libri primiSententiarum

pium numeri nihil addit ſuꝑ ꝙͣtitateꝫ que eſtvna. niſi ſolū pͥuationē diuiſionis. Ideo alit̓noꝝdico ad queſtionē. Et pͥmo p̄mittā aliquas diſtinctiones. Scd̓o eliciā aliquas concluſiōesmihi certas. Tertio relinquā aliquas magisdubias alijs vel alias diſcutiēdas. Quarto dicam ad formā queſtionis. Quīto mouebo dubia ⁊ ſoluā. Circa pͥmū dico ꝙ vnū d̓r de ml̓tꝭAliquod em̄ eſt vnū quod nullā multitudinēreale partiū real̓r diſtinctarū includit. ſic̄ angelus eſt vnus. ⁊ aīa intellectiua eſt vna. Aliquod etiā eſt vnū quod multitudinē partiumrealē includit ⁊ illud ſubdiſtinguit̉ qꝛ quoddāincludit multitudinē partiū eiuſdē ratōnis. ⁊aliquod includit multitudinē partiū alteriusrōnis. Exemplū pͥmi de ꝙͣto ꝙͣtitate molis etde forma augmētabili ꝑ additionē partis adpartē de quo dictū eſt ſupra. Exemplū ſcd̓i deſubſtātia ꝯpoſita. Alia diſtinctio ꝙ aliquodvnū eſt ꝓprie ⁊ ſtricte. ſicut illa de qͥbꝰ dictuꝫeſt. Aliqͥd eſt vnū impropͥe ⁊ large. ſic̄ regnuꝫd̓r vnū vel popl̓s vnus vel mūdus vnus. ⁊ eſttale vnū quod nō pōt p̄dicari niſi de multꝭ dequibus ſic ſumptis nullꝰ cōceptus ꝑ ſe in gnͣe.nec aliqͥs ſil̓is ſibi. qͥ ſcꝫ ſignificet aliqͣs res nōconnotādo aliqͥd pōt vere p̄dicari ſicut popl̓snec eſt homo nec eſt aīal nec ſubſtātia. nec ēsẜm ꝙ ens eſt cōe vniuocū in quid omni enti d̓quo dictū eſt pͥus. Un̄ hͨ eſt vera nullū animaleſt populus. qꝛ q̄libet ſingularis eſt vera. et ꝑꝯn̄s hͨ eſt vera populus nō eſt aīal. ⁊ ita de oībus ꝯſil̓ibus. Alijs etiā modis pōt dici vnumiſti tn̄ ſufficiūt ad ꝓpoſitū meū. Tertia diſtinctio eſt ꝙ accūs multipl̓r accipit̉. vno mō ſtricte ꝓ aliquo reali aliqͥd aliud formal̓r informāte. ſicut albedo d̓r accūs parietꝭ quē formal̓r informat cū quo nō facit vnū ꝑ ſe. Alio modo d̓raccūs multū improprie ꝓ aliquo p̄dicabili qd̓ꝯtingēter de aliqͣ re ip̄a nō corrupta p̄dicaturet iſto mō pōt dici ꝙ creare accidit deo ex tꝑeqꝛ ſcꝫ creās eſt vnū p̄dicabile qd̓ de deo p̄dicatur cōtingēter deo nō corrupto. Circa ſcd̓mpͥma ꝯcluſio erit iſta ꝙ hoc nomē vnū vel vnitas p̄dicabile de aliqͣ re ſimplici ꝑ carentiamquarūcūqꝫ partiū real̓r diſtinctarū nō īportataliqd̓ reale additū illi nec abſolutū nec reſpectiuum. Ꝙ nō abſolutū patet qꝛ illud vel eſſꝫſubſtātia vel qualitas. qꝛ ome abſolutum ſimplex ꝑ carentiā quarucūqꝫ partiū eſt ſubſtātiavel accūs. ſed illud abſolutū nō poteſt eē ſubſtantia. manifeſtū eſt. nec pōt eē qͣlitas. Tumqꝛ ꝑ potentiā diuinā talis ſubſtantia poſſꝫ ſeparari a tali qͣlitate ip̄a ſubſtātia remanēte. ⁊ꝑ ꝯn̄s remane te vna ſine tali qualitate. Tumqꝛ qͣlitas eſt vna ſine aliqͣ tali qͣlitate abſoluta

lia aīaaddita. gͦ ml̓tomagis ip̄a ſb̓a ẜm modū arguēdi ꝯmētatoris. iiij. metha. nec illud additu poterit eſſe reſpectꝰ realis additus. qꝛ ille nō poſſet eſſe ſine termino. ſed illa ſb̓a pōt eſſe vna ſine om̄i alio termino. gͦ. Dico ergo. ꝙ res taliseſt vna ſine oī alia re ſiue abſoluta ſiue reſpectiua addita. Uerūtn̄ hec nō eſt p̄dicatio ꝑ ſepͥmo modo res eſt vna. ſꝫ tm̄ ſcd̓o mō ſi ſit ꝑ ſe.⁊ hoc qꝛ hoc p̄dicabile ſignificat illā reꝫ ⁊ quālibet aliā de qua p̄dicat̉ cōnotādo aliqͥd aliudab iſta. ita ꝙ in diffinitiōe exprimēte qͥd noīsponet̉ ens. et aliquid negatiuū. vt dicat̉ ꝙ eſtens ⁊ nō entia. ⁊ ſi iſto modo alij intelligāt qn̄dicūt ꝙ vnū nō addit vltra id qd̓ eſt vnuꝫ niſinegationē vel priuationē diuiſionis vel multiplicitatis. ꝯcedo cū eis. Si tn̄ intelligat̉ illaadditio alibi fieri niſi in diffinitiōe exprimēteqͥd noīs nō videtur mihi ꝙ bene dicūt. qꝛ dicoꝙ talis res eſt vna nullo ymaginabili additoſibi. Si dicat̉ ꝙ negatio cōpetit ſibi. gͦ aliqͥdaddit̉ ſibi ſaltē negatio. Rndeo. ꝙ aliqd̓ cōuenire alicui eſt duplicit̓. vel ꝑ realē inexiſtentiā vel cōuenientiā vel ꝑ p̄dicationeꝫ. Primomodo nihil aliud importatū ꝑ vnū ꝯuenit iſtirei. Scd̓o mō tale negatiuū pōt cōpetere ſibinō per hoc ꝙ aliqͥd ſibi cōpetat a ꝑte rei. īmoꝑ hoc ꝙ aliqͥd ſibi nō ꝯpetit a ꝑte rei. ſicut aliquis dicit̉ cecus: nō ꝓpter hoc ꝙ aliqua cecitas ſibi cōpetat a ꝑte rei. ſꝫ ꝑ hoc ꝙ ſibi nō copetit viſus a ꝑte rei. qͥ tn̄ ſibi pōt cōpetere. ſicſortes dicit̉ nō albus nō ꝙ aliqd̓ imaginabilea ꝑte rei ſibi cōueniat. ſꝫ qꝛ ſibi non cōuenit albēdo. ⁊ ita vl̓r talia p̄dicabilia negatiua cōpetūt illis de quibꝰ predicātur. nō qꝛ aliqd̓ ymaginabile a ꝑte rei illis cōueniat. ſꝫ quia aliquaſibi nō competūt. Et iō dicit ph̓s ab eo ꝙ reseſt vel nō eſt. eſt oratio vera vel falſa. et ita eſtin ꝓpoſito ꝙ a dicit̉ vnū. nō qꝛ aliquid ſibi a ꝑte rei cōueniat. ſed ꝙ a eſt a ⁊ ens. et non eſt b.nec c. nec aliud ens ab a. nec alia eēntia. Se­ Ocūda cōcluſio eſt ꝙ vnuꝫ nō eſt accidēs illi qd̓eſt vnū per carētiā quarūcunqꝫ ꝑtiū: nec pͥmomō: nec ſcd̓o mō accipiēdo accidēs ꝙ nō ſit accidēs. pͥmo mō ptꝫ ex pͥori cōcluſionē. Ꝙ etiaꝫnon ſit accidēs. ſcd̓o mō ptꝫ. qꝛ iſta duo repugnāt. hͨ res eſt demōſtrata tali re ſimplici. et hͦres nō eſt vna. Sil̓r repugnātia eſt ꝙ hͨ res primo ſit ⁊ ꝙ nō deſtruat̉ aliquid poſtea vl̓ nihijmutet̉. ⁊ tn̄ hec res nō ſit vna. gͦ ſine oī deſtructiōe rei abſolute nō pn̄t illa duo ꝟificari etiaſucceſſiue. ⁊ iō vnū nō ē tale accidēs tali. Uerūtn̄ ſi accipiat̉ accidēs pro oī p̄dicabili nō ꝑſe pͥmo mō poſſet cōcedi eſſe accūs ꝓpt̓ rōempͥus dictā. Tertia cōcluſio erit iſta. ꝙ vnū nō Teimportat aliqd̓ abſolutū adueniens illi qd̓ eſt

CSecundū pͥn.Concluſio pͥma

Rn̄ſio auc. qͥnqꝫfi

Primū

Scd̓a concluſia.

Tortia conduſio.