Libri primiSententiari

vnū cū illo. ⁊ ꝑ ꝯn̄s nō augmētat ip̄ꝫ. Preterea pōt argui ſic. augmetatio ⁊ gn̓atio ſuntmutatiōes diſꝑate. gͦ pōt eē augmētatio ſinegeneratione. ⁊ ꝑ ꝯn̄s pōt forma augmētari ſine generatiōe ⁊ ꝓductiōe alicuiꝰ. gͦ nō opꝫ aliquid nouū addi. Pret̓ea ꝯͣ illud qd̓ dicit̉ ꝙq̄libet forma q̄ pōt fieri vnū cū alia eiuſdē ronis pōt augmētari. Cōtra. ſi hoc ſit verū. gͦ forma ſubſtātial̓ pōt augeri. qꝛ vna ꝑs forme fac̄ꝑ ſe vnū cuꝫ alia. ſil̓r vna ꝑs materie facit ꝑ ſevnū cū alia ꝑte materie. ⁊ tn̄ nō pōt augmētari Sil̓r ſi aliqua res corporea cōdenſat̉. ſi illud corpus ſit albū. ptꝫ ad ſenſum ꝙ illud corpus ē albiꝰ ꝙͣ pͥus. ⁊ ꝑ ꝯn̄s augmētat̉ albedo.⁊ tn̄ nihil nouū aduenit ſibi. Pret̓ea ex quovna ꝑs quātitatis facit ꝑ ſe vnū cū alia partequātitatis. nō videt̉ rō maior ꝙ ꝓpt̓ talē vnitatē ſit qualitas augmētabilis ⁊ nō quātitasAd pͥmū iſtoꝝ dico: ꝙ auc. vi. pͥncipioꝝ loquit̉ de cōpoſitiōe extēſiua volēs ꝙ ꝓpter aduētū forme de qua loqͥtur nō eſt maior extēſiotn̄ certū ē ꝙ ē aliqua cōpoſitio. qꝛ manifeſtū ēꝙ forma adueniēs ſubiecto ⁊ informās cōponit cū ip̄o. Ad ſcd̓m ꝙ in indiuiduis eiuſdēronis nō ē vniuerſaliter neceſſario ordo eſſentialis: qͥn poſſint aliqua indiuidua eſſe ſine ordine ẜm ꝑfectiꝰ ⁊ imperfectiꝰ. cuiꝰ oppoſitū ēvl̓r verū in indiuiduis alteriꝰ rōis ẜm opi. ph̓iqꝛ ẜm eū quecūqꝫ indiuidua alteriꝰ ſpēi accipiuntur: neceſſario alterū eoꝝ ē ꝑfectiꝰ ⁊ alterūimperfectiꝰ. Nō ſic ē de qͥbuſcūqꝫ indiuiduiseiuſdē rōis. qͥa ꝙͣuis aliqua indiuidua eiuſdeꝫrōis ſe habeāt ſicut ꝑfectius ⁊ imꝑfectius. aliqua tn̄ nō ſic ſe habet. ſꝫ ſunt eque ꝑfctā. Adaliud dico. ꝙ accipiendo naturā ſpecificā proaliquo cōi ad plura indiuidua. ſic illud adueniēs ꝓprie loquēdo nec eſt eſſentiale nec accidētale ſpēi. ſi tn̄ ꝑ accidētale intelligat̉ om̄e illud qd̓ nō eſt ītrinſecū alicui. Dico ꝙ illud adueniēs ſicut om̄e indiuiduū eſt accidētale. qͥaillud adueniēs eſt vnū indiuiduū illius ſpēi. ⁊iō ſequit̉ ꝙ nō facit ꝑ ſe vnū cū natura tali ſpecifica. nec augmentat eā. ſed tn̄ facit ꝑ ſe vnuꝫcuꝫ illo primo. ⁊ reſpectu illius eſt accidētale.hoc eſt extrinſecū. ſicut vna ꝑs ſemꝑ eſt extrinſeca alteri pti. Ad quartū dico. ꝙ generatiomultiplicit̓ capit̉. Aliqn̄ ſtricte pro ꝓductiōealicuiꝰ cōpoſiti per ſe exiſtētis. ita ꝙ totū ꝓducit̉. Aliqn̄ accipit̉ large pro ꝓductiōe alicuiꝰẜm totuꝫ ſui qd̓ natū eſt eſſe terminꝰ formalisgeneratiōis. Aliqn̄ accipit̉ largiſſime pro ꝓductōe cuiuſcūqꝫ noui. Primo mō pōt augmētatio eſſe ſine generatōe. īmo nunꝙͣ eſt cū taligeneratōe. nec ecōuerſo. niſi forte deus ꝓduceret pͥmo vnā ꝑtē qualitatis. ⁊ poſtea deꝰ in eo

dē inſtāti in quo ꝓduceret̉ aliqd̓ cōpoſitū. deꝰcauſaret illa qualitate p̄exiſtēte in illo cōpoſito vnā qualitatē de nouo faciēdo in eodē. ſꝫ b̓nō eſt poſſibile ẜm viā ph̓i. iō diceret ꝙ generatio ſic dicta ⁊ augmetatio nunꝙͣ cōpatiunt̉ſe. Scd̓o etiā modo non ſunt necrio ſimul necpoſſunt eſſe. qꝛ talis generatio nullā ꝑtem forme que nata eſt eſſe terminꝰ formalis generationis p̄ſupponit. ſed augmētatio p̄ſupponitaliquā forme ꝑtē p̄cedere. Tertio mō generatio ⁊ augmētatio cōpatiunt̉ ſe. nec hoc negatph̓s. īmo ẜm ph̓m īpoſſibile eſt eſſe augmetationē ſine tali generatiōe. ꝙͣuis ecōuerſo talisgeneratio poſſit eſſe ſine tali augmentatione.Sed nunꝙͣ ꝑ diuinā potētiā pōt eſſe augmētatio ſine tali generatiōe. Dico ꝙ hoc nō īcludit ꝯtradictionē. ꝙ deus vnā albedinē preexiſtentē. vel ſine ſubiecto vel in aliquo ſubiectovniat albedini exiſtenti in aliquo ſubiecto. ꝓpter quā vnionē illud albū dicet̉ magis albūꝙͣ prius. qd̓ eſſe nō poſſet ſine augmētatōe formē. Ad quintū dico. ꝙ ph̓s poneret ꝙ forma xſubſtātialis nō pōt augmētari. qꝛ impoſſibileeſt ꝙ forme ſubſtātiali nō mutate ẜm ſe nec localit̓ nec aliqno mō addat̉ alia forma ſubſtantialis. uiſi illud totū ſit maius extēſiue ꝙͣ p̄cedens. hoc diceret ph̓s. Diceret etiaꝫ ꝙ nō eſtpoſſibile duas ꝑtes forme ſubſtātialis eſſe ineodē ſitu. Si tn̄ ꝑ diuinā potētiā due ꝑtes forme ſubſtātialis poſſunt fieri ſic ꝙ faciant ꝑ ſevnū. ⁊ nullo mō diſtingant̉ loco vel ſitu. Dicoꝙ ꝑ potētiā diuinā pōt forma ſubſtātialis augeri. ⁊ ita etiā materia pͥma hͦ poſito. Nec cōtra iſtū modū ponēdi ē aliqua auc. recipiēda.cū ip̄e negaret talē potentiā diuinā in iſto: ſic̄ī multis alijs negauit Ad ſextū dico ꝙ quā Actūcūqꝫ corpus albū cōdēſet̉. nō tn̄ albedo augmetatur. nec ē in veritate illud corpus albiꝰtūc ꝙͣ pͥus. ꝙͣuis forte ꝓpt̓ maiorē ꝓpinqͥtatēꝑtiū albedinis poſſꝫ illa albedo aliquo mō fortius mouere viſū. ⁊ ſic aliquo modo albius apparere. ſicut duo calida appropinquata vehemētiꝰ calefaciūt ꝙͣ diſtincta. ⁊ duo lumina approximata magis illumināt aliqd̓ mediū vl̓ illuminabile eis approximatum ꝙͣ ſi diſtarent.Ad vltimū dico ꝙ vnitas nō ſufficit ad ſuſ Aceptionē magis ⁊ minus niſi vnita faciāt ꝑ ſevnū. ⁊ ſint indiſtincta loco ⁊ ſubiecto. qd̓ nōeſt verū in additione quātitatis ad quātitatēſiue quātitas ſit aliqͣ res abſoluta a ſubſtātia⁊ qualitate ſiue nō. Ad pͥmū ꝓ pͥma opi. di O.co ꝙ nō accipit ibi īꝑmixtionē ꝓpͥe. ſꝫ īpropͥeᵐªꝓ maiori receſſu ⁊ diſtātia. ⁊ maiori diſſimilitudine. qꝛ albiꝰ magis diſſimilat̉ nigredini ꝙͣminus albū. Ad ſcd̓m dico ꝙ ꝙͣuis maius ⁊ Co

Septimo

OAd tertium

Qa quarture

Quinto

Reſpōdet̉ ad p̄mum

Sexto

NAd ſcd̓m

Quarto

Aō primū pitma opi.

oAd ſeptimū

Ad ſexti

Ad quintum

A ſecū qusi