Libri primiSententiarum
modo dat̉ niſi ſolus ſpūſſanctꝰ. qꝛ nulla res ēab eterno ⁊ nccͣrio data. Primo modo non eſtꝓpͥetas ſpūſſancti. qꝛ large accipiēdo dari filius eſt datus. Uerū tn̄ ꝙͣuis dari vno mō dictūſit ꝓpͥetas ſpūſſancti. hͦ ē ſoli ſpūiſcō ꝯueniēs.nō eſt tn̄ ꝓpͥetas cōſtitutiua ſpūſſcī. qꝛ nihil ēꝯſtitutiuū ſpūſſctī niſi reale dari ⁊ ſic dictum.ꝙͣuis p̄dicet̉ de ſolo ſpūſctō. nō eſt tn̄ aliqͥd realiter ꝯueniēs ſpūiſco. nec intrinſecū ſpuiſcō.et iō illa ꝓpͥetas nō eſt ꝯſtitutiua ſpūſſcī. Etſi dicat̉ ꝙ ꝓpͥetas ꝑſone nō diſtinguit̉ real̓r aꝑſona dīnā. ſꝫ illud qd̓ p̄dicat̉ vere de ꝑſona diuina ⁊ nō diſtinguitur ab ea. nec ꝯuenit alicuialij. vere eſt ꝓpͥetas ꝯſtitutiua ip̄ius. ergo oīsꝓpͥetas ꝑſone eſt ꝯſtitutiua eiuſdē. Ad iſtd̓dico ꝙ ẜm opinionē q̄ ponit ꝙ ꝯceptus nō hꝫeſſe niſi eē obiectiuū vel fictū in aīa. ſic talis ꝓprietas cuiuſmodi eſt dari. nec eſt idē real̓r cūꝑſona. nec diſtinguit̉ real̓r ab eadē. qꝛ nō ē resſed tm̄ ens rōnis potēs ſignificare ⁊ ſupponere ꝓ re extra aīam. Si teneat̉ opinio ꝙ conceptus eſt aliqͣ vera qͣlitas mētis. ſic illa ꝓpͥetaſdiſtinguit̉ real̓r a ꝑſona. ꝙͣuis importet ꝑſōaſ⁊ ſupponat ꝓ eadē. rōne cuiꝰ d̓r ꝓpͥetas. qͥa tn̄nō eſt res intrinſeca ꝑſone cuiꝰ eſt ꝓpͥetas. iōnō eſt ꝓpͥetas ꝯſtitutiua ip̄ius. Ad aucͣtemdico ⁊ ſil̓r ad magiſtrū ꝙ accipiūt dari ſecūdomodo. quod ex hoc pꝫ. qꝛ accipiūt dari ẜm qd̓aliqͥd eſt donabile anteꝙͣ det̉. ſꝫ ſpūſſanctꝰ nōeſt donabilis patri vel filio anteꝙͣ donet̉. ſeddonabilis eſt creature anteꝙͣ det̉. Et iō accipiūt dari ſcd̓o mō. ⁊ ſic ꝯcedo ꝙ nō dat̉ pr̄i neqꝫ filio. Et ſi querat̉ an donū importꝫ aliquēreſpectum rei vel ratōnis ad creaturā ꝓpͥumſ.ſ. Dico ꝙ nullū reſpectū realē dei ad creaturā īportat. qꝛ nullꝰ ē reſpectꝰ real̓ dei ad creaturā. nec ēt reſpectū rōnis ꝓpͥū ſ .ſ. īportat. qꝛ nullꝰ ē reſpectꝰ rōnis. ſic̄ cōīter hoīes imaginant̉dei ad creaturā. Uerū tn̄ ꝓpt̓ aucͣtē ſcoꝝ loquētiū deū referri ad creaturā. ſicut magr̄ allegataugu. in lr̄a. eſt aduertēdū ꝙ ſcī frequēter vocāt noīa reſpectiua noīa ꝯnotatiua. ⁊ ſil̓r ph̓sſic accipit. volēs ꝙ aliqͣ noīa ſūt ad aliqͥd .i. cōnotāt aliqͥd p̄ter id qd̓ pͥncipal̓r ſignificant. ⁊iō dicūt aliqͥd referri qn̄ tale nomē ꝯnotatiuūde eo p̄dicatur. ꝙͣuis tale nomē nihil niſi abſolutū ſignificet. ⁊ ꝑ ꝯn̄s nō ſignificet aliquē reſpectu qui quocūqꝫ mō differt ab oībus abſolutis. Et ideo qꝛ hͨ eſt vera. deus eſt reſugiū. deus eſt dn̄s ⁊ ſic de alijs. dicit btūs auguſtinusreferri. ⁊ refugiū relatiue dici. hͦ eſt. hoc nomērefugiū eſt nomē relatiuū hͦ eſt cōnotatiuum.Et ſi q̄r t̉ vlteriꝰ. an aliqd̓ nomē tale relatiuūſeu cōnotatiuū ꝟe dicat̉ de ſpūſcō ⁊ nō de aliaꝑſona. ſic vere d̓r ꝙ filiꝰ ē īcarnatꝰ ⁊ nulla alia
Sententiarumꝑſona eſt incarnata. Dico ꝙ nullū nomen dicēs p̄ciſe deū ⁊ cōnotans creaturā vel ecōuerſo ⁊ nō connotās proprietatē ꝑſonalē ſpūſſctīſcꝫ ſpiratōnē paſſiuā eſt ꝓpriū illo mō ſpūiſcōUerū tn̄ aliqd̓ tale nomē cōnotans etiā ꝓprietatē ſpūſſctī pōt eſſe ꝓpriū ſibi. Et hoc mododonū eſt nomē ꝓpriū ſpūſſctī ẜm modū ſupraexpoſitū. Per p̄dicta reſpondeo ad formā q̄ſtionis qn̄ querit̉. an donuꝫ dicat ꝓprietatē ꝑˢſonalē ſpūſſctī. Ꝙdonuꝫ triplicit̓ accipi pōtvel ſignificatiue ⁊ ꝑſonalit̓. vl̓ materialit̓ proiſto nomīe donū. vel ſimplicit̓ pro cōceptu correſpōdente nomini. ſiue cōceptus ſit ſubiectiue in aīa ſiue ſolū obiectiue. Similit̓ ꝓprietasꝑſonalis dupliciter pōt accipi. Uel ꝓ aliquoſolū vni ꝑſone conueniēti. ſiue per p̄dicationēſiue ꝑ realē inexiſtentiā. Uel pro aliquo ꝓprioꝑſone intrinſeco. Accipiendo donū primo ⁊ ꝑſonalit̓. hoc eſt pro re que eſt donū. ſic donū nodicit propͥetate ꝑſonalē. ſꝫ eſt ip̄a ꝑſona ſpūſſcīnec plꝰ dicit. vel eſt propͥetas ꝑſonalis ſpūſſci.ꝙͣ ſpūſſctūs. Accipiēdo aūt donū ſcd̓o mō veltertio ⁊ propͥetate ꝑſonalē pͥmo modo. ſic magis debet dici ꝙ donū eſt proprietas ꝑſonalisſpūſſctī. nō tn̄ ꝯſtitutiua ꝙͣ ꝙ dicat propͥetatēꝑſonalē. Sed accipiēdo proprietate ꝑſonaleꝫſcd̓o modo. ⁊ donū ſcd̓o modo vl̓ tertio. ſic donum nō dicit propͥetatē ꝑſonalē nec eſt propͥetas ꝑſonalis. qͥa donuꝫ nec ſcd̓o mō nec tertioeſt intrinſecū nec idem realiter cuꝫ propͥetateſpūſſancti. ꝙͣuis vere p̄dicatur de ſpūſctō: nōpro ſe ſed pro ſpūſcto. Ad primuꝫ principale-ptꝫ. ꝙ qn̄ dicit̉ Eſa. ix. ꝙ filius datus eſt nobisibi accipitur dari large. nō ſtricte ꝓ illo qd̓ eſtneceſſario ⁊ ab eterno datū pͥmo modo. ⁊ id̓oſic large ſumptū nullo mō eſt propriū ſpūiſctōAd ſcd̓m ptꝫ. ꝙ donuꝫ nō importat reſpectū Aſed vno modo acceptū eſt nomē relatiuuꝫ velconotatiuuꝫ. ⁊ tale poteſt eſſe proprietas ꝑſonalis pͥmo modo accipiēdo proprietatē ꝑſonalem. nō tn̄ poteſt eſſe propͥetas ꝯſtitutiua. necproprietas ꝑſonalis ſcd̓o modo accipiēdo proprietatē ꝑſonalē. Et ſi dicat̉. ꝙ ẜm dicta plures ſint ꝓprietates ꝑſonales ī diuinis ꝙͣ tres.qꝛ ſpūſſctus habebit tres ꝓpͥetates ꝑſonalesReſpōdeo ⁊ dico. ꝙ accipiēdo ꝓprietatē ꝑſonalē pro aliquo intrinſeco. ꝑſone diuine. ſic nōſunt niſi tres ꝓprietates ꝑſonales. qꝛ ſic̄ patebit poſtea. etiā iſto modo accipiēdo ꝓpͥetateꝫꝑſonalē. innaſcibilitas nō eſt propͥetas ꝑſonalis patris. quocūqꝫ mō diſtincta a paternitateſꝫ accipiēdo propͥetatē ꝑſonalē pro oī propͥo p̄dicabili d̓ aliqͣ ꝑſona plures ſunt ꝙͣ tres. Nechoc ſancti negat. ſed magis in ſuis auctoritatibus concedut.
MQuerit̉ ſcd̓o
Oiectio
Rn̄det̉ ad auc̄.
Reſpondet̉
Querit̉
Rn̄ſio
Ad primuꝫ prinip̄al-
Ad ſecundū
Reſpondetu.
Reſpondet.ſtionē pri-