Queſtiohiſtinctionis XXIIII
dictū eſt ꝙ termini ex rōne inſtitutōnis ſemꝑſupponūt ꝓ ſuis ſignificatis. gͦ pͥncipal̓r ſupponūt ꝓ illis q̄ pͥncipal̓r ſignificāt. gͦ cū talestermini pͥncipal̓r ſignificāt ip̄as formas pͥncicipal̓r ſupponūt ꝓ ip̄is formis. Dico ꝙ nō eſtmagna cura qͥd dicat̉ de pͥncipali ſignificatotaliū terminoꝝ. qꝛ quicqͥd dicat̉ de eis. tamendico ꝙ ſemꝑ rōne inſtitutōis ſupponūt ꝓ ip̄iſſubſtātijs q̄ ſunt ſignificata ip̄oꝝ. ꝙͣuis forteip̄e forme ſunt pͥncipaliora ſignificata. Et qd̓dictū eſt pͥus debet intelligi qn̄ terminꝰ nō hꝫduo ſignificata. vnū pͥncipale ⁊ alid̓ qͣſiꝯnotatum vel datū intelligi. Ad pͥmū pͥncipale pꝫꝙ indiuiduū nō eſt nomē ſcd̓e intētionis. ſedpͥme. Ad ſcd̓m patebit diſt. xxv. quo aliquodvl̓e p̄dicat̉ de deo ⁊ aliqd̓ nō. qꝛ tale vl̓e quodvl̓r p̄dicat̉ de pluribꝰ q̄ poſſunt eē vna res nōeſt incōueniens p̄dicari de dīnis ꝑſonis. Adtertiū dico ꝙ nō ſequit̉ ꝙͣuis ſit nomen primeintētōis ꝙ ſit ſynonimū cū natura ītellectuali ꝯpleta. qꝛ in eius diffinitōe expͥmēte qͥd nominis ponit̉ aliqͥd negatiuū. vel diffinicū pertale negatiuū quod nō ponit̉ in diffinitōe nature ītellectual̓.Diſt. xxiiij. Queſtio pͥma.IIrca diſtīctionē. xxiiij. quero. Utrū vnitascquā deus d̓r vnꝰ ſit aliqͥd additū deo. Ꝙ ſic. qꝛ paſſio entis equal̓r ſe hꝫ advnitatē ⁊diuerſitatē ad om̄e ens cuiꝰeſt paſſio. ſed vnitas creature dicit aliqͥd additum ip̄i creature. gͦ ⁊ vnitas dei dicit aliqͥd additum deo aſſumptū ptꝫ. qꝛ qn̄ aliqͥd poteſt eēſine alio. et cū illo illud aliud eſt aliqͥd ſibi addituꝫ. ſed iſta ſubſtātia pōt eſſe vna ⁊ poſt noeſſe vna. gͦ vnitas eſt aliqͥd ſibi addituꝫ. Preterea illud qd̓ p̄dicat̉ de alio ſcd̓o mō dicendiꝑ ſe ſignificat aliqd̓ ſibi additū. ſed eſſe vnump̄dicat̉ ſcd̓o mō dicēdi ꝑ ſe de deo. gͦ ⁊c. Preterea qn̄ aliqͥd p̄dicabile de aliquo nō ſignificat aliqͥd additū. addito vni alteri erit nugatio. ⁊ ꝑ ꝯn̄s hic eſſet nugatio vnus deus qd̓ eſtmanifeſte falſum. Ad oppoſitū ſi vnitas eētaliqd̓ additū deo. aut eſſet aliquid abſolutuꝫ.aut aliqua relatio addita. ſed manifeſtū eſt ꝙnec eſt abſolutū nec relatio addita. gͦ ⁊c. Adqueſtionē d̓r ꝙ vnitas nō dicit aliquid poſitiuum addituꝫ deo. ſed tm̄ dicit negationē diuiſionis. Ad cuius euidentiā d̓r ꝙ vnū vno mōcōuertit̉ cum ente. et alio modo eſt pͥncipiumnumeri. Primo modo vnū nihil poſitiuū dicitadditum rei. qꝛ illa pͥuat diuiſionē que eſt peroppoſitionē formalē que nullā quātitatē concernit. ſed multitudo conſequēs diuiſionē ẜm
quantitatē ⁊ vnitas eā priuās ſunt in genereꝙͣtitatis. ⁊ iō illud vnuꝫ aliqͥd accn̄tale additſuꝑ illud de quo dicit̉: qd̓ habet rōem mēſure.alias nūerus ex vnitate ꝯſtitutus nō eſſet ali-qd̓ accidēs nec alicuiꝰ generis ſpēs. Iſta opinio in multis deficit. Primo ī hoc qd̓ dicit ꝙvnū qd̓ conuertit̉ cū ente priuat diuiſionē formalē. ita ꝙ multitudo oppoſita nō eſt niſi peroppoſitionē formalē. qͥa due aīe ſeparate nullā habēt oppoſitionē formalē. ⁊ tn̄ ſunt ſimpliciter multe. Scd̓o deficit ꝙ ponit ꝙ vnuꝫ qd̓cōuertitur cū ente nō dicit aliqd̓ poſitiuū additū. et tn̄ vnuꝫ in genere ꝙͣtitatis dicit aliqd̓poſitiuū additū. Primo qꝛ qn̄ aliqua duo ſuntcōuertibilia ⁊ ſic ſe habēt adinuicē ꝙ neutrūaddit aliqͥd ſuꝑ aliud. tūc quecūqꝫ ꝯtenta ſubillis cōuertibilibꝰ ſic ſe habēt adinuicē ꝙ neutrū addit aliqͥd ſuꝑ reliquū. ergo ſicut entitasens. ⁊ vnū coīter ſe habet ꝙ vnū nō ſignificataliqd̓ additū enti. ita quātitas cōtinua ⁊ vnūcōuertibile cū ea qd̓ eſt principiū nūeri ꝑ iſtū.ſic ſe habebūt ꝙ vnū ſic dictū non dicet aliqͥdpoſitiuū additu quātitati cōtinue. Si dicat̉ꝙ p̄ter vnitatē: que eſt principiū numeri habꝫquātitas cōtinua aliā vnitatē ſibi equalē quenihil addit quātitati cōtinue. ⁊ ꝙ illa ꝑ ſe cōtinet̉ ſub vno cōuertibili cū ente ⁊ nō vnitasque eſt principiū nūeri. Cōtra ex iſto ſequeretur ꝙ eiuſdē rei eſſent due vnitates qd̓ videt̉ īpoſſibile. Pret̓ea. ẜm iſtū vnuꝫ qd̓ eſt principiū nūeri aliqͥd addit accn̄tale. qꝛ hꝫ rōem mēſure. ſꝫ vnitas quecūqꝫ ꝙͣtitatis eqͣlit̓ hꝫ rōemmēſure. gͦ q̄libꝫ vnitas ꝙͣtitatis eqͣliter eſt pͥncipiū nūeri. Preterea. ſi vnitas q̄ eſt pͥncipiūnueri aliqͥd adderet poſitiuū. aut illud poſitiuuꝫ additū eſſet aliquod abſolutū aut relatio.Nō abſolutū. qꝛ ſi ſic vel ſb̓a vel ꝙͣtitas vel qͣlitas. ſꝫ inductiue ptꝫ ꝙ nihil taliū eſt additu.nec aliqͥd reſpectiuū. qꝛ q̄ro de fundamento ⁊termīo: ⁊ cū nō poſſit idē eē fundamētū ⁊ terminus reſpectus realis. ⁊ ip̄a quātitas eſt fundamētū. opꝫ ꝙ aliqͥd aliud ſit terminꝰ illiꝰ reſpectus. ⁊ manifeſtū eſt ꝙ nihil aliud pōt dariqꝛ quocunqꝫ dato illo deſtructo poterit remanere iſta ꝙͣtitas cōtinua. ⁊ ꝑ ꝯn̄s erit vna ſinetali termino. Pret̓ea. ſi ideo vnū qd̓ eſt ꝯuertibile cū ente nō addit aliqͥd poſitiuū. qꝛ ſoluꝫpͥuatꝭ diuiſionē eadē rōe vnū qd̓ eſt principiuꝫnūeri nō addet aliqͥd poſitiuū. qꝛ ſolū pͥuat diuiſionē. Ꝙ vnū qd̓ ē principiū nūeri ſolū pͥuetdiuiſionē ẜm prīcipia iſtius ptꝫ. qꝛ poſita ꝙͣtitate cū indiuiſione omī alio circūſcripto: ipſaſimpl̓r eſt vna. gͦ poſita ꝙͣtitate nullo alio addito niſi ſola indiuiſione. ita ꝙ nō ſit actualit̓diuiſa ſimpl̓r ponet̉ vnitas. gͦ vnū qd̓ eſt pͥnci
aa
um
inio pͥm
inio pͥm
piit pmue
in. XXIII.eſtio
eſtio
in. XXIII.
tertiū
ſcd̓m
imū pͥn.
imū pͥn.
Contra opi.