Libri primiSententiarum

dicet̉ in qͥd de pr̄nitate. ſed ſcd̓a intētio predicat̉ in qͥd de pr̄nitate. gͦ aliqͥs cōceptus realisp̄dicat̉ in qͥd de pr̄nitate ⁊ filiatōe. Ex hoc arguit̉ vltra. magis pōt abſtrahi cōceptus cōisa cōſtitutis ꝙͣ a cōſtituētibus ſiue conſtitutisgͦ a ꝑſonis diſtinctis ⁊ cōſtitutis ꝑ relationespōt abſtrahi talis cōceptus cōis per rationē.Et ſi queratur quō eſt poſſibile ꝙ ab vltimisconſtitutiuis diuinarū ꝑſonarū abſtrahat̉ cōceptus cōis pͥme intētiōis. ⁊ nō ſic in creaturꝭReſpondet̉ ꝙ diſtinctio nature diuine a natura creata eſt rō huius. Nam natura creatade ſe nō eſt vltimate det̓minata. ⁊ ideo eſt det̓minabilis ꝑ aliqd̓ det̓minatiuū eiuſdē generreſpectu cuiꝰ eſt in potētia. ⁊ cōparat̉ ad illd̓vt potētionale ad actuale. illud aūt det̓minatiuū nature create nō hꝫ vnitatē qͥdditatꝭ. qͥatūc nō det̓minaret qͥdditate ad rōnem ſue ſingularitatis. ⁊ ideo ab hmōi det̓minatōnibusnō pōt abſtrahi aliqͥs cōceptus cōis qͥdditatiuus. ſed tm̄ a natura ⁊ qͥdditate abſtrahitur.Sed ꝑ oīa oppoſito modo eſt in dinis. nā ibinatura ē det̓minatiſſima ⁊ ſingulariſſima. etideo nō eſt determinabilis ꝑ aliqͥd eiuſdē generis. ſcꝫ de gn̄e ſubſtātie. nec eſt potētionalead tale det̓minatiuuꝫ. Unde ꝑ nihil ꝑtinensad genus ſubſtātie determinat̉. et ideo ſi ſintaliquā determinātia ꝑtinēt ad aliud genꝰ. ſcꝫrelatōis eo modo quo ponit̉ ibi genus. ⁊ ideohmōi determinātia hn̄t vnitateꝫ qͥdditatꝭ. acſi naturā nō determīarēt. qꝛ nō habēt naturāaliam a natura in eodē gn̓e. ſed in alio genereꝓpter quod retinēt vnitatē qͥdditatiuā alterius generis. ⁊ ideo ab hmōi det̓minatiuo poteſt abſtrahi ꝯceptus cōis qͥdditatiuꝰ. Underelationes qꝛ ſunt det̓minatiue alteriꝰ genernō tribuūt ſingularitatē eēntie. ſed determināt ad certum ſuppoſitū ⁊ retinēt ſuas rationes quidditatiuas. Et ideo ab illis poteſt abſtrahi cōceptus cōmunis. Cōtra cōcluſionēpͥncipalē iſtius opinionis nō arguā. qꝛ taꝫ illaꝙͣ illa ex qua infert̉ vident̉ mihi ꝓbabiliora ꝙͣne eoꝝ oppoſita. Sed videt̉ ꝙ ꝯcluſio ex qͣ infert̉jnō ſtat bene cum dictis illius doctoris. qꝛ ẜmiſtū alibi qn̄cūqꝫ aliqͥbus diſtinctis ē aliquodcōmune vniuocū. nccrio in vtroqꝫ illoꝝ eſt aliquid quo cōuenit cū alio ⁊ aliquid quo differtab eodē. gͦ ſi paternitati ⁊ filiationi ſit relatiocōmune vniuocū pr̄nitas aliquo cōuenit cumfiliatione. ⁊ aliquo differt ab eadē quod eſt impoſſibile. qꝛ tūc pr̄nitas nō eſſet vltimū conſtitutiuū. ſed eēt aliud magis vltimate conſtitutiuum. Si dicat̉ ꝙ nō ē aliqͥd reale cōmune diuinis relationibus ſed tm̄ aliqͥs cōceptus. Cōtra. gͦ eadē rōne vltimis diffetētijs poſſet eſſe

aliqͥs cōceptus cōmunis. ꝙͣuis ip̄e differentieſeip̄is differrēt ⁊ nō ꝑ differētias. Pret̓ea exiſtis ſequeret̉ ꝙ pōt eſſe cōceptus cōis ſine oīcōitate a parte rei. gͦ ſine omni comparatiōe ⁊diſtinctōe a parte rei. gͦ ponēdo aliquē ꝯceptūcōem vniuocū differētijs vltimis in creaturiſnō erit ꝓceſſus in infinitū. Pret̓ea ex iſto ſeqͥtur ꝙ aliquod vniuocū pōt deſcēdere in ſua īferiora ſine oībus cōceptibus ꝯͣhētibus. ita ꝙnō opꝫ ponere conceptū determinantē ⁊ detminabilē p̄ter conceptū includentē vtrunqꝫomnia ſunt cōtra iſtu doctorē alibi. Si dicat̉ⁱꝙ in paternitate includit̉ relatio ⁊ etiā aliqͥdpter relationē. ſed illud nō eſt vltimū cōſtitutiuuꝫ ꝑſone. Contra. quicqͥd eſt conſtitutiuūᵍconſtitutiui. eſt etiā conſtitutiuū conſtituti.quicqͥd eſt differētia differētie. eſt etiā differetia differētis. ſed illud in pr̄nitate p̄ter relatōnem eſt conſtitutiuū pr̄nitatis. ergo eſt etiamconſtitutiuū patris. Confirmat̉ qꝛ ẜm iſtumab anima intellectiua nō ſumit̉ vltīa differentia hoīs. qꝛ ip̄a differt differētia. gͦ ſil̓r a paternitate nō accipit̉ vltima dr̄a qua pater diſtinguitur a filio. ſi ip̄a pr̄nitas nō ſe tota diſtīguitur a filiatōne. ſed ꝑ aliquid ſui. Ex iſto poteſtinferri ꝙ dicere ꝙ ab vltimis cōſtitutiuis nature create nō pōt abſtrahi cōceptus qͥdditatiuus. qꝛ ſūt eiuſdē generꝭ. ⁊ ab vltimis ꝯſtitutiuis nature īcreate pōt abſtrahi ꝯceptꝰ qͥdditatiuus eſt nō cauſa vt cauſa. ſed ſiue ſint eiuſdēgeneris ſiue no. ex hoc ip̄o ꝙ pōt abſtrahi cōecontractū ꝑ aliquod cōtrahes. illa ſic ꝯſtitutaex cōtrahente ⁊ cōtracto nō ſunt vltima conſtitutiua. Preterea ſi ab omni habēte vnitatem quidditatiuā pōt abſtrahi ꝯceptus qͥdditatiuꝰ. gͦ ab vltīs dr̄ntijs p̄t abſtrahi ꝯceptusqͥdditatiuꝰ. qꝛ accipio vltimā dr̄aꝫ generꝭ. ⁊ qͣro d̓ ea an hꝫ vnitatē qͥdditatiuā an̄ eā quā vocat hic vnitatē indiuiduitatis ⁊ ſingularitatꝭſi detur pͥmū habeo ꝓpoſitū. ſi det̉ ſcd̓m. Contra. omnis dr̄a eſt eiuſdē ambitus cū illo qd̓ ꝑip̄am conſtituit̉. gͦ differētia vltima generis ēeiuſdem cōmunitatis cum genere. et per conſequens nō habet ex ſe vnitatē ſingularitatisIdeo dico ꝙ ſi a perſonis diuinis poteſt abſtrahi aliquis cōceptus cōmunis quidditatiuus predicabilis in quid de eis. Similiter poteſt a relationibus ⁊ ab vltimis conſtitutiuisabſtrahi talis conceptus. et nō tantū eſt hocpoſſibile in deo. ſed etiam in creaturis. quia aquibuſcunqꝫ realitatibus cōſtitutiuis poteſtabſtrahi aliquod cōmune vniuocum predicabile in quid de eis. Circa ſecundum dico ꝙ Ctale cōmune n̄ correſpōdet pͥmo huic nominiperſona. Cuius ratio eſt. quia conceptus et

Inſtat̉ ꝯͣ ꝯclionet qͣ principal̓ cocluſio inſert̉

Rn̄det̉

Querit

Circa ſcc̓m

Impugna io

Euafio.

Impugna-