Libri primiFententiarum
eſt falſum ꝙ indiuiduū et ſuppoſitū dicūt tm̄rem ſcd̓e intētōnis. īmo ſtatꝙ ſunt noīa pͥmeintētionis. qꝛ qn̄ ſupponūt ꝑſonal̓r. ſupponūttm̄ ꝓ rebus. ⁊ verificant̉ de noībus rerū qn̄ illa noīa ſupponūt ꝓ ſuis ſignificatis ⁊ nō ꝓ ſeip̄is. nec ꝓ alijs a ſuis ſignificatis. Unde iſtanō eſt vera. homo eſt ſingularis niſi ꝓ re et nōꝓ aliqua intētione ſcd̓a. Sed ꝯͣ p̄dicta pōtobijci pͥmo. qꝛ ſequeret̉ ꝙ ꝑſona nō eēt vnuꝫ ꝑ̄ſe. qꝛ includeret negatiōes. ſed negatio nō fac̄ꝑ ſe vnū cū poſitiuo. Pret̓ea nullū nomē pͥmeintētionis eſt cōe omni enti niſi ens vel ſynonimū enti vel paſſio entis. ſed vnū vel ſingl̓are nō eſt aliqd̓ hmōi. gͦ nō eſt nomē pͥme intentionis. ⁊ ꝑ ꝯſequēs nec ſuppoſitū nec perſonaPreterea ſicut ſpēs ad genus. ita ſingularead ſpēm. gͦ ſicut intētio ſpei eſt inferiꝰ ad intētionem generꝭ. ita indiuiduū vel ſingulare eritintētio inferior ad intētionē ſpēi. Pretereaillud nomē in cuiꝰ diffinitiōe ponit̉ intētio ſecūda eſt nomē ſcd̓e intētionis. ſꝫ in diffinitiōeindiuidui ponit̉ intētio ſcd̓a. qꝛ ſic diffinit̉. indiuiduū eſt quod de vno ſolo p̄dicat̉. ⁊ p̄dicari eſt intētio ſcd̓a. gͦ ⁊c. Pretea ꝯͣ dicta priusp̄dicari vere cōpetit rei. qꝛ res vere predicat̉.gno ſequitur tale nomē verificat̉ de re. ergo ēnomē ſcd̓e intētionis. Preterea albū nigrūet hmōi ſunt t̓mini accn̄tales .i. accn̄tium. ⁊ tn̄ſupponūt ꝓ ip̄is ſubſtātijs. gͦ eadeꝫ rōne ꝙͣuisſuppoſitū ꝑſona ⁊ hmōi ſupponūt ꝓ rebus poterunt eē termini ſcd̓e intētionis. Ad pͥmuꝫiſtoꝝ dico ꝙ ꝑſona eſt vnū ꝑ ſe. ſicut albū ꝑ ſeeſt homo. Uerū tn̄ diffinitio expͥmens qͥd noīsip̄ius ꝑſone nō ſignificat p̄ciſe aliquod per ſevnū. qꝛ p̄ter naturā intellectualeꝫ ponunt̉ ibinegatiōes que nō ſignificāt aliqua faciētia ꝑſe vnū cū natura intelligibili. ⁊ ideo nō ē diffinitio expͥmēs qͥd rei. ſed tm̄ quid noīs. Ex iſtoſequit̉ ꝙ diffinitio expͥmēs qͥd noīs ꝑſone. nōeſt expͥmens aliqͥd ꝑ ſe vnū in quocūqꝫ genereAd ſcd̓m dico ꝙ vnū. ſingulare ⁊ hmoi ſuntpaſſiones entis. qꝛ ſunt de ente p̄dicabilia tm̄ſcd̓o mō dicēdi ꝑ ſe. ſed ſuppoſitū vel potenseſſe ſuppoſitū eſt paſſio ſb̓e. qꝛ oīs ſubſtantiavel eſt ſuppoſitū vel pōt eē ſuppoſitū. ⁊ hͦ ꝓutſubſtātia p̄ciſe ſupponit ꝓ illis q̄ ſunt per ſe ingenere ſubſtātie. Sed ꝑſona eſt paſſio illiꝰ qd̓eſt ſuppoſitū. ⁊ natura intelligibilis ita ꝙ iſtaaliqua res eſt ꝑſona ſi ſit ꝑ ſe aliquo mō dicendi ꝑ ſe. erit ꝑ ſe ſcd̓o mō dicēdi ꝑ ſe ⁊ nō primomodo. qꝛ nunꝙͣ aliqd̓ negatiuū. nec aliqͥd ī cuius diffinitiōe expͥmēte qͥd noīs ponit̉ aliquidnegatiuū p̄dicat̉ ꝑ ſe pͥmo modo de aliquo preciſe importāte rē ſine tali negatōe. ſed vel p̄dicabit̉ ꝑ accidēs vel ſcd̓o modo dicendi per ſe
Nine lAiijSed eſt aduertendū ꝙ nolo dicere ꝙ illd̓ qd̓ ēſuppoſitū vel ꝑſona predicat̉ ſic ſcd̓o mō dicēdi ꝑ ſe. ſed ꝙ iſti termini qͥ ſunt voces vel conceptus predicant̉ ꝑ ſe ſcd̓o mō. Ad tertiū di Aco ꝙ non eſt omnino ſimile. ꝙ ſicut ſe hꝫ ſpēsad genus. ita ſe hꝫ ſingulare ad ſpēm. qͥa illudquod eſt ſingulare eſt vna res extra aīam. ſedillud quod eſt ſpēs vel genus nō poteſt eē resextra aīam. ꝙͣuis ẜm vnā opinionē de cōceptupoſſit eſſe ſubiectiue res exūs in aīa ſeu ītellectu. ꝙͣtum ad hoc eſt ſil̓e ꝙ de quocūqꝫ p̄dicat̉illud qd̓ eſt ſpēs qn̄ ſtat ꝓ rebꝰ de eodē p̄dicat̉illud quod eſt ſingulare et nō ecōuerſo. ſicut ēde illo qd̓ eſt ſpēs reſpectu illius qd̓ eſt genusSi dicat̉ ſi vnū oppoſitoꝝ ſit nomē ſcd̓e intētionis. reliquū eſt nomē ſcd̓e intētionis. ſꝫ vl̓eet ſingulare ſunt oppoſita ⁊ vl̓e eſt nomen ſecūde intētōis. gͦ et ſingulare. Dico ꝙ aſſūptuꝫde qͥbuſcūqꝫ oppoſitis nō eſt veruꝫ. ꝙͣuis eſſetverū de oppoſitis ꝯͣrijs. a quoꝝ vno poſſit aliquid tranſmutari ad reliquū. ſi talia poſſūt eēquoꝝ vnū eſſet intētio ſcd̓a. Ad quartū dicoꝙ in diffinitiōe expͥmente qͥd noīs indiuidui n̄ponit̉ aliqua ſcd̓a intētio. Un̄ iſta deſcriptioindiuiduū eſt qd̓ predicat̉ de vno ſolo. nō expͥmit quid noīs. ſed diffinitio ſua expͥmēs quidnoīs debet eſſe iſta. indiuiduū eſt ens cōpletūet nō aliud vel aliqua hmōi. Pret̓ea dato ꝙeēt eius diffinitio expͥmens quid noīs poſſetdici ꝙ nō ſequit̉. intētio ſcd̓a ponit̉ in eiꝰ diffinitōne. gͦ nō eſt nomē ſcd̓e intētionis. ſicut nōſequit̉ nomē aliqd̓ pͥme intētionis ponit̉ ī diffinitione ſpēi. gͦ ſpes eſt nomē pͥme intētionisUnde hec eſt dr̄a inter noīa pͥme intētionis ⁊ſcd̓e. qꝛ nomina pͥme intētionis ſunt illa q̄ qn̄ſupponūt ꝑſonaliter p̄ciſe ſtāt ꝓ rebus nō inꝙͣtum p̄dicabilia de alijs. Noīa ſcd̓e intētionis ſtant ꝓ aliqͥbus p̄dicabilibus de rebus. ſicut qn̄ dico oīs homo currit homo ſtat preciſeꝓ rebus. nō inꝙͣtum ille res ſunt de qͥbuſcūqꝫp̄dicabiles. ſed qn̄ dico ꝙ oīs ſpēs p̄dicat̉ depluribus differētibꝰ numero. ſubiectū ſtat proaliqͥbus inꝙͣtuꝫ ſunt p̄dicabilia de alijs. Ad 1qͥntum dico ꝙ p̄dicari pōt dici intētio ſcd̓a ꝙͣuis ꝯpetat vere rei. qꝛ nō tm̄ ꝯpetit rei. ſꝫ etiaꝫintētioni ſcd̓e. ⁊ qꝛ nō pōt ꝯpetere rei niſi peroꝑationē intellectus. vel pōt dici ꝙ eſt vnumcōe ꝑ predicationē nō ꝑ ſe pͥmo modo: rei ⁊ intentōnibus in aīa. ⁊ ita eqͥualēter eſt nomē tāpͥme intētionis ꝙͣ ſcd̓e. Ad vltimū dico ꝙ al ꝓbum ⁊ nigrū ⁊ hmoi dicunt̉ termini accidetales. qꝛ ꝙͣuis ſupponāt ꝓ ſubiectis. tn̄ pͥncipaliter importāt accidētia. nō ſic aūt eſt de illisterminis ſingulare. ſuppoſitū. ꝑſona et hmōi.Sed hoc videt̉ eſſe contra p̄dicta. quia pͥus
Ad ſcd̓m
Tertio
Quarto
Quinto
Rn̄det̉ ad pͥmū
Secundo
Obijcitur pͥmo
Ad ſextum.
Ad quinti
Ad quarti
Ad teri