libri primiSententiarū

ergo talis iuſticia ex puris naturalibꝰ generabit habitū contrariuꝫ illi habitui derelicto expeccato. et per ꝯn̄s per aduentū illius habitꝰcorrumpitur prior. et tn̄ talis carens tunc om̄itali forma erit oditus a deo. Preterea. deꝰpoſſet talē habitū corrūpere ſine infuſiōe charitatis. ⁊ tn̄ eſſet oditus ſine omni tali forma.Preterea. natꝰ in peccato originali nō habet aliquā formā neceſſario deteſtabilē a deo⁊ tn̄ eſt deteſtabilis a deo. gͦ aliqͥs ſine tali forma pōt eē deo deteſtabilis. Maior ptꝫ. qꝛ q̄̉ro vnde cauſat̉ iſta forma neceſſario deo deteſtabilis. Nō a deo ſicut a cauſa totali. manifeſtuꝫ eſt. nec ab iſto paruulo: qꝛ nulla forma neceſſario deteſtabilis cābit̉ ab aliquo niſi mediante actu voluntario Nec ab aliquo alio. qꝛnulla forma neceſſario deteſtabilis cauſatura cauſa mere naturali ſꝫ nulla creatura cauſataliqͥd in paruulo niſi naturaliter. gͦ ⁊cͣ. Preterea. habitus derelictus ex quocūqꝫ peccatomortali: ſtat cū charitate infuſa. ptꝫ de aliquohabituato in malo. ⁊ nouiter cōuerſo ⁊ baptizato. talis habꝫ charitatē manifeſtū eſt. ⁊ manifeſtū ē: ꝙ habet habitū derelictū ex frequētia malorū actuū. qꝛ magis ē īclinatꝰ ad talesꝙͣ ſi nūqͣ tales habuiſſet. gͦ ſi talis eſſet neceſſario deteſtabilis deo: ⁊ charitas ē neceſſarioaccepta a deo per te. gͦ talis eſſet ſimul oditꝰ⁊ charus deo. Preterea nō tm̄ eſt aliqͥs acceptus alteri ꝓpter actū amicitie formaliterinherentē. ſꝫ etiā ꝓpter actū tranſeuntē etiaꝫſi nihil remaneret poſt actū. Unde ī nobis diligens aliquē ⁊ bene faciens ſibi nō tm̄ meretur redamationē durante illo actu. ſꝫ etiā trāſeunte ⁊ nullo remanēte. ⁊ hoc ſine aduētu cuiuſcūqꝫ cōtrarij. Unde nō tm̄ tenet̉ amicus d̓iligere amicū ſuū dū amicus diligit ⁊ bene facit actualiter. qꝛ talis foret tm̄ amicus menſeſꝫ etiā poſt talē actualē amorē. etiā ſi nullꝰ habitus remaneret adhuc debꝫ recordari beneficioꝝ p̄teritoꝝ. ſꝫ diligere deū ſuꝑ oīa ē actusacceptꝰ deo et magis habet rōne acceptabil̓ex natura ſua ꝙͣ habitꝰ. tū qꝛ eſt magis meritorius. tū qꝛ eſt magis in poteſtate volūtatis. etꝑ ꝯn̄s cū ſit bonꝰ eſt magis laudabilis. gͦ poſtactū etiā ſi nullꝰ habitus remaneret poſſet talis acceptari a deo ⁊ ꝓpter actū bonū p̄teritūpoſſet remunerari a deo vita eterna. Cōfirmo hāc rōneꝫ. qꝛ vnuſqͥſqꝫ meret̉ magis redamationē gratuitā ⁊ acceptationē ꝑ illud qd̓ ēin poteſtate ſua ꝙͣ ꝑ illud qd̓ nō ē in poteſtateſua. ſꝫ actꝰ ex puris naturalibꝰ elicitꝰ ē magisin poteſtate volūtatis ꝙͣ qͥcūqꝫ habitꝰ. gͦ magꝭmeret̉ dilectionē dei gratuitā ⁊ remunerationē. ſꝫ per hoc ꝙ ceſſat nō ꝑdit. gͦ adhuc ſine for

Sententiarūma formalit̓ inherēte pōt ille qui habuit taleꝫactū eſſe dignus remuneratōe eterna. ⁊ ꝑ ꝯn̄seſſe acceptꝰ deo. Scd̓o oſtēdo. ꝙ qͣcunqꝫ forma mere ſuꝑnaturali formalit̓ inherente poſita in aīa. adhuc eſt in potētia dei abſoluta acceptare illā aīaꝫ vel nō acceptare. ⁊ loquor deacceptatiōe qua aliqͥs acceptat̉ et p̄parat̉ advitā eternā. Hoc ꝓbo ſic. nullus inimicus ⁊oditus ab aliquo neceſſario fit amicus ⁊ acceptus illi quocūqꝫ poſito in illo qd̓ nō eſt ī ptāte ip̄ius. ſed aliqͥs exiſtēs in pctō mortali etiāceſſante actu eſt inimicus ⁊ oditꝰ a deo. gͦ ꝙͣtūcunqꝫ aliqͥd qd̓ nō eſt in ptāte ip̄ius fiat in eo.nō eſt ꝓpter hoc neceſſario acceptꝰ deo. Preterea. ꝙͣuis ẜm aliquos redēptio generis hūani potuiſſet fuiſſe facta ꝑ puraꝫ creaturā. tn̄ ꝑxp̄m facta eſt ẜm om̄es. ſꝫ deus de potētia ſuaabſoluta potuit fuiſſe nunꝙͣ incarnatus. etiāquocūqꝫ abſoluto exiſtēte in ſanctis patribusergo ꝙͣtūcunqꝫ deꝰ dediſſet antiqͥs patribꝰ illā formā ſuꝑnaturalē. adhuc fuit in poteſtatedei incarnare filiū ſuū. ⁊ per ꝯn̄s redimere genus humanū. ⁊ per ꝯn̄s conferre eis vitā eternā. Preterea. ſi talis forma que eſt qualitasꝰinheres neceſſario ſit accepta deo. aut hoc eſtꝓpter bonitatē ſuā naturalē. aut ꝓpter bonitatē moralē. ſi ꝓpter bonitatē ⁊ ꝑfectionē naturalē. gͦ creatura rōnalis que ex ſe ſine om̄i tali forma creata eſt melior ⁊ ꝑfectior ꝑfectionenaturali multo magis erit. accepta deo. qd̓ tunegas. Si ꝓpter ꝑfectionē moralē. Contra.nunꝙͣ eſt ꝑfectio moralis niſi quia eſt in ptātealicuiꝰ. gͦ ſi forma habet bonitatē moralē. opꝫꝙ hoc ſit: qꝛ hec eſt in poteſtate alicuiꝰ. aut ergo: qꝛ eſt in poteſtate dei. aut qͥa in prāte creature rationalis. Nō ꝓpter primū. qꝛ ita eſt inporeſtate dei. natura humana vel angelica ſicut illa forma. Nec ꝓpter ſcd̓m. qͥa illa formacū ſit a ſolo deo. nō eſt in ptāte cuiuſcūqꝫ creature. Si dicat̉. ꝙ eſt in ptāte creature diſpoſitiue. qꝛ creatura pōt ſe diſponere ad illā formā. Cōtra illa forma pōt dari alicui ſine om̄ivolūtaria diſpoſitione ip̄ius. patet in ꝑuulis.ergo tūc nullaꝫ bonitate moralē habet ꝓptertalē diſpoſitionē. ⁊ ꝑ ꝯn̄s tunc nō eſt acceptadeo niſi ꝓpter bonitatē naturalē. vel qꝛ eſt inptāte dei. vel qꝛ deus cōtingēter acceptat ſic̄placet ſibi. ⁊ ita ſi placeret ſibi. poſſꝫ ip̄am naturā angelicā vel humanā acceptare. Pretea. actus diligēdi deuꝫ ſuꝑ oīa cū circūſtātijsꝙ vellet quicqͥd placeret deo. etiā ſubire mortē ⁊ om̄e periculū ⁊ dānū magis ex natura ſuahabet ꝙ faciat aliquē libere ⁊ ſpōte elicientētalē actū eſſe acceptū deo: ꝙͣ quecūqꝫ forma q̄nō eſt in ptāte habentis. ſed tm̄ recipit eā. ſed

Sexto

Tertio

Quinto

Quarto

Confirmatur

Q.icitur.

Ob. jicur.

Quarto

Reijcitur

Tertio

Secundo

Probatu

Scd̓ꝫ dic