Pueſtio VIISiſtinctionis XVII
Iͣſine ſequente. potuit feciſſe illud qd̓ ſequit̉ ſine illo qd̓ preceſſit. ſed qͥcqͥd potuit feciſſe adhuc pōt facere. gͦ pōt facere id qd̓ addit̉ nō faciendo qd̓ preceſſit ⁊ hoc ē ꝓpoſitū. Pret̓eaqn̄cūqꝫ ſunt aliqua eiuſdē rōnis quoꝝ neutrūeſt ꝑs alteriꝰ. ⁊ vnū illoꝝ pōt fieri ſine alteroeadē rōne illud poterit deſtrui ſine altero. ſꝫ illud quod p̄cedit ⁊ illud quod addit̉ ſunt eiuſdē rōis. ⁊ neutrū ē ꝑs alteriꝰ ⁊ illud qd̓ p̄ceditpōt fieri ſine illo quod addit̉. gͦ pōt deſtrui ſine illo qd̓ addit̉. gͦ illud per ſe remanebit ⁊ itanō includit cōtradictionē illā realitatē additā cū ſit eiuſdē rōnis fieri ſine realitate p̄cedēti. te. Cōtra tertiū articulū arguo ſic. qn̄ aliqͣſunt eiuſdē rōnis: ſi vnū illoꝝ ſit intelligibileintuitiue ꝑ ſe ⁊ reliquū. ſꝫ charitas qͥ p̄cedit etillud qd̓ ſequit̉ ſunt eiuſdē rōnis. ⁊ charitas p̄cedēs intelligit̉ intuitiue ꝑ ſe. gͦ ⁊ illud qd̓ aduenit. Si dicat̉ ꝙ charitas p̄cedens qn̄ eratſine illo addito tūc erat ꝑ ſe ītuitiue intelligibilis. ſꝫ poſtꝙͣ facit per ſe vnū cū realitate ſibiaddita nō eſt ꝑ ſe intuitiue intelligibilis ſꝫ tm̄cointelligit̉. Cōtra. omnē intellectionē intuitiuā re manēte pōt deꝰ cōſeruare quocūqꝫ aliode nouo ꝓducto. ponat̉ gͦ ꝙ angelus pͥmo ītelligat āte augmētationē illā charitate p̄exiſtēte. adhuc illa charitate manēte pōt deꝰ cōſeruare eā ⁊ notitiā intuitiuā. quātucūqꝫ aliquidde nouo ſibi addet̉. ſꝫ ſtante eadē notitia ītuitiua nihil pōt de nouo illa notitia ītuitiua cognoſci niſi qd̓ ꝑticipat de nouo rōneꝫ obiectiilliꝰ notitie ītuitiue. ſꝫ certū ē ꝙ nihil aliud poterit de nouo ꝑticipare eādē rōnē cū eo. gͦ illarealitas ſeques nō cognoſcit̉ illa notitia ītuitiua cōſeruata ꝑ diuinā potentiā. gͦ illud qd̓ p̄cedit p̄ciſe cognoſcit̉ ea. gͦ eſt ꝑ ſe intelligibil̓⁊ nō ſolū cointelligibilis. Pret̓ea notitiā intuitiua cauſat̉ ex obiecto. ſed deꝰ pōt coagerevni rei nō coagēdo alteri quātūcūqꝫ facit ꝑ ſevnū cū ea. gͦ pōt coagere iſti realitati nō coagendo alteri. ⁊ ꝑ ꝯn̄s iſta realitas intelligeretur intuitiue ⁊ nō altera. Preterea vnūqd̓qꝫſicut ſe habet ad entitatē ita ſe habet ad ītelligibilitatē. ſꝫ iſta realitas eſt realitas diſtincta realiter ab alia. gͦ hꝫ diſtinctā intelligibilitatē ẜm modū loquēdi iſtoꝝ. gͦ non includitcōtradictionē ſecūdā intuitiue intelligi ab ītellectu creato. alia nō intuitiue ītellecta abeodē. Preterea nō eſt maior cōtradictio aliquid intelligi intuitiue ſine alio ꝙͣ abſtractiue. maxime qn̄ realiter diſtinguūtur ſꝫ aliquisintelligēs illā charitatē pͥmā abſtractiue pōtillā notitiā cōtinere quātūcūqꝫ deus augmentaret illā charitatē. ſꝫ hoc poſito nō intelligeret aliquid niſi quod prius intellexit. gͦ p̄ciſe ī
telligit illud abſtractiue qd̓ prius. Pretereanulla vnio cū alio īpedit: qͥn poſſit intelligi intuitiue ſine illo cui vnitur. patet inductiue. qꝛforma ſb̓alis pōt intelligi intuitiue ſine materia cui vnitur. ſimilit̓ accidēs vnituꝫ ſubiectopōt intelligi intuitiue ſine eo. ſicut pōt viderioculo corporali ſine eo. ita ſcꝫ ꝙ illud ſubiectūnō per ſe videtur oculo corporali. ſed tm̄ ꝑ accidēs. ſimilit̓ vna aqua vnita alteri pōt intuitiue videri ſine ea. ſed nihil eſt hic impediensvnam realitatē videri ſine alia: niſi forte vniovnius ad alterā. ſed iſta nō impedit ſicut necaliqua alia. igit̉ ⁊cͣ. Ideo aliter dico tenēdoIꝯtrariū cuiuſlibet illoꝝ triū articuloꝝ. Et qͣn qͥtum ad primū illoꝝ dico. ꝙ illa realitas adue 1niens eſt vera charitas. ſicut pars aque eſt vera aqua. et vna ꝑs albedinis diſtincta loco etſubiecto ab alia ꝑte albedinis eſt vera albedoqꝛ vl̓r om̄e totū habēs plures ꝑtes realit̓ diſtīctas que ſunt eiuſdē rōnis ſic ſe habet ad easꝙ ſpēs ſpāliſſima p̄dicatur de qualibet illarūꝑtium ſicut de toto. Cuius rō eſt. qꝛ p̄dicationem nō poſſet aliqͥd impedire: niſi vnio vel cōpoſitio vnius ꝑtis cū alia. ſꝫ talis ꝯpoſitio velvnio nō impedit. ſicut ptꝫ de ꝑtibus aque cōponētibus aquā: ⁊ de ꝑtibus ignis cōponētibus ignē. Nec pōt dici ꝙ nō oīs vnio vel ꝯpoſitio impedit talē p̄dicationē. ſꝫ vnio vnius ꝑtis imp̄ciſe ab alia īpedit. ⁊ iō qꝛ vna pars acnon eſt imp̄ciſa ab alia. aqua vere p̄dicat̉ de ꝑte ſicut de toto. hoc nō valet. qꝛ quero quomoiſta vna ꝑs charitatis ſit ip̄ciſa ab alia Aut qꝛvna ꝑs nō eſt real̓r diſtincta ab alia. Aut quiavna ꝑs nō eſt vnū ꝑ ſe nō faciēs per ſe vnū cūalia. Aut qꝛ vna ꝑs nō diſtinguit̉ loco ⁊ ſubiecto ab alia. Primuꝫ dici nō pōt. qꝛ ꝑtes charitatis real̓r diſtinguntur ſicut ꝑtes aque. Necſcd̓m. qꝛ illo mō vna ꝑs aq̄ eſt imp̄ciſa ab alia.Nec pōt dari tertiū. qͥa eadē facilitate quā tudicis ꝙ vna ꝑs cōponens cū alia qn̄ nō diſtinguitur loco ⁊ ſubiecto ab alia non eſt p̄ciſa abalia. Eadē facilitate dicā ego. ꝙ qn̄ vna ꝑs diſtinguit̉ loco et ſubiecto ab alia. ſi tn̄ faciat ꝑſe vnū cū ea nō eſt p̄ciſa ab ea. Pret̓ea. vnioalicuiꝰ cū alio non deſtruit realitatē vniꝰ neqꝫalterius. ergo nō impedit p̄dicationeꝫ alicuiꝰp̄dicati importātis p̄ciſe realitatē illoꝝ. ſꝫ charitas nō īportat niſi p̄ciſe eſſentiā charitatis.ergo vnio vnius cū alio nō īpedit charitatē p̄dicari de illo de quo pͥus p̄dicabat̉. ſꝫ de iſta ꝑte priꝰ p̄dicabatur charitas. ergo de iſta partepoſt vnionē vere p̄dicatur adhuc. ſꝫ qua rōe p̄dicatur de vna ꝑte ⁊ de alia. gͦ hec eſt ſimpliciter vera. quelibꝫ ꝑs charitatis eſt charitas. ſicut hec eſt vera. quelibet ꝑs aque eſt aqua. et
y iiij
ōtra tertiū arti.
Rn̄det auctor tenendo oppoſituꝫtrium articulorū.Ad primū.