Libri primiSententiarum

importat infinitatem graduuꝫ in ſua natura.ergo ex nulla repugnat qͥn deus tātā ſil̓ poſſitfacere quātācunqꝫ pōt eā facere ſucceſſiuam.Tertio ſic. qꝛ deus ꝑ ydeas rerū cognoſcetres ẜm eē illud qd̓ abſolute importāt. puta albedinē cognoſcit ꝑ ſuā ydeā nō ẜꝫ vnū graduintenſi ⁊ remiſſi. ſꝫ ẜꝫ totū qd̓ pōt natura albedinis importare. ſꝫ. ſi charitas pōt augeri in infinitū. natura eius ẜm eſſe ⁊ abſolutē acceptaīportat infinitam ꝑfectionē graduū. gͦ deus ꝑydeā charitatis cognoſcit quādā naturā creatā infinite ꝑfectiōis. qd̓ ē īcōueniēs. Preterea illud qd̓ ē ꝓpriū ei qd̓ ē ꝑfectu ꝑ eſſentiānō cōuenit ei qd̓ ē ꝑfectū ꝑ ꝑticipationē. ſꝫ eēinfinitū ẜm formā ⁊ ꝑfectionē ē ꝓpriū ei qd̓ ēꝑfectū ꝑ eſſentiā ſcꝫ deo. gͦ habere infinitateꝫẜm ꝑfectioneꝫ nō cōuenit charitati vel altericreature. Quinto ſequeret̉ ꝙ eēt dare maiorē charitatē charitate xp̄i. qd̓ ē incōueniēs.Sexto. qꝛ ſicut q̄libꝫ creatura in eē ſubſtāli ē limitata. ita ꝙ ẜm illā ſpeciē nō pōt eē maior. ita in quolibet eē ē limitata ita ꝙ nō cōtīrigit in eadē ſpecie tranſcendere. Cōtra iſtāopinionē pōt argui ſic. qꝛ nō ē negādus talisꝓceſſus in infinitū niſi ad eū ſequit̉ infinitasaliqua ī creatura. nā ẜm oēs opinātes ẜm p̄dictā opinionē ꝓpter iſtā cauſam negant taleꝫꝓceſſum in infinitū. ẜ ꝓpter iſtā cām nō oꝫ negare. gͦ ⁊cͣ. Aſſumptū ꝓbat̉. qꝛ vltra oēm ignēdatū pōt deus facere ignē maiorē. ⁊ tn̄ nō pōtfacere ignē infinitū. gͦ eodē mō ꝙͣuis poſſit ſēper facere maiorē charitatē in infinitū. nō ſequit̉ eū poſſe facere charitatē infinitā. Ꝙ autē deꝰ poſſit facere om̄i igni ignē maiorē videtur manifeſtū. qꝛ quocūqꝫ dato pōt deꝰ facerevnū aliū ignē. ⁊ pōt ex illis duobꝰ ignibꝰ facere vnū. Ꝙ ſi dicat̉ ꝙ deꝰ pōt facere ignē infinitū. eadē rōne pōt facere charitatē infinitā.Pret̓ea impoſſibile ē deū facere tot indiuidua eiuſdē rōis qͥn poſſit facere plura. ⁊ tn̄ nōpōt facere infinita indiuidua ſimul. gͦ eadē rōne ꝙͣuis deꝰ nō poſſꝫ facere tātā charitatē qͥnpoſſet facere maiore. nō ſequit̉ eā poſſe facereinfinitā. Aſſumptū pꝫ. qꝛ qͥbuſcūqꝫ īdiuiduisin certo nūero datis. adhuc pōt deꝰ vnū aliudindiuiduū eiuſdē rōnis cū illis facere: qd̓ ꝓboqꝛ accipio certu numerū aliquoꝝ indiuiduoꝝeiuſdē rōis. tūc ſi ſit cōtradictio deū facere aliquod aliud indiuiduū eiuſdē rōnis. aut hoc ē.qꝛ nō eſt aliud indiuiduuꝫ factibile. aut qꝛ deꝰnō pōt facere alia. aut qꝛ pͥoribꝰ indiuiduis repugnat aliqd̓ aliud indiuiduū eiuſdē rōnis. ⁊iō nō pōt fieri ſil̓ cū illis. Primū non pōt dariqꝛ cuiuſlibet ſpēi ſunt infinita indiuidua poſſibilia fieri ſucceſſiue. qꝛ etiā ẜm ph̓os cuiuſli

bet ſpēi de iſtis generabilibꝰ ⁊ corruptibilibꝰſunt infinita indiuidua futura. gͦ quocūqꝫ certo numero indiuiduoꝝ dato adhuc ē aliqd̓ indiuiduū eiuſdē rōnis factibile. Nec ſcd̓m pōtdari. qꝛ cū ſit cā pͥma. nihil ē factibile qͥn poſſit fieri a deo. multa etiā ſūt que a ſolo deo ſūtfactibilia. ⁊ tn̄ in infinitū poſſunt multiplicari. Nec tertiū īpedit. qꝛ qͥbuſcūqꝫ datis non repugnat eis aliqd̓ aliud. cū ſit eiuſdē rōnis cuꝫeis. ⁊ per ꝯn̄s nō eſt cōtradictio pͥora indiuidua ⁊ illud aliud factibile eſſe ſimul. Similit̓maior eſt repugnantia albedinis ad nigredinē ꝙͣ vniꝰ indiuidui ad quodcunqꝫ indiuiduūeiuſdē rōnis. ſꝫ poſita albedine non repugnatquācūqꝫ nigredinē eſſe in rerū natura. ꝙͣuis ſibi repugnet nigredinē eē in eodē ſubiecto cūea. gͦ poſitis q̄buſcūqꝫ indiuiduis in certo numero nō repugnat eis aliud indiuiduū eiuſdērōnis eſſe in rerū natura illis nō deſtructis. gͦimpoſſibile eſt dare alique certū numerū indiuiduoꝝ alicuiꝰ ſpeciei: quin poſſet deus facere plura indiuidua. gͦ eodē modo impoſſibileeſt facere tā magnā charitatē quin deus poſſit facere maiore. Si dicat̉ ꝙ nō ē ſimile de Emultis q̄ diſtinctis factionibꝰ ſunt factibilia⁊ de vno qd̓ ē vnica factiōe factibile. Hoc 5nō ſufficit. qꝛ ſicut ponis multa ex vna parte:ita pono multa ex alia ꝑte ⁊ ſicut dicis ꝙ nonpoſſit accipi maximꝰ numerus ſꝫ omī numeropōt fieri maior ⁊ poſſunt fieri alia. ita dico ꝙnō ē dare maxima charitatē. ſꝫ quacūqꝫ charitate facta pōt fieri vna alia maior. ⁊ quātacū.qꝫ fiat ſemꝑ erit finita ſicut quotcūqꝫ fiāt ſemper ſunt finita. Preterea tāta eſt ꝑfectio induobꝰ qn̄ ſunt ſeꝑata et nō vnita quāta eēt ſieſſent vnita. ſicut tāta ē ꝑfectio in duabꝰ aqͥsqn̄ nō ſunt vnite ſicut qn̄ faciūt vnā. vel ſaltetāta ꝑfectio eſt in duobꝰ quāta ē in vno illoꝝ⁊ medietate alteriꝰ ſi facerent vnū. et hoc tm̄valet ad ꝓpoſitū meū ſicut pͥmū. Sꝫ deꝰ nonpōt facere tot charitates qͥn poſſꝫ facere plures. ſicut nō poſſet facere tot aīas qͥn poſſꝫ adhuc facere vnā aliā aīaꝫ: nō deſtruēdo aliquāaliā aīarū prius creatarū. ſed faciēdo ſemperplures charitates in infinitū vel non poſſe facere tot charitates qͥn poſſit facere plures nōinfert perfectionē infinitā poſſe fieri a deo ſil̓ergo non poſſe facere charitatem tantā quindeus poſſit facere maiorē non infert deū poſſe facere infinitam charitatē. Ideo dico ꝙpropter infinitatē vitandā non oportet negare talē proceſſum in infinitū. ſicut propter infinitate vnitatū non oportet negare ꝙ deꝰ nōpoſſit facere tot indiuidua alicuiꝰ ſpei qͥn poſſit facere plura. Cuius rō eſt. quia ſi ponatur

Quintū

Tertinj

Quintū

Sextū

CArguitur contri

Euaſio.Impugnato

Iy. pugno.o

Euaſio.