diſtinctionis XXviQueſtio
quo poſito circūſcripta omni actōe hꝫ totumſuū eſſe. ſed relatiuū circūſcripta omni actiōeeſt. eo ꝙ ſuū correlatiuū eſt. gͦ ⁊c. Pret̓ea relatio nō pōt originari niſi aliquo abſoluto priusoriginato. ẜm ph̓ꝫ. v. phi. ergo ꝑſona diuina q̄pͥmo originat̉ nō pōt eſſe relatio ſubſiſtēs. ſedoportet ponere abſolutū quod pͥmo originaretur. Pret̓ea tunc nulla ꝓductio in diuinis ēgeneratio. qꝛ nō erit ad ſubſtantiā pͥmam. ſedad relatōnē. Preterea om̄e relatiuū eque natural̓r reſpicit ſuū correlatiuū. gͦ eque naturaliter ſpirans reſpicit ſpiratuꝫ. ſicut generansgeneratū. ergo ſi ꝓductum vtraqꝫ ꝓductioneeſt tm̄ relatiuū vtraqꝫ eque natural̓r ꝓducet̉.Pret̓ea ſuppoſitū aliquo modo p̄intelligit̉actioni. ergo in illo pͥori illud ſuppoſitū eſt aliquid ad ſe. Confirmat̉. qꝛ quacūqꝫ prioritatevnū correlatiuū p̄intelligit̉ alicui. eadem pͥoritate reliquū correlatiuū p̄intelligitur eideꝫ.ꝓpter ſimultatē relatiuoꝝ. Pretea ẜm ph̓mvij. meth̓. forma eſt pͥor compoſito. ergo pr̄nitas eſt pͥor ꝑſona. et ꝑ ꝯn̄s relatio oppoſita eſtau pͥor pͥma ꝑſona. Tertio pͥncipal̓r arguitur exrōne ipſius conſtitutiui. qꝛ quicqͥd conſtituit̉formal̓r aliquid in aliquo eſſe ⁊ in vnitate correſpondente tali eſſe. ſe toto repugnat diſtinctioni oppoſite tali eſſe. ergo ſi pr̄nitas conſtituit ſuppoſitū in eſſe ꝑſonali ſub rōne incommunicabilis. oꝑꝫ ꝙ pr̄nitati pͥmo ex rōne ſuarepugnet cōicabilitas. ſed hoc falſum eſt. qͥanulla qͥdditas de ſe eſt incōicabilis. Pret̓eaoppoſita relatiua vniformiter ſe habēt ad incōmunicabilitatē. ſed ſpiratio actiua nō ē deſe incōicabilis. gͦ nec ſpiratio paſſiua. Preterea ſi ponerent̉ quecūqꝫ poſitōes impoſſibiles vel incōpoſſibiles ſtante intellectu rōnalirepugnaret ſibi diuidi in plures naturas ſpecificas. ſed poſita poſitione impoſſibili ꝙ poreſſet ꝓductio volūtatꝭ ꝙͣ intellectꝰ. ſaluata tn̄rōne gn̓ationis et ſpirationis. ſpiratio actiuaeſſet in vno ſuppoſito. ⁊ gn̄atio actiua eſſet induobus. qͥa tūc ſpūſſanctus in illo inſtanti inquo ſpiraret̉ cōicaret̉ vis generatiua. gͦ modogn̓ationi actiue in ſe nō repugnat formalitercōicabilitas. Item iuxta iſta viam arguit̉ ſicab vltimis diſtinctiuis ⁊ ꝯſtitutiuis aliquoꝝnō poteſt abſtrahi aliquod cōmune dictuꝫ deeis in quid. ſed aliquid tale abſtrahit̉ a paternitate ⁊ filiatōe. gͦ ⁊c. Preterea pͥncipiū conſtitutiuū ſuppoſiti in aliqua natura facit ꝑ ſevnū cum illa natura. ſed ex abſoluto ⁊ relatōenō fit aliqͥd per ſe vnū. ergo. Confirmat̉ qui apͥma identitas eſt nature ad ꝓpriū ſuppoſitagno includit aliqͥd alteriꝰ generꝭ. Cōfirmat̉ſcd̓o. qꝛ aliter eſſet maior idetitas nature crea
te ad ſuppoſitū ſuū ꝙͣ nature diuine ad ſuum.Preterea pͥma ſubſtātia eſt maxime ſubſtantia ẜm ph̓m in p̄dicamētꝭ. ⁊ hͦ nō eſt imꝑfectionis. ergo hoc debet poni in diuinis. gͦ relationō cōſtituit pͥmā ſubſtantiā in dinis. Quarto arguit̉ ꝑ aucͣtes. Primo augu. vij. de tri. ca.viij. omnis res ad ſe ſubſiſtit. ꝙͣtomagis deuset loquit̉ de ſubſiſtere quod cōuenit ſubſtātieꝓut greci accipiūt ſb̓am. Accipiūt em̄ ẜꝫ ip̄mſubſtantiā ſicut nos ꝑſonā. ergo ꝑſona ad ſe ēet ita eſt abſoluta. Preterea oīa q̄ ponunt̉ indiffinitōe ꝑſone a Boetio vl̓ Rich. ſunt abſoluta. Preterea ſapiēs. ꝓuer. xxx. poſt multasqueſtiones motas de deo querit iſtā qd̓ nomēeius ⁊ qd̓ nomē filij eius ſi noſti. Ex hͦ arguit̉ſic. oīs queſtio aliqͥd certū ſupponit ⁊ aliquiddubiū querit. vij. metha. c. vlti. h̓ aūt filiuꝫ eſſeſupponit̉. ⁊ querit̉ quod eſt nomē eius. et parirōne ꝑ naturā relatiuoꝝ p̄ſupponit̉ illud cuiꝰeſt filius eſſe pr̄em. ⁊ querit̉ quod nomen eiusgͦ hoc exn̄te certo ꝙ hic eſt filius ⁊ ille eſt pat̓.dubiū eſt quod eſt nomē huius. ⁊ qd̓ eſt nomēillius. ſed ſi ille ꝑſone ꝯſtituunt̉ pͥmo in eē ꝑſonali ꝑ paternitatē ⁊ filiationē. pͥmū nomē huius eſt pr̄. ⁊ pͥmū nomē illiꝰ eſt illius. ⁊ per ꝯn̄snō eēt dubitatio de iſto cū pͥori certo. ⁊ ꝑ ꝯn̄sidem qͥreret ⁊ ſupponeret. Scd̓o d̓r ꝙ origiesnō diſtinguūt ꝑſonas formal̓r. ſed quaſi pͥncipiatiue. qꝛ natura diuina nō cōicat̉ ſuppoſitoniſi ꝑ originem ⁊ ita origine. ⁊ ꝑ ꝯn̄s relatōnediſtinguunt̉ ꝑſone in natura quaſi principiatiue reducēdo ad ip̄m pͥncipiās qd̓ diſtinguitnō formal̓r ſed corrn̄deter diſtīctioni effectiuein creatura. Quarta poſſet eē opinio concordando cū opinione pͥori ꝙ ꝑſone diuine ꝯſtituunt̉ ꝑ ꝓpͥetates abſolutas. ſed diſcordādo abea ꝙ nihil eſt penitus ymaginabile in deo niſi tm̄ abſoluta. ⁊ ꝑ ꝯn̄s ꝙ nō eēt ibi aliq̄ relationes vel origines a quolibet abſoluto vl̓ abſolutis quōcūqꝫ diſtincte. ⁊ tn̄ nō negaret illaopīo pr̄em ⁊ filiū ⁊ ſpm̄ſanctū ſed poneret̉ ſic̄poſita hac albedine ⁊ vna alia albedine omnialia re ymaginabili circūſcripta iſte due albedines ſunt ſil̓es. ⁊ ita nō ꝑ aliquā relationē diſtinctam quocūqꝫ modo ab illis ſunt ſimiles.ſil̓r poſito deo ⁊ iſto abſoluto qd̓ eſt lapis circūſcripta alia re quacūqꝫ. adhuc lapiſ realiterdepēderet a deo ⁊ deus real̓r eſſet cā lapidis.ita poneret iſta opinio ꝙ eoip̄o ꝙ ſūt ille tresꝑſone abſolute vna illarū ꝑſonarū eēt ab vnaet vna a duabus. ⁊ vna eēt pater. ⁊ alia filiuset alia ſpūſſanctus ſine omni re alia ymaginabili. Uerūtamen nec iſtā opinionē nec aliā teneo ꝓpter aucͣtes ſanctoꝝ. ꝙͣuis mihi videat̉ꝙ tam iſta ꝙͣ precedēs ꝙͣtuꝫ ad illud cōmune
bh
vi
ri
dd̓o
riiama ꝗrgi
ptimo
jrſima
xxo
xipi
uarto
nio
Orarta opi.
Operto
HOiartū prin.Arguit̉ primo
Tertio
gcdo
Sexti