Druckschrift 
Super IV libros Sententiarum
Einzelbild herunterladen
 

Libri primi ſentētiarūDiI. Queſtio

Libri primi ſentētiarūlectabile. hoc nō eſt niſi qꝛ eſt de rōe ſua ꝙ ſitamor vel ꝓcedens ab amore. Un̄ aliqn̄ pōt eēactꝰ meritoriꝰ cū triſtitia ⁊ dolore: ſicut pꝫ qn̄aliqͥs dolet meritorie de peccatis ſuis. Similiter nō ē plꝰ de rōne habitꝰ cāre delectatiōeꝫꝙͣ triſtitiā. Un̄ ſicut habitꝰ inclinās ad volitionē ē aliquo mō cā delectatōis. ita habitꝰ īclinās ad actꝰ nolitiōis qn̄ euenit aliqͥd qd̓ ē nolitū ē aliquo mō cā triſtitie. et hͦ eſt qꝛ ex iſtisactibꝰ ꝓuenit delectatio. ⁊ ex illis triſtitia. etnci ita delectabilitas habitꝰ nihil facit. Ad pͥmū pͥncipale dico ꝙ oēs circūſtantie neceſſarie p̄nt eē note ⁊ ad eas poſſet hō attingere ſideo placeret. qꝛ poſſꝫ ſtatuere ꝙ pauce ſufficerēt puta d̓ potētia ſua abſoluta poſſꝫ ſtatuereꝙ qͥcūqꝫ diligeret deū ſuꝑ oīa. ⁊ nō faceret ſcienter ꝯrecta rōnē ꝙ mereret̉ vitam eternam.Ad ſcd̓m ꝙ nō opꝫ de neceſſitate ad actuꝫmeritoriū ꝙ tota lex actualit̓ īpleat̉ ſed ꝙ aliquod mandatuꝫ impleat̉. ⁊ contra nullū fiattranſgreſſio. Queſtio tertia.IIIErtio querovtrūjetde facto om̄i actui meritorio charitas creata p̄ſupponat̉. Ꝙ no. Qfruſtra fit ꝑ plura qd̓ pōt fieri ꝑ pauciora. ſꝫ ſine charitate pōt actꝰ eē meritoriꝰ gͦ ⁊cͣ. Adopopſitū. ſola charitas diuidit inter filios regni ⁊ ꝑditionis. Hic dicit̉ eē opinio magr̄iſententiarū ꝙ nulla charitas creata poſitiuaoſt in aīa formalit̓ ipſaꝫ īformās. ſꝫ ꝙ charitaseſt ſ.ſ. Quia tn̄ ī alijs locis videt̉ dicere oppoſitū. Ideo nitūt̉ diuerſi diuerſimode ip̄m ſaluare. ⁊ opi. ſuā cū omniū opi. cōcordare. Pōttn̄ ſaluari vt vr̄ ẜꝫ p̄dicta. vt dicat̉ ꝙ magiſterloquit̉ de charitate ſine qua nullꝰ pōt eē charus nec acceptꝰ deo. ⁊ ſine qua nullꝰ pōt facere opꝰ aliqd̓ meritoriū. nec meritorie deū: necꝓximū diligere. ⁊ ſic loquēdo de charitate. ipſa charitas ē gratuita dei volūtas acceptansaliquē tanꝙͣ dignū vita eterna: ita ꝙ tūc hocnomē charitas īportat pͥncipalit̓ diuinā volūtatē conotādo aliquē dignū vita eterna. ⁊ itapͥncipale ſignificatū ē .ſ.ſ. Et ſic intelligit magiſter qn̄ vult charitatē eē. ſ.ſ. ⁊ ita ē al̓r .ſ .ſ. cāactꝰ credendi ⁊ ſperādi ⁊ diligendi. qꝛ ſine .ſ.ſ.ſpecialit̓ acceptāte pōt aliqͥs credere ⁊ ſperare vt ꝟe dicat̉ credere ⁊ ſperare. nō aūt ſic pōtin actū diligēdi. vt ꝟe dicat̉ meritorie diligeredeū ⁊ ꝓximū ſine .ſ.ſ. ſpecialit̓ acceptāte. ⁊ ſine .ſ .ſ. ſpeciali mō dato vel donato. ⁊ illo donato nullo alio dono creato dato p̄t abſolute ſine ꝯͣdictiōe in actū meritoriū. ⁊ quocūqꝫ aliodato ſine .ſ.ſ. dato ꝯdictionē īcludit ip̄m exirein actū meritoriū. et iō nullū donū quātūcūqꝫ

Diſti. XV¶ Queſtiodatū hꝫ neceſſario ⁊ primo rōnē charitatis ſine qͣ nullꝰ ē charꝰ ⁊ acceptꝰ deo niſi ſolꝰ .ſ.ſ. Uerūtn̄ p̄ter iſtud donū qd̓ ē .ſ.ſ. non vult negaremagiſter qͥn aliqͥd alid̓ dat̉ qd̓ ē qͥdā habitꝰ īclinās ad actū diligēdi deū. illud tn̄ donū qd̓cūqꝫ nō ē neceſſario charitas qͣ aliqͥs ē char⁊ acceptꝰ deo ꝙ ſi tal̓ habitꝰ qͥcūqꝫ daret̉. ⁊ nōdaret̉ .ſ .ſ. hn̄s tale donū nō eſſet charꝰ deo ⁊ ꝑꝯn̄s tal̓ habitꝰ nō ē charitas. Scd̓m p̄dcaptꝫ ad. q. ꝙ charitas aliqͣ creata. qͣ tn̄ poſita n̄īcludit ꝯdictionē habēte nō eē chaꝝ deo vt ſibi p̄paret̉ vita eterna. p̄ſupponit̉ oī actui meritorio. nec aliqͦs d̓ facto actū meritoriū elicitſine tali charitate formal̓r īformāte. ⁊ hͦ eſt tenēdū ꝓpt̓ aucͣ. ſanctoꝝ q̄ ad hͦ ſonant. De iſtamateria magꝭ ī libris ſequētibꝰ patebit Tn̄ꝯͣ p̄dicta p̄t obijci pͥmo: ꝙ ẜꝫ p̄dicta charitasnō magis eēt .ſ.ſ. ꝙͣ creatura. qꝛ ſicut charitasſignificat .ſ.ſ. acceptātē ⁊ donatū. ita cōnotatcreaturā acceptabilē ⁊ cui .ſ.ſ. donat̉. gͦ qͣ rōnecharitas ē .ſ .ſ. eadē rōne erit creatura cui dat̉ſ.ſ. Pret̓ea ſi nō neceſſario reqͥrit̉ charitascreata. gͦ total̓r ſuꝑfluū. ſꝫ nihil ſuꝑfluū ē ī diuinis actibꝰ. gͦ ⁊cͣ. Ad pͥmū iſtoꝝ dico ꝙ magis ꝯcedit̉: ꝙ charitas ē .ſ.ſ. qꝛ nomē charitatꝭpͥncipal̓r īportat .ſ.ſ. ⁊ ī recto creaturā aūt magis ī obliquo. Ad ſcd̓m dico. ꝙ frequent̓ fa ꝓcit deus mediantibꝰ pluribꝰ qd̓ poſſet faceremediātibꝰ paucioribꝰ. nec iō male facit. qꝛ eoip̄o ꝙ ip̄e vult bn̄ ⁊ iuſte factū ē. Per hͦ ptꝫˢad pͥmū pͥncipale ꝙ charitas ē ponēda. qꝛ deꝰꝰſic ordinauit. n̄ tn̄ qͥn poſſit facere ꝯͣriū. Ad Iargumētū in ꝯͣriū ptꝫ charitas q̇ ē .ſ.ſ. neceſſario diuidit īter filios regni et ꝑditionis. charitas aūt creata diuidit de facto modo ſuo. non.tn̄ neceſſario. Queſtio. iiij. q̄ eſt ſcd̓a pͥncipal̓.Ecūdo principa.C slit̓ q̄ro de augmētatiōe charitatis qꝛ⁊ pͥmo q̄ro. Utrū charitas poſſitaugeri. Ꝙ nō. qꝛ motꝰ ē a ꝯͣrio ī ꝯͣriū ẜꝫ ph̓m ꝙv. phi. gͦ ſi charitas augeret̉ opꝫ ꝙ ſit trāſitꝰ aꝯrio ī ꝯriū. ſꝫ ꝯͣria nō p̄n̄t eē ſil̓. gͦ charitas corrūpit̉. ꝯn̄s ē falſū. gͦ ⁊ an̄s. Preterea ſi charitas augeret̉. gͦ charitas mouet̉. ꝯn̄s ē falſuꝫ.gͦ ⁊ an̄s. ꝯn̄a pꝫ. qꝛ arguit̉ ab īferiori ad ſuperiꝰfalſitas ꝯn̄tis pꝫ. qꝛ ſi charitas moueret̉ aliqͥdin ſe reciꝑet. ſꝫ charitas nihil recipit. gͦ nō mouet̉. Pret̓ea. illud qd̓ auget̉ eſt ſubiectū au4gmētatiōis. h charitas nō ē ſubiectū augmētatōis. gͦ nō auget̉. Pret̓ea augmētatio ⁊ alꝝteratio ſūt motꝰ diſtīcti. ⁊ motꝰ diſtīcti hn̄t t̉.mīos diſtīctos. ⁊ charitas ē t̓minꝰ alteratōisgn̄ ē t̓minꝰ augmētatōis. ⁊ ꝑ ꝯn̄s n̄ auget̉. Adoppoſitū. oīs forma ſuſceptibil̓ magis ⁊ minꝰ

III

AQueſtio.IIºque eſt ſcd̓a ānera prime

Opinio pͥma

hAd primū princi

Ad ſco̓m

qꝫcd̓o

Queſtioque ē ſcd̓a princi.

Queſtioque ē ſcd̓a princi.

Auarto

Tertio

In loppoſitū

Ꝙ nō arguit̉ pris

Ad pͥmuꝫ pritpale

Ad primum

Ad ſecundum

In querſcum

Anti

Obijcitur pria