Diſtinctionis IXQueſtioP
III
Sed adhuc remaneat vna difficultas. anſcꝫ cōceſſo ꝙ pater ſit prior filio realiter ſicutrealiter ꝓducit filiū: debeat concedi ꝙ paterſit in aliquo ſigno: nō quidē nature nec duran tionis. ſꝫ tn̄ originis in quo nō ſit filius. Etdicunt aliqui ꝙ ſicut ſunt inſtātia tꝑis: ita ſūtinſtantia vel ſigna nature et originis. Undedicūt ꝙ iſte eſt ꝓceſſus: ꝙ in primo inſtātioriginis ſunt om̄ia eſſentialia: puta eſſentia. ītellectus. ⁊ volūtas. actus intelligēdi. actꝰ volēdi. in ſcd̓o inſtanti vel ſigno originis pater generat filiū. ⁊ in tertio ſigno ꝓducit ſpiritūſanctū. et totus iſte ordo originis cōpletur ī pͥmoinſtanti nature. ⁊ in ſcd̓o inſtanti nature ītellectus diuinus ⁊ volūtas ferūtur reſpectu obiectorū ſecūdariorū: ita ꝙ iſte eſt ordo ꝙ eſſentialia ſunt pͥus notionibꝰ. ⁊ notionalia ſūt pͥora eſſentialibꝰ reſpectibꝰ ad extra. Iſta declarant̉ in diuerſis locis a ſubtili doctore. Sꝫquātūcūqꝫ aliqua iſtorū pn̄t bene intelligi ſicintelligēdo ſcꝫ ꝙ eſſentia eſt prior generatione. qꝛ eſt cōior vel aliquo modo tali conſil̓i. tn̄modus loquēdi eſt ſimplicit̓ falſus: vel nimisabuſiuꝰ. Et ideo cōtra iſtā opinionē arguoſic. qn̄ dr̄ ꝙ ſigna talia originis et nature ſuntibi. ita ꝙ in pͥmo inſtanti vel ſigno ſit vnū ordinatorū ⁊ in alio aliud. quero: qͥd ſunt illa ſigna. aut ſunt entia realia. aut entia rōnis. nōentia realia. quia nihil eſt reale in diuinis niſialiquod abſolutū vel relatio vel ꝑſona. gͦ dicere ꝙ pater in pͥmo ſigno vl̓ inſtāti originis habet eſſentialia: ē dicere ꝙ pater in patre vl̓ ineſſentia: vel in relatiōe: vel in aliquo abſolutohabet eſſentialia: qd̓ nihil eſt ad ꝓpoſitū. Siaūt illa īſtātia vel ſigna ſūt tm̄ entia rōis. Cōtra. circūſcripto omī ente rōis pater ē pͥororigine. filio. gͦ circūſcriptis om̄ibꝰ talibꝰ inſtantibꝰ vl̓ ſignis pater eſt pͥor filio. gͦ illa inſtātiavel ſigna fruſtra ponūtur. Preterea qn̄ dr̄ꝙ eſſentialia ſūt in pͥmo ſigno originis. aut lyſigno ſupponit ibi ꝓ ente reali. aut ꝓ ente ronis. ſi ꝓ ente reali. aut ꝓ ente creato. aut īcreato. nō ꝓ ente creato. certū eſt: qꝛ illa eſſentialia erant qn̄ nullū ens creatū erat. Si ꝓ enteincreato. aut ꝓ abſoluto. aut ꝓ reſpectiuo. Siꝓ abſoluto ⁊ ī quolibet abſoluto in quo ē pat̓eſt filiꝰ. gͦ ſic̄ pat̓ ē in pͥmo ſigno originis. ita filius erit in pͥmo ſigno originis: qd̓ tn̄ nō cōcedūt. Si ꝓ reſpectiuo hͦ eēt dicere: ꝙ eſſentialia eſſent in aliquo reſpectu. ⁊ ita magꝭ ſeq̄ret̉ꝙ reſpectus eſſet pͥor eſſentialibꝰ ꝙͣ ecōuerſo.Preterea qn̄cūqꝫ aliqͣ ordinata quorū vnūeſt in vno ſigno vel iſtāti ⁊ aliud ī alio: ꝙͣuis repugnet poſteriori eē ī pͥmo īſtāti. tn̄ non repugnat pͥori eē ſimul cū poſteriori ī ſcd̓o īſtāti. pꝫ
de ordinatis in tēpore. ꝙͣuis em̄ priꝰ ⁊ poſteriꝰnō ſunt ſimul in pͥmo inſtāti duratiōis. tn̄ poterūt eſſe ſimul in ſcd̓o inſtāti duratiōis. ergoꝙͣuis pat̓ ⁊ filiꝰ nō pn̄t eſſe ſimul in pͥmo ſignooriginis. tn̄ poterūt eē ſimul in ſcd̓o ſigno originis. gͦ pat̓ ⁊ filiꝰ erūt ſimul origine. ſalteꝫ inaliquo inſtāti. puta in ſcd̓o inſtāti. ſed nihil ēin ſcd̓o inſtāti originis niſi originatū. qͥa eē inſcd̓o inſtāti originis eſt eſſe originatuꝫ. qꝛ eſſeab alio. gͦ eſſentialia vere originarētur. Pret̓ea. inter quecūqꝫ eſt ordo originis aliqͥd illorūvere originat̉. gͦ ſi eēntialia ſint in pͥmo ſignooriginis. ⁊ notionalia in ſcd̓o. tūc pr̄nitas eſſꝫin ſcd̓o ſigno originis. ⁊ ꝑ ꝯn̄s vel aliqd̓ eſſentiale vere originaret̉ vel pr̄nitas quoꝝ vtrūqꝫeſt manifeſte falſum. qꝛ tūc pat̓ haberet aliqͥovere originatū. Si dicat̉ ꝙ ꝙͣuis eſſentialiaſint pͥora notionalibꝰ. nō tn̄ ſunt eēntialia ī pͥmo ſigno originis: ⁊ notionalia in ſcd̓o. Contra. iſte doctor alibi dicit ſic. In pͥmo ſigno originis pat̓ ītelligit formalit̓. ⁊ tūc etiā pōt hr̄eactuꝫ volēdi formaliter in ſcd̓o ſigno originisgignit filiū. n̄ tn̄ tūc vl̓t iſtā gignitōeꝫ volitōeſequēte illā gignitionē. ſed volitiōe habita inpͥmo ſigno originis. gͦ ptꝫ manifeſte ꝙ in pͥmoſigno originis eſt manifeſte intellectio ⁊ volitio. ẜm iſtu doctorē. ⁊ in ſcd̓o ſigno eſt ip̄a gignitio. Ideo dico alit̓ ad iſtaꝫ difficultate. circa quā ſic ꝓcedā. Prīo videndū eſt quot ſuntmodi pͥoritatis ⁊ poſterioritatis. Scd̓o quotmodi iſtoꝝ p̄nt reꝑiri in diuinis. Tertio qͣlismodus loquēdi eſt ſeruādus in diuerſis locispͥoritatis. Quarto inferūtur aliq̄ ꝯcluſiones.Quīto ponūtur alique obiectiōes ⁊ ſoluūturCirca primū dico ꝙ multi ſunt modi pͥoritatis ⁊ poſterioritatis. ſicut patet ex libro p̄dicamētoꝝ. ⁊. v. metha. c. de pͥori ⁊ poſteriori. quoslongū eſſet diſtinguere ⁊ nūerare. tn̄ int̓ aliosiſti dicūtur magis eſſe famoſi ⁊ noti. ſcꝫ priusduratōe. prius natura. priꝰ cauſalitate. priꝰ cortate. pͥus dignitate. ⁊ priꝰ ẜm locū. Prius ẜmdurationē eſt ꝓprijſſime priꝰ. ſicut dicit ph̓usin libro p̄dicamentoꝝ. Prius natura eſt illd̓qd̓ pōt eē ſine poſteriori. ſ nō ecōuerſo. ꝓpterqd̓ dicit ph̓s. v. metha. Alia vero ſꝑ ſunt poraẜm naturā et ſb̓am quecūqꝫ cōtingit eſſe ſinealijs. ⁊ illa non ꝯtingit eſſe ſine illis. ⁊ iſto mōẜm intentionē ph̓i materia eſt pͥor natura forma. et ſubiectū eſt pͥus natura accidēte. ſalteꝫſeꝑabili. ⁊ ſi ẜm intentioneꝫ ph̓i ſit aliqd̓ accides in intelligētijs vel in corporibꝰ celeſtibusvel in quocūqꝫ alio ſubiecto ſine quo ſubiectūeſſe nō pōt. Dicendū eſt ẜm ph̓m. ꝙ illud ſubiectū nō eſt priꝰ natura illo accidēte. Iſto etiāmodo ꝑtes ſunt priores toto ille ſcꝫ qͥ pn̄t eſſe
t ij
er
ecundo
Reſpōſio aliorū
rim.
nprobatur
Ilia difficultas
Secundus
Secundus
Primus
Rn̄ſlo auc. qͥnqꝫfait
Pro pͥmo ponūtur modi pͥoritatis hic ſex ⁊ poſtI
Quarto
E ppungliꝰ
Euaſio
Ꝙn9Fo