Druckschrift 
Super IV libros Sententiarum
Einzelbild herunterladen
 

ſtinctionis XueſtioII

Diſticitur actu volūtatis niſi p̄cognitū: pōt intelligi dupliciter. vel actꝰ volūtatis elicitus ſitquo volūtas ꝓducit. ſic pōt cōcedi in creaturis. qꝛ tale ꝓductū ē volitū. et nihil eſt volitūa voluntate creata niſi precognitū. tn̄ in deo ēſimpliciter falſa. qꝛ in deo actus volūtatis etactus intellectus volūtas ſunt om̄ibus modis idē. nec plus diſtinguit̉ actus volūtatis avolūtate: ꝙͣ diſtinguitur volūtas a volūtate.Uerūtn̄ eſt forte ꝓpria locutio: actus volūtatis diuine. ſꝫ magis ꝓprie dicendus ē actusvolendi vel velle qd̓ eſt volūtas diuina. ſicut ſpūſſanctꝰ qui ꝓducitur volūtate eſtcognitus ita nec ſpūſſāctꝰ qui ꝓducitur actuvolendi eſt p̄cognitus. Aliter pōt intelligi:quicqͥd ꝓducitur actu volūtatis eſt precogni. qꝛ quicqͥd eſt a volūtate eſt p̄cognitū: ſiceſt falſa. etiā in creaturis. qꝛ volitio ꝓducit̉a voluntate eſt p̄cognita. Et ſi dicat̉:volūtas eſt prior ſpirituſancto. ſimiliter ītellectus eſt pͥor ſpirituſancto. in illo priori pat̓intelligit ſpiritūſanctū. prius intelligit ateꝙͣ ꝓducat ſpiritūſanctū. Dico pater ēor. ſil̓r intellectus etiā intellectio eſt prioraliqua prioritate .ſ.ſ. Illud dictū eſt pͥus diſ. ixEt pōt aliquo cōcedi pater ītelligit ſpirituſanctū in illo pͥori. qꝛ ẜm beatū auguſtinūiij. de trini. c. xiiij. Pater intelligit om̄ia in ſeipſo. igitur intelligit .ſ .ſ. in ſeip̄o. ꝯn̄s in illo pͥori .ſ.ſ. ita pōt cōcedi aliquo paterin illo pͥori producit ſpiritūſanctū. qꝛ ſcꝫ in ſeipſo ꝓducit .ſ. ſ. Un̄ ſic̄ cōcedit̉ ſpūſſāctꝰ ē inpatre. ita pōt ſub bono ītellectu cōcedi: ſ.ſ.ꝓducitur in patre. et ꝯn̄s pater ꝓducit .ſ.ſ. īſeip̄o. ꝯn̄s ꝓducit .ſ.ſ. in illo pͥori. exſequit̉ ſit p̄cognitꝰ. ſꝫ ſolū ſequit̉ ſit cognitus ī aliquo pͥori .ſ.ſ. hoc ē verū: ſicut ē verūē ī aliquo pͥori ſ.ſ. qꝛ ē ī pr̄e ē pͥor. ſ.ſ. Que. ij.Ecundo queroUtrū ſpirituſſanctꝰ libere producat̉. non arguit̉. qͥcqͥd libere ꝓducit̉: ꝓducit̉ cōtingenter. ſꝫ ſpirituſſāctꝰ ꝓducit̉ cōtingēt̓. qꝛ tūceſſet cōtingēs. ⁊cͣ. Ad oppoſitū. volūtas ēpotētia libera. illud cuiꝰ pͥncipiū ꝓductiuūeſt volūtas ꝓducit̉ libere. hmōi eſt .ſ .ſ. ſicut dictū ē in. q. p̄cedēti. igit̉ ⁊cͣ. Ad. q. cōiter reſpōdet̉: ſpirituſſanctꝰ libere ꝓducit̉. hocdiſtinguēdo liberū cōtra naturale: vt filiꝰducitur naturalit̓ libere. ecōuerſo ſpirituſſanctꝰ ꝓducit̉ libere naturaliter. Nec obſtat ſpirituſſanctꝰ neceſſario ꝓducit̉. qꝛ ne.ceſſitas ſtat libertate. Un̄ aliqͥ pͥmo ꝓbāt neceſſitas ſtat libertate reſpectueiuſdē.

ſtioIIScd̓o oſtendūt in quo conſiſtit libertatis.Primū ꝓbāt beatū auguſtinū in enche.ca. viij. lxxxiij. vel. lxxij. Sic inquit oportebatfieri pͥus hoīem. vt bn̄ velle poſſit male. necgratis ſi bn̄: nec impune ſi male. poſtea ꝟo ſicerit vt male velle poſſit. nec libero carebit arbitrio. qͥppe liberiꝰ erit om̄ino pōtſeruire peccato. ſubdit quaſi ꝓbatiōe. Neqꝫ em̄ culpāda ē volūtas: aut volūtas ē autlibera dicēda eſt beati ſic volumꝰ vtmiſeri ſolū velimꝰ. ſꝫ nequaꝙͣ velle poſſimus. Preterea anſelmꝰ de libero arbitrio.c. i. ſic habet qd̓ decet expedit vt hoc amittere queat: liberior ē ꝙͣ ille ſic habet hocip̄m vt poſſit ꝑdere. ex hoc cōcludit liberioreſt igit̉ volūtas a rectitudine declinare nequit. Preterea ꝓbat̉ rōnē. Primo qꝛ volūtas diuina neceſſario vult bonitatē ſuā. tn̄ī volēdo ē libera. igit̉ ⁊cͣ. minor ꝓbat̉. qꝛ potentia oꝑans circa vnuꝫ obiectū abſoluteſꝫ in ordine ad aliud ē oꝑatiua circa vtrūqꝫ obiectū. ſicut arguit ph̓s ſcd̓o de aīa de ſenſu cōiſꝫ volūtas diuina refert ad finē oīa alia. oꝑatur circa oīa alia. ſꝫ circa illud qd̓ eſt ad fine libere oꝑatur cōtingēter. libere vult bonitatē ſuā. Preterea ſcd̓o ꝓbat̉ idē ꝓpter qͥdL pͥmo ſic. actio circa finē vltimū ē ꝑfectiſſimain tali actione neceſſitas in agēdo ē ꝑfectōis neceſſitas ī ea tollit. ẜꝫ magis ponit qd̓ ēꝑfectionis. cuiuſmodi ē libertas Pretereacōditio intrinſeca ipſiꝰ potētie vl̓ abſolute vl̓in ordine ad actū ꝑfectu repugnat ꝑfectōiin oꝑando. nūc aūt libertas vel eſt cōditio intrinſeca volūtatis abſolute vel ſaltē ī ordinead actū volendi. igit̉ ip̄a libertas pōt ſtarecōditōe ꝑfecta poſſibili in oꝑando. tal̓ ꝯditioē neceſſitas. ſpecial̓r vbi ip̄a ē poſſibilis. eſtaūt ſēꝑ poſſibilis vbi neutrū extremū requiritcōtingētiā in oꝑatiōe ē mediū īter extremaſic ē in ꝓpoſito. igit̉ ⁊cͣ. Circa ſcd̓m d̓r̄ Sdr̄ volūtatē neceſſario velle. neceſſitas pōt determinare actū volendi vt terminat̉ ad obiectū. ſic ē verū manifeſtū intelligēdo de bonitate diuina. Aut pōt neceſſitas determinare actū vt egredit̉ a volūtate. hoc pōt intelligi duplicit̓. Uno vt ſit neceſſitas pͥma advolūtatē. volūtas intelligat̉ cadere ſub neceſſitate tāꝙͣ impellēte in actū figēte ī actuſi ſic eēt volūtas ageret̉ ageret nec ſtaretin tali actu libertas alio intelligit̉ neceſſitas cōcomitās. ita ip̄a ītelligat̉ cadere ſubvolūtate ſic volūtas ꝓpt̓ firmitatē libertatis ſue ſibijp̄i neceſſitate imponit in eliciēdoactum. et in perſeuerando ſiue figendo ſe inactu. ideo ꝯcomitatur neceſſitas nature

Ipiſio cōis

fio. I

Ieſponſis

hierro

Secundū

Quorto

Tertio

Secūdo

Primum probat̉primo