Libri primiSententiarum

tatis. ꝙ rariꝰ nō ē maiꝰ extēſiue ꝓpt̓ additione realitatū raritatis ad realitatē eiuſdē rōisHoc idē patet in denſitate. qꝛ ibi nō eſt additio alicuiꝰ realitatis noue qꝛ nūqͣ ꝑ additionēalicuiꝰ rei neceſſario fit aliquid minus quātūet tn̄ ſi ſit denſius neceſſario eſt minus quātūSic gͦ dico ad argumētū ꝙ nō eſt ſimile ꝙͣtūad hoc ꝙ aliqua realitas noua addit̉ realitatip̄cedenti eiuſdē rōnis. ⁊ faciens per ſe vnū cūea in raritate denſitate curuitate aſperitate.⁊ ſic de alijs. ſicut eſt de augmētatione charitatis albedinis ⁊ taliū qualitatū augmentabiliū. Per idē ad ſcd̓ꝫ dico. ꝙ quātū ad aliquid eſt ſimile in augmētatione qualitatis etquātitatis. ⁊ quātū ad aliqͥd ē diſſimile. ē em̄ īhoc diſſimile ꝙ in augmētatione qualitatis ēaliqua res abſoluta ẜꝫ ſe totā noua faciēs ꝑ ſevnū cū pͥma. nō ſic ī augmētatiōe quātitatis.Ad tertiū dico ꝙ charitas in fine augmentatiōis eſt vna numeraliter ⁊ iō partes faciūtvnū numero. Et dico ꝙ ſe totis faciūt vnū etnō ẜm ſua vltima. qꝛ no habent talia vltima.Unde ſic̄ materia ⁊ forma faciūt ſe totis vnūꝑ ſe. ⁊ nō ẜm ſua vltima. ⁊ ita eſt de iſtis realitatibꝰ. ꝙͣuis ſit diſſimile quātuꝫ ad hͦ ꝙ formainformat materiā vna aūt realitas hic nō īformat aliā. et ita idē argumētū qd̓ facit de iſtisduabꝰ realitatibꝰ p̄t fieri de materia ⁊ formaet iō ſic̄ nō valet ibi: ita nec valet hic. Perhoc ad aliud ꝙ ille realitates ſe totis vniunt̉⁊ ideo nō ſunt ibi infinite forme nō facientesvnā formā numero. ſꝫ ſunt ibi infinite ꝑtes: ſic̄in aqua ſunt infinite partes Ad aliud dicoꝙ ex illis charitatibꝰ fit vnuꝫ. ⁊ ſatis pōt diciꝙ eſt vnū vnitate homogeneitatis. ſꝫ tūc ē argumentū falſū. ꝙ talia nō faciūt vnū niſi ꝑ cotinuationē. Un̄ argumentū ē cōtra ſeip̄m. qͥamanifeſtū eſt ꝙ iſte realitates faciunt vnū. etquero qua vnitate. Si dicat ꝙ aliqua alia vnitate q̄ nec eſt vnitas talis eſſentialis cōpoſitionis nec cōtinuitatꝭ nec homogeneitatis necalicuiꝰ alteriꝰ. Eadē facilitate dicā hic ꝙ duecharitates faciūt vnū vna alia vnitate. Uelſi dicat ꝙ iſte due realitates. qꝛ ſunt eiuſdē ronis faciūt vnū vnitate homogeneitatis. eadēfacilitate dicā ꝙ iſte due charitates. quia ſūteiuſde rōnis faciunt vnū vnitate homogeneitatis. Sic gͦ om̄is difficultas q̄ eſt cōtra me ēcōtra ponentē duas realitates eiuſdē rōnis īeadē charitate. nec eſt quātū ad hoc aliqͣ dra.niſi ꝙ iſtas duas realitates non vult vocarecharitates. quarū tn̄ multe fuerūt charitatesqꝛ in quolibet inſtāti p̄uio fuit verū dicere aliqua charitas ē in aīa ⁊ nō ꝓ eadē. manifeſtū ēgͦ ꝓ diuerſis et iſte remanet. gͦ vere fuerūt cha

ritates. Ego aūt dico ꝙ ſicut fuerunt charitates ita adhuc ſūt charitates ſicut ꝑtes aq̄ ſūtaqua. nec maiorē cōpoſitionē pono ego ī charitate ꝙͣ ip̄e. ⁊ ita ꝓpter ſimplicitatē cōueniēte charitati augn̄tetate nō oꝫ negare plurescharitates. ſicut nō oꝫ negare plures realitates eiuſdē rōis. Sꝫ cōtra p̄dicta pōt arguipͥmo. qꝛ tūc ſeq̄ret̉ ꝙ duo accidentia differentia ſolo numero eſſent in eodē ſubiecto qd̓ eſtimpoſſibile Itē arguit quidā doctor ſic Simile additū ſimili nō augmētat. pꝫ ſic̄ ſi tepidū addat̉ tepido. n̄ augmētat̉ calor. gͦ augmētatio nō eſt ꝑ talē additionē. Pret̓ea videtur ꝙ forma intēſior ⁊ remiſſior nō ſunt eiuſdēronis. ⁊ ꝑ ꝯn̄s partes nō ſunt eiuſdē rōnis int̓ſe ⁊ cū toto. cuiꝰ oppoſitū dictū eſt pͥus. Alſumptū ꝓbat̉. qꝛ natura ſub determinato gradu magis vel minus ē ſpēs ad indiuidua. ⁊ hͦſpecies in forma cōtenta ſub ſpecie nature. gͦilla indiuidua cōtenta ſub talibꝰ ſpeciebꝰ determinatis ſpecie diſtinguūtur. ans ptꝫ. qꝛ illud qd̓ in qͥd dicit̉ ꝑ ſe de indiuiduis ⁊ ē per ſevnū: ē ſpes eoꝝ. ſꝫ natura in determinato gradū tali vel tali dicit̉ in qͥd de indiuiduis ⁊ ē ꝑſe vnū. qꝛ tota. ⁊ ẜm hūc gradū eſſentialitereeoꝝ q̄ habēt naturā in tali gradu. ⁊ gradus nihil addit quod accidit nature. gͦ natura ī taligradu ē ſpēs. ⁊ pꝫ ꝙ ē minꝰ cōe ꝙ ſpēs naturegͦſi eſt ſpes eſt ſpes inferior in ordine nature.Ad pͥmū iſtoꝝ dico ꝙ duo accidētia dr̄a ſo ꝓͣlo nūero faciētia tn̄ vnū accidēs numero nō ēimpoſſibile eē in eodē. Sꝫ duo accidētia natafacere vnū eē in eodē ⁊ nō facere vnū numeroeſt īpoſſibile ꝑ naturā. ⁊ hoc intēdit ph̓s ⁊ nōaliud. Si dicat̉ iſta accidētia differūt nūerogͦ nō faciūt vnū nūero. Dico ꝙ aliqua differreſolo nūero duplicit̓ pōt intelligi. Uno mō. qͥaſunt aliqua eiuſdē rōnis quoꝝ vnū nō eſt realiter reliquū. ⁊ ſic verū ē ꝙ illa q̄ differūt nūerofaciūt vnū nuero. ⁊ ſic intelligebā pͥus. et iſtomodo oēs ꝑtes eiuſdē rōnis differūt numero.Alio mō dicūt̉ aliqua differre nūero. qꝛ ſūt tota nō cōſtituētia vnū. ⁊ ſic ꝯn̄a ē bona. ſꝫ nihilad ꝓpoſitum. Ad aliud quādo tepidū adIditur tepido. illi parui calores remanēt in diſtinctis ſubiectis ſicut pͥus. ⁊ ideo nō augmētant caliditatē. ſed ſi fieret in eo ſubiecto primo augmentarēt. Ad tertiū: ꝙ forma intē­ Aſior ⁊ remiſſior ſūt eiuſdē ſpecieiſpecialiſſime.Unde nulla eſt ſpeciēs inferior albedine necnigredine nec calore. ⁊ ſic de alijs. Ad ꝓba Ationeꝫ dico. ꝙ natura ſub determinato graduquocūqꝫ nō eſt ſpēs. ⁊ hͦ qꝛ nō ē ymaginādū ꝙnatura ſit ſub aliquo gradu. qꝛ nulla ē naturaex ꝑte rei niſi ſit aliqͥs gradꝰ vl̓ īdiuiduū ꝑ hͦ pꝫ

Ad quintum

OAd quartum

NAd tertium

.Ad ſcd̓m

LAd tertiam

Ad ſecūdan

Ad ꝓdationē

RAd primā

Probatio

Tertia

Secunda

Inſtantia pa