Druckschrift 
Super IV libros Sententiarum
Einzelbild herunterladen
 

Diſtinctionis IXQueſtioX

III

eſt prius ē in aliquo priori in quo eſt poſterius. nec eſt rōnalis. q. querere de particulari.vtrū ſit in priori vel noͣ. īmo ſi recipiat̉ tal̓ modus loquendi: de virtute ſermonis debet concedi: poſteriꝰ eſt in illo pͥori. Probatio iſtiꝰmateria eſt pͥor natura ip̄a forma. tūc dico:forma ē in illo pͥori materia eſt in illo pͥori. ꝓbatio iſtius. qꝛ lypͥori ibi eſt vnū adiectiuum. tūc quero de ſuo ſubſtātiuo. aut ſuū ſubſtantiuū eſt aliquid importās reſpectū realeꝫaūt tm̄ importās ens rōnis ſi pͥmo. queroaut importat creatā aut increatā. increatā manifeſtū eſt. qꝛ tūc valet iſtā: materia eſtin illo priori deo. vel in alio pͥori aggregato exdeo aliquo alio. Si importet re creatā quero. aut de genere ſubſtantie. aut de genere accidentis. ptꝫ inductiue non pōt darialiqua res niſi materia. tūc valebit iſtā. materia ē in illo pͥori qd̓ eſt materia. vel in illaori natura ſcꝫ materia. ſicut ex ꝑte alia qn̄ dicitur: aliqͥd eſt pͥus alio tꝑe d̓r prius ē in pͥori tꝑe ī quo tꝑe ē poſteriꝰ. Sꝫ iſto dato manifeſtū ē forma ē in illo priori. qꝛ ē ī materia materia ē ī illo pͥori. qꝛ materia ē ī materia. Similiter totū eſt pͥus perfectione dignitate qualibꝫ parte. tn̄ pōt dari aliqd̓pus ī quo ſit totū nōdū ſit pars: ꝙͣuis poſſitdari aliquod prius ꝑfectione in quo ſit parsin eo ſit totū puta ip̄mmet totū. qꝛ pars eſtin toto. Si dicatur ſubſtantiuū correſpōdens illi adiectiuo pͥori īportat preciſe ens rationis. Contra nihil eſt. qꝛ tūc ē aliuddicere: ꝙͣ pͥus ē in aliquo ente ratiōis ī quo eſt poſteriꝰ. ſicut prius tꝑe eſt in tꝑe in quo eſt poſteriꝰ: qd̓ eſt ſatis abſurdū de ſe. qꝛaliqua ordinātur ẜm ꝑfectionē. et eodē ẜꝫcauſalitatē om̄i ente rōnis circūſcripto. etiaꝫſi ens rōnis ita includeret ꝯtradictionē: ſicutchymera. qꝛ nulla talia entia rōnis quoruꝫvnū ſit pͥus alio poſſunt inueniri: ita vnumneceſſario correſpondeat vni enti reali alid̓alteri. qꝛ ſicut qn̄ aliqua ordinātur ẜm tp̄s:ibi eſt dare vnū tēpus pͥus alio: ita ſi aliquāa ordinentur ẜm cauſalitatē vel dignitatē. ꝓptertalia entia rōnis oportet dicere vnū ensnis ſit ꝑfectius alio: vnū alteriꝰ ſꝫ om̄iaiſta inutiliter fruſtra ponūtur. Pret̓ea aliqua eadē poſſunt diuerſis modis pͥoritatis etpoſterioritatꝭ ordinari. ſicut idē reſpectu eiuſ pōt pͥus a natura poſterius perfectiōeſicut pars eſt pͥus natura toto poſterior ꝑfectionē. oporteret dare talia diuerſa pͥora inquoꝝ vno eſſet pars in alio totū. et tūc totūeſſet in aliquo ſigno vel inſtanti in quo eētpars. que om̄ia ſūt abſurda. Cōfirmat̉. qꝛ ſi

totū ſit in aliquo priori. tūc q̄ro. aut ꝑs eſt in illo priori aut non. ſi ſic. ergo fruſtra ponit̉ to eſt in aliquo pͥori in quo eſt ꝑs. ſi no. totūeſt ſine ꝑtibus. ꝯn̄s totuꝫ eſt. Eodēpōt argui de materia forma. et ſic de multisalijs. Circa quartū ex p̄dictis pn̄t inferri alique ꝯcluſiōes. Una aliquibꝰ eiſdē ꝯpetūrdiuerſi modi pͥoritatis. ſicut idē reſpectu eiuſdem pōt eſſe priꝰ duratiōe. natura. cauſalitate dignitate. patet de celo reſpectu alicuiꝰ inferioris ꝓducti ab eo. Scd̓a cōcluſio ſequit̉ ſicut pͥus dictū eſt. idē reſpectu eiuſdē diuerſis modis pͥoritatis et poſterioritatis pōt eſſeprius poſteriꝰ. ptꝫ de materia et forma. toto ꝑte. Tertia cōcluſio ſequit̉ eſſentia diuina intellectio diuina volitio. qꝛ idē ſunt totalit̓ eſt prior qualibꝫ ꝑſona diuina et qualibꝫrelatione. hoc pͥoritate ꝯn̄e. qꝛ eſt illud a quo cōuertit̉ ꝯn̄a. tn̄ eſt pͥor origine ꝓprie loquēdo. Quarta cōcluſio ſequitur notitiaactualis creaturarū eſt prior aliqua prioritateqͣlibet ꝑſona diuina qualibet relatiōe. Iſtaꝯcluſio patet. qꝛ ſequit̉. a eſt pat̓. a intelligitvel eſt intellectio creature. ſequit̉ ecōuerſo. qꝛ ſequit̉. filius intelligit creaturā. ergofilius eſt pat̓. Quīta cōcluſio ſequit̉. ſpiratio actiua eſt prior generatiōe actiua ꝙͣ paſſiua. qꝛ īpoſſibile eſt generationē actiuā ſine ſpiratione actiua. qꝛ neceſſario generāsſpirat. ecōuerſo. aūt ſit prior generatione paſſiua. pꝫ: qꝛ ſpiratio actiua inuenit̉ in patre qui eſt pͥor filio: in quo filio ſolo īuenit̉ gn̄atio paſſiua. dictū eſt prius ꝓbatū ph̓ꝫ. v.metha. aliqͥd eſt prius alio. ꝗͥa eſt priꝰ reſpectu alteriꝰ cuiꝰ eſt aliud. ⁊cͣ. Sexta cōcluſio generatio actia ꝙͣ paſſiua gn̓atio eſt pͥorſpiratōe paſſiua. qꝛ gnatio actiua generatiopaſſiua ſunt ꝓprietates patris filij. quorumvterqꝫ eſt pͥor ſpūſctō: cuiꝰ ꝓprietas eſt ſpiratio paſſiua. Circa quintū ſciendū cōtradicta pōt multiplicit̓ obijci. Primo cōtraqd̓ dicit̉ prius natura eſt illud qd̓ pōt eſſe ſine alio ecōuerſo. hoc videt̉ falſuꝫ. Tumqꝛ tūc ex prioritate naturali alicuiꝰ reſpectu alterius nunꝙͣ poſſet ꝓbari ſine petitiōe principij ſeparabilitas pͥoris a poſteriori. ita ſemꝑeſſet fallacia petitionis principij in illo modoarguendi. a eſt prius natura ip̄o b. deus pōtfacere a ſine b. tn̄ modus arguēdi eſt modusarguēdi doctoꝝ. Tuꝫ qꝛ ẜm ph̓m deꝰ eſſetprius natura quocūqꝫ corpore celeſti. qꝛ ẜmcōtradictio eſt deus ſit et corpus celeſte noſit. qꝛ ẜm rei veritatē nullū abſolutū eſſꝫprius natura quocūqꝫ alio abſoluto. qͥa abſolutū indifferēter pōt eſſe ſine alio potētiā

t iij

phātis

ꝑatio

Ecd̓o probatur

Tertio probatur

Probatur primo

ainiūObijcitur primo

LQui tn̄Obijcitur primo

Sexta concluſio

Quarta cōcluſio

Tertia cōcluſio

Quīta conclufic

Quartū.Prima concluſio

Scd̓a ꝯcluſio.