Libri primiSententiarū
Librirūnialiquid ſui eodē modo quo due aq̄ ẜm ſua vltima fiunt idē. qꝛ ẜm hoc charitas erit forma cōtinua habens partē ⁊ partē ſue cōtinuitatis īſuis vltimis. ſimiliter hmōi ꝑtes erūt quātitatiue. qꝛ quātū ē qd̓ ē diuiſibile in partes quaꝝq̄libet eſt hoc aliqͥd ẜm ph̓m. v. metha. Si gͦ olibet pars charitatis aucͣte ē charitas. ⁊ tn̄ cuhoc oēs ꝑtes charitatis ſunt vna charitas cōtinua. charitas aucta erit vnū quātū. Preterea in motu intēſiōis quātūcūqꝫ modico acquirūt̉ īfinite ꝑtes in potētia. ſi gͦ iſte ꝑtes nōcōcurrant ad aliquā vnitatē formalē. non em̄vniūtur ſe totis. nec ẜm vltima ſua. reſtat vtſint ibi infinite forme quarū quelibet ē indiuiſa in ſe ⁊ diuiſa ab alia. ⁊ ꝑ ꝯn̄s naturalit̓ infinite qd̓ eſt impoſſibile. Preterea ille charitates nō faciunt vnū vnitate cōpoſitiōis quaſi vna ſit materia ⁊ alia forma. nec vnitate cōtinuitatis nec vnitate hōgenei. qꝛ hogenea n̄vniūtur niſi ꝑ cōtinuationē. ſicut aqua vnituraque. Un̄ aīa aīe nō vnit̉: ꝙͣuis hōgeia ſit. necvnitate idēritatis oīmode ⁊ ſimplicis. qꝛ tūcamitteret ſuas realitates. nec vnitate aggregationis ⁊ cuiuſdā acerui qꝛ hoc ē horribiliuseſſet em̄ aceruꝰ rerū īnumerabiliū ⁊ multitudinis infinite. Sꝫ manifeſtuꝫ eſt ꝙ nō pōt p̄teriſtas vnitates alia aſſignari. gͦ tales charitates nō faciunt vnū. ⁊ ꝑ ꝯn̄s nō ſunt ponendeIſta opi. ponit tres articulos quos reputoexfalſos. pͥmus ē ꝙ illud additū ī augmēto charitatis nō ꝑticipat rōnē charitatꝭ vt vere poſſit dici charitas. Secūdus ē ꝙ nō pōt ꝑ diuinā potentiā fieri ꝑ ſe ſine pͥori Tertius eſt ꝙnō pōt ituitiue ītelligi ſine pͥori. Ideo arguoar cōtra eos pͥmo ꝯͣ pͥmuꝫ. Primo ſic. Querode illo addito. aut erit eiuſdē rōis cū pͥori. autalteriꝰ. nō alteriꝰ rōnis. qꝛ ẜm iſtū. ⁊ verū ē. nūꝙͣ aliqͥd augmētat̉ ꝑ aliqd̓ additū alteriꝰ rōisſꝫ ſimile auget̉ ſuo ſimili. Si ſit eiuſdem rōnistūc arguo. qn̄cūqꝫ aliqua ſunt eiuſdē rōnis qͥcqͥd eſſentialiter p̄dicat̉ de vno ⁊ in qͥd ⁊ ꝑ ſe pͥmo mo. eodē mō p̄dicat̉ d̓ reliquo. gͦ ſi ſcd̓ꝫ addicū ſit eiuſdē rōis cū charitate cui addit̉. qͥcqͥd p̄dicat̉ de illa charitate ꝑ ſe pͥmo mō p̄dicabit̉ de iſto gradu addito. gͦ ſi hec ſit vera. h̓charitas ē charitas. hec eſt vera. hoc eſt charitas demoſtrato illo addito Preterea qn̄ īter aliquas ꝑtes alicuius totiꝰ ē tāta cōueniētia vel maior quāta eſt inter ꝑtes alteriꝰ totiꝰſi illud idē p̄dicatū qd̓ p̄dicat̉ d̓ alio toto p̄dicat̉ de qualibet ꝑte ſua. eadē rōe ſi aliqͥd p̄dicat̉ de pͥmo toto ꝑ ſe pͥmo mō p̄dicabit̉ de qͣlibet ſui ꝑte. ſꝫ tāta eſt cōueniētia vel maior inter duas ꝑtes vniꝰ charitatis quāta ip̄arū aquarū cū illa aqͣ tota: ⁊ quāta ē īter duas ꝑtes
Sententiarūalbedinis loco ⁊ ſitu diſtinctas. ⁊ illarū cū albedine tota: ⁊ vere dicit̉ ꝙ hec ꝑs aque eſt aqͣet ꝙ hec ꝑs albedinis eſt albedo. ergo equalit̓vel magis dicet̉ ꝙ hec ꝑs charitatis eſt charitas. Pret̓ea. quicqͥd ꝑ ſe p̄dicatur de aliquotanꝙͣ de ꝑ ſe ſuo indiuiduo. illo indiuiduo manēte ⁊ nō deſtructo. ſemꝑ p̄dicabitur de eodēſed ante augmētationeꝫ hec eſt ſimpl̓r vera. aeſt charitas. ſupponēdo ꝙ a ſignificet totamcharitatē p̄cedente. ergo a manēte nō deſtructo ſemꝑ erit hec vera. a eſt charitas. ſed poſtaugmentationē a manet ⁊ nō deſtruit̉. gͦ tunchec eſt vera. a eſt charitas. gͦ de ꝑte charitatisvere dicit̉ ꝙ ip̄a eſt charitas. qꝛ a tūc eſt pars.ſed nō eſt maior rō ꝙ vna ꝑs charitatis ſit charitas ꝙͣ alia. ergo quelibet ꝑs charitatis vere⁊ realiter eſt charitas. Si dicat̉ ꝙ nō eſt charitas integra. Hoc nō valet. qͥa ſi intelligat ꝑcharitatē integrā charitateꝫ: que nō eſt ꝑs alterius. ſic manifeſtū eſt ꝙ nō eſt charitas integra: ⁊ eodē modo ꝯcedendū eſt ꝙ ꝑs aque nōeſt aqua ītegra. qꝛ ꝑs aque eſt ꝑs. Et ſic nō argueret ꝯtra opinionē quā nititur īprobare. qͥaopinio nō negat: qͥn charitas addita ꝟe ſit ꝑscharitatis. Similit̓ ſequeret̉ ꝙ ꝑs quātitatisdiſtincta ſitu ab alia ꝑte nō eſſet quātitas: qd̓eſt manifeſte falſuꝫ. ⁊ ip̄e negat. Cōtra ſcd̓marticulū oſtēdo ꝙ per diuinā potētiā pōt illa qcharitas addita ꝑ ſe fieri. ſic: quia qͥncunqꝫ aliqua ſunt eiuſdē rōnis. ſi vnuꝫ illoꝝ per ſe fieripōt per diuinā potētiaꝫ. reliquū iſtoꝝ poteritfieri ꝑ ſe per diuinā potentiā. qꝛ ſi iſta ſint realiter diſtincta: ita ꝙ neutruꝫ eſt pars alteriusnec intrinſecū alteri. ſi nō includit ꝯtradictioneꝫ vnū illoꝝ per ſe fieri. ſi ſint eiuſdē rōis. nōincludit contradictionē alterū illoꝝ ꝑ ſe fieri.ſed illud qd̓ p̄cedit augmētationē charitatis⁊ illud qd̓ additur ſunt eiuſdē rōnis. ⁊ neutrūeſt pars alterius. et illud qd̓ p̄cedit pōt fieri ꝑſe. ergo nō includit cōtradictionē illud qd̓ additur fieri per ſe. Si dicat̉ ꝙ illud additū in 3cludit precedēs. ⁊ ideo nō pōt fieri ꝑ ſe. Con Itra. illud additū ẜꝫ ſe totū eſt nouū. qꝛ accipioaliqͥd ẜm ſe totū additū. igit̉ illud addituꝫ nōincludit p̄cedēs. ⁊ iō nō includit cōtradictioneꝫ illud fieri per ſe. Si dicat̉ ꝙ illud ſequēsneceſſario p̄ſupponit precedēs. Cōtra. qͥcqͥdpoteſt fieri a deo pōt fieri ſine alio realiter diſtincto. maxime ſi illa ſint eiuſdē rōnis. Confirmat̉. qͥa ī īdiuiduis eiuſdē rōnis nō eſt ordoeſſentialis: qͥn qn̄ realit̓ diſtinguit̉ vnū poſſitfieri ſine alio. ſi neutrū ſit pars alterius. ſꝫ deꝰvidit iſta factibilia ab eterno. et vidit ꝙ neutruꝫ pōt eſſe pars alterius. ergo pōt facere qd̓cūqꝫ iſtoꝝ ſine alio. ergo qua rōe fecit p̄cedēs
Contra primū arguitur primo
FecundusTertius
Secūdo
Impugnat tresarticuliPrimusFecundusTertius
Quarto
v gnōtarticuliPrimus
Impugnat tresarticuli
Os into
IuſtantiaReſponſio.
Contra ſcd̓m.culum
Tertio