libri primiSententiarum
iori primiſufficiēs ſine ītellectu. eadē facilitate diceretaduerſarius ꝙ volūtas non eſt ſufficiens ſineactu volēdi. Secūdo nō ſufficit. qꝛ ſicut ex pͥoritate volūtatis habentis obiectū diligibileſibi p̄ſens nō pōt ꝓbari ꝙ pͥus ſit pͥncipiū ſpirandi .ſ.ſ. ꝙͣ habꝫ actū volēdi. qꝛ cū tali pͥoritatate ſtat etiā pͥoritas actus volēdi reſpectu actus ſpirandi etiā ẜꝫ iſtos. ita ex tali pͥoritatenō pōt ꝓbari ꝙ ſit pͥncipiū ſpirādi ⁊ nō actusvolendi. īmo ſtat ꝙ tā volūtas ꝙͣ actus volendi ſit pͥncipiū ſpirādi ſ.ſ. Si dicat̉ ꝙ nō. qͥain nobis videmꝰ ꝙ ip̄a ſola voluntas cū obiecto pn̄te ſufficit. ⁊ iō etiā in deo ſufficiet. Contra. ꝙͣuis voluntas creata cū obiecto ſufficiatreſpectu ꝓducti pͥmi a volūtate. ſi tn̄ eēt duoꝓducta avolūtate ordinata neceſſario vel int̓volūtatē ⁊ ꝓductū eſſet aliqd̓ mediū nō ꝓductū a volūtate. vltimū ꝓductū neceſſario eſſꝫa pͥori medio in aliquo genere pͥncipij. gͦ eodeꝫmō ī diuinis ſi actus volēdi ſit pͥor actu ſpirādi oporteat ꝙ hēat rōnē pͥncipij reſpectu ip̄iꝰAſſumptū ptꝫ: qꝛ ẜm iſtos. om̄is effectꝰ ſufficiēter depēdet ex ſuis cauſis eſſentialibꝰ. gͦ nihil ē eſſentialiter pͥus aliquo effectu niſi ſit cāilliꝰ in aliquo genere cauſe. gͦ om̄e pͥus ſiue ꝓductū ſiue nō ꝓductū a voluntate reſpectu actus ꝓducti a volūtate. eſt cā ipſiꝰ actꝰ in aliquo genere cauſe. Ex p̄dictis ptꝫ cōtra tertiū. ꝙ ex dualitate pͥncipioꝝ ꝓductiuoꝝ ſi poneret̉ nō pōt ꝓbari trinitas ꝑſonarū. qꝛ nō p̄tꝓbari dualitas perſonarū ꝓductarū. cū ſicutꝓbatū ē nō pōt ꝓbari quin illi pͥncipia ꝓductiua pn̄t cōcurrere ad vnū ꝓductū. Pret̓ea nō pōt ꝓbari quin vnū pͥncipiū ꝓductiuūhabet diuerſa ꝓducta alterius rōnis. cū ꝓductiuū vniꝰ rōnis: poſſit habere ꝓducta alteriꝰis rōnis. Ideo dico aliter ad queſtionē dicenor do ꝯn̄ter ad dicta in p̄cedētibꝰ. De pͥmo ꝙ voluntas ē pͥncipiū elicitiuū ſpiratōis. Scd̓o ꝙſuppoſita ꝓductiōe in diuinis nō pōt euidēt̓inferri eē plures ꝓductiōes. Tertio ꝙ ex pluralitate ꝓductionū nō pōt inferri euidēt̉ tm̄dualitas ꝓductionuꝫ. Quarto ꝙ oīa iſta ſolaal fide tenētur. Primū declarat̉. qꝛ ẜm veritatē fidei .ſ.ſ. ꝟe ꝓducit̉ a pr̄e ⁊ filio. gͦ ſi ſit aliqd̓pͥncipiū ꝓductiuū illiꝰ cū illd̓ nō poſſit eē relatio. qꝛ vna relatio nō pōt eē pͥncipiū elicitiuūalteriꝰ relatiōis correlatiue. nec ſui ipſiꝰ: oꝫ ꝙpͥncipiū elicitiuū erit aliqd̓ abſolutū. ẜ oſtenſum eſt pͥus ꝙ nihil eſt abſolutū in diuinis niſi eſſentia diuina q̄ om̄ibꝰ modis ex natura reieſt volūtas. gͦ niſi aliqͥs modus grāmaticalisvel logicalis īpediat ſicut cōcedendū ē de eſſentia ꝙ ē pͥncipiū elicitiuū ſpiratōis. ita ē eodē modo ꝯcedēdū de volūtate. Qualit̓ tn̄ al̓r
pōt hec verificari. eſſentia ē pͥncipiū ſpirādi. ⁊aliter iſta. volūtas ē pͥncipiū ſpirādi. ꝓpt̓ hocꝙ ſubiectū vniꝰ aliqͥd conotat qd̓ nō conotatſubiectū alteriꝰ: pōt patere in pͥma. q. diſ. vi. ſiilla q̄ ibi dicūtur ad iſta applicent̉. Pret̓eaꝙ volūtas ſit pͥncipiū ſpirādi pꝫ ex aucto. ſanctoꝝ. qꝛ ẜm ſanctos .ſ .ſ. ē amor ⁊ caritas. Sedtalis ꝑſona ꝓducit̉ a volūtate tāꝙͣ a pͥncipioelicitiuo. gͦ ⁊c̄. Et ſi q̄rat̉ an̄ actꝰ volēdi ſitpͥncipiū .ſ.ſ. Dico ꝙ actꝰ volēdi ⁊ actꝰ ītelligēdi eſt ſimpliciter pͥncipiū ſpirādi. qꝛ ē oībꝰ modis idē cūdīna eſſētia ⁊ cū dīna volūtate Necex hͦ ſequit̉: ꝙ an̄ .ſ.ſ. ꝓducat̉ aliqua ꝑſona mediāte ſola volūtate. qꝛ oīa talia argumēta ſuꝑponūt falſum. ſcꝫ ꝙ ſit aliqͣ diſtinctio īter eſſētiā ⁊ volūtatē. vel inter volūtatē ⁊ actū volēdi ⁊ intelligēdi. Si tn̄ eſſet aliqua diſtinctiopoſſet rōnabilit̓ dici ꝙ ſola volūtas eēt pͥncipiū .ſ.ſ. ⁊ eodē mō ꝙ ſolꝰ ītellectꝰ eēt pͥncipiuꝫelicitiuū verbi gr̄a. cuiꝰ rō poſſet aſſignari. qꝛſemꝑ tāta ē variatio ⁊ diſtinctio vel maior ī relationibꝰ: quāta ē infundamētis. et iō ſi eſſentia ⁊ intellectꝰ eēt duo pͥncipia ꝑtialia ⁊ vnūtotale elicitiuū verbi: oporteret ꝙ alia pat̓nitas fundaret̉ ī eſſentia ⁊ alia in ītellectu. ⁊ itaeſſent due paternitates in diuinis: qd̓ nō ē cocedendū. ⁊ hoc ē maxime ꝯͣ iſtos tenētes ꝯͣriūqꝛ dicūt ꝙ ī paternitate nulla ē talis diſtīctioformal̓ etiā qd̓ tn̄ ſequeret̉ ſi fundaret̉ īmediate tā in eſſentia ꝙͣ in ītellectu. Scd̓ꝫ declarat̉. ſcꝫ ꝙ ex ꝓductiōe diuina nō pōt īferri euidēter eē plures ꝓductōes in diuinis. qꝛ vbicūqꝫ ē vnū pͥncipiū ꝓductiuū nō p̄t īferri euidēt̓pluralitas ꝓductionū. ſꝫ ſicut frequēter oſtenſum ē in deo ē p̄cipue vnū pͥncipiū ꝓductiuūqꝛ ibi ē tm̄ vnū abſolutū omino īdiſtictū. gͦ nōpōt inferri euidēter ꝙ ſūt plures ꝓductiōes īdiuinis. Tertio dico ꝙ ex pluralitate ꝓductionū ī diuinis nō pōt inferri euidēt̓ tm̄ dualitas. qꝛ nō pōt ſufficiēter ꝓbari qͥn vnū ꝓductiuū poſſit eē reſpectu pluriū ꝓductoꝝ ꝙͣ duoruꝫ. Ideo dico quarto ꝙ ſola fide tenet̉ ꝙ 1tm̄ ſūt due ꝑſone ꝓducte. ⁊ vna īproducta ⁊ iotrinitas ꝑſonarū ſola fide tenet̉. Ad pͥmuꝫpͥncipale dico ꝙ volūtas nullo mō ē poſteriorꝙͣ eſſentia. nō plꝰ ꝙͣ eſſentia ē poſterior eſſētiaAd ſcd̓m dico: ꝙ nec volūtas inqͣtū volūtas. nec inqͣtū infinita ē: eſt pͥncipiū ſpirandiſ .ſ. ſꝫ inqͣtū volūtas eſt formaliter ⁊ om̄ino eſſentia diuina. ⁊ iō om̄e qd̓ ē formaliter ⁊ oīnoex natura rei diuina eſſentia. eſt pͥncipiū ſpirādi. ſ .ſ. ſꝫ ſpirituſſanctus ꝙͣuis ſit realiter ⁊ ꝑfecte diuina eſſentia. non tn̄ eſt formaliter diuina eſſentia. et iō non eſt pͥncipiū ſpirandi .ſ.ſ.Ad tertiū dico: ꝙ illa ꝓpoſitio. nihil ꝓdu-
Primū oſtēdityꝰprimo
Rn̄ſio auctorisad prī. q. quatuoroſtendit
Reprobatio
Reprobatio
Erd̓o
HCōtra tertiū diſtatur primo.
Euaſio.
AId tertiū
Ad primū prin
OAd ſcd̓m
Ad primū prin
Quartū oſtēdiMAd primū prin
MQuartū oſtēd
Tertiū oſtēditu
Scd̓m oſtēdit
QueriturReſpondel
Scd̓o