Queſtiodiſtinctionis XI

Itā ⁊ coeternā. gͦ ſtāte iſta ꝓductiōe nō pōt habere aliā. Cōtra iſtā opinionē arguo pͥmo.qꝛ nō ꝓbat̉ ſufficient̉ ꝙ volūtas ſit pͥncipiū ꝓductiuū .ſ.ſ. qꝛ ꝓpō illa accepta ſcꝫ in quocūqꝫeſt pͥncipiū aliqd̓ qd̓ ex rōe ſua ē pͥncipiū ꝓductiuū. ē in eo principiū ꝓducēdi ⁊cͣ. videt̉ eſſenegāda ẜm iſtū doc. qꝛ ſi ſic. ſequeret̉ ꝙ eſſentplures ꝑſone ī diuinis ꝙͣ tres. ꝓbatio iſtiꝰ. qͥaſicut intellectꝰ ē de ſe principiū ꝓductiuū notitie. ita actꝰ amādi ē de ſe prīcipiū ꝓductiuūamoris habitualis. gͦ cū actꝰ amādi deū ſit indeo ſine om̄i īꝑfectiōe: erit in deo prīcipiū producēdi. ſꝫ nō pōt eē principiū ꝓducēdi ſpiritūſanctū. qꝛ ẜm iſtū doc. volūtas ⁊ nō actꝰ volēdi ē principiū ꝓducēdi .ſ.ſ. gͦ ē aliqua alia ꝑſona ꝓducta a ſpirituſācto. Si dicat̉ ꝙ actꝰamādi nō habet ex rōe ſua ꝙ ē ꝓductiuꝰ amoris habitual̓. ſꝫ tm̄ in nobis ⁊ nō vl̓r. Cōtra.eadē facilitate dicet̉ ꝙ volūtas ex rōne ſua nōhabet ꝙ ſit ꝓductiua ſꝫ tm̄ ī nobis. ⁊ ita argumētū illud nō cōcludit plus de volūtate ꝙͣ deactu amādi. Eodē mō pōt argui de actu intelligēdi reſpectu ſapiētie. qꝛ actꝰ ſciēdi vel actꝰſpeculādi ē principiū ꝓductiuū ſapētie. Necvalet dicere ꝙ nullū iſtoꝝ ē ꝓductiuū niſi alicuiꝰ īꝑfecti ⁊ nihil īꝑfectu ē in deo. ⁊ iō nō pōteſſe ꝓductiuū alicuiꝰ ad intra. hoc nō valet. qꝛſicut intelligere ē ꝑfectio ſimpliciter. ita ipſaeēntia ē perfectio ſimpliciter. gͦ ita poterit aliquis actꝰ intelligēdi eē principiū ꝓductiuū ſapientie in diuinis ſicut intellectꝰ ē principiuꝫdi notitie genite Cōtra iſtū. videt̉ ꝙ poſito ꝙeſſent principia ꝓductiua alteriꝰ rōnis ꝙ nooportet ꝓducta eē alteriꝰ rōis. qꝛ principia alteriꝰ rōnis pn̄t cōcurrere ad vnū ꝓductu. igit̉ex pluralitate tali principioꝝ ꝓductiuoꝝ nōpōt argui pluralitas ꝓductoꝝ. Aſſumptū pꝫ.qꝛ ẜm iſſū doctorē eſſentia ⁊ intellectꝰ cōcurrūt tanꝙͣ vnū principiū totale ad ꝓductionēꝟbi. ⁊ tn̄ iſta ſūt alteriꝰ rōis. Sil̓r ſi repugnetintellectui diuino ⁊ volūtati dine facere vnūtotale principiū reſpectu vniꝰ ꝑſone ꝓducteaut hoc eſt quia vnū eſt naturale et aliud liberū. aut quia vtrunqꝫ eſt de per ſe perfectū ⁊ infinitū ſe ſolo ſufficiens in ratione principij ꝓductiui reſpectu ſui producti. Primū non impedit. tum quia ẜm eum obiectū ⁊ voluntas īnobis concurrūt tanꝙͣ due cauſe partiales reſpectu eiuſdem volitionis producende. tū qͥaẜm eundeꝫ ſicut intellectus paternus habēsobiectum intelligibile ſibi preſens eſt principium ꝓductiuū verbi. ita volūtas habens obiectum volibile vel amabile ſibi preſens ē pͥncipiuꝫ productiuū .ſ.ſ. gͦ ſicut ẜm eum eſſentiaet intellectus faciunt vnū totale principium

verbi. ita eſſentia que eſt primū obiectum voluntatis et ipſa voluntas facient vnuꝫ totaleprincipiū .ſ .ſ. ergo nec in deo nec in nobis ē repugnantia: quin principiū naturale ⁊ liberuꝫfaciant vnū principiū totale eiuſdem ꝓductiNec ſcd̓m impedit. quia ſicut dictū eſt per eūdem. eſſentia diuina ⁊ intellectus non obſtāte infinita perfectione tam eſſentie ꝙͣ intellectus faciunt vnū principium totale reſpectuverbi. ergo eodem modo non obſtante infinitate intellectus ⁊ voluntatis poterunt facere vnū principium totale eiuſdem producti.Ex iſto patet ꝙ rationes probantes ꝙ voluntas non eſt principium .ſ .ſ. inquātū voluntas. et ꝙ pater et filius non ſpirant .ſ .ſ. inquātum diligunt ſe mutuo. per hoc ſcilicet ꝙ volūtas ſit prior actu volendi. et etiam vt prior tali actu mutuo ſe diligendi. non ſunt ſufficientes. quia poſito ꝙ eſſet ibi talis prioritas ⁊ diſtinctio non pōt probari aliquod illorum eſſeprincipium ſufficiens ſine alio reſpectu talisperſone. ſicut nec poteſt probari: ꝙ natura ſitprincipium ſufficiens cuiuſcūqꝫ perſone ſine ītellectu et voluntate. Si dicatur ꝙ non eſt Iſimile. quia nulla perſona produci pōt in diuinis niſi per medium intellectus vel voluntatis: et ideo natura ſe ſola ſiue intellectu et voluntate non pōt eſſe principium totale cuiuſcunqꝫ perſone. Hoc non ſatiſfacit. de hͦ em̄ Ieſt queſtio. An ſcꝫ ex quo eſſentia eſt principium actiuū perfectum ⁊ infinitū au poſſit eſſeprincipiū ſufficiens reſpectu alicuiꝰ perſone.nō cōcurrente intellectu ⁊ voluntate in ratione principij ꝓductiui. ſicut ponis eſſentiā ⁊ ītellectū eſſe principiū totale perſone ſecundeſine voluntate. ⁊ poſſet eque rationabiliter ꝓbari vnū ſicut reliquū. Ita em̄ videtur in nobis ꝙ eſſentia vel natura eſt principium productiuū ſine intellectu ⁊ voluntate. ſicut ītellectus ſine voluntate. Confirmatur. quia 5eſſentia eſt prior ītellectu ẜm iſtos. gͦ in illo pͥori poterit habere perſonā producta. ⁊ per cōſequens eſſet perſona aliqua producta ante filiū. Ita em̄ arguūt ꝙ eſſet aliqua perſona producta ante ſpiritūſanctū ſi produceretur a voluntate inquantū voluntas. quia volūtas habens obiectum diligibile ſibi preſens eſt prior actu volendi. Si dicatur ꝙ non eſt ſimile. qꝛ volūtas ꝑfecta habēs obiectū diligibileſibi preſens in ſuppoſito conueniente eſt principium productiuum ſufficiens: ſed non ſiceſſentia vtⁱ ip̄a prior eſt intellectu. hoc noſufficit. primo qꝛ hoc deberet ꝓbari: ſcꝫ ꝙ eſſētia nō ē ſic ſufficiēs ⁊ ꝙ volūtas ē ſic ſufficiēsqꝛ eadē facilitate qͣtū dicis ꝙ eſſētia non eſt

t v

mguitur primo.

ppugnatio

pſio

ſtatur cōtra di

Confir matio

Inſtātia

Reſpōdetur

Apū ceut

Imetaludiarō cōnū

Improbatur