nctionis IXQueſtio I

Diſtquod nullo modo ꝑficitur a ꝓductione vel ꝓducto. Ex hoc arguitur ſic. In om̄i genere pͥncipij ꝓductiui nō includētis imperfectionempoſſibile eſt ſtare ad aliquod pͥncipiū ſimpl̓r ꝑfectū: ſꝫ nihil eſt ſimplicit̓ ꝑfectū agēs qd̓ nonagit liberaliter ẜm dictū moduꝫ. ergo eſt aliquod agēs liberale modo predicto. gͦ in genere illius pͥncipij ꝓductiui eſt aliquod pͥncipiūtale quod nullo mō ꝑficitur ꝑ ſuā ꝓductioneꝫtalis intellectꝰ habens obiectū ſibi pn̄s nullꝰeſt: niſi iſte qͥ nō recipit vel ꝑficit̉ ꝑ intellectionē quā gignit: ſiue q̄ eiꝰ virtute gignit̉. gͦ nonoportet omnē ītellectū ꝓducere notitiā vt eaꝑficiatur: ſꝫ oportet eē aliquā pͥorē ꝓducenteꝫnō perfectibilē ꝑ ꝓductā. Sed iſtud nō ſufficit. qꝛ cōceſſo ꝙ intellectꝰ noſter habeat rōnē pͥncipij receptiui: et rōnē pͥncipij actiui reſpectu notitie genite. Qn̄ vlterius accipit̉: ꝙqn̄cūqꝫ in aliquo concurrūt aliqua duo ꝑ accidens. ſꝫ rō agendi ⁊ rō patiendi: vbi illud qd̓ ērō agēdi eſt ꝑ ſe nō minꝰ eſt rō agēdi. Iſta ꝓpoſitio pōt intelligi bene ⁊ male. ſi em̄ accipiatur de virtute ſermōis. tūc oꝑꝫ ꝙ ibi ſint duoreal̓r diſtincta quoꝝ vnū eſt actiuū et reliquūpaſſiuū. ⁊ tūc veꝝ ē ſi illud qd̓ ē rō agēdi remaneat ſine altero. ⁊ poſſet habere paſſum ſufficienter approximatū. vl̓ poſſit ꝓducere aliqͥdꝑ ſe ſtans ꝙ tūc nō minus erit rō agēdi ꝓptertalē ſeꝑationē. ⁊ iō ſi ad notitiā genitā intellectus nr̄i cōcurrunt talia duo. quoꝝ vnū eēt rōagēdi ⁊ reliquū rō patiēdi. ſi illud qd̓ ē rō agēdi ſeꝑaretur a reliquo ⁊ poſſet habere paſſumſufficienter approximatū: vel poſſet ꝓducerenotitiā ꝑ ſe ſtantē. poſſꝫ agere ſine hoc ꝙ reciperet notitiā genitā. ſꝫ illud tūc actiuū nō eētdeus. ſꝫ eſſet illud idē nūero qd̓ pͥus. ⁊ ita ꝓbare ꝙ aliquid aliud puta deus eſſet pͥncipiumactiuū notitie genite nō ſufficit Aliter pōt intelligi p̄dcā ꝓpō ꝙ aliqͥd vnū ⁊ idē ſit actiuuꝫ⁊ paſſiuū reſpectu eiuſdē: ſicut ē ī ꝓpoſito. noem̄ aliud ē ipſiꝰ intellectꝰ qd̓ ꝓducit notitiaꝫgenitaꝫ: ⁊ qd̓ recipit eā. ſed vnū ⁊ idē ⁊ tunc ſiiſte denoīationes accidētaliter denominantidē nō oꝑꝫ ꝙ alicuiꝰ eiuſdē poſſit ineſſe vna illarū denominationuꝫ ſine reliquo. ſicut ſi ẜmaliquos nihil poſſit agere in volūtatē niſi volūtas tūc impoſſibile eſſet aliqͥd eē ꝓductiuūvolitionis niſi eēt receptiuuꝫ volitionis. ſi tn̄alicui cōpeteret hoc qd̓ dico eſſe rōnē agendiDico ꝙ illud poſſꝫ agere. ſꝫ tūc oporteret ꝓbare ꝙ deo cōpetit eē rōnē agēdi reſpectu notitie genite. ⁊ hec eſt cōcluſio pͥncipal̓r ꝓbāda.ẜm pͥmū ītellectū ꝓcedit pͥmū exemplū. qꝛ medicina medicinatiua real̓r diſtīguitur ab illoqd̓ recipit infirmitatē ⁊ ſanitate. ⁊ iō vbicūqꝫ

eſt illa medicina medicinatiua ꝙͣtūcūqꝫ nō eſſet ibi illud qd̓ īmediate reciꝑet ſanitatē. adhuc poſſet agere in paſſum cōueniēs ſufficienter approximatū. nō tn̄ oportetꝭ ꝙ vnū alid̓ qd̓nō eſt aliquod illoꝝ poſſit eē pͥncipiū actiuuꝫ.Sil̓r ſi ide ſit rō agēdi ⁊ patiēdi. ſi poſſit remanere ꝙ illud principiuꝫ ſit rō agendi reſpectualicuiꝰ: reſpectu cuiꝰ nō eſt rō patiendi. Dicoꝙ reſpectu illiꝰ pōt agere: ꝙͣtucunqꝫ nō poſſitillud recipere. ex hoc tn̄ nō ſequit̉ ꝙ vnū aliudpoſſit eſſe ratio agendi reſpectu illius. ſine hͦꝙ ſit rō patiēdi. Si aūt ītelligat̉ ꝓpoſitio predicta ſic: ꝙ ꝙͣtūcūqꝫ vnū ⁊ idē reſpectu alicuiꝰeſt rō agendi ⁊ rō patiēdi: ꝙ poſſibile eſt inuenire aliqͥd quod reſpectu talis ē rō agēdi ⁊ norō patiēdi. ſic ē ꝓpo falſa. ⁊ hoc ẜꝫ ꝓportionēvirtutis agētis ſicut ipſe intelligit. qꝛ alit̓ nihil valet ad ꝓpoſitū. Uerbi gr̄a. Aliqͥd reſpectu motꝰ localis eſt pͥncipiū actiuū ⁊ paſſiuū.ẜm iſtos: ⁊ certe iſta duo ſcꝫ rō agēdi et rō patiendi ꝑ accidēs ꝯueniūt eidē. gͦ aliqͥd pōt eērō agendi reſpectu motꝰ localis ẜm ꝓportionē virtutis. ſine hoc ꝙ ſit patiēdi. nō ſequit̉ qꝛtūc ſequeret̉ ꝙ deꝰ poſſet eſſe pͥncipiū ꝓductiuum reſpectu motꝰ localis īfiniti. ſicut ex aliaparte per illā ꝓpoſitionē ꝓbauit: ꝙ deꝰ pōt eēprincipiū productiuū notitie genite infinite.Per hoc pꝫ ad aliud exemplu. cōcedo ꝙ circuſcripta rōe receptiui notitie. ſi remaneat rōꝓductiui notitie. ⁊ hoc ꝑ ſe ſtantis. ꝙ poteritgignere notitiaꝫ ꝑ ſe ſtantē. Sꝫ diceret alij ꝙimpoſſibile eſt rōnē ꝓductiui notitie remanere: circūſcripta rōe receptiui. niſi illo mō quoobiectū ē rō ꝓductiua obiectiua notitie ſꝫ hocnihil ad ꝓpoſitū. Ad cōfirmationē pꝫ ꝙ illa maior eſt vera: ꝙ ſtatꝰ eſt ad pͥncipiū actiuūſimpl̓r ꝑfectū qd̓ erit actiuū reſpectu eiuſdeꝫeffectus pͥoris. qͥ erit cauſa reſpectu ſecūdi effectus. ⁊ iō ſtandū eſt ad deū qͥ eſt ꝓductiuusvel mediate vel imediate reſpectu notitie genite ipſiꝰ intellectꝰ. nō tn̄ ſequitur ꝙ reſpectunotitie genite alteriꝰ. ſicut eſt de pͥncipijs productiuis reſpectu motꝰ localis. Unde idē argumentū penitꝰ ē de agentibꝰ reſpectu motꝰlocalis ⁊ reſpectu notitie genite. Si dicat̉ꝙ non eſt ſimile. quia motus localis dicit imperfectionem. hoc non ſufficit. quia eodē modo alij dicerent: ꝙ notitia genita dicit imperfectionē: ſicut notitia creata: vel ſapiētia creata. Secundo pͥncipaliter oſtendo ꝙ primaratio nō concludit. quia nō eſt plus de ratiōeintellectus habentis obiectum intellectualeſibi p̄ſens eē principiū ꝓductiuū notitie genite: ꝙͣ ē d̓ rōe pͥncipioꝝ eē ꝓductiuū notitie cōcluſiōis. vel de rōe terminoꝝ pͥncipij ꝑ ſe noti

ppati

Fcd̓o improborPrima rō

Epoſio

In. dutib

Ad cōfirmatōeꝫ

iori. gracid