Diſtinctionis XXVQueſtio

Diſtinctieſt hͦ poſſibile. ſicut nō eſt poſſibile ꝙ ſint ſortes ⁊ plato vnū aīal. ⁊ tn̄ ꝙ nō ſint vnꝰ homo.qꝛ ſequit̉ ſortes ⁊ plato ſunt vnū aīal. gͦ ſorteset plato ſūt aīal. ⁊ vltra. gͦ aliqd̓ aīal eſt ſorteset plato ꝑ cōuerſione. ⁊ vltra. gͦ vel homo ē ſortes et plato. vel aſinus vel bos. ⁊ ſic de alijs. ⁊certū eſt ꝙ nō afinꝰ nec bos ⁊ ſic de alijs. gͦ hōeſt ſortes ⁊ plato qd̓ eſt manifeſte falſum. ⁊ tn̄ẜm intentionē ph̓i dicēdū eſt ꝙ ſortes ⁊ platoſunt vnū aīal ⁊ nō ſūt vnꝰ homo. hͦ ē de ſorte ⁊platōne verificat̉ aīal. ⁊ aliqd̓ det̓minatū contentū ſub aīali. ſicut homo verificat̉ de ſorte ⁊platōne. ⁊ tn̄ nō eſt ꝓpter hͦ concedendū ꝙ ſittale aliquod aīal qd̓ ſit ſortes ⁊ plato. et ꝙ ſithomo qͥ ſit ſortes ⁊ plato. ⁊ ita eſt in ꝓpoſito.qꝛ idē eſt numerus decē hoīm ⁊ decē canum ⁊ſunt eadē decē. ⁊ tn̄ nūerus nō eſt aliqͥd aliudp̄ter illa. Uerutū ꝓpter dicta aliqͣ aliquorumph̓oꝝ pōt dici ꝙ aliqͥs numerꝰ eſt accn̄talis. ⁊aliqͥs nūerus eſt eēntialis. et aliqͥs nūerus eſtmathematicus. Numerꝰ eēntial̓ pōt dici ille qͥnccͣrio p̄dicat̉ de rebus vnaqͣqꝫ illarū exiſtēte⁊ nulla deſtructa. ſicut de angel d̓r ꝙ ſunt duovel tres vel qͣttuor. nec eſt poſſibile nullo eoꝝdeſtructo ꝙ hͨ ſit falſa. ita pōt dici de duobusquātis a et b ꝙ illa ſūt duo. qꝛ ſiue vniant̉ ſiueſeparent̉ ſemꝑ a ⁊b ſūt plura entia real̓r diſtīcta. Numerꝰ aūt accn̄talis d̓r. qͥ ſcꝫ pōt p̄dicari vere de rebus et ab eiſdē vere negari. ſic̄ deiſta aqua ⁊ illa aqua. puta a ⁊ b qn̄ ſunt ſeꝑated̓r ꝙ ſunt due aqͣ. ⁊ qn̄ ſunt vnite nō vocanturdue aque iſto modo. qꝛ dualitas iſto mō dictanō d̓r niſi de duobꝰ nō faciētibꝰ vnū. Numerꝰaūt mathematicus pōt dici vnum cōe ad duop̄dicta. et ẜm iſtud poſſēt exponi aucͣtes ꝯmē.et alioꝝ ph̓oꝝ qui vident̉ eſſe cōtra predicta.ii. Circa ſcd̓m articulū pͥncipalē reſpōdeo adformā queſtionis ꝙ illo modo quo ꝯceditur ꝙtrinitas angeloꝝ eſt vnꝰ numerꝰ. pōt concediꝙ trinitas ꝑſonarū eſt vnꝰ nūerus. nō ꝙ nūerꝰſit aliqd̓ accūs reale inherēs deo. ſꝫ tm̄ aliquisꝯceptus ſignificās ꝙ in deo ſunt pr̄ ⁊ filius etſpūſſanctus. ⁊ ꝙ pr̄ nec eſt filius nec ſpūſſcūs⁊ nec filius eſt pr̄ vel ſpūſſanctus. nec ſpūſſanctus eſt pr̄ vel filius. Et ſic intelligēda eſt opinio magr̄i ꝙ tales t̓mini nūerales nō ponuntaliquid in deo. hoc ē nō ſignificāt aliqͥd adueniens deo ſicut accus aduenit ſuo ſubiecto. ẜremouēt a deo. hͦ eſt. ſignificant ꝙ ſunt tm̄ ibipr̄ ⁊ filius ⁊ ſpūſſcūs modo p̄dicto. Utrū autēde ꝟtute vocis ſit illa cōcededa. trinitas perſonarū eſt verus numerus. vel tres ꝑſone ſūt numerus ternarius. ſicut an tales ſint ꝯcedēde.tres hoīes ſunt numerꝰ ternarius. et trinitastriū hoīm eſt verus numerꝰ nō ē mō tractādū.

Ad primū pͥncipale poteſt dici ꝙ nō omnisnumerꝰ eſt de gn̄e quātitatis. ſed tm̄ numerusquātoꝝ p̄ter quos ſūt multi alij. qͣlis eſt numerus triū ꝑſonarū. Ad ſcd̓m qn d̓r. oīs nūerusē maior ſua ꝑte. ſi intelligat̉ maioritas ꝑfectionis vel dignitatꝭ vel quātitatꝭ molis. ſic nō eſtmaior ꝟa. Si aūt intelligat̉ maioritas pl̓alitatis. ſic pōt ꝯcēdi. ⁊ ſic poſſet ꝯcedi in dīnis. qꝛhͦ nō eēt aliud dicere ꝙͣ ꝙ tres ꝑſone ſunt plures ꝙͣ vna.Diſtin. xxv. Queſtio vnica.Irca diſtīctionem .xxv. quero. Utrū ꝑſonacin diuinis dicat̉ ẜm ſb̓aꝫ anẜm relationē. Ꝙ nō ẜꝫ ſubſtantiā videt̉. qꝛ ẜm beatuꝫAuguſtinū. nihil eſſentialed̓r in dīnis de ꝑſonis plural̓r. ſed tm̄ ſingl̓arit̓.ſicut nō dicunt̉ boni vel ſapīe. ſꝫ ſūt vna ſapīaſed ꝑſona p̄dicat̉ de ꝑſonis diuinis pluraliterqꝛ hͨ eſt ꝟa pr̄ ⁊ filius ⁊ ſpūſſcūs ſūt ꝑſone ⁊ nōꝑſona. gͦ ⁊cͣ. Pret̓ea illud quo aliqͥd formal̓rꝯſtituit̉ in aliquo eſt pͥncipal̓r ꝑ nomē ſignificatum. ſed ꝑſona ꝯſtituit̉ formal̓r in eē ꝑſōaliꝑ ꝓprietate relatiuā. gͦ ꝓpͥetas relatiua principaliter ꝑ nomē ꝑſone ſignificat̉. Pret̓ea illd̓quod importat diſtinctiōeꝫ in dīnis d̓r ẜm relationē. ſed ꝑſona importat diſtinctōeꝫ. qꝛ eſtypoſtaſis in ꝓpͥetate diſtincta. Ad oppoſitūdicit btūs Auguſtinꝰ. vij. de tri. c. ix. dicamuspr̄em ꝑſonā eē filiū ⁊ ſpmſanctū. Et poſt. neqꝫin hac trinitate cū dicimꝰ ꝑſonā pr̄is aliud dicimus ꝙͣ ſubſtātiā pr̄is. ⁊ poſt: ꝑſona ad ſe d̓r.Ex iſta aucͣte tripl̓r argui pōt. Prīo fic. illudqd̓ d̓r ꝑ relationē d̓r ad aliud. ſicut ſortes dicit̉ſil̓is alteri. ſꝫ pr̄ n̄ d̓r ꝑſōa alteriꝰ nec ad alterū.gͦ ꝑſona nō d̓r ẜm relationeꝫ. Scd̓o ſic. illudquod dicit p̄ciſe ſubſtantiā pr̄is nō d̓r ẜm relat. onē. ſed ẜm Auguſtinū cū dicimus ꝑſonampatris nihil aliud dicimus ꝙͣ ſb̓am pris. igit̉⁊c. Tertio ſic. quod d̓r ad ſe nō d̓r ẜm relatōeꝫ. ⁊ſed perſona ad ſe dicit̉ ẜm beatū auguſtinumergo ⁊c̄. Circa iſtam queſtionē primo videndum eſt. Utrum a tribus perſonis poſſit abſtrahi aliquod cōmune vniuocū eis. Secūdoan tale cōmūe correſpōdeat huic nomini perſona. Tertio ex his ad queſtionē. Circa pͥmū Idicit̉ ꝙ aliquod cōmune poteſt abſtrahi a perſonis. Qd̓ ſic probat̉. relatio p̄dicat̉ ī quid depaternitate ⁊ filiatione. quia ſi paternitas nōtranſiret in eſſentiā eſſet eſſutialiter relatio ⁊predicaretur in quid relatio de paternitate.ſed per hoc ꝙ relatio eſt eadē eſſentie nō tollitur eius ratio formalis. ergo nō impedit quinincludat eſſential̓r relationē. vt ſic relatio pre

vs vrin. ami.

BCirca queſtionētria ſunt vidēda

Probat̉ pͥmū

Tertio

gcd̓o

Scd̓o

Ducu .X. IQueſtio I

Ducu .X. I

Arguet̉ triptiPrimo

Tertio

Arguit̉ tPrimo

Arguit̉ pͥmo

In oppoſitū

duſtie. ꝓQueſtio I

Ad ſcd̓m

Ad primū pͥn.