iſtinctionis XvijꝑQueſtio 22

et ſemper minꝰ intenſo manente in magis intenſo virtute ſolū. ita ꝙ forma nō habet ꝑtesdifferentes re aut intenſiue inqͣtū hmōi. ſꝫ rōne tm̄. ⁊ iō ſciētia n̄ ē cōpoſita ꝙͣꝙͣ ꝑtes ſucceſſiue acqͥrant̉ ⁊ nate ſint ſibi ſuccedere. Scd̓omō ꝑtes habꝫ oīs ſpēs q̄ ē ſub genere. ⁊ ſic ſcientia ē cōpoſita ex genere ⁊ dr̄a. Tertio mō ꝑtes formales ẜm rē differentes habere aliqͥd īſe duplicit̓ cōtingit ītelligere vl̓ ꝙ ꝑtes hmōiſunt eiuſdē rōnis in toto. vel alteriꝰ et alteriꝰPrimo mō linea ē cōpoſita ex diuerſis ꝑtibꝰ.⁊ talis cōpoſitio nullo mō ē in ſciētia. qꝛ nō ēmo niſi in ſimplici aīa. Iſta opi. videt̉ includere cōtradictionē in hoc ꝙ ponit ꝙ q̄libet ral̓forma augmētat̉ ꝑ acqͥſitionē ꝑtis. ⁊ tn̄ ꝙ partes nō realit̓ diſtinguant̉. qꝛ impoſſibile ē aliqͥd ſuccedere alteri qd̓ ē idē realit̓ cū illo Sedꝑte vna pars ſuccedit alteri. gͦ iſta pars nō ērealiter illa ⁊ vtraqꝫ illarū ꝑtiū eſt. gͦrealit̓ diſtiguit̉ hec ꝑs ab illa Si dicat̉ ꝙ neutra iſtaruptiū eſt in actu. ſꝫ tm̄ in potētia. Hoc nō valet. qꝛ taliter eē in potentia qͣliter iſta ꝑs ē inpotētia nō obſtat diſtinctioni reali iſtiꝰ ab illo qd̓ eodē mō ē in potentia. gͦ cū hec ꝑs nō ſitilla realit̓. qꝛ vtraqꝫ ē potentia in toto qd̓ ē inactu iſta ꝑs realit̓ diſtīguit̉ ab illa. Aſſumptūptꝫ. tū qꝛ manifeſtuꝫ ē ꝙ duo pedes vniꝰ hōisdiſtinguūt̉. ⁊ tn̄ nō ſūt in actu ſeꝑato. tū qꝛ ẜꝫiſtū ſicut realiter due ꝑtes linee eiuſdē rōnisdiſtinguūtur realiter. ⁊ tn̄ nō plus ſūt in actuꝙͣ quecūqꝫ alie ꝑtes eiuſdē rōnis. Pret̓ea.q̄cūqꝫ dr̄nt rōe tm̄ ⁊ nō realit̓ ipoſſibile ē ſeꝑari realit̓: ita ꝙ vnū ſit real̓r ⁊ aliud nō ſit. ẜꝫ vnaiſtarū ꝑtiū pōt realit̓ ſeꝑari ab alia. ſicut pꝫ indiminutione. ⁊ etiā vna iſtarū partiuꝫ fuit qn̄alia nō fuit. gͦ iſte partes nō differūt rōne tm̄.Preterea. dicit ꝙ ſicut in ꝙͣtitate molis illud qd̓ eſt maiꝰ cōtinet minꝰ: ita in quātitatevirtutis. Ex iſto arguo ſic. inter cōtinēs real̓r⁊ cōtentū realit̓ ē realis diſtinctio. alit̓ em̄ idēcōtineret ſe. ſꝫ ꝑ te maius cōtinet minꝰ. gͦ diſtīguit̉ ab illo realiter. Pret̓ea. nullū totū reale ē idē cū ꝑte ſua. ſꝫ hic ē quoddā totū reale.gͦ illud nō ē idē realit̓ cū ꝑte ſua. ⁊ multo magalia pars nō erit eadē realit̓ cū illa Pret̓eaom̄e totū reale ē ꝑfectiꝰ ſua ꝑte. ſꝫ idē nō ē ꝑfectius ſe. gͦ ⁊cͣ. Pret̓ea. īpoſſibile ē illud qd̓aliqn̄ nō ē idē realit̓ cū aliquo vnꝙͣ eē idē realiter cū eodē. ſꝫ iſta ꝑs aliqn̄ nō fuit eadē real̓rcū alia ꝑte. qꝛ qn̄ iſta pars erat et alia nō erat.nō erat eadē realit̓ cū ea. gͦ nūqͣ poterit eē eadē realit̓ cū ea Pret̓ea ꝓbatu ē pͥus ꝙ īpoſſibile ē aliqd̓ reale a quocūqꝫ reali differre rōeſꝫ vtraqꝫ iſtarū ꝑtiū eſt aliqd̓ reale. gͦ nullo mōdiſtinguit̉ rōe. ⁊ certū ē ꝙ aliquo mō dr̄nt. cuꝫ

ſint ꝑtes. ergo realit̓ diſtingūtur. Preterea.iſta opinio coincidit cū priori: quā tn̄ īprobat.qꝛ ſi nō ſit additio alicuius realit̓ diuerſi. ergonō eſt realit̓ additio. qꝛ nihil additur ſibi. ergonō eſt realis augmētatio ꝑ additionē. Pret̓ea. impoſſibile eſt aliqͥd habere latitudine realē niſi aliqͥd diſtinguat̉ in eo realit̓ ab alio. ergo ſi hec forma habeat in eſſentia ſua latitudinē realē aliqͥd in ea realit̓ diſtinguit̉ ab alio ineodē. Ideo dico alit̓ ad q̄ſtione. ꝙ augmētatiōe cuiuſlibet forme vere aliqͥd reale differēsrealit̓ a priori addat̉. qd̓ etiā poſtꝙͣ addit̉ realiter diſtinguit̉ ab eodē ⁊ facit per ſe vnū cū eo.hoc ptꝫ. qꝛ īpoſſibile eſt eſſe realē trāſmutationē ſine reali acquiſitōe alicuiꝰ noui vel deſtructione alicuiꝰ antiqui. vel reali acqͥſitione noua alicuiꝰ p̄exiſtētis. ſed in tali augmētationeeſt vera ⁊ realis tranſmutatio alicuiꝰ ſubiectiergo opꝫ ꝙ ibi aliqͥd de nouo ꝓducat̉ vel deſtruat̉. vel ꝙ aliqͥd p̄exiſtēs de nouo acquirat̉.ſed manifeſtū eſt. ꝙ nihil p̄exiſtēs acqͥritur denouo nec aliqͥd deſtruit̉. qꝛ tūc nō eſſet augmētatio ſed diminutio. ſi nullo acqͥſito aliqͥd deꝑderet̉. gͦ aliqͥd nccͣrio de nouo ꝓducit̉. Et extedo hic ꝓduci aliqͥd de nouo ad habere eē quōforma de nouo producit̉. qꝛ de nouo habet eſſeꝙͣuis nō generet̉. Ideo dico. ꝙ ſicut ī augmētatiōe quātitatiua de qua loquit̉ ph̓s .i. de generatiōe. nihil augmētatur niſi ꝑ aduentū alicuiꝰ realis diſtincti a priori ⁊ remanētis cū eoita eſt in augmētatiōe qͣlitatis. ꝙ cū nō poſſitſaluari ꝑ motū localē nec ꝑ coexiſtētiā cū maiori loco. oꝫ ꝙ aliqͥd real̓r addat̉ pͥori de nouo.Ꝙ ſi querat̉. Un̄ eſt ꝙ vna forma augmētatur ⁊ alia non. Dico ꝙ nulla eſt rō niſi qꝛ iſtanatura eſt talis ⁊ alia eſt talis. Un̄ vl̓r qͣlibetnatura ſiue ſit ꝑfecta ſiue imꝑfecta. ſi pōt facere ꝑ ſe vnū cū alia natura eiuſdē rōnis ſine maiori exteſione quātitatiua. in illa natura p̄t eēaugmētatio. qͥ aūt nō pōt. nō pōt augmētari ⁊ita ꝑfectio vel imꝑfectio accidit. Sil̓r eſt de ꝓpinquitate vel diſtātia ad ſb̓am. Sꝫ cōtra p̄ªdicta et pro p̄dictis opi. arguitur multiplicit̓. ᵍPrīo ſic. ẜm auctore. vi. pͥncipioꝝ. forma eſt Pꝯpoſitio adueniēs in ſimplici ⁊ īuariabili eēntia cōſiſtēs. gͦ nō habꝫ tales ꝑtes realit̓ diſtinctas. qꝛ ſi ſic. cōponeret̉ ex eis. Pret̓ea. in indiuiduis eiuſde rōis nō eſt ordo eſſentialis. gͦvnū indiuiduū nō eſt ẜm ſuā eſſentiā ꝑfectiusaltero indiuiduo eiuſdē rōis. ſed ſi aliqͥd eſſentiale ⁊ ꝑfectū adueniret ſibi. vnū eſſet ꝑfectiꝰeēntialit̓ alio. Pret̓ea. illud adueniēs aut eſt Ieſſentiale nature ſeu forme ſpecifice. aut accidētale. ſi eſſentiale. gͦ p̄exiſtēs ſine illo nō eſſꝫꝑ ſe in ſpē illa. Si accidētale. gͦ nō facit per ſe

y ij

im

xit

rmndo

rtprmo

Contra dicta ar-

Secundo

Tertio

υηεα Vιguitur

Primo

QueriturReſpondetur.

RReſponſio auc̄t.

Nono.

Oeraut