hiſtinctionio XXIIQueſtio

Diſtinctionis Xxijẜm habitudinē pͥncipij ⁊ ꝑ modū excellētie etremotionis. ⁊ ꝙ eodē modo poteſt noīari a nobis. gͦ nullū nomē imponimus deo niſi quod ſignificat habitudinē dei tanꝙͣ pͥncipij ad creaturam vel ꝑ modū excellētie ⁊ remotiōis. ſedꝯn̄s eſt falſum. ergo ⁊ an̄s. falſitas ꝯn̄tis pꝫ. qꝛſi ſic. deus nō diceret̉ bonus. niſi qꝛ pͥncipiumbonitatis creature vel excellētior boitate creata. vel qꝛ nō eſt bonitas creata. Sed hͦ poſito nō eēt aliqua rō quare aliqua noīa dicerentur de deo. ⁊ aliqͣ no. qꝛ poſſum dicere ꝙ deuseſt bonus. qꝛ pͥncipiū bonitatis create. vel excellētior ea. vet qꝛ nō eſt ea. ita dicā ꝙ deꝰ ē angelus. qꝛ eſt pͥncipiū angeli vel excellētior angelo. vel qꝛ nō eſt angelus. ⁊ eodē mō d̓ aſino.Pret̓ea qd̓ dicit ꝙ nomē ſignificās deuꝫ nōexpͥmit diuinā eēntiā ẜm ꝙ eſt. Cōtra hoc arguo ex dictis ſuis. poſtea dicit ꝙ noīa ſignificant deū ẜm ꝙ intellectꝰ nr̄ cognoſcit ipſum.intellectus aūt nr̄ cū cognoſcat deū ex creaturis ſic cognoſcit ẜm ꝙ creature ip̄m repn̄tantEx illo arguo ſic. illud ꝑ nomē expͥmit̉ ẜm iſtūquod ꝑ creaturā repn̄tat̉. ſed ꝑ creaturā repn̄tatur diuina eēntia. vt eſt hec diuina eſſentiagͦ eēntia diuina ſic ꝑ nomen expͥmit̉. Sed adillud videt̉ rn̄dere ibidē ꝙ creatura imꝑfectedeum repn̄tat. ⁊ ꝙ nō repn̄tat oēꝫ rōeꝫ in deo.nec rōem abſolutā dīne eſſentie ẜm ip̄am ꝑfectionem nature in diuina eſſentia ꝑfectōnal̓rcontentā. Sed illud nihil valet. tum quia nōſequit̉ repn̄tat diuinā eſſentiā imꝑfecte. ergonō repn̄tat diuinā eēntiā diſtincte. ſicut nō ſequit̉. aliqͥs cognoſcit aliqd̓ ſimplex imꝑfecte.gnō videt iſtud diſtincte. ſicut alibi on̄ſuꝫ eſt.Et huius rō eſt. qꝛ cogͦſcere vel repn̄tare aliqͥddiſtīcte nō ē alid̓ ꝙͣ cogͦſcere vl̓ repn̄tare qd̓ lilibet intrinſecū illi. Tu qꝛ oīs rō qͥ eſt realis indiuina eſſentia eſt illa vnica eſſentia abſolutevel ꝑſona vel relatio. ⁊ ita impoſſibile ē aliqͥdaſſimilari vel repn̄tare aliquā rōnem exn̄temin deo niſi aſſimilet̉ vel repn̄tet diuinā eēntiāẜm ꝙ eſt. vel ꝑſonā vel relationē. Et ſi dicasſicut dicit alibi ꝙ in deo eſt inuenire diſtinctōnē rōnum. q̄ real̓r ⁊ vere in ip̄o ſunt que quidēſunt vnū re. ⁊ differūt rōne. et ideo poteſt vnarō repn̄tari alia nō repn̄tata. Iſtud nō valet.qꝛ ſupra oſtenſuꝫ eſt ꝙ illud pͥncipiū illius eſtmanifeſte falſum. ſcꝫ ꝙ aliqua pn̄t eſſe vnū realiter ⁊ differre rōne. Preterea qd̓ poſtea dicit ꝙ hͦ nomē homo expͥmit ſua ſignificationeeſſentiā hoīs ẜm ꝙ eſt. ſignificat em̄ eius diffinitionem declarantē eſſentiā eius. Iſtud noneſt veruꝫ. qꝛ hoc nomē homo ſignificat primoeſſentiam hoīs et nō diffinitionē. ſꝫ hoc nomēhomo et diffinitio hominis idem ſignificant.

Queſtioet neutrū eſt ſignificatiuū alterius. Ideo aliter ad iſtum articulū dico ꝙ viator poteſt imponere nomē ad diſtincte ſignificandū deū vl̓diuinaꝫ eſſentiā. hoc patet. qꝛ quicūqꝫ poteſtvere intelligere aliqͥd eē diſtinctū ab alio. poteſt inſtituere nomē ad illud diſtincte ſignificandū. ſed viator pōt vere intelligere et ſciredeum eē diſtinctū ab omni alio gͦ ⁊c̄. Pret̓eaſi viator nō poſſet inſtituere nomē ad diſtīcteſignificandū diuinā eſſentiā. hoc nō eſſet niſiqꝛ nō poteſt deū diſtincte intelligere. Sed hͦnō obſtat qꝛ vox aliqua poteſt aliquid diſtīcteſignificare quod nunꝙͣ fuit diſtincte intellectum. patet de hac voce homo. que diſtincteſignificat hoīem futurū etiā ſine noua impoſitione. Si dicat̉ ꝙ nō preciſe ſignificat illumhominē. hoc nō obſtat. qꝛ diſtincte ſignificatip̄m et om̄s alios. Preterea ſicut tactū eſt inarguēdo ad oppoſitū. illud ꝑ nomen diſtincteſignificat̉ quod p̄ciſe ſignificat̉ ⁊ nihil aliud ſignificat̉ nec ꝑ ip̄m cōnotat̉. ſed hoc eſt poſſibile viatori. qꝛ poteſt imponere a ad ſignificādū diuinā eſſentiā. ⁊ nihil aliud nec aliqͥd alid̓ꝯnotādo. ſicut hoc nomē deitas nō connotataliqͥd in creaturis. Preterea poteſt aliqͥs imponere hoc nomen a ad ſignificandū quodcūqꝫ animal quod occurrit ſibi cras hoc facto diſtincte ſignificat illud animal. et ſignificabitapud om̄s volētes vti voce ſicut impoſita eſtꝙͣtuncūqꝫ illud imponēs nō diſtincte intelligat. nec forte diſtincte intelliget quando ſibioccurret. Dico ergo ꝙ aliquod nomē diſtīctealiqͥd ſignificare poteſt ītelligi. vno modo ꝙnō ſignificet aliqͥd aliud nec conotet. nec detintelligere ex vi inſtitutionis aliquid aliud. ⁊iſto modo poteſt deus diſtincte ſignificari ꝙͣtūcūqꝫ deus nō ſic ꝯcipiat̉ a nobis. Scd̓o mopoteſt aliquid intelligi ſignificare aliquid diſtincte. qꝛ ſignificat illud ⁊ nō aliud ſiue cōnotet aliud ſiue nō. ⁊ ſic ſil̓r pōt diſtincte ſignificari. Tertio modo pōt intelligi aliqͥd diſtīcteſignificari qn̄ ex vi inſtitutōis ⁊ cōi vſu vtētium nihil aliud ad ꝓlationē vocis occurrit realiter. ⁊ ſic nō poteſt aliqua vox diſtincte deuꝫſignificare viatori. quia ꝓlata quacūqꝫ voce ſignificatiua intelligēti ſignificatione vocꝭ aliquid aliud occurrit ſcꝫ conceptus cōis deo etalijs. Sꝫ iſto mō nō ītelligit̉ queſtio ꝓpoſitaSi dicat̉ ꝙ nomē nō expͥmit rē niſi intelligen Iti. gͦ ſicut res intelligit̉ ita ꝑ vocē expͥmit̉. ſedres que deus eſt non diſtincte intelligitur. ergo ⁊c Preterea omne quod alicui ſignificatur ſub eadem ratione intelligi poteſt ab eodem. ergo ſi vox poteſt deum ſub ratione deitatis ſignificare viatori. viator poterit deum

Gcd̓o

Inſtatur pͥmo