Diſtinctionis XXQueſtio

NII6 2auc. ſaluatoris. Ioh̓is. xvi. oīa q̄ habꝫ pat̓. meaſūt. ſꝫ oīpotētiā hꝫ pr̄. gͦ oīpotētiaꝫ hꝫ filiꝰ. et ꝑꝯn̄s eſt pr̄i equal̓ ẜm potentiā. Scd̓o arguitꝑ rōem. ſi pr̄ nō genuit filiuꝫ ſibi equalē. aut hͦfuit qꝛ noluit. vel qꝛ nō potuit. ſi det̉ pͥmū fuitinuidus. ſi det̉ ſcd̓ꝫ. gͦ fuit impotēs. quoꝝ vtrūqꝫ eſt incōueniēs. Tertio arguit ꝑ ſil̓e. qꝛ pat̓carnal̓ ſi poſſet gn̓aret filiū ſibi equalē. gͦ multomagis pr̄ eternꝰ ſi poſſet gn̓aret filiū ſibi eqͣlem. ſed hoīem nō gn̓are filiū ſibi equalē arguit impotētiā. ergo et deū illud non poſſe arguit impotentiā in eodē. Iſte rationes partimtenent ꝑ auctoritatē. partim per ꝓpoſitionesnatural̓r notas. partim ſimpliciter fundant̉ īaucͣte que ſic eſt intelligēda. ꝙ oīa q̄ hꝫ paterq̄ nō hr̄e ponit imꝑfectionē in nō habēte habꝫfilius. ⁊ iō qꝛ nō hr̄e oīpotētiā de qua loquiturbtūs Aug. ponit in nō habēte imꝑfectionē. iōeā hꝫ filius. Un̄ Augu. nō intēdit aliud ꝓbarede filio. niſi cuiꝰ carētia nō pōt eē ſine īꝑfectōeet iō qꝛ carētia potētie gn̄andi nō ponit. in carente imꝑfectioneꝫ nō pōt ex aucͣte ſaluatorispotētia gn̄andi ꝯcludi de filio. Scd̓a ratio ettertia fundant̉ in aucͣte quā ꝯceſſit maximinꝰſcꝫ ꝙ deus pr̄ genuit filiū naturalē ⁊ in ꝓpōnenatural̓r nota. qꝛ nūqͣ tanta ꝑfectō repugnatformal̓r filio naturali ꝙͣta eſt in pr̄e naturali.ſꝫ ꝙ filius natural̓ eſt imꝑfectior pr̄e. vel eſt eximpotētia pr̄is. qꝛ nō pōt ſtatiꝫ deducere filiūad ꝑfectionē equalē quā hꝫ vel ex nolitōe quanō vult hr̄e filiū ſibi equalē vel parē. ⁊ ideo nōadhibet oēm diligentiā ⁊ ꝟtutē quā pōt vt filius ꝑfectus ꝓducat̉. Ex iſtis arguit btūs aug.qꝛ ex quo etiā ẜm maximinū. pr̄ genuit filiū naturalē. iō filio nō repugnat formal̓r tanta ꝑfectio ꝙͣta eſt in pr̄e. ⁊ ꝑ ꝯn̄s carētia tāte ꝑfectōnis nō pōt ꝯpetere ex ſe. gͦ aliunde. ⁊ certū eſtꝙ uō niſi ex pre. ſꝫ ex pr̄e nō potuit ſibi ꝯpetereniſi vel ꝓpter impotētiā pr̄is. qꝛ nō fuit potēsſibi dare ꝑfectionē ſibi nō repugnātē ex natura. Uel ꝓpter inuidiā pr̄is. qꝛ noluit hr̄e filiuꝫſibi equaleꝫ. cui tn̄ nō repugnat eqͣlis ꝑfectio.Et ita ex dictis pꝫ ꝙ ſcī ſolū loq̄bant̉ de eqͣlitate ẜm potentiā quā ꝯſequit̉ eqͣlitas ẜm ꝑfectionē. ⁊ talis eſt eqͣlitas ẜm potentiā q̄ reſpicit factibilia exͣ ⁊ eodē mō de tali oīpotētia loquebant̉ ⁊ nō de alia. Et rō ad hͦ mouit eos. qꝛde tali potētia ⁊ oīpotētia loq̄bant̉ taꝫ ph̓i ꝙͣheretici cōtra quos ſancti diſputabāt. Sꝫ ꝯp̄dicta ſunt aliqͣ dubia. Primū qͥd ſit iſta eqͣlitas. an ſit aliqd̓ abſolutū vel reſpectꝰ quidamjScd̓m qꝛ videt̉ ꝙ potētia gn̓andi ſit ẜm ſequedā potētia. ⁊ ꝑ ꝯn̄s quicūqꝫ caret illa potētia. aliqͣ potētia caret. ⁊ ita filius nō hr̄et oīpotentiā. Aſſumptū pꝫ qꝛ oīpotētia eſt ad oē id

quod nō includit ꝯͣdictionē. gͦ ⁊c. Tertiū dubium eſt cū ſit h̓ quedā diſtributio cū d̓r oīpotentia quid diſtribuit̉. ⁊ ꝓ quo fit diſtributio.Ad pͥmū iſtoꝝ dico ꝙ iſta eqͣlitas nō ē aliqd̓tale abſolutū vel reſpectꝰ. ſicut hoīs cōit̓ ymaginant̉. immo ſtricte ⁊ de ꝟtute ẜmonis loquēdo equalitatē potētie eē in diuinis ꝑſonis nōdebet al̓r intelligi ꝙͣ ꝙ ꝯcretū eqͣlitatꝭ ꝟe p̄dicat̉ de dīnis ꝑſonis. vt hͨ ſit ſimpl̓r vera. ꝑſōeſunt eqͣles. ⁊ ita dico ꝓportōnabil̓r ꝙ ſub taliintellectu potentiā eē in deo hͦ eſt ꝙ hͨ ſit ſimpliciter vera. deus poeſt creare vel producere.⁊ ſic intelligūt ſancti qn̄ dicūt eqͣlitatē eſſe indinis. ⁊ potentiā ⁊ et̓nitatē ⁊ incorruptibilitatem ⁊ hmōi. qꝛ deus vere eſt eternꝰ creatiuus.et ſic de alijs. Ad ſcd̓m dico ꝙ accipiēdo potentiā ſicut ſcī accipiūt. ſic potētia gn̄andi nōeſt potētia. ſicut nec potētia gn̓andi ē ꝑfectioEt ſi dicat̉ ꝙ ẜm btm̄ Aug. ſequit̉ ſi pr̄ nō poteſt gn̓are filiū ſibi eqͣlē. gͦ eſt impotēs. gͦ poſſegn̄are eſt ſimpl̓r poſſe. Dico ꝙ ꝯn̄a eſt bona. ꝙſi pr̄ nō pōt gn̄are filiū ſibi equalē. gͦ eſt impotens. ſꝫ ex hͦ nō ſequit̉ ꝙ poſſe gn̓are eſt poſſe.ſicut mō loqͥmur. ſic̄ bn̄ ſequit̉. pr̄ nō eſt deꝰ. gͦeſt impotēs. vel gͦ nō eſt oīpotēs. et tn̄ ex hͦ nōſequit̉ ꝙ deꝰ eſt quoddā poſſe. Ad ꝓbatōemdico ꝙ oīpotētia ſicut mō loqͥmur nō reſpicitom̄e illud qd̓ nō includit ꝯͣdictionē. Hoc ē dictū ꝙ oīpotēs nō pōt efficere oē illd̓ qd̓ nō includit ꝯͣdictionē. qꝛ nō pōt efficere deū. oīpotēs tn̄ pōt efficere om̄e factibile qd̓ nō īcluditꝯͣdictionē. ⁊ om̄e aliud a deo qd̓ nō includit ꝯͣdictionē. Ad tertiū d̓r ꝙ fit h̓ diſtributio primo ꝓ potētia ꝑ eqͥualentiā. qꝛ pͥmū diſtributūhic eſt potētia. q̄ eſt terminꝰ vl̓is ẜm eqͥualentiam. Et ſecūdario fit diſtributio pro obiectopoſſibili. Sed qꝛ hoc nō eſt logice dictū. noloinſiſtere ad improbandū. Sed dico ꝙ omīpotentia eſt vnū nomen eqͥualēs vni ſigno diſtributiuo et ſuo diſtribuibili cū vno alio termīoin recto. qꝛ oīpotens idem eſt quod potēs facere oīa factibilia. itaꝙ h̓ factibile vl̓ factibilia diſtribuūt̉. ⁊ n̄ potētia. nec ẜm potētiā vl̓isnec ẜm p̄dicatōeꝫ nec ẜm cālitate. nec ẜm ꝑfectiōeꝫ. qꝛ ſi eēt duo dij oīpotētes d̓ vtroqꝫ diceret̉ ꝙ eēt oīpotēs. ⁊ tamē neutrius potētiacōtineret potentiā alterius ꝑ talem ſuꝑeqͥualentiā ꝑfectionalē. Ad pͥmum pͥncipale dicoꝙ accipiēdo potentiam illo modo quo loquimur ad preſens poſſe producere diuinam perſonam nec eſt minoris potentie. nec maioris.nec equalis ꝙͣ poſſe ꝓducere creaturam. quianon eſt poſſe. ſicut nec poſſe eſſe deum eſt poſſe. Hoc eſt poſſe ꝓducere diuinam ꝑſonaꝫ nōeſt poſſe efficere aliquod factibile. tamen tale

3 v

ūdū dubium

riibren

imū dubium

la.

RAd pͥmū dubiuꝫ

Ad ſcd̓m

Ad pͥmū pͥn.

MDaterciū

Tertiū dubiū