꝰeſſet eēntia potētionalis reſpectu ꝓprietatꝭ relatiue. Ad aliā rōem diceret. ꝙ nō plus repugnat vni relatiuo eē ſine ſuo correlatiuo ꝙͣ repugnat abſoluto eē ſine alio abſoluto. qn̄ vnica res ſimpliciſſima eſt illa duo abſoluta. ⁊ iōqꝛ ẜm illā opinionē eēntia diuina que eſt vnica res ſimpliciſſima eſſꝫ illa duo abſoluta. itarepugnaret vnū illoꝝ eſſe ſine altero. ſicut repugnaret vni relatiuo eſſe ſine alio. quia tātaeſſet coexigētia vnius reſpectu alteriꝰ ꝓpteridētitatē realē vnius rei ſimpliciſſine cū illis.ſicut eēt vniꝰ relatiōis reſpectu ſue correlationis. Ad aliā rōem diceret ꝙ nō eſt ymaginā Idum ẜm iſtā eandē opinioneꝫ. ꝙ patnitas velgeneratio ſit aliqd̓ reale exiſtēs ī pr̄e quocūqꝫmodo diſtinctū ab oī abſoluto. ſꝫ hoc ꝙ dictiopat̓nitas vel generatio diceret illa duo abſoluta ⁊ nihil p̄ter illa abſoluta. Et ſi dicat̉ pat̓pͥus origine eſt pat̓ ꝙͣ filius ꝓducat̉. Dicerentꝙ ſi ꝑ iſtā ꝓpoſitionē pat̓ eſt pͥus origine filiointelligat̉ aliqͥd aliud ꝙͣ ꝙ a patre ſit filiꝰ ſic ꝓpoſitio ē ſimpl̓r fl̓a. Quauis iſta qͣrta opiniopoſſet alicui videri ꝓbabilis. Uerūtn̄ qꝛ auc.ſanctoꝝ vidētur exp̄ſſe ponere relatiōes in diuinis. nō tm̄ ꝙ aliqͥ cōceptꝰ relatiui de ꝑſonisdiuinis verificātur. ſicut dicimꝰ ꝙ ſortes eſt ſimilis. ⁊ ꝙ relatio eſt pat̓ vel filiꝰ. ſꝫ ꝙ eſt ibi vera pat̓nitas realis ⁊ filiatio. et ꝙ ſunt due resſimplices: quarū vna nō eſt alia. Ideo tenēodo cū eis dico. ꝙ ꝑſone diuine diſtinguūt̉ ⁊ coſtituūtur ꝑ relatōes originis. Et pͥmo pono ꝙponēdo ibi talē relationē nō repugnat ſibi coſtituere ſuppoſitū vel ꝑſonā. ſcd̓o ꝙ ponendoeā cōſtituere ꝑſonā nō eſt ponendū ꝓprietateabſolutā conſtituere eā. Primū ptꝫ. qꝛ nulli jrei incōicabili cōſtituēti cū aliquare ꝑ ſe vnūrepugnat cōſtituere illud vnū in tali eſſe quale habet ⁊ diſtinguere ip̄m ab oī illo a quo ip̄a
Cōtra tertiā opi-
LAd pͥmā ratōemſcd̓e opi.
Ad ſecundā
Ad quartam.
De opi quarta.
Ad tertiam
Primū
HIentētia auctoris duo pouit.