iſtinctionisQueſtioXIXI
Diſtinctionis. xix. Queſtio primaIrca diſtīctionem. xix. quero Utruꝫ ꝑſonediuine ſint ẜꝫ magnitudinēcꝑfecte eqͣles. Ꝙuō. qꝛ oppoſita ſūt nata fieri circa idēſed eqͣlitas et ineqͣlitas ſuntoppoſita. ⁊ ineqͣlitas nō eſt nec eē pōt in diuinis. gͦ nec eſt ibi eqͣlitas. Pret̓ea aliqͣ magnitudo eſt in vna ꝑſona q̄ nō eſt in alia. gͦ nō ſūtequales ẜm magnitudinē. An̄s ptꝫ. qꝛ q̄libetrelatio ex quo eſt ꝑfectior qͣcūqꝫ creatura eſt q̄dam magnitudo. ⁊ certū eſt ꝙ aliqͣ relatio ē invna ꝑſona q̄ nō eſt in alia. Sil̓r in vna ꝑſonaſunt plures relatōes ꝙͣ in alia. ſicut in patre ⁊filio ſūt due. ſcꝫ ſpiratio actio ⁊ pr̄nitas in preet ſpiratio actio ⁊ filiatio in filio ⁊ in ſpūſctōeſt tm̄ vna. Pret̓ea magnitudo ꝑſone nullomodo diſtinguit̉ ab eēntia. ſꝫ eēntie patris adeſſentiā filij et ſpūſſancti eſt idētitas. ⁊ nullomodo eqͣlitas. gͦ ꝑſone dīne nō ſunt eqͣles ẜmmagnitudinē ſꝫ idē. Pret̓ea in deo nō ē ꝙͣtitas. ⁊ ꝑ ꝯn̄s nec magnitudo. cum magnitudoſit ſpes ꝙͣtitatis. ⁊ ꝑ ꝯn̄s nō eſt ibi eqͣlitas ẜꝫmagnitudinē. Ad queſtionē dicitur ẜm ph̓ꝫꝙ vnū in ſubſtātia facit idē. vnū in ꝙͣtitate facit eqͣle. vnū in qͣlitate facit ſimile. ꝙͣuis autēin diuinis nō ſit qͣlitas vl̓ ꝙͣtitas ẜm cōmunērōem generis. ſunt tn̄ aliq̄ ſpēs qͣlitatis ẜm ꝓprias rōnes ſuas. ꝙͣtum ad dr̄as cōſtitutiuas.ſil̓r alique ſpēs ꝙͣtitatis ẜm id quod eſt ꝓpriūeis. vt magnitudo et duratio. et rōne earuꝫ d̓rin dinis eqͣlitas et ſil̓itudo. Sicut aūt ea queſignificāt ꝑ modū qͣlitatis. vt ſapīa ⁊ hmoi n̄ſūt aliud ab eſſentia ⁊ inter ſe ẜm rē ſꝫ ſolū ẜmrōem. ita ſil̓itudo ⁊ idētitas in dīnis dr̄nt ſolūẜm rōem nō ẜm rē. et ſimiliter eſt de eqͣlitate.IQuāuis ꝯcluſio ſit vera. tn̄ ille modus ponēdi accipit aliqͣ falſa. Primo em̄ falſuꝫ eſt qd̓accipit ꝙ cōis rō generis nō eſt in deo. ꝙͣuisſit ibi ꝓpͥa rō ſpēi. Cuiꝰ rō eſt. qꝛ impoſſibile ērōem ſpei de aliquo verificari niſi rō generisetiā de eodē verificet̉. qꝛ qn̄ termini nō ſupponūt ꝓ ſe ſed ꝓ ſuis inferioribꝰ. ſēꝑ affirmatiuepure ⁊ ſine diſtributōe ab inferiori ad ſuꝑiuseſt bona ꝯn̄a. ſicut ſequit̉ formal̓r. a eſt homo.gͦ a ē aial. ſi hō ⁊ aīal ſupponūt ꝑſonal̓r ⁊ ꝓ rebus. gͦ ſi ſpēs qͣlitatꝭ vel ꝙͣtitatis verificat̉ dedeo. cū nō poſſit verificari de deo niſi fiat ꝓ reet nō ꝓ ꝯceptū vel voce. ſequit̉ nccrio ꝙ qualitas q̄ genꝰ eſt. ⁊ ſil̓r ꝙͣtitas ꝟificabit̉ de deo. etita erit h̓ formal̓ ꝯn̄a. deꝰ ē magnitudo. gͦ deꝰ ēꝙͣtitas. ſi magnitudo in an̄te ſit ſpēs ꝙͣtitatꝭ.Et eodē mō deus eſt ſapīa. gͦ deꝰ eſt qualitas.
ſi ſapīa ſit ſpēs qͣlitatis. Un̄ ponēs iſtā poſitionē logicā ignorauit. qꝛ oībus ſciētibus logicā iſte regule ſunt note Ab inferiori ad ſuꝑiusaffirmatiue ⁊ ſine diſtributiōe eſt formalis cōſequētia. De quocūqꝫ p̄dicat̉ ſpēs de eodē p̄dicat̉ genꝰ A quocūqꝫ negat̉ genꝰ ab eo negat̉ q̄libet eius ſpes. A ſuꝑiori ad inferiꝰ cū diſtributiōe eſt bona ꝯn̄a. ⁊ multe alie tales. q̄ om̄es ꝑp̄dictā poſitionē negant̉: q̄ tn̄ oībus ſcientibꝰlogicā ſunt manifeſte. Aliud falſum accipit̉ꝙ aliqͣ in diuinis pn̄t differre ẜm ratōeꝫ. ꝙͣuisnō dr̄ant ẜm rem. qꝛ ſicut ꝓbatū eſt īpoſſibileeſt aliqͥd qd̓ eſt in deo differre rōne a quocūqꝫqd̓ eſt in deo. Et ſi dicat̉ ꝙ eqͣlitas ⁊ ſimilitudo ⁊ ſil̓r ſapīa ⁊ bonitas ⁊ hmōi dr̄nt ẜm rōeꝫ⁊ nō ẜm rem. nec ſunt ẜm rē idē. qꝛ nō ſunt resſꝫ rōes tm̄. Hoc nō valet qꝛ dicit ꝙ nō dr̄nt ẜꝫrem ab eſſentia ſꝫ ẜm rōem tm̄. quero tūc. Autvult ꝙ ſapīa q̄ eſt realit̓ diuina eſſentia ⁊ diuina eſſentia dr̄nt ẜm rōeꝫ ⁊ nō ẜm rē. Aut ꝙ ſapiētia q̄ eſt rō tm̄ ⁊ nō eſt realit̓ diuia eſſentia⁊ diuina eſſentia dr̄nt ẜm rōem tm̄ ⁊ nō ẜm rēSi detur pͥmū. hoc eſt īpoſſibile. illud ꝓbatūeſt pͥus. qꝛ illa ſapīa q̄ eſt real̓r diuina eſſentiaet diuina eſſentia nullo mō dr̄nt ẜm rōem. Sidetur ſcd̓m. hoc etiā pꝫ eſſe falſuꝫ. qꝛ illa ſapīa⁊ eſſentia ſe hn̄t ſicut res ⁊ ro. ſꝫ res ⁊ rō nō pl̓ꝰdr̄nt ẜm rōem ꝙͣ ẜm rem. qꝛ ſic̄ rōne vniꝰ extremi qd̓ eſt rō dr̄nt roe. ita eadē rōe: rōne alteriꝰextremi qd̓ eſt res debent differre real̓r. Alit̓:d̓r ad q̄ſtioneꝫ. ⁊ primo dicit̉ de eqͣlitate ꝓprieˡſumpta. ſcd̓o de ip̄a general̓r ſumpta. tertio olis eſt eqͣlitas in ꝓpoſito. qͣrto de ꝯcluſiōe pͥncipali. De primo d̓r ꝙ ẜm ph̓m v̓. metha. ca. 1de relatiōe diſtinguit tres relatōes fundatasſuꝑ vnū .ſ. idē. ſil̓e. eqͣle. loquēdo de iſtis ſtricteet ꝓprie appropriātur diſtinctis generibꝰ. vtidetitas ſbe. eqͣlitas ꝙͣtitati. ⁊ ſil̓itudo qͣlitatiDicit̉ tn̄ ꝙ fundamentū remotū iſtarū relatiouuꝫ eſt res generis illiꝰ. puta equalitatis fundamentū eſt res de gn̓e ꝙͣtitatis. ⁊ ſic de alijs.Proximū tū fundamētū vel ꝓxia rō fundādieſt vnitas talis rei. qꝛ ſuꝑ rē talis generꝭ vt diuerſa eſt fundant̉ relatiōes diſquiꝑātie. ⁊ noncōes. De ſcd̓o d̓r. ꝙ qd̓cūqꝫ ens eſt in ſe qͥd: et ᵍhꝫ in ſe alique determinatū gradū in entibꝰ. ⁊eſt forma vel habens formā. ⁊ ẜm hͦ ſic̄ pōt tripliciter ꝯſiderari. ita ſuꝑ ip̄m pōt fundari triplex relatio cōiter ſumpta. qꝛ idētitas ſuꝑ qd̓libꝫ ens inqͣtū eſt qͥd. equalitas inqͣtū hꝫ magnitudinē aliquā ꝑfectiōis. ſil̓itudo inqͣtū eſteqͣle ⁊ qͣlitas q̄dā. ⁊ hͦ mō īdiuidua eiuſdē ſpeiſunt eſſential̓r ſil̓ia. Sic̄ gͦ fundamētū idētitatis eqͣlitatꝭ ſil̓itudinis hͦ mō cōiter ſumpte eſtens in cōi. ita ⁊ ille relatōes ſunt trāſcēdētes.
z ij
rinio continetfalſarimum falſum
rinio continetfalſa
pinio x9
pulū p̄iūs
falſarimum fa
eitio
prio
marto
litin. XIXAueſtio I
litin. XIXAueſtio IIrguit̉ pͥmo
Aueſtio I
jſtiſ 16
Irguit̉ pͥmo
3gSecundū
Scd̓a rn̄ſio ad qͦſtionē qͣttuor fac̄.
Primū
Scd̓m falſum