VIINVIIO

VII

Diſtinctionis XVIIſua abſoluta cōſeruare notitiā intuitiuā in intellectu michaelis reſpectu charitatis mee p̄cedentis. ſine notitia intuitiua charitatis vl̓realitatis ſequentis quacūqꝫ mutatiōe factacirca me qui ſum diſtinctus loco ⁊ ſubiecto amichaele. gͦ ꝙͣuis charitati mee addatur nouarealitas poterit eius conſeruare notitiā intuitiuā preuiā reſpectu charitatis pͥme ſine notitia intuitiua illius additi. Cōfirmatur. quiaex hoc ꝙ aliquod abſolutū ꝓducit in me nonneceſſitatur ad producendū vel corrūpenduꝫaliquod abſolutū in angelo. gͦ pōt deꝰ augmētare in me charitatem: nulla facta mutationein angelo. ⁊ per ꝯn̄s retinebit eandeꝫ notitiāintuitiuā quā prius. et ita nihil intelliget ītuitiue niſi quod prius intellexit. Si dicatur ꝙeadem notitia intuitiua intelligetur illud additū. ex quo facit per ſe vnū cum illo quod illanotitia intuit iua intelligitur. hoc non valet.quia ſtante eadem notitia intuitiua non variata impoſſibile eſt aliquid pͥmo intelligi illa ītellectione. ⁊ poſtea non intelligi. nec ecōuerſo. ſed illud additū prius nō intelligebatur illa notitia ītuitiua. gͦ nec modo intelligitur illa. gͦ ſi modo intelligitur ītuitiue oꝫ ꝙ ſit alianotitia intuitiua de nouo cauſata. Ad prii. mū argumentū alterius opi. dico ꝙ quātū adaliquid eſt ſimile de augmēntatione curuitatis. raritatis. denſitatis. et taliū que ponūtureſſe de quarta ſpecie qualitatis. et quantū adaliquid eſt diſſimile. Quantū ad hoc eſt ſimile: qꝛ in augmentatione taliū non additur preexiſtens alicui de nouo. nec etiam aliquid ponitur iuxta aliud. nec aliquid p̄exiſtens ſegregatur ab alio. ſicut quidam antiqui ponebātcondenſationē propter compreſſione pororuꝫin corpore condenſato. ſed diſſimile ē de iſtisquantum ad aliqua alia. Unde ſi tenetur illaopi. que tenet quantitatē non eſſet aliā rē abſolutam a ſubſtantia et qualitate ſicut homines cōmuniter ymaginantur dicetur ꝙ in augmentatiōe taliū nulla res abſoluta noua aduenit. nec in diminutione aliqua res abſoluta deperditur. ſꝫ talis augmentatio fit preciſeper motū localē ſicut patet de curuitate lineequia per hoc ſolū ꝙ partes extreme linee magis ſibi approximantur fit ip̄a curuior. Undeſic ponendo opi. ꝙ quātitas ſit aliqua res abſoluta. opꝫ ponere ꝙ ſi aliqua eſſet quantitasſeꝑata ab om̄i ſubſtantia ⁊ ab om̄i accidenteabſoluto. adhuc poſſent partes extreme illiꝰquātitatis magis approximari. ⁊ per ꝯn̄s fieret curuior. ⁊ tn̄ nihil abſolutū ſibi adueniret.ita dicerent alij: ꝙ qn̄ aliqua res fit curuior ꝙͣprius nulla res abſoluta aduenit ſibi de nouo

ſꝫ tm̄ partes ſue localiter ſibi magis approximant̉. Cōſimiliter dicerent ꝙ ignis vel aer rarefit ꝑ hoc ſolū: ꝙ eedem res coexiſſunt circuſcriptiue maiori loco nūc ꝙͣ prius. Unde ſicutſubſtantia eadē ẜm omnes non variata coexiſtit ſub maiori quantitate nūc ꝙͣ prius. ita dicerent illi ꝙ eadeꝫ res in nullo variata niſi localiter coexiſtit maiori loco nūc ꝙͣ pͥus. et hoceſt rarefieri Et ſicut dicerent de rarefactioneita dicerent de omnibus talibus proportionabiliter ꝙ nulla res noua abſoluta diſtincta realiter a realitate precedēte acquiritur niſi forte locus. Sed in augmentatione aliarū qualitatū. cum non ſit ſic nec poſſit eſſe motus localis oportet ꝙ aliqua res abſoluta de nouoaddita adueniat. Qui autē dicūt quantitatem eſſe aliā rē abſolutā diſtinctam realiter aſubſtantia ⁊ qualitate habēt ponere Ut didetur in rarefactione totā quantitatē precedentem corrumpi. quia ſi quātitas precedens maneret. aut maneret preciſe in eodem ſubiectoin quo prius ⁊ ẜm quālibet ſui partē aut non.ſi ſic et certum eſt ꝙ illa realitas in aduētu recipitur in ſubiecto. gͦ in eodeꝫ ſubiecto eruntdue quantitates. quod eſt impoſſibile. Si nōmanet preciſe in eodē ſubiecto. gͦ ẜm aliquidſui recipit̉ in alio ſubiecto. et ita accidens migraret de ſubiecto in ſubiectū. vel ẜm aliquidſui manebit ſine ſubiecto: quod eſt impoſſibile. Si dicatur ꝙ realitas precedens et realitas addita non ſunt due quantitates. ſed vnaquantitas. Contra. realitas precedens verefuit quātitas. quia res a qua ſcꝫ res augmētata vere ipſa fuit quanta. ſed impoſſibile eſt ꝙquātitas fiat nonquātitas niſi per corruptionē vel de ſtructionē. gͦ adhuc eſt quantitas. ⁊eadē ratione quātitas addita erit quantitas⁊ ita erunt ibi due quantitates in eodē. Preterea. qͥncunqꝫ alique due realitates eiuſdemrationis poſſunt eſſe in eodem ſubiecto pͥmo.nūꝙͣ per additionem vnius realitatis ad aliāfit eadem res maior extenſiue. ſed tm̄ intenſiue. quia dicitur magis tale ⁊ non maius taleſicut patet ꝙ qꝛ vna realitas charitatis pōteſſe in eodeꝫ ſubiecto primo cum alia realitate charitatis. ideo per additionem vnius realitatis ad aliam. illud cātuꝫ nō fit maius cauſatum extenſiue ⁊ dimenſionaliter. ſed tm̄ dicitur magis quātū intenſiue. gͦ ſi due realitates quantitatis compatiuntur ſe in eodē ſubiecto primo. illud ſubiectum non dicetur maius quantū extenſiue ⁊ dimenſionaliter. ſꝫ tm̄dicet̉ magis quātū intenſiue. qd̓ ē manifeſtefalſum. Et ſicut arguo de duabꝰ realitatibusquātitatū. ita arguo de duabꝰ realitatibꝰ rari

y v

primuꝫ arantu alteriꝰ opi-

Z