Druckschrift 
Super IV libros Sententiarum
Einzelbild herunterladen
 

Libri primiFententiarum

eſt falſum indiuiduū et ſuppoſitū dicūt tm̄rem ſcd̓e intētōnis. īmo ſtatꝙ ſunt noīa pͥmeintētionis. qꝛ qn̄ ſupponūt ꝑſonal̓r. ſupponūttm̄ rebus. verificant̉ de noībus rerū qn̄ illa noīa ſupponūt ſuis ſignificatis ſeip̄is. nec alijs a ſuis ſignificatis. Unde iſta eſt vera. homo eſt ſingularis niſi re et aliqua intētione ſcd̓a. Sed ꝯͣ p̄dicta pōtobijci pͥmo. qꝛ ſequeret̉ ꝑſona eēt vnuꝫ ꝑ̄ſe. qꝛ includeret negatiōes. ſed negatio fac̄ ſe vnū poſitiuo. Pret̓ea nullū nomē pͥmeintētionis eſt cōe omni enti niſi ens vel ſynonimū enti vel paſſio entis. ſed vnū vel ſingl̓are eſt aliqd̓ hmōi. eſt nomē pͥme intentionis. ꝯſequēs nec ſuppoſitū nec perſonaPreterea ſicut ſpēs ad genus. ita ſingularead ſpēm. ſicut intētio ſpei eſt inferiꝰ ad intētionem generꝭ. ita indiuiduū vel ſingulare eritintētio inferior ad intētionē ſpēi. Pretereaillud nomē in cuiꝰ diffinitiōe ponit̉ intētio ſecūda eſt nomē ſcd̓e intētionis. ſꝫ in diffinitiōeindiuidui ponit̉ intētio ſcd̓a. qꝛ ſic diffinit̉. indiuiduū eſt quod de vno ſolo p̄dicat̉. p̄dicari eſt intētio ſcd̓a. ⁊c. Pretea ꝯͣ dicta priusp̄dicari vere cōpetit rei. qꝛ res vere predicat̉.gno ſequitur tale nomē verificat̉ de re. ergo ēnomē ſcd̓e intētionis. Preterea albū nigrūet hmōi ſunt t̓mini accn̄tales .i. accn̄tium. tn̄ſupponūt ip̄is ſubſtātijs. eadeꝫ rōne ꝙͣuisſuppoſitū ꝑſona hmōi ſupponūt rebus poterunt termini ſcd̓e intētionis. Ad pͥmuꝫiſtoꝝ dico ꝑſona eſt vnū ſe. ſicut albū ſeeſt homo. Uerū tn̄ diffinitio expͥmens qͥd noīsip̄ius ꝑſone ſignificat p̄ciſe aliquod per ſevnū. qꝛ p̄ter naturā intellectualeꝫ ponunt̉ ibinegatiōes que ſignificāt aliqua faciētiaſe vnū natura intelligibili. ideo ē diffinitio expͥmēs qͥd rei. ſed tm̄ quid noīs. Ex iſtoſequit̉ diffinitio expͥmēs qͥd noīs ꝑſone.eſt expͥmens aliqͥd ſe vnū in quocūqꝫ genereAd ſcd̓m dico vnū. ſingulare hmoi ſuntpaſſiones entis. qꝛ ſunt de ente p̄dicabilia tm̄ſcd̓o dicēdi ſe. ſed ſuppoſitū vel potenseſſe ſuppoſitū eſt paſſio ſb̓e. qꝛ oīs ſubſtantiavel eſt ſuppoſitū vel pōt ſuppoſitū. ꝓutſubſtātia p̄ciſe ſupponit illis ſunt per ſe ingenere ſubſtātie. Sed ꝑſona eſt paſſio illiꝰ qd̓eſt ſuppoſitū. natura intelligibilis ita iſtaaliqua res eſt ꝑſona ſi ſit ſe aliquo dicendi ſe. erit ſe ſcd̓o dicēdi ſe primomodo. qꝛ nunꝙͣ aliqd̓ negatiuū. nec aliqͥd ī cuius diffinitiōe expͥmēte qͥd noīs ponit̉ aliquidnegatiuū p̄dicat̉ ſe pͥmo modo de aliquo preciſe importāte ſine tali negatōe. ſed vel p̄dicabit̉ accidēs vel ſcd̓o modo dicendi per ſe

Nine lAiijSed eſt aduertendū nolo dicere illd̓ qd̓ ēſuppoſitū vel ꝑſona predicat̉ ſic ſcd̓o dicēdi ſe. ſed iſti termini ſunt voces vel conceptus predicant̉ ſe ſcd̓o. Ad tertiū di­ Aco non eſt omnino ſimile. ſicut ſe hꝫ ſpēsad genus. ita ſe hꝫ ſingulare ad ſpēm. qͥa illudquod eſt ſingulare eſt vna res extra aīam. ſedillud quod eſt ſpēs vel genus poteſt resextra aīam. ꝙͣuis ẜm vnā opinionē de cōceptupoſſit eſſe ſubiectiue res exūs in aīa ſeu ītellectu. ꝙͣtum ad hoc eſt ſil̓e de quocūqꝫ p̄dicat̉illud qd̓ eſt ſpēs qn̄ ſtat rebꝰ de eodē p̄dicat̉illud quod eſt ſingulare et ecōuerſo. ſicut ēde illo qd̓ eſt ſpēs reſpectu illius qd̓ eſt genusSi dicat̉ ſi vnū oppoſitoꝝ ſit nomē ſcd̓e intētionis. reliquū eſt nomē ſcd̓e intētionis. ſꝫ vl̓eet ſingulare ſunt oppoſita vl̓e eſt nomen ſecūde intētōis. et ſingulare. Dico aſſūptuꝫde qͥbuſcūqꝫ oppoſitis eſt veruꝫ. ꝙͣuis eſſetverū de oppoſitis ꝯͣrijs. a quoꝝ vno poſſit aliquid tranſmutari ad reliquū. ſi talia poſſūtquoꝝ vnū eſſet intētio ſcd̓a. Ad quartū dico in diffinitiōe expͥmente qͥd noīs indiuiduiponit̉ aliqua ſcd̓a intētio. Un̄ iſta deſcriptioindiuiduū eſt qd̓ predicat̉ de vno ſolo. expͥmit quid noīs. ſed diffinitio ſua expͥmēs quidnoīs debet eſſe iſta. indiuiduū eſt ens cōpletūet aliud vel aliqua hmōi. Pret̓ea datoeēt eius diffinitio expͥmens quid noīs poſſetdici ſequit̉. intētio ſcd̓a ponit̉ in eiꝰ diffinitōne. eſt nomē ſcd̓e intētionis. ſicutſequit̉ nomē aliqd̓ pͥme intētionis ponit̉ ī diffinitione ſpēi. ſpes eſt nomē pͥme intētionisUnde hec eſt dr̄a inter noīa pͥme intētionisſcd̓e. qꝛ nomina pͥme intētionis ſunt illa qn̄ſupponūt ꝑſonaliter p̄ciſe ſtāt rebus inꝙͣtum p̄dicabilia de alijs. Noīa ſcd̓e intētionis ſtant aliqͥbus p̄dicabilibus de rebus. ſicut qn̄ dico oīs homo currit homo ſtat preciſe rebus. inꝙͣtum ille res ſunt de qͥbuſcūqꝫp̄dicabiles. ſed qn̄ dico oīs ſpēs p̄dicat̉ depluribus differētibꝰ numero. ſubiectū ſtat proaliqͥbus inꝙͣtuꝫ ſunt p̄dicabilia de alijs. Ad 1qͥntum dico p̄dicari pōt dici intētio ſcd̓a ꝙͣuis ꝯpetat vere rei. qꝛ tm̄ ꝯpetit rei. ſꝫ etiaꝫintētioni ſcd̓e. qꝛ pōt ꝯpetere rei niſi peroꝑationē intellectus. vel pōt dici eſt vnumcōe predicationē ſe pͥmo modo: rei intentōnibus in aīa. ita eqͥualēter eſt nomēpͥme intētionis ꝙͣ ſcd̓e. Ad vltimū dico album nigrū hmoi dicunt̉ termini accidetales. qꝛ ꝙͣuis ſupponāt ſubiectis. tn̄ pͥncipaliter importāt accidētia. ſic aūt eſt de illisterminis ſingulare. ſuppoſitū. ꝑſona et hmōi.Sed hoc videt̉ eſſe contra p̄dicta. quia pͥus

Ad ſcd̓m

Tertio

Quarto

Quinto

Rn̄det̉ ad pͥmū

Secundo

Obijcitur pͥmo

Ad ſextum.

Ad quinti

Ad quarti

Ad teri