QueſtioVIIIinctionis Xvij

VIIIQueſtio

ad ꝓbationē ꝙ natura in tali gradu nō p̄dicatur īqquid de illis pluribꝰ. Et ſi dicat̉ ꝙ duealbedines eq̄ intenſe plus cōueniūt ꝙͣ due albedines quarū vna eſt intenſa ⁊ alia remiſſa.gͦ ab eis pōt abſtrahi aliqͥs cōceptꝰ cōis albedinibꝰ eque intenſis qui nō erit cōis albediniintenſe ⁊ remiſſe. Cōfirmat̉. qꝛ dictū ē pͥusꝙ cōceptus ſpēiſpāliſſime eſt ſimillimꝰ ineſſeobiectiuo ipſi īdiuiduo ineē ſubiectiuo. ita qͣle eſt ip̄m indiuiduū extra. tale fingit̉ in aīa. ⁊illud ſic fictū nō pōt eē ſimillimū duobꝰ nō ſimillimis. gͦ duobus nō ſimillimis nō erit aliqͣſpēſſpāliſſima cōis. Ad iſtud dico ꝙͣuis aliquo modo plus cōueniāt ⁊ plꝰ aſſimilent̉ duealbedines eque intenſe ꝙͣ albedo intenſa ⁊ remiſſa. hoc tn̄ nō ſufficit ad cōceptū habendūp̄ciſe cōem illis ⁊ nō alijs. qꝛ qn̄ habet̉ ꝯceptꝰꝓpriꝰ aliqͥbꝰ ⁊ nō alijs. opꝫ ꝙ illa alia ſic ſe habeant ꝙ in quolibet illoꝝ ſit aliqͥd cui nihil ſimillimū inueniat̉ in alio. ſicut in ſorte ē aliqͥd⁊ nihil ſibi ſimillimū ē in quocūqꝫ alio. ſꝫ in albedine remiſſa nihil pōt inueniri qͥn ſit ibi. ſimillimū in albedine intēſa. qꝛ quocūqꝫ demōſtrato in albedine remiſſa aliqͥd eſt ibi ſimillimū in albedine intenſa ⁊ iō nō cōtinēt̉ ſub diſtinctis ſpēbuſſpāliſſimis. Ad cōfirmationē. ꝙ ſi ponat̉ opi. pͥus poſita ꝙ cōceptꝰ ē taleqͥd fictu ⁊ ſic ẜm illā opinionē ē dicendū ꝙ talis cōceptꝰ cōis oībus indiuiduis intēſis ⁊ remiſſis ē ſimillimꝰ eis. hoc eſt ita ſimilis quantū poſſibile eſt cōceptū vnū naturalit̓ abſtrahibilē ab eis eē ſimilē eis in eſſe ficto. et talisnō eſt niſi cōceptus cōis om̄ibꝰ. qͥ nō ē ſimpl̓rſimillimꝰ eis. qꝛ ip̄a inter ſe nō ſunt ſibi ſimillima Et ſi dicat̉ ꝙ poſſū fingere vnū ſimillimūalbedini intenſe quā video. Dico ẜm iſtā opi.ꝙ nō ē poſſibile niſi cōſignificādo vl̓ addēdoaliqͥd qd̓ nō p̄dicat̉ ī quid de illa albedine. ſic̄ſic dicendo. albedo habens tot gradus vel albedo ita intenſa. hic ponitur aliquid qd̓ nō p̄dicat̉ in quid de albedine. et iō nō eſt cōceptꝰqͥdditatiuus. Si aūt teneat̉ alia opi. de cōceptu ꝙ ſit qualitas mentis ſiue intētio ſiue aliqͥd aliud. pōt proportionabiliter reſponderi.jxiAd pͥmū pͥncipale dico ꝙ intentio ph̓i ē ꝙex duobꝰ in actu alteriꝰ et alteriꝰ rōnis nō fitvnū. ⁊ ideo qn̄ illa cōponibilia ſunt alteriꝰ etalteriꝰ rōis nō fit ex eis vnū niſi vnū ſit actꝰ ⁊aliud potētia. qn̄ aūt ſunt eiuſdē rōnis nō opꝫptꝫ de partibꝰ aque et ignis. ita ē in ꝓpoſito.Ad ſcd̓m dico ꝙ diuidi ī partes quarū vnaeſt extra aliā et diſtincta ab ea ſitu cōuenit ſoli quāto. ſed charitas non eſt ſic diuiſibilis. qꝛnulla pars charitatis diſtat ⁊cͣ. ideo charitasnō ē quāta. Ad tertiū pꝫ pͥus. Queſtio. viij.

Reterea quero determinis augmēti charitatꝭ. Utrūcpſit dare ſummam cui repugnet augmētari. Ꝙ ſic. qꝛ ẜm ph̓m pͥmo de aīa. oīꝫnatura cōſtantiū determinata ē rō magnitudinis ⁊ augmēti. gͦ in om̄i augmētabili ē dareſtatū vltra quē nō pōt augmētari. Pret̓ea.ẜm cōmē. iij. phi. comē. lx. vbi ē ꝓceſſus ad formā tm̄ cōtingit eē in actu quātū cōtingit eſſein potētia. gͦ cōtingit dare ſummā charitateꝫvltra quā nō ē alia potētia. qꝛ ibi ē ꝓceſſus adformā. gͦ ⁊cͣ. Ad oppoſitū ẜm ph̓m. ij. de aīaſi apponerent̉ cōbuſtibilia. ignis creſceret ininfinitū. ſꝫ quā rōne ignis pōt creſcere in infinitū. charitas pōt creſcere ī īfinitū. gͦ nō ē dare charitatē ſummam qͣ non poſſit fieri maiorAd. q dicit̉ a multis doctoribꝰ: ꝙ pōt fiericharitas ſumma qua nō pōt deus facere maiorē. Iſta cōcluſio ꝓbat̉ ab aliquibus pͥmoſic. accepta aliqua gratia determinata. putaa. quero aſcēdendo. aut ē ſtatꝰ ad aliquā ſupremā ⁊ hr̄ ꝓpoſitū. aut nō. ſꝫ ꝓcedi poterit in infinitū. ⁊ tūc ſequit̉ ꝙ quāto aliqua magꝭ excedit a tāto ē ꝑfectior ⁊ ꝑ ꝯn̄s aliqͣ q̄ in infinituꝫexcedit ē in infinitū ꝑfectior. ⁊ ita erit in ſe intenſiue infinita. ⁊ cū ip̄a ab intellectu diuinovideat̉ ſic̄ vnū creabile pōt vna creatiōe creari. Ab iſta rōne hn̄t euidētiā due alie quaꝝvna accipit̉ a ph̓o. iij. phi. c. de infinito. ꝙ ꝙͣtuꝯtingit eē ī potētia. tm̄ ꝯtingit eē ī actu. ⁊ itacūdo ad formā nō ē ꝓcedere in īfinitū. ⁊ iō neceſſe fuit ī forma qͣcunqꝫ ꝑfecta ponere terminū qͣlitercunqꝫ poſſibilē. Scd̓o arguit̉ ſic.quātācūqꝫ realitatē pōt deus creare tātā pōtcreare ſubiectū includit p̄dicatū. ponat̉ gͦ ī eēꝙ tātā creet quātā pōt creare. gͦ nō pōt maiore creare hr̄ gͦ ꝓpoſitū ꝙ ſumma creabilis pōtcreari. Ad eādē ꝯcluſionē arguūt alij ſic pͥmo ẜm ph̓m. iij. de aīa. oīm natura cōſtātiū ⁊c̄Scd̓o ſic. quātacūqꝫ ꝑfectio p̄t fieri ſucceſſiue in eadē charitate tāta pōt fieri ſimul. ſednō ē poſſibile ſimul eē aliquā charitatē ꝑfectionis īfinite. gͦ nec ſucceſſiue. maior pꝫ. qꝛ ſi nōaut hͦ ē ex ꝑte recipiētis. aut ex ꝑte dei. aut exꝑte charitatis. Nō ex ꝑte dei. qꝛ deꝰ ſimul totāꝟtutē ſuā hꝫ. nec ex ꝑte recipiētis. qꝛ tota charitas que neceſſaria eſt reſpectu dei ex ꝑte deipōt eſſe ſimul in quacūqꝫ creatura ſpirituali.licet ea que eſt per cognitionē ⁊ meritū nō ſimul ſit que reſpectu dei nō eſt neceſſaria licetquādoqꝫ ſit cōgrua. Nec ē ex parte ipſiꝰ charitatis. qꝛ ei qd̓ īportat īfinitatē graduū ī ſuanatura nō repugnat poſſe eē ẜꝫ talē īfinitatēin actu. ſꝫ charitas ſi e augmētabilis ī īfinitū

Id ſcd̓n

timū pxinxi

ſcōfirmatiōe:

ōdet̉ ad r

frmater

¶icomit

BRn̄detur a mul-

Scd̓ꝫ hꝫ duas ꝑticulas. prima eſt

Secundū

Primū argumētū aliorū

In oppoſitum

unū a1 gutū aliorūSecundū

Arguitur primo

Scd̓o

S. d̓a paticula

Rn̄detur a mitis.Probatur pͥma quibuſdā

AQueſtio VIIIque ē quarta ānexa ſecūde

Probatur pͥnī quibuſdā

iū argumē