Diſtinctionis XVIIQueſtioO11
VIII
Diſtinctionisfactibile vnū infinitorū aliqua factione eſſetfactibile vnica factiōe ⁊ ita poſſꝫ fieri ſummūEx hoc gͦ ꝙ charitas vel gratia eſt quoddampermanens. etiā ẜm quēcūqꝫ gradū ſequit̉ ꝙſi ꝓcedit̉ in infinitū qͥlibet illoꝝ graduū ē perſe factibilis ⁊ ita quātūcūqꝫ cōtingit eē in potētia. tātā ſil̓ cōtingit eſſe in actu. qꝛ poſſibilitas ad talē formā nō eſt ad aliqͥd in fieri tm̄ ſꝫad aliqͥd in facto eē Et iſtū ītellectū tāgit cōmē. iiij. phi. ꝙ oēs potētie q̄ ſūt ī maiorationequātitatis ſūt vniꝰ potētie determinate vl̓ demōſtrate. hoc ē vna potētia ē ad ſup̄mū actū īquo cōtinēt̉ oēs actꝰ ad quos ſūt ille potentiemulte. quarū vna reducit̉ ī actū poſt aliū. Sꝫin diuiſione cōtinui potētie multe nō ſunt ꝑtes vniꝰ potētie determinate vel demōſtrateid eſt. nō ē ibi aliqͥs vnꝰ actꝰ in quo cōtinēturoēs actꝰ terminātes potētias ordinate reducibilis ad actū illū. ⁊ iō nō ſunt ꝑtes vniꝰ potētie determinate vel demōſtrate. Un̄ videt̉dicere: ꝙ in qͥbuſcūqꝫ actibꝰ ordinatis qͥlibetactus ẜm quecunqꝫ gradū ē ꝑ ſe factibilis. ibiſup̄mū in potētia pōt ſil̓ eſſe in actu. qꝛ vnicapotētia pōt reduci ī actū. In qͥbꝰ aūt tm̄ natū ē eē in fieri ſūt multe potētie ordinate ⁊ nōpōt aliqͥd vnuꝫ terminare ſummū poſſibile inactu quātū cōtingit eē in potētia. ſꝫ vltra qd̓cūqꝫ poſſibile fieri. pōt fieri aliqͥd maiꝰ. ſꝫ non⁊ vnica factiōe. Ad aliud dico ꝙ pͥmū argumētū eſt falſū. ſcꝫ ꝙ in qͥbuſcūqꝫ ꝑmanētibuspōt fieri minimū ⁊ maximū vnica factiōe. īmodico ꝙ veraciter loquēdo ſicut in qͥbuſcūqꝫ ꝑmanētibꝰ diuiſibilibꝰ. in infinitū. cuius modiſunt oīa cōtinua. ⁊ etiaꝫ oēs qualitates ad qͣspōt eē motus ẜm multos nō eſt dare minimūquin quocūqꝫ dato pōt fieri minꝰ ꝑ diuinā potētiā. ita nō pōt dari maximū. quin quocunqꝫmagno dato pōt fieri maiꝰ Et ſi dicat̉ ꝙ quocūqꝫ dato illud pōt fieri vna factione: cōcedo.ſicut quacūqꝫ diuiſione cōtinui data illa reduci ad actū vnica actiōe. Et qn̄ dr̄: ꝙ poſſibilitas ad talē formā nō ē poſſibilitas ad aliqͥd īfieri tm̄: ſꝫ ad aliqͥd in facto eē. Dico ꝙ intelligēdo poſſibilitatē ad aliqͥd in facto eſſe. ita ꝙpoſſibilitas poſſit ſimpl̓r reduci ad actū ita ꝙnō remaneat q̄cūqꝫ poſſibilitas vlterior. ſic n̄ē hec poſſibilitas ad aliqͥd in facto eē. ⁊ iō nūꝙͣ deueniet̉ ad aliqd̓ infinitū nec ad aliqͥd tm̄in actu quātū cōtingit eſſe in potētia. qꝛ nūqͣpoſſibilitas iſta finiet̉ qͥn ſemꝑ remanebit potētia ad aliqͥd fiendū. Et ꝑ hoc reſpondeo adcōmē. ꝙ in ꝓpoſito nō oēs iſte potētie ſunt ꝑtes vniꝰ potētie demōſtrate vel determinateẜm ſuū modū loquēdi. ⁊ iō dico ꝙ nō eſt aliqͥsvnꝰ actꝰ cōtinēs oēs illos actꝰ ad quos ſūt il-
QueſtioLIle potētie multe. nec poſſunt ille potētie reduci ſimul in actū. nō plꝰ ꝙͣ in diuiſione cōtinuaUn̄ ſicut deꝰ nō pōt facere tot indiuidua albedinis vel charitatis vel hōis qͥn poſſet adhucfacere plura. ⁊ ꝑ ꝯn̄s nō poterit oēs potētiasquibꝰ dicūt̉ aliqua poſſibilia fieri reducere adactū. ita nō poterit facere aliquā vnā albedinē vel charitatē q̄ cōtineat omnē albedinē vl̓charitatē q̄ pōt facere ꝑ ſe vnū cuꝫ alia formaeiuſdē rōnis. Ad ſcd̓m dico ꝙ maior de vir Itute ſermonis ē vera. qꝛ de virtute ſermōis nōpōt eē niſi ꝓpō equiualēs ſenſui diuiſionis talis ꝓpōnis. quātā charitatē poſſibile ē deumcreare tātā poſſibile ē eū creare Et qn̄ diciturponat̉ gͦ in eē ꝙ ita creet quātū pōt creare. Dico ꝙ nec ꝓpō talis de poſſibili in ſenſu diuiſionis. etiā eqͥualēs ſenſui diuiſionis nec dꝫ poni in eē. ſꝫ tm̄ in ſenſu cōpoſitōis. Un̄ hec ē ꝟavidēs pōt eē cecus. ⁊ tn̄ hec ē impoſſibilis. videns ē cecus. Uerū tn̄ ſi p̄dicta ꝓpō ponit̉ ineē. debet ſic poni in eē. quātā deus creat tātācreat. ⁊ hec ſimiliter ē vera. vl̓ ſaltē poſſibil̓ etſic nihil ē ad ꝓpoſitū. Uerū tn̄ ſi ẜꝫ modū cōmunē loquēdi accipit̉ p̄dicta ꝓpō vt ſit equalens iſti. hec ē poſſibilis. deus creat tātā charitatē quātā pōt creare. ⁊ ſic dico ꝙ ē falſa: ſic̄hec ē falſa. hec ē poſſibilis. deꝰ creat tot quotpōt creare ⁊ ita argumētū ꝓbat equalit̓ ꝙ eſtdare certū terminū creabiliū vltra quē nō poteſt deus creare. qd̓ reputo manifeſte falſum.Ad argumēta alteriꝰ doctoris. Ad pͥmū: ꝙ īẜm opinionē pͥmā: verū ē ꝙ omniū cōſtantiuꝫ⁊cͣ. Uerūtn̄ ẜꝫ veritatē nō pōt fieri tāta aquafinita. qͥn deus poſſet de nouo aliā creare ⁊ eāilli vnire. et ſic de alijs. Ad ſcd̓ꝫ dico ꝙ ma.ior ē falſa. ſic̄ em̄ deꝰ nō pōt creare tot charitates qͥn poſſit creare plures. ⁊ ꝑ ꝯn̄s nō pōt facere tātā ꝑfectōnē qͥn poſſit facere maiorē. qꝛplus ꝑfectiōis ē in multis charitatibꝰ ꝙͣ ī paucis ceteris paribꝰ. ita nō pōt facere tā ꝑfectācharitatē qͥn poſſit facere ꝑfectiorē. Et qn̄ dr̄aut hͦ ē ex ꝑte dei ⁊cͣ. Dico ꝙ hoc eſt ex ꝑte charitatis. quia nulla pōt fieri charitas cui repugnet vniri alteri charitati a deo creabili. Etquādo dicit̉ ꝙ ei quod importat īfinitatē graduū ⁊cͣ. Dico ꝙ ſi tale importans vnū eſſet integratū ex illis verū eſſet. ſꝫ nulla caritas vnaeſt factibilis a deo integrata ex tl̓ibꝰ infinitiscaritatibꝰ et ideo repugnat eis eſſe ſil̓. Undeidē argumētū eqͣliter ꝓbat. ꝙ poſſunt eē infinite caritates. quia ſi nō aūt eſt ex parte dei ⁊hoc non quia iſte habet totam virtutem ſuaminfinitā ſimul. Aut ex parte charitatis ⁊ hocnō qꝛ infinita ſunt indiuidua charitatis factibilia. nec ex parte recipientis ꝑ rationem ſuā
icd̓m pro pripomo
Ad ſcd̓m
Pro ſcd̓a ꝑticula
XAd primū aliorū