bri priiū.atent. an

Libri primi⁊cͣ. Pret̓ea ſicut ē ī motu locali ita ē ī alijsmotibus ſꝫ in motu locali mobile cōtinue ē inalio ⁊ alio vbi. gͦ ⁊ in augmētatiōe. igit̉ charitas ibi p̄cedens corrūpitur. Ad oppoſituꝫ.charitas nō corrūpitur niſi ꝑ peccatū mortaleſꝫ in augmētatione charitatis non interuenitpeccatū mortale. gͦ ⁊cͣ. Ad queſtionē dicit̉:ꝙ in augmētatione charitatis charitas p̄cedēs corrūpitur ⁊ alia noua ſuccedit ſibi. ⁊ itadicit̉ eē vl̓r in augmētatione cuiuſcūqꝫ formeꝰ: accidētalis. Pro iſta opi. arguit̉ ſic. termini motus ſunt incōpoſſibiles. ſꝫ iſtius augmēcationis charitas p̄cedens ē terminꝰ a quo. etterminꝰ ad quē eſt charitas ſequēs. gͦ iſte charitates ſunt incōpoſſibiles. Si dicat̉ ꝙ terminꝰ a quo ꝑ ſe nō eſt charitas p̄cedens. ſꝫ nōeſſe charitatis ſequētis ē ꝑ ſe terminꝰ a quo. ⁊certū eſt ꝙ nō eſt ſubiectu nec terminꝰ ad quēge per ſe terminꝰ a quo. Cōtra. alteratio ēmotꝰ inter terminos poſitiuos. qꝛ ē a ſubiectoin ſubiectū. gͦ nulla pͥuatio eſt per ſe terminuſſuus. Preterea pͥor charitas ꝑ ſe ꝑtinet admotu augmentionis ⁊ nō ꝑ accidens. gͦ vel eſtper ſe ſubiectu augmentationis vel per ſe terminus ad quē vel ꝑ ſe terminꝰ a quo. ⁊ certū ēꝙ nō eſt ſubiectuꝫ. nec terminꝰ ad quē. gͦ ē ꝑ ſeterminus a quo. Pret̓ea impoſſibile ē contraria eſſe ſil̓. ſꝫ charitas maior ⁊ minor ꝯͣriāt̉.qꝛ ẜm ph̓m. v. phi. minꝰ albū ⁊ magis albū ſibi cōtrariāt̉. gͦ nō p̄n̄t eē ſimul. Cōfirmaturqꝛ oīs forma nata ē denoīare ſuū ſubiectū. gͦ ſiminor charitas ⁊ maior ſil̓ ſunt iſte due charitates denoīabūt idē ſubiectū. ⁊ ꝑ ꝯn̄s ſubiectū dicet̉ minus charū ꝓpter minorē charitatē. ⁊ magꝭ charū ꝓpt̓ maiorē charitatē Preterea ꝓ iſta opi. pōt argui ſic. ſicut ſe habet augmētū in augmētatione quātitatis mobilis.ita ſe hꝫ augmētū in augmētōe qualitatis forme: ſꝫ in tali augmētatione quātitas p̄cedenscorrūpitur. gͦ ⁊c. minorē ꝓbo. qꝛ volo ꝙ aer rarefiat. tūc q̄ro. aut quantitas p̄cedens manetaut corrūpit̉. ſi corrupit̉. habet̉ ꝓpoſitū. ſi manet. aut gͦ manet ẜm ſe totā p̄ciſe in eodē ſubiecto quo pͥus aūt in alio. ſi det̉ pͥmū. q̄ro ī quorecipit̉ quātitas adueniēs aūt in iſto ſubiectoaut in ꝑte ſui. aut ī aliquo alio. aut ī nullo. Siin iſto vel in ꝑte eiꝰ ſequit̉ ꝙ due quantitatesſunt ſimul in eodē ſubiecto qd̓ eſt impoſſibileSi aūt iſta quātitas in nullo recipiat̉. tūc eētſeꝑata ſi det̉ ſcd̓m ꝙ quātitas p̄cedēs nō manet ẜm ſe totā p̄ciſe in eodē ſubiecto. gͦ neceſſario migrat ẜm ſe totā vel ẜꝫ aliquā ꝑtē ſui aio ſubiecto in ſubiectū. Cōtra iſtā opi. arguopͥmo ſic. in indiuiduis eiuſdeꝫ rōis nō eſt ordoẜm ꝑfectius ⁊ imperfectiꝰ niſi ꝓpter maioreꝫ

Senfentiarumpluralitatē partiū eiuſdē quātitatis in vno ꝙͣin alio. ſꝫ ſi forma p̄cedens corruperet̉ nō ē maior pluralitas taliū partiū in forma ſequēte ꝙͣin forma p̄cedente. gͦ forma ſequēs nō eēt ꝑfectior forma pͥori. maior ptꝫ. qꝛ qn̄ aliqͣ ſic ſe hn̄tꝙ nihil intrinſecū vni eſt ſimillimū cuicūqꝫ intrinſeco alteri illa plus differūt ꝙͣ numero ſꝫ ſiiſtud qd̓ nullā pluralitatē partiū īcludit ſit pfectius alio quod etiā nō includit aliquā pluralitatē partiū nihil intrinſecū vni eſt ſimillimū alteri. nec alicui intrīſeco alteri. ſicut necip̄mmet ē ſibi ſimillimū. gͦ iſta plꝰ differunt ꝙͣnumero. ⁊ ꝑ ꝯn̄s nō ſunt eiuſdē ſpēiſpāliſſimeCōtra iſtā rōnē ē vna inſtātia de aīa xp̄i q̄ lẜm vnū articulū eſt ꝑfectior aīa iude. ſꝫ de iſtatinſtātia patebit in tertio. Scd̓o arguo ſic.quia ſi charitas p̄cedens corrūperet̉ hoc eſſetꝓpter repugnantiā vniꝰ charitatis cū alia. ſꝫhoc non obſtat. qꝛ nulla eſt repugnātia charitatis ad charitatē cū ſint eiuſdē rōnis. Si ldicat̉ ꝙ ꝙͣuis nō habet repugnantiā formalētn̄ repugnat eis facere vnū numero. Idē ptꝫde duabꝰ aīabꝰ ꝙ nō repugnant formal̓r ⁊ tn̄repugnat eis facere vnā aīaꝫ numero ita diceret̉ in ꝓpoſito. Iſta rn̄ſio nō ſufficit. qꝛ non Irepugnat duabꝰ charitatibꝰ facere vnū nūero: ſicut nec alijs qͣlitatibꝰ: ſicut nō repugnatduabꝰ partibꝰ albedinis facere vnā albedinēnumero nec duobꝰ caloribꝰ facere vnū calorēnūero Si dicat̉ ꝙ repugnat eis facere vnūᵉnūero niſi diſtinguāt̉ loco ⁊ ſubiecto. ſicut eſtde diuerſis partibꝰ albedinis ⁊ caloris. Cō Itra. nō repugnat eis eē in loco eodē. ptꝫ ſi duoalba ſint in eodē loco nec repugnat eis facerevnū. gͦ potuerūt facere vnū quātūcūqꝫ ſint ineodē ſubiecto pͥmo. Hoc confirmat̉. qꝛ ſi illudqd̓ nō facit vnū cū alio pōt eſſe ſimul cum eo.multo magis illud qd̓ facit vnū cū eo pōt eſſeſimul cū eo. et ita nō ē repugnātia ꝙ due ꝑtesalbedinis faciant vnā albedinē nuero. ⁊ tn̄ ꝙſint ſimul in eodē ſubiecto. Si dicat̉ ꝙ ꝙͣuis hoc poſſit fieri ꝑ diuinā potētiā. nō tn̄ pōtnaturaliter fieri. Hoc nō ſufficit. qꝛ qn̄ aliqͣde ſe ſūt cōpoſſibilia quoꝝ vtrūqꝫ pōt fieri abagēte creato ⁊ nō apparet rō nec exꝑiētia necaucͣ. ſacre ſcripture illa non poſſe fieri ſimul ꝑnaturā. nō ē hͦ negādū a natura maxime ſi adcōtrariā poſitione ſequātur multe difficultates et īcōueniētia. ſꝫ ita eſt in propoſito. gͦ ⁊cͣ.Al̓r arguit doctor ſubtilis et bene: ꝙ actꝰ Avirtutis augmētat habitū virtutis. aut gͦ ha­ ᵐbitꝰ virtutis p̄cedēs manet. ⁊ habet̉ ꝓpoſitūaut non manet. tunc ille actus non eſſet aliquo modo ab habitu. quia nec ab habitu precedente: cum non maneat quando eſt actus.

Obijcitur primo

Quarto

Cōfirmatio

Tertio

Secundo

Impugnatio

Eualio

Scd̓s

In oppoſitum

Ox inio. v rg

Opinio pͥma

Probatur pͥmo

Argumentū dobquotis pipaſ

Solutio

Imnprobat̉

Impugnatit

Euaſio.

Impugnato

Inſtantia otertio ſoluitScd̓o

Rn̄ſio

tertio ſoGcdl̓o