Libri primiSententiarum
Libri primiſequit̉ nō pōt aliquid cognoſci ſine conceptumētis ⁊ imponēs cognoſcit. gͦ imponēs imponit conceptū. ſicut nō ſequit̉ nihil poteſt pͥmocognoſci ſine notitia ſenſitiua. ⁊ imponēs nōimponit niſi cognoſcēdo. gͦ tūc imponit notitie ſenſitiue. Pret̓ea ẜm ph̓m in diuerſis loqͥdiffinitio ſignificat qͥdditatē rei. ſed qͥdditasrei nō eſt cōceptus mētis. gͦ talis vox nō pͥmoſignificat ꝯceptū mētis. Si dicis ꝙ ph̓s loqͥt̉de diffinitōne in mēte ꝙ illa ſgnificat qͥdditatem. nō ſic aūt diffinitio in voce. Cōtra. dic̄ ꝙeſt or̄o vl̓ ſermo indicās qͥd eſt eē rei. ergo ip̄avox ẜm eū ſignificat qͥdditatē rei. Ideo dicoꝙ quedā noīa pͥmo ſignificāt res exͣ. ⁊ quedaꝫſignificāt pͥmo cōceptus mētis. ⁊ quedam ſignificant pͥmo ipſas voces ſignificatiuas. eteſt antiqͣ diſtinctio ꝙ noīa q̄dā ſunt pͥme īpoſitionis. quedā ſunt noīa ſcd̓e impoſitōis. Nomina ſcd̓e impoſitōis ſūt noīa illa q̄ imponūt̉ad ſignificandū noīa ip̄a vel voces ſignificatiuas. vel ꝓpͥetates ⁊ ꝯditiones vocū ſignificatiuarū cuiuſmodi ſunt iſta. nomē. ꝟbū. participiū. caſus. figura. numerus ⁊c. Noīa primeimpōnis quedā ſunt noīa pͥme intētionis. ⁊ q̄dam noīa ſcd̓e intentionis. Prima ſunt illa q̄ſignificāt veras res. ſicut homo aīal albedo.nigredo linea ⁊ hmōi. Scd̓a ſunt illa q̄ ſignificant ꝯceptus mētis. ſicut genus ſpēs vl̓e ethmōi. Hoc ptꝫ illud pͥmo ſignificat̉ ꝑ voceꝫ ꝓquo vox pͥmo rōne inſtitutōis ſupponit. ſꝫ nomina pͥme intētionis ex rōne inſtitutōis ſuꝑponūt ꝓ rebꝰ. ⁊ noīa ſcd̓e impoſitiōis ꝓ noībꝰvel vocibꝰ. ſicut pꝫ inductiue. ⁊ noīa ſcd̓e intētionis ꝓ ꝯceptibus. gͦ inſtituunt̉ ad illa pͥmoſignificandū. Maior pꝫ. qꝛ illud pͥmo ſignificat̉ ꝑ vocē ꝓ quo imponēs vtit̉ illa voce. ſꝫ manifeſtū eſt ꝙ hͦ eſt illud ꝓ quo vox pͥmo ſupponit. Un̄ vtimur illa voce hō pͥncipal̓r ꝓ hoībꝰEx iſto orit̉ ꝙ vox quecūqꝫ rōne inſtitutōis hꝫpͥmo ſuppōnē ꝑſonalē. qꝛ rōne inſtitutōis ſuꝑponit pͥmo ꝓ ſuis ſignificatꝭ. tn̄ rōne alicuiꝰ adiuncti pōt ſupponere ꝓ aliqͥbus alijs. Et ideodictū aliquoꝝ ſophiſtarū dicentiū ꝙ ſuppoſitio ꝑſonal̓ eſt ꝓ ſuppoſitꝭ. ⁊ ſuppoſitio ſimplexeſt ꝓ pͥmo ſignificato eſt ſimpl̓r falſum. qꝛ ſuppoſito ꝑſonalis eſt ꝓ pͥmo ſignificato. qꝛ eadēſūt ſingularia ⁊ ſignificata. nec pōt aliqͣ ratiodari. qͣre terminꝰ nō ſupponit pͥmo ⁊ ſēꝑ ꝙͣtuꝫeſt ex inſtitutōis rōne ꝓ ſuo ſignificato. cū intentio pͥncipal̓ imponentiū ſit vti terminis ꝓſuis ſignificatꝭ. ⁊ iō dicit Ari. pͥmo Elencoruꝫ.ꝙ qꝛ nō poſſumꝰ nobiſcū portare res ad diſputationē. ideo vtimur vocibꝰ ꝓ rebus qͣs ſigni. ficāt. Ad pͥmū alteriꝰ opīonis dico ꝙ nō eſtintētio ph̓i ꝙ voces pͥmo ſignificāt paſſiones
aīe ſed ꝙ paſſiones aīe ⁊ voces ſūt q̄dā ſignaordinata. ita ꝙ voces inſtituunt̉ ad ſignificādum nō ip̄as paſſiones aīe. ſꝫ res ip̄as quaruꝫſunt ille paſſiones. ⁊ aliquo mō ille paſſionesſunt ſigna illarū rerū. Quare aūt vox ſic ſignificās plura eq̄ pͥmo nō ſit eqͥuoca ſicut alia. dictū eſt pͥus. Ad ſcd̓m dico ꝙ voces ſunt inuē īte ad expͥmendū res. ⁊ ad expͥmendū ꝯceptuset paſſiones mētis. ⁊ ideo aliq̄ ſignificāt res ⁊aliq̄ ꝯceptus mētis. ſicut iſte voces. hō aīal ethmōi ſunt inuēte ad expͥmendū res. Alie autēſunt inuēte ad expͥmendū ip̄m mētis ꝯceptuꝫet nō tm̄ intellectiōes ⁊ obiecta taliū intellectionū. ſed aliq̄ ſunt inuēte ad expͥmendū mētis affectōnes triſtitias ⁊ delectatōes ⁊ hmōiq̄ ſunt actus volūtatꝭ ⁊ paſſiones ꝯn̄tes. Ad Atertiū dico ꝙ mētis ꝯceptus aliqn̄ vocat̉ om̄ecognitū ab intellectu. iſto mō oīs pars or̄oniſſignificat mētis ꝯceptū. hͦ eſt ſignificat aliqͥdqd̓ mes ꝯcipit. Ad quartū dico ꝙ nō eſt vl̓rverū ꝙ illud pͥmo ꝑ vocem ſignificat̉ qd̓ pͥmoapp̄hendit̉ ip̄a voce ꝓlata. ſꝫ illud ꝓ quo ipſavox ꝓfert̉ pͥmo ex rōne inſtitutōis. et hͦ eſt proquo ſupponit ꝙͣtum eſt ex ſe. ꝙͣuis rōne adiuncti poſſit ſupponere ꝓ aliquo alio. et hmōi proquo terminꝰ ꝓlatus ꝙͣtuꝫ eſt vox ex rōne inſtitutionis ſemꝑ ſupponit. eſt res et nō ꝯceptusQuare aūt cōceptus pͥmo app̄hēdit̉. ratio eſtiſta. qꝛ terminus nō inſtituit̉ ad ſignificandūres quarū eſt ꝯceptus. ⁊ iō qꝛ quacūqꝫ re intellecta pōt hr̄i cōceptus. ⁊ hīto cōceptu. nō ꝓpt̓hoc poteſt ſtatim ⁊ facil̓r haberi cognitio rei.ideo pͥmo ⁊ coius habet̉ cōceptus ꝓlata voceꝙͣ quecūqꝫ res ſingularꝭ. Uerutn̄ a quocūqꝫ apprehendēte ꝯceptum ad ꝓlationē vocis pͥmoaliqͦ res ſingularꝭ intelligebat̉ an̄ cognitiōemillius cōceptus. Circa ſcd̓m pͥncipale dicūt?aliqͥ ꝙ ẜm ph̓m voces ſunt ſigna intētionū. etintētiones ſūt ſil̓itudines reru. ideo voces referunt̉ ad res ſignificādas mediāte ꝯceptiōeintellectus. ⁊ ideo ẜm ꝙ aliqͦd a nobis intellectu cognoſci pōt. ſic a nobis ſignificari pōt ⁊noīari. ſed deus in hac vita nō pōt a nobis videri ꝑ ſuā eēntiā. ſꝫ cogͦſcit̉ a nobis ex creaturꝭẜm habitudinē pͥncipij ⁊ ꝑ modū excellētie etremotōis. ⁊ ideo poteſt noīari a nobis ex creaturis. nō tn̄ nomē ſignificās ip̄ꝫ expͥmet dināeſſentiā ẜm ꝙ eſt. ſicut hͦ nomē homo expͥmitſua ſignificatōe eſſentiā hoīs ẜm ꝙ eſt. ſignifificat em̄ eius diffinitionē declarantē eius eēntiam. ratio em̄ quā ſignificat nomen eſt eiꝰ diffinitio. vt dicit̉. iiij. metha. Contra iſtaꝫ opi 2nionē primo quomodo intelligat ph̓us ꝙ voces ſunt note paſſionū nō intentionū dictumeſt pͥus. ſecūdo ꝙ dicit ꝙ nō cognoſcitur niſi
Ad pͥ. alteriꝰ opi.
Arpit̓ rait
Ad quartū
Scōm ixtipe
Ad tertium
Ad ſcd̓m