QueſtioDiſtinctionis XXI
do ſolus tertio modo. vel nō eſt poſſibile ꝙ ſicaccipiat̉. ſolus pater eſt deꝰ. vel hec erit falſa.ſolus pater eſt deꝰ. Sꝫ qꝛ iſta ꝓpoſitio. ſolꝰ pr̄eſt deꝰ. cōiter accipit̉ vt ſolus tenet̉ excluſiue.iō ſic de ea volo loqui. Et dico ꝙ hec ſimpl̓r eſtfalſa. qꝛ ſequit̉ ſolus pat̓ eſt deus. ergo oīs deꝰeſt pater. ⁊ hoc ẜm ꝙ deꝰ in ꝯn̄te ſupponit proꝑſonis. ⁊ ẜm ꝙ eqͥualet iſti. oīs ꝑſona diuīa eſtpater. que eſt manifeſte falſa. ꝯn̄a ptꝫ ꝑ illā regulā ꝙ ab excluſiua ad vl̓em in terminis traſna poſitis eſt bona ꝯn̄a. Et ſi dicat̉ ꝙ illa regl̓anō eſt generalit̓ vera. qꝛ nō ſequit̉. tm̄ neceſſariū de neceſſitate eſt verū. ergo oē verū de neceſſitate eſt neceſſariū. Similit̓ nō ſequit̉ tm̄verū erit verū. gͦ oē verū erit verū. qꝛ aliqd̓ veruꝫ nunꝙͣ erit verū ſicut iſta. hͦ inſtās eſt. nūqͣerit verū. Multe alie etiā inſtātie poſſent opne. poni. Ad iſtas reſpōdeo. ꝙ illa regula generalit̓ eſt ītelligēda ſine inſtātia qn̄ exponentesexcluſiue ſunt cōuertibiles. qn̄ aūt aliqua illarū nō eſt ꝯuertibilis. nō eſt illa regula generalis. ſed oportet reſoluere in aliquā aliā vl̓em. ſicut pꝫ in exēplo. ꝙ iſta nihil aliud a neceſſarioeſt de neceſſitate verū nō eſt ſimpl̓r cōuertibilis. ⁊ iō iſta ꝯn̄a nō valet. tm̄ neceſſariū de neceſſitate eſt verū. ergo oē veruꝫ de neceſſitateeſt neceſſariū. ſed debet inferri iſta. om̄e qd̓ eſtde neceſſitate verū eſt neceſſariū. Simil̓r deilla tm̄ verū erit verū. ꝙ ī vno ſenſu nō eſt ſimplicit̓ cōuertibilis. ſicut nec illa de futuro velde p̄terito. ⁊ ſic eſt de multis ꝓpoſitiōibus demodo quibꝰ nolo mō īmorari. Sed ad ꝓpoſitūexponētes illius excluſiue. ſolꝰ pat̓ eſt deꝰ ſuntſimpl̓r cōuertibiles: ſicut oēs tales ꝓpoſitōesci mere de ineſſe ⁊ mere de pn̄ti. Ad primuꝫ argumentū principale dico ꝙ iſte nō ſunt exponētes. ſꝫ iſta erit negatiua exponens. nullꝰ aliꝰa pr̄e eſt deꝰ. ⁊ hͦ eſt ſpāle in diuinis. vbi de aliquo dicit̉ ꝙ eſt aliꝰ. ⁊ tn̄ nō eſt aliud in alijs nōoportet. ſꝫ ſufficit dicere. ⁊ nihil aliud a tali veltali. Ad aliud dico. ꝙ vl̓r dictōe excluſiua addita accidēti excludit̉ ſubiectū. et addita totiexcludūtur ꝑtes de virtute ſermonis. Uerū tn̄dictōe excluſiua addita cōcreto accn̄tis nō excludit̉ ſubiectū. et hoc eſt qꝛ tale ꝯcretū vere p̄dicat̉ de ſubiecto. qꝛ hec eſt ſimpl̓r vera. hō eſtalbꝰ. et iō iſta ſtāt ſimul tm̄ albuꝫ eſt aīal. ⁊ hōeſt aīal. ſed de ꝟtute ẜmonis iſta nō ſtāt ſimultm̄ hō eſt albꝰ ⁊ pes hoīs eſt albꝰ. tn̄ ex cōi mōloquēdi nō excludit̉ ꝑs dictiōe excluſiua addita termīo īportāti totū. ⁊ vſus talis eſt ꝓpterbreuitatē ⁊ faciliorē moduꝫ loquēdi. Ad tertiū dico ꝙ dictione excluſiua addita vni correlatiuoꝝ excludit̉ reliquū. Et ad ꝓbationē adductā in pͥma opinione dico ꝙ vnū relatiuoꝝ
Queſtionō eſt de intellectu qͥdditatiuo alteriꝰ. ⁊ datoꝙ eſſet adhuc nō ſequeret̉ ꝙ nō excluderet̉. qꝛpars eēntialis eſt de intellectu qͦdditatiuo totius. ⁊ tn̄ nō excludit̉. Ad vltimū dico ꝙ nōſeqͥt̉. ſolus deus eſt pr̄. gͦ ſolus pr̄ eſt deus. nechꝫ excluſiua ſic cōuerti. ſꝫ hꝫ conuerti in vl̓emterminis tranſpoſitis ⁊ nō in excluſiuā.Diſtinc. xxij. Queſtio vnica.Irca diſtīctionē. xxij. q̄ro. An viator poſſitcaliquod nomē imponere addiſtincte ſignificandū dīnaꝫeſſentiā. Ꝙ nō. qꝛ nullū nomen imponit̉ niſi cognito. fviator nō pōt deū diſtincte cognoſcere. gͦ necnomē ab eo impoſitū poterit eum diſtincte ſignificare. Pret̓ea ẜꝫ ph̓ꝫ pͥmo ꝑiar. voces ſūtnote earū paſſionū q̄ ſūt ī aīa. ſꝫ deꝰ n̄ ē paſſio īanima. gͦ vox non eū diſtincte ſignificat. Adoppoſitū illud qd̓ ſignificat deū ⁊ nihil aliuddiſtincte deū ſignificat. ſꝫ multa noīa deum ſignificāt ⁊ nihil aliud. pꝫ de hͦ noīe deus. ergomulta noīa diſtincte deū ſignificāt. ⁊ illa ſuntimpoſita a viatore. gͦ ⁊c̄. Circa iſtā queſtionēpͥmo videndū eſt quid nomen pͥmo ſignificatſecūdo de ꝓpoſito principali. Circa primumvidet̉ aliqͥbus ꝙ vox pͥmo ſignificat cōceptuꝫmētis ⁊ nō rem extra aīam. Hoc ꝓbat̉ primoauctoritate Ariſto. ſicut allegatū eſt in arguēdo ad principale. Preterea voces ſūt inuēteᶻad exprimendū conceptū mētis. ſed illud prīoſignificant ꝓpter qd̓ exprimendū ſunt inuēteergo primo ſignificāt conceptū mētis. Pre Kterea ẜm priſcianū nihil aliud eſt eſſe partemor̄onis ꝙͣ mentis conceptuꝫ ſignificare. gͦ oīspars orationis ſignificat conceptum mentis.Preterea illud ꝑ vocē ſignificat̉ quod ꝓlata?voce primo apprehendit̉. ſed ꝓlata hac vocehomo primo app̄hēdit̉ conceptus mētis ⁊ nōres. qꝛ nō plus vna res ꝙͣ alia. ergo cōceptusmentis primo ꝑ vocē ſignificat̉. Cōtra iſtaꝫ Copinionem voces ſunt ſignificatiue ad placitum. ergo quod imponēs intēdit primo ſignificare per vocem. illud vox primo ſignificat. ſꝫimponēs poteſt intendere ſignificare primo ⁊per vocem ip̄am rem extra. ergo ⁊cͣ. Si dicatur ꝙ imponens non poteſt intendere alid̓ſignificare per vocem niſi cognitum. et nihilpoteſt eſſe cognitum ſine conceptumentis. ⁊ideo primo ſignificabit conceptū metis. Hecꝓteruia nihil valet. Tū quia aliqͥd poteſt cognoſci ſine conceptu mētis. niſi ꝑ conceptummētis intelligat ip̄am cognitionē. ſicut pꝫ innotitia intuitiua rei ſingularis. Tum quia nō
nſtantia primo
ecunda
pͥme.
cunde.
ſecun-
tertiun
vimū princi
Cōtra iſtā opi.
Quarto
C extio
rc7 qυμε9fiūt pͥnci.Primum
In oppoſitum
Diſtin. XXIIQueſtio I
Diſtin. XXII
Probat̉ pͥmo
Primum
Secundo
0 ex dͥuofiūt pͥnci.
LXQueſtio I
grdo
Arguit̉ pͥmo
Ad quartū