Diſtin X QueſtioLibri primi ſnīarum

poſſtere illi quod poteſt producere creaturam. itaintelligere oīa ⁊ eē deū infert maximā potententiā ꝯpetere illi. Ad ſcd̓m dico ꝙ filiꝰ eſtoīpotes. ſed ex hoc nō ſequit̉ ꝙ hꝫ potentiamgnandi. Et qn̄ d̓r. ſequit̉ eſt nulli potēs. gͦ nonhabet potentiā gn̄andi ꝯcēdo. ſed ex hoc nonſequit̉ aliā ꝯn̄am eſſe bonā. niſi hic argueret̉ aſuꝑiori ad inferiꝰ. quod nō eſt verū. ſicut nec h̓arguit̉ a ſuꝑiori ad inferius. pr̄ eſt nullipotēs.gͦ pr̄ nō eſt filius. ⁊ ideo nō ſequit̉ affirmatiue.pr eſt oīpotēs. gͦ pr̄ eſt filius. Per hͦ ad cōfirmatione. qꝛ hic nō arguit̉ a ſuꝑiori ad inferiuſfilius nullā hꝫ potentiā. gͦ nō hꝫ potētiā generandi. qꝛ potētia gn̓andi nō eſt inferius ad diſtributū in ante. ꝙͣuis illa ꝯn̄a ſit bona ⁊ teneat ꝑ aliā ꝓpōnē ſcꝫ iſtam. illud quod nullā habet potentiā nō eſt deus. ⁊ ꝑ cōſequēs nō pōtgenerare deū.¶ Diſtin. xxi. Queſtio vnica.Irca diſtīctionē. xxi. quero. Utrum hec ſitcconcededa de ꝟtute ẜmonisſolus pr̄ eſt deus. Uidetur ꝙſic. qꝛ vtraqꝫ expones eſt ꝟa.ſcꝫ ꝙ pr̄ eſt deus. ⁊ nihil alid̓a pr̄e eſt deus. gͦ hec excluſiua eſt vera. Scd̓oſic. ſi hͨ eēt falſa hͦ nō eēt niſi qꝛ excluderēt̉ alięꝑſone. ſed alie ꝑſone nō excludunt̉. gͦ ⁊c. Haior eſt manifeſta. Minorē ꝓbo. qꝛ maior ē idētitas vnius ꝑſone ad aliā ꝙͣ accn̄tis ad ſubiectum vel totius ad ꝑtes. ſed dictiōe excluſiuaaddita accn̄ti vel toti nō excludunt̉ ꝑtes necſubiectū. qꝛ cuꝫ iſta. tm̄ homo eſt albus. ſtat ꝙpartes hoīs ſint albe. ⁊ cū iſta tm̄ albū eſt ſortes. ſtat ꝙ homo ſit ſortes. gͦ cū iſta. ſolus pat̓eſt deus. ſtat ꝙ filius ſit deus. Pret̓ea vnumcorrelatiuoꝝ nō excludit reliquū. ergo cū iſta.ſolus pr̄ eſt deus. ſtat ꝙ alie perſone ſint deusPret̓ea ſequit̉. ſolus deus eſt pr̄. gͦ ſolus pat̓eſt deus. ans eſt verū. gͦ ꝯn̄s. ꝯn̄a pꝫ ꝑ ꝯuerſionem. Ad oppoſitū ſequit̉. ſolus pater ē deusgͦ nullus alius a pr̄e eſt deus. ꝯn̄s eſt falſum. gͦet an̄s. ꝯn̄a pꝫ. qꝛ arguit̉ ab excluſiua ad ſuamexponētē. Circa iſtā materiā eſt vna opinioq̄ ponit ꝙ dictōe excluſiua addita vni correlatiuoꝝ nō excludit̉ reliquū. cuiꝰ rō aſſignat̉. qͥaꝑdictionē excluſiuā nō excludit̉ aliqͥd quod ēde intellectu termini cui addit̉. ſed vnū correlatiuū eſt de intellectu alteriꝰ gͦ ⁊c. Minor ꝓbatur. qꝛ illud ſine quo aliud nō pōt intelligi.nec diffiniri nec eſſe. eſt de intellectu qͥdditatiuo ip̄ius. Sil̓r vnū relatiuū magis eſt de intellectu alterius ꝙͣ rōnale eſt de intellectu hominis. quia rōnale poteſt intelligi ſine hoīe. vnū

Diſtin X Queſtioautē relatiuū nō ſine reliquo. gͦ ⁊c. Et ẜm iſtaꝫdiceret̉ ad queſtionē ꝙ hec eſt vera. ſolus pat̓eſt deus. qꝛ cū iſta ſtat ꝙ filius ſit deus. Sed 3iſta opinio nō eſt vera. qꝛ dictōe excluſiua addita alicui ſubiecto excludit om̄e illud a quoidem ſubiectū negat̉. ſed vnū correlatiuū verenegat̉ a reliquo. ſicut hͨ eſt vera. filius non eſtpater. gͦ ⁊c̄. Preterea ẜm predicta hͨ eſſet concedenda tm̄ creatura eſt. qꝛ quicqͥd nō eſt creator eſt creatura. ergo ſi creator nō excluditur.iſta ſtant ſimul. tm̄ creatura eſt. ⁊ tn̄ creator ē.Ideo aliter dico. ſicut cōiter d̓r ꝙ hͨ eſt diſtingͣuēda. ſolus pr̄ ē deus. eo ꝙ ſolus poteſt capicathegoreumatice vel ſincathegoreumatice.et vtroqꝫ modo eſt falſa. Uerūtn̄ dico ꝙ ſi hicſolus capiat̉ ſincathegoreumatice. adhuc poteſt dupl̓r accipi. vno mō pure excluſiue ⁊ aliomō p̄ciſiue. Primo mō denotat̉ ꝑ talē ꝓponeꝫꝙ p̄dicatū vere cōpetit ſubiecto. ⁊ ꝙ vere negat̉ ab omni illo a quo vere negat̉ ſubiectū ethoc expͥmit̉ ꝑ duas exponētes. ſcꝫ ꝑ vnā affirmatiuā in qua attribuit̉ p̄dicatū ſubiecto. ⁊ ꝑvnā aliā negatiuā in qua p̄dicatū remouet̉ abillo a quo remouet̉ ſubiectū. ſicut ptꝫ h̓ tm̄ homo currit. ſunt due exponēteſ. ſcꝫ homo curritet nihil aliud ab hoīe currit. vel om̄e aliud abhoīe nō currit. Scd̓o modo poteſt dupl̓r accipi. vno modo ꝙ ip̄i ſoli ſumpto et p̄ciſe poſitoa parte ſubiecti competat p̄dicatu. ⁊ ſic denotat̉ ꝙ nō ſolū p̄dicatū attribuat̉ ſibi ⁊ alijs ſil̓ſumptis. ſed etiā ſibi nullo alio termino addito. ⁊ iſto modo ꝯcedit̉ ꝙ ſolus pr̄ eſt tātus quātus eſt pr̄ et filius. qꝛ hͨ eſt ſimpl̓r vera. tantuseſt pr̄ quātus eſt pr̄ ⁊ filius. ſed nō concedit̉ ꝙſolus ſortes eſt populus vel exercitus. Aliteraccipit̉ p̄ciſiue. quādo denotat̉ p̄dicatū poſſecompetere alicui ip̄o remoto ab omni alio. ſicdicimus ꝙ ſolus ſortes pōt currere. qꝛ ſcꝫ nullo alio currēte adhuc poteſt currere. Sed nonſic concedit̉ ꝙ ſolus ſortes pōt trahere nauē.quia nullo trahēte ip̄e non poteſt trahere. ſicetiam dicimus ꝙ ſolus deus poteſt ꝓducereignem. et non dicimus ꝙ ſola creatura poteſtꝓducere ignem. quia deus creatura non ꝓducente poſſet ꝓducere ignem. creatura aūt ſinedeo ꝓducente nullo modo poteſt ignem ꝓducere. Eſt autē hic aduertendū ꝙ iſte modusaccipiendi non differt a primo modo in ꝓpoſitionibus mere de preſenti de in eſſe. ſed tātūin alijs. Ad ꝓpoſitum dico ꝙ excluſiue acci­ Rpiendo ſolus. hec eſt falſa. ſolus pater eſt deus. Sed ſecundo modo poteſt hec concedi. ſicut hec ē vera. pr̄ ē deus. qꝛ illo mō accipiēdoſolus ſꝑ a termino ſumpto ſine ſolus ad ipſuꝫſumptū cū ſolꝰ eſt bona ꝯſequētia. Sꝫ accipiē

Tertio

BOpinio p̄ma

grd̓o

Quarto

Diſtin. )7

Queſtio

Ꝙ ſic pͥmo

In oppoſitū

Ad cōfirmatōeꝫ

Ad ſcd̓m

Rn̄ſio auc.

Improbet