Diſtinctionis XvijNciONES IIII ⁊ V
auget̉. ſꝫ charitas ſuſcipit magis ⁊ minꝰ. gͦ ⁊cͣ.In iſta. q. oēs cōcordant in cōcluſione concedendo ꝙ charitas auget̉: ꝙͣuis circa modūponēdi augmētationē ſint diuerſe opi. ſicut īq. ſequētibꝰ patebit. iō cōcordādo cū alijs ꝙͣnor tū ad cōem difficultatē realē Uidendū eſtalit̓ quātū ad logicā. q̄ ꝓpōnes in iſta materia ſūttrecipiende de virtute ſermonis. ⁊ q̄ nō. Et primo videndū ē de iſta. forma recipit magis etminꝰ. Scd̓o de iſta forma augmentat̉. Tertiode iſta. forma hꝫ latitudinem. Quarto de iſta.ſubiectū forme auget̉. Quantū ad pͥmū dico ꝙ aliqͥd magis ⁊ minꝰ ſuſcipere pōt eſſe dupliciter vel ẜm teceptionē realē. vl̓ ẜm quādāſil̓itudinē. denoīationē vel p̄dicationē. Prīomō forma nō ſuſcipit magis ⁊ minꝰ. qꝛ formanihil recipit. ſꝫ magis in aliquo recipit̉ realit̓.Scd̓o modo de virtute ſermonis nō eſt cōcedendū ꝙ forma ſuſcipit magis ⁊ minꝰ. qꝛ noncōcedit̉ ꝙ vna charitas eſt magis charitas. ⁊ſic de alijs formis. ſꝫ cōcedit̉: ꝙ forma ſuſcipitmaius ⁊ minꝰ. qꝛ vna forma eſt maior forma ⁊alia minor. ⁊ tūc iſta ꝓpō: forma ſuſcipit maiꝰ⁊ minꝰ eſt cōcedēda: ẜm ꝙ ē copulatiua. et nōẜm ꝙ eſt de copulato p̄dicato. Aliter poſſꝫ cōcedi ſi poſſet eē actꝰ ſignatꝰ et ſubiectū poſſetſupponere ſimpliciter. qꝛ tūc eqͥualeret iſti. deforma p̄dicat̉ maius ⁊ minꝰ. ⁊ iſta ē vera ſi ſubiectū ſupponat ſimpl̓r: cui reſpōdebūt duo actus exercitati in quibꝰ ſubiecta ſupponēt ꝑſonalit̓ ꝓ forma: ſcꝫ iſti duo aliqua forma ē maior. aliqua eſt minor. q̄ verificant̉ ꝓ diuerſis fignificatis. Circa ſcd̓m poſſet dici ꝓbabiliter ꝙ hec eēt falſa de virtute ſermonis. formaaugmētat̉. qꝛ nulla forma augmentat̉ qꝛ illudqd̓ augmētat̉ ē pͥmo minꝰ ⁊ poſtea maiꝰ. ẜꝫ nulla forma ē pͥmo minor ⁊ poſtea maior. qꝛ ſi ſic.aut gͦ forma p̄cedens aut forma ſequēs. nō forma p̄cedēs. qꝛ illa nō fit maior. ſꝫ retinet eādēquātitatē quā pͥus: ꝙͣuis vnū totū cōpoſitū exilla ⁊ alia ſequēte ſit maiꝰ. Nec forma ſequēseſt pͥmo minor ⁊ poſtea maior. qꝛ illa pͥus nonerat. gͦ nō erat pͥus minor Si dicat̉ ꝙ ꝙͣuisnulla forma ꝑticularis ſit pͥus maior ⁊ poſteaminor nec ecōuerſo. forma tn̄ in cōi ē pͥmo minor ⁊ poſtea maior Cōtra. impoſſibile ē aliquod p̄dicatū reale cōpetere alicui cōi niſi cōpetat alicui particulari. ſꝫ eē pͥmo minꝰ ⁊ poſtea maius ē p̄dicatū reale. hoc eſt importās aliqd̓ p̄ciſe reale. gͦ nō pōt cōpetere forme cōi niſi cōpetat alicui forme ꝑticulari. ⁊ ſic poſſet dici ꝙ de virtute ſermonis. hec ē falſa. forma augmētat̉. Uerū tn̄ qꝛ manifeſtū eſt ſubiectū forme nō augmētari. qꝛ qn̄ homo fit magis caruſqui pͥmo fuit minꝰ carus. manifeſtū ē ꝙ homo
nō augmētat̉. gͦ ſi forma nō augmentat̉ ſequit̉ꝙ nihil augmētat̉ Ideo pōt dici ꝙ cū virtusſermonis ſit ex cōi vſu loquētiū ⁊ ex inſtitutōepͥmo īponētiū. ⁊ oēs ꝑ iſtā. forma augmentat̉.volebāt iſtā intelligere. ꝙ aliqua forma in aliquo ſubiecto eſt minor: ⁊ poſtea ī eodē aliqͣ forma ē maior ſine interruptiōe vel etiā ſi hoc ſitpoſſibile extra ſubiectu iſta pōt ꝯcēdi ſub iſtointellectu. forma augmētat̉. ⁊ ſub iſto intellectu intēdo tractare queſtiōes ſequētes de augmētatiōe charitatis. Circa tertiū dico ꝙhec eſt vera de virtute ſermonis forma hꝫ in ſelatitudinē. qꝛ valet iſtā. forma habet in ſe plures ꝑtes realiter diſtinctas. Circa quartuꝫdico ꝙ hͨ ē ſimpl̓r falſa. ſubiectū forme augmetat̉. qꝛ nullū ſubiectuꝫ forme fit maiꝰ: ꝙͣuis hꝫmaiorē formā ꝙͣ pͥus Ad argumēta pͥncipalia. Ad pͥmū cōcedo ꝙ qn̄ forma augmētat̉ ēibi motꝰ accipiēdo motu large. ẜm ꝙ ſe extendit ad motū ꝓpͥe dictū ⁊ mutatione. Et qn̄ drꝙ motꝰ eſt a cōtrario in cōtrariū. hoc debet ītelligi ẜm ꝙ cōtrarietas ſe extendit ad cōtrarietatē ꝓpͥe dictā. ⁊ ad oppoſitione inter pͥuationē ⁊ habitū. ⁊ ſic ē in ꝓpoſito. qꝛ eſt ibi trāſitus a carentia charitatis ad eſſe charitatis.Ad ſcd̓m nego pͥmā ꝯn̄am. Ad ꝓbationeꝫdico ꝙ augmētari ẜꝫ ꝙ nūc loquimur nō eſt ꝑſe inferiꝰ ad moueri. ſꝫ ē qd̓dā diſꝑatū. Et ſidicat̉ ꝙ ẜꝫ ph̓m. Augmetatio ē vna ſpēs motus. gͦ augmētari ē īferiꝰ ad moueri. Reſpōdeo: ꝙ nō ē ītētio ph̓i ꝙ augmētatio maximeforme de qua loqͥmur ſit ꝑ ſe ſpēs motꝰ. ẜꝫ ꝙ neceſſario ē cū motu. qꝛ ẜm eū īpoſſibile ē eē augmētationē niſi aliqͥd moueat̉. tn̄ ẜm rei veritatē nō includit ꝯtradictionē augmētationēeſſe ſine motu. ſi em̄ deus augmētaret aliquaꝫformā ſeꝑatā ab om̄i ſubiecto. ibi eſſet augmetatio ⁊ tn̄ nō eſſet ibi motꝰ qꝛ nihil ibi mutaretur nec moueret̉. Ad tertiū dico ꝙ accipiēdo ſubiectū mutatiōis ꝓ aliquo reali aliqͥd inherenter recipiente. nō eſt verū ꝙ illud quodaugmētatur eſt ſubiectū augmētationis. ſꝫ illud in quo recipit̉ illud qd̓ augmētatur ē ſubiectū augmētatiōis. Ad quartū dico ꝙ au ęgmētatio de qua loquimur et alteratio nō ſūtmotus diſtincti quaſi quedā ſpecies ẜꝫ om̄iaſua intrinſeca diſtincte.Queſtio. v.Uppoſito ꝙ chatdis ritas augmētetur q̄ro. Utrū cha neritas p̄exiſtens remaneat ī fine augmentationis Ꝙ nō. qꝛ ẜꝫ ph̓m generatio 9vnius eſt corruptio alteriꝰ. ſꝫ in fine augmentationis caritatꝭ aliqͥd eſt de nouo genitū. ergo aliqͥd ibi corrumpitur. ⁊ nō niſi charitas. gͦ
ijcitu
rū he quatuorōnes logicalit̓prende ſunt
Beuſo omniaꝫ
ma priū
OueſtioAVque eſt prima annexa ſecunde
Ad quartū
Ad tertiū
Ꝙ nō primo
Reſponſio
Reſponſio
QueſtioAque eſt primanexa ſecundē
Ad ſcd̓m
HAd principaliaAd 2mnū
Obiectio
Tertia
GQuarta
C