iſtinctionis IXQuoſcio I
III
anction.favel origine. ⁊ iō in talibus nō ſunt ꝓprie inſtātia vel ſigna. Et qn̄ dicit̉ ꝙ cōceditur aliquaſunt ſimul natura. Dico ꝙ hoc nō eſt niſi ꝓpt̓tēpus cōnotatū per talē ſimultatē. Unde illadicūtur eſſe ſimul natura quoꝝ vnū nō pōt eēin quocūqꝫ tēpore niſi in eodeꝫ ſit alterū. ⁊ itatūc cōnotatur per ſimultatē nature. ſicut perprioritatē nature. ⁊ ideo nō aſſignabūtur aliainſtātia ꝙͣ inſtātia tēporis. Un̄ ſicut aliqͥd eſtprius natura alio. qꝛ pōt eſſe ſimpliciter in aliquo tēpore vel inſtāti. alio nō exiſtēte in eodētēpore vel inſtāti. et ita prius natura dicit aliꝰquod tēpus vel inſtās poſſe correſpōdere vniꝙͣuis nō correſpōdeat alteri. ita ſimul naturaconnotat om̄e inſtās correſpōdens vni correſpōdere alteri neceſſario. ⁊ hoc loquēdo de potētia creature. ⁊ ideo nulla inſtantia conotatniſi tēporis. ⁊ ideo nunꝙͣ dicūtur aliqua eſſe ſimul natura ꝙͣtūcunqꝫ vnū ſit in alio. dūmodonaturaliter vnū poſſit eſſe in aliquo inſtāti tēporis. alio nō exiſtente in eodē. Ad tertiā obiectionē dico. ꝙ eſſentia nō refertur relationerealiter differete ad perſonā. ꝙͣuis ſit ibi ordorealis qualis dictus eſt. quomodo autē poſſiteſſe ordo realis ſine reali relatōe patebit aliasquādo oſtēdetur ꝙ deus realiter eſt creator ſie. ne omī relatione reali tali. Ad quartaꝫ obiectionē dico. ꝙ actus quādo cōſtituit ſuppoſitū: nō eſt poſterior ſuppoſito. ſꝫ magis ē cōuerſo nō eſt tn̄ actus talis prior. nec cauſalitate ꝓprie loquēdo. nec natura. nec tēpore. ſꝫ tm̄ quadam prioritate ꝯn̄e. qꝛ ſequit̉. a eſt ſuppoſituꝫergo a eſt actus iſte. ⁊ nō ecōuerſo. Ad cōfirmationē dico ꝙ nō debet ꝓprie cōcedi ꝙ ꝑat̉prius intelligit ꝙͣ filius. Und̓ talis modus loquēdi eſt abuſiuus. vl̓ ſimplicit̓ falſus ſub iſtotn̄ intellectu pater intelligit a ſe. filius nō intelligit a ſe. pōt concedi ⁊ ſub nullo alio. ⁊ itapōt cōcedi ꝙ pater prius creat ꝙͣ filiꝰ. ſed ex hͦnō ſequit̉ qͥn filiꝰ poſſet vere ītelligere ⁊ creare. Ad aliud cōcedo. ꝙ ītellectio eſt reſpectufilij. ſꝫ ex hoc nō ſequitur ꝙ ſit reſpectu filij nōexiſtētis. qͥa impoſſibile eſt ꝙ filius ſit nō exiſtēs. Et ſi dicat̉ ꝙ intellectio ſit prior filio. etper ꝯn̄s filius nō eſt in illo priori. ⁊ ita pro tūcfilius eſt nō exiſtēs. ⁊ ꝑ ꝯn̄s ſi tūc ītellectio ſitreſpectu filij. ē reſpectu filij nō exiſtētis. Adillud et oīa cōſimilia ptꝫ reſponſio per p̄dictaqꝛ qn̄ dicit̉ ꝙ ſi intellectio ſit prior filio. gͦ filiꝰnō erit in illo pͥori. patet per p̄dicta ꝙ ꝯn̄a nōvalet. qͥa filiꝰ poterit eſſe in illo priori. qꝛ nihilpōt eſſe prius niſi iſta intellectio. ⁊ eſt cōcedēdū ꝙ filius eſt in iſta intellectione ſicut eſt ineſſentia diuina. poſito etiā ꝙ filius nō eſſet iniſta intellectione. ⁊ ꝑ ꝯn̄s nō eſſet in iſto pͥori.
AneſtioIIIadhuc nō valet argumētū. qꝛ qn̄ infert̉ ꝙ ſi nōeſt in illo pͥori. gͦ tūc eſt nō exiſtens. ꝯn̄a nō valet. qꝛ tūc nō pōt ſignari niſi īſtās. ⁊ dictū ē ꝙnullū ē inſtās niſi tꝑis. ⁊ ita denotaret ꝙ filiꝰeſſet in aliquo inſtāti tꝑis nō exiſtēs: qd̓ ē manifeſte falſū. Et ſi dicat̉ ꝙ tūc idē eēt ꝙ ī illopͥori iſte cōcederetur. qꝛ tūc nō eſt vel nō ē exiſtēs. Reſpōdeo ⁊ dico ꝙ tūc nō pōt ſignificare idē qd̓ in illo pͥori niſi de nouo inſtituereturad ſignificādū. ⁊ tūc nihil ē ad ꝓpoſitū. datoetiā ꝙ idē ſignificaret tūc eſt fallacia ꝯſequētis in arguēdo a negatiua ad affirmatiuā: ſic̄nō ſequit̉. filiꝰ nō ē in illo pͥori. gͦ eſt in illo pͥorinō exiſtens: ſicut nō ſequit̉. aſinꝰ nō ē ī lapidegͦ ē in lapide nō exiſtēs. ⁊ ꝑ ꝯn̄s ponit̉ ꝙ aſinꝰtā ſit in lapide ꝙͣ ꝙ ſit nō exiſtēs. et ita qn̄ poſteriꝰ nō ē in illo qd̓ eſt pͥus. oēs negatiue pn̄tcōcedi: ꝙ nō exiſtit in illo pͥori. ⁊ nō ē in illo pͥori ⁊ ſic de alijs. ſꝫ oēs affirmatiue ſūt ſimpliciter falſe. ſcꝫ ꝙ in illo pͥori ē nō exiſtēs. vel ī illopͥori ē ſub oppoſito tali vl̓ tali. qꝛ ſcꝫ in om̄ibꝰillis implicat̉ illud eē in illo pͥori qd̓ tn̄ ē falſū.Ad quītā obiectionē dico: ꝙ ītellectio cre Aature ē eadē om̄ino eſſentie diuine. ⁊ iō ſic̄ cōcedit̉ ꝙ eſſentia diuina eſt pͥor ꝑſona pͥoritatetali ꝯn̄e: ita debet ꝯcēdi: ꝙ intellectio creature ē pͥor. qꝛ ita eſt eadē intellectio creature eſſētie diuine: ſicut eſſētia eſſentie. Ad pͥmū in ⁊cōtrariū dico: ꝙ nō ē de intētōe beati auguſtini: ꝙ filiꝰ naſcat̉ de oībꝰ q̄ ſūt ī notitia patrisobiectiue. ſꝫ qꝛ naſcit̉ de ſcientia dei patris ī qͣſūt oīa alia obiectiue: ꝙ aūt illa gloſa nō ſit extorta pōt patere: qꝛ beatus augꝭ. ibidē ponitꝙ om̄ia q̄ ſunt in patre ſunt ī filio. ita ꝙ oīa q̄nouit pater nouit filiꝰ. et ꝙ om̄ia q̄ ſunt ī filioſunt nata de hijs q̄ ſunt in patre. ⁊ tn̄ manifeſtū ē: ꝙ creature cognite a filio nō ſūt nate decreaturis cognitis a patre. Utrobiqꝫ gͦ intelligit ꝙ filiꝰ qͥ nouit oīa q̄ nouit pater naſciturde ſcientia dei patris. in qua pater nouit oīa.et eadē q̄ nouit filius. Ꝙ aūt hec ſit intentiobeati auguſtini ptꝫ. qꝛ dic̄ ibidē ſic. Nouit oīaq̄ nouit pater. ſed ei noſſe de patre eſt ſicut eēnoſſe em̄ ⁊ eſſe ibi vnū eſt. ⁊ ſequitur. Verbumhͦ ꝟe veritas eſt. qm̄ quicquid eſt in ea ſciētiade qua eſt genitū. ⁊ in ipſo ē. qd̓ aūt in ea nō ē.in ipſo nō ē. qd̓ eſt ſic intelligendū. ꝙ qͥcquideſt obiectiue in ſcientia de qua naſcitur verbūhoc eſt obiectiue in ſciētia verbi qd̓ naſciturqꝛ quicquid gignit̉ ab iſta ſciētia. illud cognoſcitur et eſt in verbo obiectiue ⁊ ſic eſt intelligendū illud qd̓ ſequitur. nouit itaqꝫ deus pat̓omnia in ſe ipſo. nouit ⁊ in filio. ſꝫ in ſe ipſo tāꝙͣ ſeip̄m. ⁊ in filio tanꝙͣ verbū ſuū. quod ꝟbuꝫnatū eſt de om̄ibus hijs q̄ ſunt in ſeipſo. om̄iat iiij
t iiij
At cōfirmatōe
Ad quartā obie
Ad tertiā obie.
RAd quintā obie.
SAd primū ar.