unctionis XXVQueſtio
Diſtnomē cui primo correſpōdet ille cōceptus ſūtequalis coitatis. ſed hoc nomē ꝑſona ē cōiusꝙͣ ille cōceptus. qꝛ hͦ nomē ꝑſona nō tm̄ d̓r deꝑſonis diuinis de qͥbꝰ ſolū d̓r ille ꝯceptus. ſedetiā d̓r de ꝑſonis creatis de quibus ille conceptꝰ nō vere p̄dicat̉. Et ſi dicat̉ ꝙ nō eſt aliqd̓aliud nomē magis ꝓprium diuinis ꝑſonis. etꝑ ꝯn̄s ſancti ex quo talē conceptū ꝓpriū dinisꝑſonis habuerūt nō conueniēter fecerūt nonimponēdo aliqd̓ nomē equale cū illo cōceptuReſpondeo ꝙ ſancti talē conceptū ꝓpriū diuinis ꝑſonis nō habuerūt. qꝛ ſicut dictum eſtpͥus impoſſibile eſt habere aliquē conceptumſimplicē ꝓprium aliquibꝰ. niſi aliquod illoruꝫdiſtincte ⁊ in particulari cognoſcat̉. Et ideoex quo ſancti nec abſtractiue ne intuitiue diſtincte ⁊ in particulari ⁊ immediate vllā ꝑſonam diuinā cognouerūt nec habuerūt illū cōceptū abſtrahibilē a diuinis ꝑſonis. ſed hoc ēpoſſibile tm̄ intelligētibus diuinas ꝑſonas īparticulari ⁊ in ſe. Circa tertiū d̓r ꝙ ꝑſona ſignificat relatōeꝫ in recto ⁊ eēntiā in obliquoquia ꝑſona in quacūqꝫ natura ſignificat illudquod eſt diſtinctiuū in illa natura. ſicut in natura humana ſignificat has carnes ⁊ hec oſſaet hanc aīam q̄ ſunt pͥncipia indiuiduātia hominē. Diſtinctio aūt in diuinis nō fit niſi perrelatōes originis. ſed relatio in diuinis eſt ipſa diuina eēntia. vnde eſt ſubſiſtēs ſicut indiuiduata ſubſtātia ſubſiſtit. ⁊ ideo ꝑſona dīnaſignificat relationē vt ſubſiſtentē. ⁊ hoc eſt ſignificare relationē ꝑ modū ſubſtātie. Et ita hͦnomē ꝑſona diuina ſignificat relatione in recto. ⁊ eſſentiā in obliquo. nō relationē inꝙͣtuꝫrelatio. ſed inꝙͣtum ſignificat ꝑ modū ypoſtaſis. Sil̓r ſignificat relationē in obliquo ⁊ eēntiam in recto. inqͣtum eſſentia eſt ypoſtaſis.Ypoſtaſis aūt ſignificat in diuinis vt relatōediſtincta. ⁊ ſic relatio ꝑ modū relatōis ſignificata cadit in ſignificatōe perſone in obliquo.Contra iſtā opinionē pͥmo ꝯͣ hͦ quod dicit ꝙꝑſona in natura hūana ſignificat has carneset hec oſſa ⁊ hanc aīam q̄ ſunt pͥncipia indiuiduantia hoīem. Hoc eſt ꝯͣ ꝓpͥa pͥncipia. qꝛ pͥncipium apud eū eſt. ꝙ a parte rei nō eſt aliquadiſtinctio niſi diſtīctio rerū. gͦ ſi iſta principiaindiuiduāt naturā humanā. aut naturā que ēreal̓r ip̄mmet indiduū aūt naturā que nō ē ſicindiuiduū. ſed diſtinguit̉ real̓r ab indiuiduo.aut aliqͥd in aīa quod nō eſt real̓r exͣ. Si dicatur pͥmu. hoc nō eſt aliud ꝙͣ dicere ꝙ iſta pͥncipia indiuiduāt indiuiduū. ſed nō al̓r indiuiduant niſi ſicut partes cōponūt totū. ſed ꝑtes includunt̉ eſſential̓r in toto. gͦ indiuiduū includit eſſential̓r iſta pͥncipia indiuiduātia. et ita
nō ſunt extra qͥdditatē nature. quod ip̄e alibinegat. Si dicat̉ ſcd̓m. gͦ nulla indiuiduantiadiſtinguunt̉ real̓r. quoꝝ neutrū eſt ꝑs alteriusſed hͦ eſt impoſſibile. qꝛ qn̄cūqꝫ plures res realiter diſtincte cōcurrut. quaruꝫ nulla eſt parsalterius ad conſtitutionē alicuiꝰ quod eſt ꝑ fevnū ſi ſint alteriꝰ rōnis nccͣrio vnū eſt forma ⁊aliud materia. gͦ cū hę carnes ⁊ hͨ oſſa ⁊ hͨ aīa ⁊natura indiuiduata q̄ nō eſt ꝑs alicuiꝰ illorumpͥncipioꝝ indiuiduantiū nec ecōuerſo. cōcurrunt in indiuiduo ad ꝯſtitutionē ꝑ ſe vniꝰ. opꝫꝙ natura q̄ eſt indiuiduata ſit materia vel forma vel alicuiꝰ illoꝝ p̄dictoꝝ vel oīm. ſed hͦ eſtimpoſſibile. Tum qꝛ ſequeret̉ ꝙ illa natura indiuiduata ita eēt de ſe hec ſicut q̄cūqꝫ forma vl̓aīa. qꝛ partiū componētiū aliqd̓ ꝯpoſitū. ita ēvna pars de ſe hͨ ſicut alia. qꝛ ita diſtinguiturvna ab alia. ſicut ecōuerſo. Tum qꝛ ſequet̉ ꝙ īhoīe eſſent plures forme ſubſtātiales .ſ. hͨ aīaintellectiua ⁊ illa natura q̄ eſt indiuiduata qd̓ip̄e reputat impoſſibile. Si det̉ tertiū hoc eſtimpoſſibile. qꝛ nullū ens rōnis eſt de eſſentiaet qͥdditate ſortis. ſed ꝑ iſtū natura indiuiduata eſt de eſſentia ſortis. gͦ nō eſt ens in aīa tm̄.Si dicat̉ ꝙ natura nō eſt indiuiduata ꝑ pͥncipia indiuiduātia ẜm ꝙ conſiderat̉ in eis. vl̓ ẜꝫeſſe quod habēt in ſingulari. ſed ẜm ꝙ abſtrahitur ab hoc ſingulari ⁊ ab illo. Cōtra queroſicut pͥus aut natura q̄ indiuiduat̉ ⁊ pͥncipia īdiuiduantia diſtinguunt̉ real̓r aut no. Si ſic.gͦ eſt vera materia vl̓ forma qd̓ eſt improbatū.Sil̓r tūc in albedine eſſet vera diſtinctio real̓qd̓ ip̄e negat. Si nō diſtinguūt̉ gͦ nō plus pōtaīa abſtrahi a ſe ꝙͣ vt ꝑ intellectū falſum ideꝫpoſſit negari a ſe. Sil̓r nō poſſꝫ intelligi natura ī re. nō intellectis pͥncipijs indiuiduātibꝰ.q̄ oīa negat. Si dicat̉ ꝙ natura ſb̓alis indiuiduat̉ ꝑ accn̄tia. ⁊ accūs ꝑ ſubiectū. ⁊ ita natura nō includit eēntial̓r pͥncipia indiuiduātia.Cōtra hͦ. in iſta eadē q̄ſtione d̓r ꝙ hec anima ēvnū pͥncipioꝝ indiuiduātiū hoīeꝫ. gͦ nō tantūaccn̄tia. Sil̓r ipoſſibile eſt aliqͥd remāere indiuiduū deſtructo pͥncipio indiduāte. ſic̄ īpoſſibile ē aliqd̓ eē albū deſtructa albedie dealbāte. ſꝫ hͨ albēdo vel ꝙͣtitas poterit eē indiduumdeſtructo ſubiecto. gͦ nō ē indiduū ꝑ ip̄ꝫ ſubiectū. Cōtra ꝯcl̓ionē pͥncipalē q̄ro. An ꝑſona ⁊ē vniuocū vel eqͥuocū. Nō equocū. qͥa tūc oīsꝓpō ī qͣ pōeret̉ eēt diſtīguēda ẜꝫ eqͥuocatōnē⁊ ita eēt hͨ diſtīguēda. pr ē ꝑſona. qd̓ n̄ ꝯcedit̉.Si ſit vniuocū. ergo habet vnā diffinitionemexpͥmentem quid noīs. que expͥmet quicquidimportatur per perſonā. ſed in tali diffinitione non ponet̉ eſſentia tam in recto ꝙͣ in obliquo. nec ſimilit̓ relatio tam in recto ꝙͣ in obli-
a tertiū
Cōtra pͥn. gelu