QueſtioIiſtinctionis XXIII
idē excludit̉ q̄libet relatio ⁊ vnū conſtitutumex eſſentia ⁊ ſpiratōe actiua. ꝑ tertiā partil̓aꝫexcludit̉ quodlibet accūs. qꝛ quodlibet accusſiue inhereat ſiue nō natum eſt inherere. Perquartā particulā excludit̉ natura aſſumpta aꝟbo. qꝛ illa eſt a ꝟbo ſuſtētata. Diffinitio autēexpͥmes qͥd noīs ꝑſone pōt eē iſta. Perſona ēſuppoſitū intellectuale. Et differūt iſta ſic̄ ſuperius ⁊ inferius. Et pōt dici ꝙ iſta deſcriptōꝑſone eſt eadē tā cum diffinitōe Boetij ꝙͣ Richardi. qꝛ Boetius ſic deſcribit ꝑſonā. Perſona eſt rōnalis nature indiuidua ſb̓a volens intelligere ꝑ indiuiduā ſb̓am ſuppoſitū ſubſtantiale. et ꝑ rōnalē naturā intellectualē. ⁊ iō nōintellexit ꝑ indiuiduā ſb̓am. tm̄ ſb̓am exn̄temin p̄dicamēto. ſed oēm ſb̓am completā nō natam ꝯſtituere aliqd̓ vnū ens. Per rōnalē creaturā intelligēs naturā intellectualē. Diffinitio aūt richardi eſt iſta ꝙ ꝑſona eſt intellectualis nature incōicabilis exn̄tia intelligēs perincōicabilē exn̄tiam om̄e illud quod nō cōmunicatur alteri nec ſicut pars. nec ſicut ꝯſtitutiuū. nec ſicut accn̄s. nec ſicut ſuſtentatū. et itaꝑ incōicabilē exn̄tiā intelligit̉ ſuppoſitū. ⁊ iōaddēdo ſibi ꝙ eſt ī tellectualis nature vult habere ꝙ natura eſt ſuppoſitū intellectuale. Exquo pꝫ ꝙ opinio aliorū nō eſt cōueniens qn̄ dicūt ꝙ ꝑſona vltra naturā vl̓ entitatē poſitiuānihil dicit niſi duplicē negationē duplicꝭ cōicabilitatꝭ. qꝛ vt dicūt cōicabile d̓r dupl̓r. Unomō d̓r cōicabile pluribꝰ qd̓ ē idē cuilibet eoꝝ.ita ꝙ quodlibet ſit ip̄m. ſicut vl̓e d̓r cōicari ſuis inferioribus. Alio mō cōicat̉ aliquid vt forma qua aliqͥd eſt. ſed nō eſt ip̄m. vt aīa cōicat̉corpori. ⁊ vtroqꝫ modo deitas eſt cōicabilis. ⁊neutro mō eſt ꝑſona cōicabilis. Et duplex eſtincōicabilitas q̄ ꝑtinet ad rōem ꝑſone. ꝓpterquod aīa ſeꝑata lꝫ habeat pͥmā incōicabilitatem. nō tn̄ eſt ꝑſona. qꝛ nō hꝫ ſcd̓am. Ex iſtaopinione ſequit̉ ꝙ materia eēt ſuppoſitū nonꝑſona. qꝛ ſibi ꝯpetit iſta duplex incōicabilitaſqꝛ nec eſt cōicabilis vt vl̓e. nec vt forma materie. Sil̓r ſequeret̉ ꝙ natura aſſumpta eēt ꝑſona. qꝛ neutro mō eſt cōicabilis. qꝛ nō poteſt eēforma alicuiꝰ nec eſt vnū vl̓e cōe multis. Sil̓rpͥus on̄ſum eſt ꝙ nihil niſi ſola dīna eēntia eſtcōicabilis ꝑ identitatē. qꝛ in oībus alijs eoiplo ꝙ aliqͥd cōicat̉ alteri. nō eſt ip̄m nec ecōuerſo. et ita nō cōicat̉ ſibi vt ſit ip̄ꝫ. Sil̓r ſeq̄ret̉ ꝙpr̄nitas eēt ſuppoſitū vel ꝑſona formal̓r. quianec eſt cōicabil̓ vt vl̓e nec vt forma. qꝛ ẜm iſtūalibi. relatio nec eſt actus nec forma eſſentie.Si dicat̉. ſicut dicit iſte alibi ꝙ negatio duplicis dependētie eſt formale in rōne ꝑſone vl̓ſuppoſiti. ſcꝫ negatio depēdētie actualis ⁊ ne
gatio dependētie aptitudinalis. ⁊ ideo ꝙ iſtenegatōes nō competūt illis de qͥbus argutū ēiō nō ſunt ꝑſone. Nam aīe ſeꝑate nō pōt ꝯperere negatio depēdētie aptitudinalis nec materie. nec nature aſſumpte ꝯpetit negatio dependētie actualis. Iſtud nō ſufficit. qꝛ ꝯceditꝙ negatio duplicis incōicabilitatꝭ p̄dicte nōſufficit ad rōem ꝑſone. Sil̓r ex iſto ſequeret̉ ꝙeēntia diuina eēt ꝑſona. qꝛ ſibi ꝯpetit negatioduplicis depēdētie p̄dicte. qꝛ nec eēntia dīnadepēdet nec eſt nata depēdere. ⁊ eodē mō poteſt argui de qualibet relatione in diuinis. iōdico ſicut pͥus ꝙ ꝑſona eſt ſuppoſituꝫ intellectuale. ⁊ ſuppoſitū eſt ens ꝯpletū ⁊c̄. Circa gſcd̓m dico ꝙ intentio pͥma vocat̉ res real̓r ex iniſtēs. Intētio aūt ſcd̓a vocat̉ aliqͥd in aīa rebꝰ teapplicabile p̄dicale de noībus rerū qn̄ nō hn̄tſuppōnē ꝑſonalē ſed ſimpliceꝫ. ſicut ſūt ſpēs.genus. q̄ verificant̉ de iſtis termīs homo. aīalaſinus lapis ⁊ hmōi. nō qn̄ ſupponūt ꝑſonalit̓et ꝓ ſuis ſignificatis. ſed qn̄ ſupponūt ſimpl̓ret a quolibet ſignificato ꝑ tale terminuꝫ vereremouet̉. Utrū aūt talia ſint real̓r ⁊ ſubiectīein aīa. an obiectiue tm̄ nō refert ad ꝓpoſitumnec hͦ ſpectat det̓minare ad logicū. qͥ tn̄ pͥncipal̓r diſtinctionē inter noīa pͥme ⁊ ſecūde intentionis hꝫ ꝯſiderare. qꝛ logicus p̄ciſe habetdicere ꝙ in iſta ꝓpone homo eſt ſpēs. ſubiectūſupponit ꝓ vno cōi ⁊ nō ꝓ aliquo ſignificatoſuo. Utrū aūt illud cōe ſit reale vl̓ nō ſit reale.nihil ad eū. ſed ad metaphiſicū. Ex iſtis patetꝙ nomē ſcd̓e intētionis eſt illud qd̓ imponit̉ad ſignificandū talia de noībus rerū p̄dicabilia qn̄ ſupponūt ſimpl̓r ⁊ nō ꝓ ſuis ſignificat̉.Ex quo pꝫ vlteriꝰ ꝙ nomē quod nō ex rōne inſtitutōnis ꝓ talibꝰ ſupponit ſꝫ ꝓ aliqͥbus alijsnō eſt nome ſcd̓e intētionis ſꝫ pͥme. ⁊ id̓o talianoīa. ſuppoſitū. indiuiduuꝫ. ſingulare. ꝑſona.cū ꝙͣtum eſt ex rōne inſtitutōis ſꝑ ſupponūt ꝓrebus. nec p̄nt ꝓ alijs ſupponere ꝙͣtum eſt exrōne inſtitutōis. lꝫ aliqn̄ rōne alicuiꝰ adiunctiꝓpter quod adiūctū tota ꝓpō ē diſtinguēdapenes tertiū modū eqͥuocationis. ſequit̉ ꝙ talia noīa ſunt noīa pͥme intētionis ⁊ nō ſecūde.Aſſumptum patet. quia in talibus ꝓpōnibusom̄e ſuppoſitū eſt res om̄e ſingulare eſt ſubſtātia vel accn̄s. oīs ꝑſona eſt natura intellectualis. ⁊ in talibus vere eſt ſuppō ꝓ rebus. qꝛ iſtaoīs ꝑſona eſt natura intellectualis nō verificat̉ niſi ꝓ rebus. ⁊ nō ꝓ qͥbuſcūqꝫ alijs. ſed iſtaoīs ſpēs p̄dicat̉ de pluribꝰ dr̄ntibus numero.nō verificat̉ ꝓ aliqua re tali. ſed preciſe ꝓ aliquo cōi predicabili de termino ſignificāte reſqn̄ ſupponit nō ꝓ rebus ſed ꝓ ſe. Per predi Acta patet ad rōeꝫ pͥme opinionis ꝙ aſſumptū
OScd̓m pͥn. Quidiitētio pͥma ⁊ qͥdſecunda.
Ad pͥmā pͥme o.
On pͥn. Quido pͥma ⁊ qa