Libri primiSententiarui

et aliquas nō pōt recipere. ita determinat ſibi certā quātitatē vltra quā nō pōt recipere.igEt ſic eēt dicēdū ad. q. ꝙ ſi charitas nō ſitſeꝑabilis a ſubiecto ꝙ pōt fieri tāta ꝙ deꝰ nōpōt facere maiorē. Si aūt ſit ſeꝑabilis ſicut ēalbedo. nō pōt fieri tāta qͥn poſſit fieri maior.qꝛ poſſet deꝰ tātā charitatē creare ⁊ vnire pͥori. Poſſet etiā ꝓbabilit̓ teneri ꝙ deus nō poſſet facere tātā charitatē in aīa qͥn poſſit etiaꝫfacere in eadē maiorē. qꝛ aliqn̄ aliq̄ forme eiuſdē rōnis pn̄t eē in eodē ſubiecto. nō ē cōtradictio quaſcūqꝫ formas eiuſdē ſpēi eē in eodemſubiecto. gͦ quibuſcūqꝫ datis nō ē cōtradictioillas eē in eodē ſubiecto pͥmo. ⁊ ita qͣcūqꝫ charitate data nō ē cōtradictio: qͥn deus faciēdo125nouā augmētaret pͥorē. Ad argumēta ꝓ pͥma opi. Siue deꝰ poſſit facere maiorē charitatē in aīa qͣcūqꝫ data ſiue nō. dico ꝙ argumētanō cōcludūt. qꝛ equalit̓ ꝓbant ꝙ deus pōt totindiuidua alicuiꝰ ſpēi facere ꝙ nō poſſet facere plura eiuſdē ſpei ⁊ ꝙ poſſꝫ facere vnā aquāita magnā ꝙ nō poſſꝫ facere maiorē q̄ reputoīcōueniētia. Ideo ad pͥmū argumētū dicotenēdo opinionē vltimā. ꝙ vltra. a. pōt procedi in īfinitū. ita ꝙ nō ſit ſtatus. Et qn̄ dicit̉ ꝙquāto aliqua charitas excedit a. tāto ē ꝑfectior cōcedo. ſꝫ nō ſequit̉. gͦ q̄ in infinitū excedit ēin infinitū ꝑfectior. qꝛ implicat̉ ꝙ aliqua charitas in infinitū excedat a. qd̓ ē manifeſte falſum. qꝛ q̄cūqꝫ accipiat̉ illa ē finita. et tm̄ finite excedit. a. Unde ſicut deꝰ pōt facere pluraindiuidua. ⁊ plura in īfinitū. ⁊ tn̄ ſēꝑ faciet finita ⁊ nūqͣ infinita. ita pōt deꝰ facere maiorēcharitatē ⁊ maiorē ⁊ ſic in infinitū. ⁊ tn̄ ſemꝑfaciet finitā Si dicat̉ qͣlibet charitate finita pōt fieri maior ẜm p̄dicta. ſꝫ nulla charitasfinita ē maior om̄i finita charitate. ſꝫ tm̄ īfinita charitas ē maior om̄i charitate finita. gͦ p̄tfieri charitas infinita. Reſpōdeo cōcedendo p̄miſſas. ſꝫ diſcurſus nihil valet. Sicut nōſequit̉ poſt omnē diē pōt deꝰ facere aliquē diēſꝫ nullus dies diſtās finite pōt fieri poſt omnēdiē. ſꝫ tm̄ dies diſtans infinite. gͦ pōt facere aliquē diē diſtantē in infinitū poſt omnē diē. tn̄in iſto ſcd̓o diſcurſu ē vna ꝓpō falſa. In pͥmoq̄libet pōt verificari ſaltē ꝓ charitate creatavel increata. Un̄ vl̓r in oībꝰ talibꝰ ē fallacia figure dictionis: eo ꝙ cōmutat̉ vnꝰ modus ſupponēdi in aliū. Nā in iſta ꝓpōne. om̄i charitate finita pōt fieri charitas maior. charitas aꝑte p̄dicati ſupponit cōfuſe tm̄ ꝓpt̓ ſignū diſtributiuū p̄cedēs a ꝑte ſubiecti. ſꝫ qn̄ īfert̉ incōcluſiōe. gͦ charitas infinita pōt fieri maiorom̄i charitate finita: ſupponit ſubiectū determinate ⁊ nō cōfuſe tm̄. Si ꝓteruiat̉. qn̄ eſt

fallacia figure dictiōis ex cōmutatiōe vniusmodi in aliū: terminꝰ debet hr̄e illas diuerſasſuppoſitiones Hec ꝓteruia nō valet. qꝛ ſufficit ꝙ idē t̓minꝰ hēat tales diuerſos modosſupponēdi vel ſint diuerſi quoꝝ vnꝰ denotet̉ex modo arguēdi eē inferior ⁊ aliꝰ ſuꝑior. ⁊ itaē in ꝓpoſito nā ex modo arguendi denotat̉ ꝙcharitas infinita ē inferior ad charitatē Dicogͦ ꝙ hec eſt vera. om̄i charitate finita pōt fiericharitas maior. qꝛ q̄libꝫ ſingularis ē vera. Sꝫhec ē ſimpl̓r falſa. aliqua charitas finita pōtfieri maior om̄i charitate finita. Sil̓r hec ē ꝟaom̄i charitate finita pōt fieri charitas finitamaior. qꝛ q̄libet ſingularis ē vera. Nā qͣcunqꝫcharitate finita data: adhuc p̄t ſibi addi aliacharitas finita. ⁊ ſic tota reſultās erit maior.⁊ tn̄ hec ē ſimplicit̓ falſa. aliqua charitas finita p̄t fieri maior om̄i charitate finita. qꝛ q̄libꝫſingularis ē falſa. Nā qͣcūqꝫ charitate demonſtrata hec ē falſa. hec charitas pōt fieri maiorom̄i charitate finita. Et vl̓r ſicut nō ſeqͥt̉. poſtquēlibꝫ diē pōt fieri dies. gͦ aliqua dies pōt fieri poſt omnē diē. Sil̓r non ſequit̉. poſt quālibet diuiſionē ꝯtinui pōt fieri diuiſio. gͦ aliqͣdiuiſio pōt fieri poſt omnē diuiſionē. Sil̓r nō ſequit̉. om̄is hō ē aliqd̓ aīal. gͦ aliqd̓ aīal ē omīsho. ita nō ſequit̉. oīs charitas pōt fieri charitas finita maior. gͦ aliqua charitas finita pōtfieri maior om̄i charitate finita. Si dicat̉. Rdeus videt quodlibet factibile. gͦ ſi om̄i charitate data pōt fieri maior ī infinitu. videt hͦ. etꝑ ꝯn̄s videt charitateꝫ in infinitū maiore. ⁊ ꝑꝯn̄s videt charitatē infinitā. Reſpōdeo co ncedēdo ꝙ deus videt qd̓libet factibile ⁊ vidꝫhͦ eſt certitudinalit̓ cognoſcit ꝙ charitas pōtfieri maior in infinitū. hoc eſt ꝙ nō ē dare aliquā charitatē creatā qͥn ea poſſit fieri maior.ſꝫ ex hoc nō ſequit̉ ꝙ videt aliquā in infinitummaiorē. qꝛ nulla talis eſt factibilis: nec ꝑ ꝯn̄sviſibilis a deo. Un̄ iſtud argumētū multo eurdentiꝰ ꝓbat ꝙ deꝰ poſſit facere infinita ſil̓ ꝙͣꝙ poſſit facere infinitā charitatē. Cuiꝰ rō eſt.qꝛ deus videt infinita factibilia eiuſdē rōnisqꝛ infinita ſunt ab eo factibilia. ſꝫ deꝰ nō videtinfinitā charitatē. qꝛ nulla talis ē. nec ē aliqͣſit in infinitū maior minima charitate creataAd rationē etiā dico ꝙ ph̓s negaret taleꝫ Adꝓceſſū ⁊ poneret terminū in om̄i tali ꝓceſſu.q̄ nō cauſat̉ ex īfinitate ꝑtiū alicuiꝰ totiꝰ vniꝰ⁊ ideo nec aucͣ. ſua nec comētatoris eſt in hacparte recipiēda. Si dicat̉ ꝙ aucͣt. fundatur inrōne q̄ nō ē negāda. Unde aliqui dicūt ph̓mfundari in iſta ratione. videlicet ꝙ in quibuſcunqꝫ permanentibus ſicut poſt aliquod infimū eē vnū factibile vnica factōe ita etiā ſi eēt

Reſpōdet̉

Inſtatur

Proteruia

Ad primū

MRn̄ſio aucto.

NAd argumenisprime opi.

Ad rōnē

LReplicatur

Leponiem

Neſen