bri primiSententiarum

ſimiliter nouit ⁊ filius in ſe ſcꝫ tanꝙͣ ca que nata ſunt de hijs q̄ pater nouit in ſeip̄o: in patreſcꝫ tanꝙͣ ea de quibꝰ nata ſunt que ip̄e filiꝰ nouit in ip̄o. Qualiter aūt iſta auctoritas ſit intelligēda poſtea magis apparebit. Ad aliudqn̄ dicit̉ ꝙ qn̄ in aliquo ſunt ordines ⁊cͣ. iſta ꝓpoſitio nō eſt vera propt̓ falſam implicationēqꝛ implicat̉ ibi ꝙ vterqꝫ ordinū haberet talesgradus qui eſſent ſigna vel inſtātia. ⁊ iō qn̄ dicitur ꝙ intellectus diuinus in pͥmo inſtāti nature cōparatur ad eſſentiā ſuā. et in ſecūdo adcreaturā. hoc eſt ſimplicit̓ falſuꝫ. qꝛ nō ſunt talia inſtātia nature. nec eſt talis ordo inter intellectionē diuine eēntie ⁊ intellectionē creature. ſed eſt eadeꝫ oībus modis. Uerū tn̄ interip̄am eēntiā diuinā cognitā ⁊ creaturā cognitā eſt ordo. nec oportet ꝙ ſit cōſimilis inter intellectionē ⁊ intellectionē qualis eſt inter obiecta. ſicut nec requirit̉ tāta diſtinctio quātapōt reperiri inter obiecta. Ad vltimuꝫ dicoꝙ nullū cēntiale diuinū includit aliquē reſpectū ad creaturā. Utrū aūt aliqͥs ꝯceptus velnomē ſignificās aliqͥd eēntiale deo. ſignificetetiā reſpectū ad creaturā vel cōnotet aliquaꝫcreaturā. nō eſt cura ad preſens. qͥa hoc poſitonihil eſt ad ꝓpoſitū. cū nihil tale poſſit eſſe reci aliter diuina eſſentia. Ad primuꝫ principalenego maiorē ꝙ nihil poſterius alio eſt illi coeeꝫ ternū. Ad ꝓbationē dico ꝙ prius ⁊ poſteriꝰduratione nō ſunt ſimul. tn̄ prius et poſteriusiꝰ ẜm originē poſſunt eſſe ſimul. Ad aliud dicoꝙ nō vniuerſaliter omī modo ſicut corruptioſe habet ad non eſſe. ita generatio ſe habet adeſſe. ſed ſi habeat veritatē. preciſe habet veritatē de generatiōe alicuiꝰ de nouo de generatione auteꝫ que eſt ꝓductio alicuius ſine omīnoneſſe precedente non habet veritatem.Diſtinctio decima.Queſtio prima.ſaIrca diſtictionem decimā quero. Utrū vocluntas ſit principiū productiuuꝫ ſpirituſſancti. Ꝙ nō. qͥanihil poſterius poteſt eſſe pͥncipiuꝫ cōicandi prius. ſed voluntas eſt aliquo modo poſterius eſſentia. ergo nō poteſt ęſſe principiū cōicandi eſſentiā.Preterea. ſi voluntas ſit principium producendi ſpiritūſanctū. Aut ergo inquātuꝫ volūtas. aut inquātum infinita. ſi inquātum volūtas. ergo omīs voluntas. ſi inquātuꝫ infinitaergo omē infinitū. ⁊ per cōſequens ſpirituſſanctus eſſet principiuꝫ productiuū. Preterea.nihil producitur actu volūtatis niſi precogni

Sententiarumuum ſpirituſſcti: ſpirituſſctūs eſſꝫ p̄cognitusſed ome tale ꝓducitur ꝑ modū exemplaris. gͦſpir tuſſanctꝰ ꝓducit̉ ꝑ modū exemplaris ⁊ ꝑydeam. Ad oppoſitū. amor nō ꝓducit̉ niſiper actū volūtatis. ſꝫ ẜꝫ beatū auguſtinū in diuerſis locis ſpūſſanctus eſt amor. gͦ ⁊cͣ. Adqueſtionē dicitur pͥmo ꝙ volūtas eſt pͥncipiūꝓductiuū. Scd̓o ꝙ eſt pͥncipiuū ꝓductiuū alterius perſone ab illa que ꝓducitur per intellectū. Tertio ex hijs ꝙ tm̄ ſunt due perſone ꝓducte in diuinis. Primū declarat̉ ſic. Principia ꝓductiua ex quo nō dicūt de ſe īꝑfectione reducūtur ad aliquod vnū perfectu vel adaliqua perfecta in tanta paucitate ad quātaꝫreduci poſſunt. Non poſſunt aūt omīa reduciad vnū pͥncipiū. qꝛ illud vnū haberet determinatū modū agendi alterius iſtorū: ſcꝫ naturevel volūtatis. qꝛ inter modos ꝓducendi nō ēaliquis modus mediꝰ. gͦ nō poſſunt hec redici ad maiorē paucitatē ꝙͣ ad dualitatē. princꝫpij ſcꝫ ꝓducciui pͥmi per modū nature ⁊ ꝑ modu volūtatis. ⁊ tn̄ iſta ad que tanꝙͣ ad ꝑfectieſtat tota iſta reductio pͥncipioꝝ vt ſimplicite?ꝑfecta ābo iſta pͥncipia ſub rōne ꝓpria ſua p onent̉ in deo vt eſt pͥncipiū ꝓducēs. Ex hijs veltra. ī quocūqꝫ ē pͥncipiū aliquod qd̓ ex rōe ſu aeſt pͥncipiū ꝓductiuū. ē in eo pͥncipiū ꝓducedi ſi eſt in eo ſine imperfectiōe. ⁊ nō intelligatur p̄habere aliquod ꝓductū ſimpliciter adequātū. in deo eſt formaliter voluntas ex natura rei. ⁊ hoc ſub rōe pͥncipij ꝓductiui libere reſpectu amoris. ⁊ ptꝫ ꝙ eſt ibi ſine imperfectione. gͦ erit in deo pͥncipiū ꝓducendi amorē ⁊ hͦẜm ꝓportionē perfectionis ſue. ita ꝙ ſicut voluntas creata eſt principiū ꝓducendi amoreꝫtm̄ quāto amore ipſa pōt amare obiectū. qͥ dicitur amor adequatus. ita iſta voluntas eritpͥncipiū ꝓducendi amorē tm̄ quāto ipſa ē nata amare obiectū infinitū. ſed nata eſt amareobiectū amore infinito. gͦ nata eſt eſſe pͥncipium ꝓducendi amorē infinitū. Ex hoc ſequi?tur ſcd̓m. quia cū principia ꝓductiua q̄ ſūt natura ⁊ volūtas habeāt oppoſitos modos pͥncipiandi. nō poſſunt eide principio cōpetere.et per ꝯn̄s cū intellectus diuinus ſit perfectꝰſicut intellectus inquātū eſt potētia operatiua natus eſt intelligere obiectū quātū ip̄ꝫ eſtnoſcibile. ita inquātū eſt potētia ꝓductiua notitie genite natus eſt eſſe pͥncipiū tante notitie quāta pōt eē obiecti. ⁊ cū iſta pͥncipia ſintalteriꝰ rōis: oꝫ ꝙ ꝓductiōes ⁊ ꝓducta ſint alteriꝰ rōis. Ex iſtis ſeqͥt̉ ꝙ tm̄ ſūt due ꝑſoneꝓducte. qꝛ ſi nō ſūt niſi duo pͥncipia ꝓductiuatm̄ ſūt due ꝓductōes nūero. ꝓbo. qꝛ vtrūqꝫ pͥncipiū ꝓductiuū habet ꝓductionē ſibi adequa

⁊Ad ſecundū

Diſtinctio decīaQueſtio I

Diſtinctio decīa

RAd tertiū

A pͥmuꝫ princ.paieAd probationeꝫAd ſcd̓m principale

Ad pͥmuꝫ principaie

56 35QueſtioL gnituPrime

Ai guiturPrime

Queſtio

ileAd probationeꝫAd ſcd̓m princi-

Ad probationeꝫ

Tertio

Secundo

Ad ſcd̓m princi-

LPro reſponſionetria oſtēdūtur alaliquibus

LPro reſponſiontria

Frd̓m ſſcd̓it

Tertiū oſtēditur

In oppo ncu

13oſtēo

In vpos.