Druckschrift 
Super IV libros Sententiarum
Einzelbild herunterladen
 

Diſtinctionis XVIIQueſtioO11

VIII

Diſtinctionisfactibile vnū infinitorū aliqua factione eſſetfactibile vnica factiōe ita poſſꝫ fieri ſummūEx hoc charitas vel gratia eſt quoddampermanens. etiā ẜm quēcūqꝫ gradū ſequit̉ſi ꝓcedit̉ in infinitū qͥlibet illoꝝ graduū ē perſe factibilis ita quātūcūqꝫ cōtingit in potētia. tātā ſil̓ cōtingit eſſe in actu. qꝛ poſſibilitas ad talē formā eſt ad aliqͥd in fieri tm̄ ſꝫad aliqͥd in facto Et iſtū ītellectū tāgit. iiij. phi. oēs potētie ſūt ī maiorationequātitatis ſūt vniꝰ potētie determinate vl̓ demōſtrate. hoc ē vna potētia ē ad ſup̄mū actū īquo cōtinēt̉ oēs actꝰ ad quos ſūt ille potentiemulte. quarū vna reducit̉ ī actū poſt aliū. Sꝫin diuiſione cōtinui potētie multe ſunttes vniꝰ potētie determinate vel demōſtrateid eſt. ē ibi aliqͥs vnꝰ actꝰ in quo cōtinēturoēs actꝰ terminātes potētias ordinate reducibilis ad actū illū. ſunt ꝑtes vniꝰ potētie determinate vel demōſtrate. Un̄ videt̉dicere: in qͥbuſcūqꝫ actibꝰ ordinatis qͥlibetactus ẜm quecunqꝫ gradū ē ſe factibilis. ibiſup̄mū in potētia pōt ſil̓ eſſe in actu. qꝛ vnicapotētia pōt reduci ī actū. In qͥbꝰ aūt tm̄ na ē in fieri ſūt multe potētie ordinatepōt aliqͥd vnuꝫ terminare ſummū poſſibile inactu quātū cōtingit in potētia. ſꝫ vltra qd̓cūqꝫ poſſibile fieri. pōt fieri aliqͥd maiꝰ. ſꝫ non vnica factiōe. Ad aliud dico pͥmū argumētū eſt falſū. ſcꝫ in qͥbuſcūqꝫ ꝑmanētibuspōt fieri minimū maximū vnica factiōe. īmodico veraciter loquēdo ſicut in qͥbuſcūqꝫmanētibꝰ diuiſibilibꝰ. in infinitū. cuius modiſunt oīa cōtinua. etiaꝫ oēs qualitates ad qͣspōt motus ẜm multos eſt dare minimūquin quocūqꝫ dato pōt fieri minꝰ diuinā potētiā. ita pōt dari maximū. quin quocunqꝫmagno dato pōt fieri maiꝰ Et ſi dicat̉ quocūqꝫ dato illud pōt fieri vna factione: cōcedo.ſicut quacūqꝫ diuiſione cōtinui data illa reduci ad actū vnica actiōe. Et qn̄ dr̄: poſſibilitas ad talē formā ē poſſibilitas ad aliqͥd īfieri tm̄: ſꝫ ad aliqͥd in facto. Dico intelligēdo poſſibilitatē ad aliqͥd in facto eſſe. itapoſſibilitas poſſit ſimpl̓r reduci ad actū ita remaneat q̄cūqꝫ poſſibilitas vlterior. ſicē hec poſſibilitas ad aliqͥd in facto.ꝙͣ deueniet̉ ad aliqd̓ infinitū nec ad aliqͥd tm̄in actu quātū cōtingit eſſe in potētia. qꝛ nūqͣpoſſibilitas iſta finiet̉ qͥn ſemꝑ remanebit potētia ad aliqͥd fiendū. Et hoc reſpondeo adcōmē. in ꝓpoſito oēs iſte potētie ſunttes vniꝰ potētie demōſtrate vel determinateẜm ſuū modū loquēdi. dico eſt aliqͥsvnꝰ actꝰ cōtinēs oēs illos actꝰ ad quos ſūt il-

QueſtioLIle potētie multe. nec poſſunt ille potētie reduci ſimul in actū. plꝰ ꝙͣ in diuiſione cōtinuaUn̄ ſicut deꝰ pōt facere tot indiuidua albedinis vel charitatis vel hōis qͥn poſſet adhucfacere plura. ꝯn̄s poterit oēs potētiasquibꝰ dicūt̉ aliqua poſſibilia fieri reducere adactū. ita poterit facere aliquā vnā albedi vel charitatē cōtineat omnē albedinē vl̓charitatē pōt facere ſe vnū cuꝫ alia formaeiuſdē rōnis. Ad ſcd̓m dico maior de vir­ Itute ſermonis ē vera. qꝛ de virtute ſermōispōt niſi ꝓpō equiualēs ſenſui diuiſionis talis ꝓpōnis. quātā charitatē poſſibile ē deumcreare tātā poſſibile ē creare Et qn̄ diciturponat̉ in ita creet quātū pōt creare. Dico nec ꝓpō talis de poſſibili in ſenſu diuiſionis. etiā eqͥualēs ſenſui diuiſionis nec dꝫ poni in. ſꝫ tm̄ in ſenſu cōpoſitōis. Un̄ hec ē ꝟavidēs pōt cecus. tn̄ hec ē impoſſibilis. videns ē cecus. Uerū tn̄ ſi p̄dicta ꝓpō ponit̉ in. debet ſic poni in. quātā deus creat tātācreat. hec ſimiliter ē vera. vl̓ ſaltē poſſibil̓ etſic nihil ē ad ꝓpoſitū. Uerū tn̄ ſi ẜꝫ modūmunē loquēdi accipit̉ p̄dicta ꝓpō vt ſit equalens iſti. hec ē poſſibilis. deus creat tātā charitatē quātā pōt creare. ſic dico ē falſa: ſic̄hec ē falſa. hec ē poſſibilis. deꝰ creat tot quotpōt creare ita argumētū ꝓbat equalit̓ eſtdare certū terminū creabiliū vltra quē poteſt deus creare. qd̓ reputo manifeſte falſum.Ad argumēta alteriꝰ doctoris. Ad pͥmū: īẜm opinionē pͥmā: verū ē omniū cōſtantiuꝫ⁊cͣ. Uerūtn̄ ẜꝫ veritatē pōt fieri tāta aquafinita. qͥn deus poſſet de nouo aliā creareilli vnire. et ſic de alijs. Ad ſcd̓ꝫ dico ma.ior ē falſa. ſic̄ em̄ deꝰ pōt creare tot charitates qͥn poſſit creare plures. ꝯn̄s pōt facere tātā ꝑfectōnē qͥn poſſit facere maiorē. qꝛplus ꝑfectiōis ē in multis charitatibꝰ ꝙͣ ī paucis ceteris paribꝰ. ita pōt facere ꝑfectācharitatē qͥn poſſit facere ꝑfectiorē. Et qn̄ dr̄aut ē ex ꝑte dei ⁊cͣ. Dico hoc eſt ex ꝑte charitatis. quia nulla pōt fieri charitas cui repugnet vniri alteri charitati a deo creabili. Etquādo dicit̉ ei quod importat īfinitatē graduū ⁊cͣ. Dico ſi tale importans vnū eſſet integratū ex illis verū eſſet. ſꝫ nulla caritas vnaeſt factibilis a deo integrata ex tl̓ibꝰ infinitiscaritatibꝰ et ideo repugnat eis eſſe ſil̓. Undeidē argumētū eqͣliter ꝓbat. poſſunt infinite caritates. quia ſi aūt eſt ex parte deihoc non quia iſte habet totam virtutem ſuaminfinitā ſimul. Aut ex parte charitatis hoc qꝛ infinita ſunt indiuidua charitatis factibilia. nec ex parte recipientis rationem ſuā

icd̓m pro pripomo

Ad ſcd̓m

Pro ſcd̓a ꝑticula

XAd primū aliorū