ſtinctionis XueſtioII
Diſticitur actu volūtatis niſi p̄cognitū: pōt intelligi dupliciter. vel ꝙ actꝰ volūtatis elicitus ſitquo volūtas ꝓducit. ⁊ ſic pōt cōcedi in creaturis. qꝛ tale ꝓductū ē volitū. et nihil eſt volitūa voluntate creata niſi precognitū. tn̄ in deo ēſimpliciter falſa. qꝛ in deo actus volūtatis etactus intellectus ⁊ volūtas ſunt om̄ibus modis idē. nec plus diſtinguit̉ actus volūtatis avolūtate: ꝙͣ diſtinguitur volūtas a volūtate.Uerūtn̄ nō eſt forte ꝓpria locutio: actus volūtatis diuine. ſꝫ magis ꝓprie dicendus ē actusvolendi vel velle qd̓ eſt volūtas diuina. ⁊ iō ſicut ſpūſſanctꝰ qui ꝓducitur volūtate nō eſt p̄cognitus ita nec ſpūſſāctꝰ qui ꝓducitur actuvolendi eſt p̄cognitus. Aliter pōt intelligi: ꝙquicqͥd ꝓducitur actu volūtatis eſt precognitū. qꝛ quicqͥd eſt a volūtate eſt p̄cognitū: ⁊ ſiceſt falſa. etiā in creaturis. qꝛ volitio q̄ ꝓducit̉a voluntate nō eſt p̄cognita. Et ſi dicat̉: ꝙvolūtas eſt prior ſpirituſancto. ⁊ ſimiliter ītellectus eſt pͥor ſpirituſancto. ⁊ in illo priori pat̓intelligit ſpiritūſanctū. gͦ prius intelligit ateꝙͣ ꝓducat ſpiritūſanctū. Dico ꝙ pater ē pͥor. ⁊ ſil̓r intellectus ⁊ etiā intellectio eſt prioraliqua prioritate .ſ.ſ. Illud dictū eſt pͥus diſ. ixEt pōt aliquo mō cōcedi ꝙ pater ītelligit ſpirituſanctū in illo pͥori. qꝛ ẜm beatū auguſtinūiij. de trini. c. xiiij. Pater intelligit om̄ia in ſeipſo. igitur intelligit .ſ .ſ. in ſeip̄o. ⁊ ꝑ ꝯn̄s in illo pͥori .ſ.ſ. ⁊ ita pōt cōcedi aliquo mō ꝙ paterin illo pͥori producit ſpiritūſanctū. qꝛ ſcꝫ in ſeipſo ꝓducit .ſ. ſ. Un̄ ſic̄ cōcedit̉ ꝙ ſpūſſāctꝰ ē inpatre. ita pōt ſub bono ītellectu cōcedi: ꝙ ſ.ſ.ꝓducitur in patre. et ꝑ ꝯn̄s pater ꝓducit .ſ.ſ. īſeip̄o. ⁊ ꝑ ꝯn̄s ꝓducit .ſ.ſ. in illo pͥori. ⁊ ex hͦ nōſequit̉ ꝙ ſit p̄cognitꝰ. ſꝫ ſolū ſequit̉ ꝙ ſit cognitus ī aliquo pͥori .ſ.ſ. ⁊ hoc ē verū: ſicut ē verū ꝙē ī aliquo pͥori ſ.ſ. qꝛ ē ī pr̄e qͥ ē pͥor. ſ.ſ. Que. ij.Ecundo queroUtrū ſpirituſſanctꝰ libere producat̉. Ꝙ non arguit̉. qͥcqͥd libere ꝓducit̉: ꝓducit̉ cōtingenter. ſꝫ ſpirituſſāctꝰ nō ꝓducit̉ cōtingēt̓. qꝛ tūceſſet cōtingēs. gͦ ⁊cͣ. Ad oppoſitū. volūtas ēpotētia libera. gͦ illud cuiꝰ pͥncipiū ꝓductiuūeſt volūtas ꝓducit̉ libere. hmōi eſt .ſ .ſ. ſicut dictū ē in. q. p̄cedēti. igit̉ ⁊cͣ. Ad. q. cōiter reſpōdet̉: ꝙ ſpirituſſanctꝰ libere ꝓducit̉. ⁊ hocdiſtinguēdo liberū cōtra naturale: vt filiꝰ ꝓducitur naturalit̓ nō libere. ecōuerſo ſpirituſſanctꝰ ꝓducit̉ libere nō naturaliter. Nec obſtat ꝙ ſpirituſſanctꝰ neceſſario ꝓducit̉. qꝛ ne.ceſſitas ſtat cū libertate. Un̄ aliqͥ pͥmo ꝓbātꝙ neceſſitas ſtat cū libertate reſpectueiuſdē.
ſtioIIScd̓o oſtendūt in quo conſiſtit rō libertatis.Primū ꝓbāt ꝑ beatū auguſtinū in enche.ca. viij. lxxxiij. vel. lxxij. Sic inquit oportebatfieri pͥus hoīem. vt bn̄ velle poſſit ⁊ male. necgratis ſi bn̄: nec impune ſi male. poſtea ꝟo ſicerit vt male velle nō poſſit. nec iō libero carebit arbitrio. qͥppe liberiꝰ erit ꝙ om̄ino nō pōtſeruire peccato. ⁊ ſubdit quaſi ꝓ ꝓbatiōe. Neqꝫ em̄ culpāda ē volūtas: aut volūtas nō ē autlibera dicēda nō eſt qͣ beati ſic eē volumꝰ vt eēmiſeri nō ſolū nō velimꝰ. ſꝫ nequaꝙͣ velle poſſimus. Preterea anſelmꝰ de libero arbitrio.c. i. qͥ ſic habet qd̓ decet ⁊ expedit vt hoc amittere nō queat: liberior ē ꝙͣ ille qͥ ſic habet hocip̄m vt poſſit ꝑdere. ⁊ ex hoc cōcludit liberioreſt igit̉ volūtas q̄ a rectitudine declinare nequit. Preterea ꝓbat̉ ꝑ rōnē. Primo qꝛ volūtas diuina neceſſario vult bonitatē ſuā. ⁊ tn̄ī volēdo eā ē libera. igit̉ ⁊cͣ. minor ꝓbat̉. qꝛ potentia oꝑans circa vnuꝫ obiectū nō abſoluteſꝫ in ordine ad aliud ē oꝑatiua circa vtrūqꝫ obiectū. ſicut arguit ph̓s ſcd̓o de aīa de ſenſu cōiſꝫ volūtas diuina refert ad finē oīa alia. gͦ oꝑatur circa oīa alia. ſꝫ circa illud qd̓ eſt ad fine libere oꝑatur ⁊ cōtingēter. gͦ libere vult bonitatē ſuā. Preterea ſcd̓o ꝓbat̉ idē ꝓpter qͥdL⁊ pͥmo ſic. actio circa finē vltimū ē ꝑfectiſſimain tali actione neceſſitas in agēdo ē ꝑfectōisgͦ neceſſitas ī ea nō tollit. ẜꝫ magis ponit qd̓ ēꝑfectionis. cuiuſmodi ē libertas Pretereacōditio intrinſeca ipſiꝰ potētie vl̓ abſolute vl̓in ordine ad actū ꝑfectu nō repugnat ꝑfectōiin oꝑando. nūc aūt libertas vel eſt cōditio intrinſeca volūtatis abſolute vel ſaltē ī ordinead actū volendi. igit̉ ip̄a libertas pōt ſtare cūcōditōe ꝑfecta poſſibili in oꝑando. tal̓ ꝯditioē neceſſitas. ⁊ ſpecial̓r vbi ip̄a ē poſſibilis. eſtaūt ſēꝑ poſſibilis vbi neutrū extremū requiritcōtingētiā in oꝑatiōe q̄ ē mediū īter extremaſic ē in ꝓpoſito. igit̉ ⁊cͣ. Circa ſcd̓m d̓r̄ ꝙ cū Sdr̄ volūtatē neceſſario velle. neceſſitas pōt determinare actū volendi vt terminat̉ ad obiectū. ⁊ ſic ē verū ⁊ manifeſtū intelligēdo de bonitate diuina. Aut pōt neceſſitas determinare actū vt egredit̉ a volūtate. ⁊ hoc pōt intelligi duplicit̓. Uno mō vt ſit neceſſitas pͥma advolūtatē. ⁊ volūtas intelligat̉ cadere ſub neceſſitate tāꝙͣ impellēte in actū ⁊ figēte ī actuſi ſic eēt volūtas ageret̉ ⁊ nō ageret nec ſtaretin tali actu libertas alio mō intelligit̉ neceſſitas cōcomitās. ita ꝙ ip̄a ītelligat̉ cadere ſubvolūtate ſic ꝙ volūtas ꝓpt̓ firmitatē libertatis ſue ſibijp̄i neceſſitate imponit in eliciēdoactum. et in perſeuerando ſiue figendo ſe inactu. ⁊ ideo ꝯcomitatur eū neceſſitas nature
Ipiſio cōis
fio. I
Ieſponſis
hierro
Secundū
Quorto
Tertio
Secūdo
Primum probat̉primo