Libri primiSententiarum
Libri primiſibi preſens ibi erit productiuuꝫ notitie genite. et hoc ẜꝫ proportionē ſue perfectionis: ſedin deo eſt illud ẜm veraꝫ rationē ſui. gͦ vere eſtin deo ꝓductio notitie genite Scd̓o arguitur ſic. obiectū vt eſt in memoria ꝓducit ſeipſum vt eſt in intelligētia: ꝙ autē obiectū vtrobiqꝫ habet eſſe ẜm quid: hoc eſt imperfectiōisqꝛ ſi memoria eſſet perfecta ⁊ intelligētia ꝑfecta. obiectū eſſet ſimpl̓r idē vtrobiqꝫ. gͦ ablataom̄i imꝑfectiōe reſeruādo illud qd̓ ē ſimpl̓r ꝑfectionis: obiectū idē ſimpliciter in memoriagingueret aliqͥd in intelligētia cui eſt ſimpl̓ridem: qd̓ eſt ꝓpoſitū. Tertio ſic. in qualibꝫcōditione entis q̄ nō eſt ex rōne ſua imꝑfecta:neceſſitas eſt ſimpl̓r ꝑfectiōis. gͦ ⁊ in ꝓductione. gͦ illa nō dicit ex ſe imꝑfectionē. ꝓbatio ātecedētis. qꝛ ſicut neceſſariū ē cōditio ꝑfectionis in ente inqͣtū ens ita etiā ꝑfectio ē in quolibet diuidente ens qd̓ nō ē neceſſario ex ſe īperfectū ſiue limitatū. ſicut em̄ qn̄ ens diuiditur per oppoſita alterū diuidentiū ē ꝑfectiōisin ente alterū imperfectiōis: ita ī quolibet qd̓eſt ꝑfectiōis cuiuſlibet diuiſionis: alterū mēbrū eſt poſſibile qd̓ eſt imꝑfectiōis. alterū neceſſariū qd̓ eſt ꝑfectōis. ꝓducēs aūt inqͣtū tale nō includit imꝑfectionē. gͦ nō eſt ꝓducēs ꝑfectū in rōne ꝓducentis niſi ſit neceſſario ꝓducēs. ꝓduces aūt pͥmū nō pōt eē neceſſarioꝓducēs aliqͥd a ſe ⁊ ad extra. gͦ ad ītra. Sil̓rarguitur de ꝓductōe naturali. qꝛ ꝓductio naturalis eſt pͥma ꝓductio. gͦ cōpetit pͥmo ꝓducenti: nō aūt pōt cōpetere pͥmo ad extra. gͦ adintra. Preterea relatiōes oppoſite de ſcd̓omō relatiuoꝝ pn̄t cōpetere eideꝫ nature limitate. ſic̄ eidē volūtati cōpetit rō motiui ⁊ mobilis. qn̄ volūtas mouet ſe. ſꝫ relationes ꝓducentis et ꝓducti ſunt relatiōes ſcd̓i modi. ẜmph̓m. v. metha. c. de ad aliquid. Ubi ꝓ exēꝑloponit calefactiuū ⁊ calefactibile: ⁊ patrē ⁊ filiū: ſiue genitū ⁊ eū qͥ genuit. gͦ relatiōes ꝓducētis ⁊ ꝓducti ſūt cōpoſſibiles in eadē natu-ra. Cōfirmat̉ rō. qꝛ ſicut volūtas eſt quodāmodo illimitata: quatenꝰ fundat relatōes oppoſitas. ex hoc ſcꝫ ꝙ virtualiter cōtinet illudad qd̓ formaliter habēdū ē in potētia. ita multo magꝭ eſſentia ſimpl̓r illimata pōt fundarerelatiōes oppoſitas magis repugnātes. quales ſūt relatiōes ꝓducētis ⁊ ꝓducti. plus em̄excedit infinitas eſſentie ſumme illimitatōeꝫnaturalē cuiuſcūqꝫ creati: ꝙͣ repugnātia qͣrūcūqꝫ relationū ſcd̓i modi. Cōfirmat̉ etiā rōqꝛ oīa relatiue oppoſita equal̓r includūt ꝯͣdictionē. gͦ ſi aliq̄ ſcd̓i modi nō īcludūt incōpoſe ſibilitatē. gͦ nec alie Quis cōcluſio ſit tenēda. tn̄ ille rōnes nō vident̉ ꝑſuadere eā pluſꝙͣ
alie q̄ fiunt ab alijs doctoribꝰ. Prima nō qͣaminor deberet ꝓbari. qꝛ ip̄am ph̓i negarēt. etˡhoc tā in deo ꝙͣ in alijs intelligentijs inferioribꝰ. De deo eſt manifeſtū. qꝛ diceret ꝙ deꝰ nullius notitie eſt ꝓductiuꝰ. In alijs ptꝫ. qꝛ intelgētia habet obiectū intelligibile ſibi pn̄s. qꝛeſt intellectio ⁊ obiectū. ⁊ iſta ſunt idē realit⁊ tn̄ nulla eſt ibi notitia genita. ⁊ iō dicerēt ꝙnō eſt de rōe intellectꝰ habetis obiectū intelligibile ſibi pn̄s ꝓducere notitiaꝫ genitā: niſiqn̄ intellectio vel notitia ⁊ eſſentia differuntrealiter. quomodo ẜm ph̓os. nō eſt in deo necin intelligētijs: ſꝫ tm̄ in intellectu nr̄o ẜm eos.Sꝫ ꝯͣ iſtā reſponſionē arguit idē doctor ſicIntellectus noſter reſpectu notitie genite hꝫpotentiā receptiuā. ⁊ iſta potētionalitas eſtimꝑfectiōis. qꝛ potētionalitas paſſiua. Nihilaūt tale facit ad rōnē pͥncipij ꝓductiui. ⁊ maxime qn̄ pͥncipiū ꝓductiuū pōt in ſe eē ꝑfectūHabet etiā intellectꝰ in rōnē pͥncipij ꝓductiui reſpectu notitie genite. et hoc ē ex ꝑfectiōeeius: quatinꝰ actus pͥmus cōtinet virtualiteractū ſcd̓m. Tūc arguitur ſic. qn̄cūqꝫ in aliquocōcurrūt duo ꝑ accidens ſcꝫ rō agēdi ⁊ patiēdi. Ubi illud qd̓ eſt rō agendi ē ꝑ ſe. nō minuseſt rō agēdi. pꝫ ſcd̓o phi. de medico ſanante ſeſi ſeꝑetur medicina ab infirmitate nihil minꝰerit rō ſanādi. gͦ ſi ſeꝑent̉ ab inuicē duo p̄cedētia in intellectu. remanēte eo qd̓ eſt rōꝑ ſe pͥncipij ꝓductiui adhuc erit rō ꝓducendi. quantucūqꝫ nō ſit ibi potētionalitas paſſiua receptiua. Exemplū hoc pꝫ. qꝛ ſi intellectui noſtroeſſet cōcreata vel conſubſtātialis notitia ſui.ẜm quod quidā ītelligunt auguſtinū de notitia abdita. xiiij. de trinita. tūc intellectꝰ lꝫ nōpoſſet habere notitiaꝫ genitā quā cognoſcatſe formaliter. ſi tn̄ poſſit habere aliud obiectūactu intelligibile ſibi preſens. poſſet aliquamnotitiā gignere in paſſo approximato. qd̓ tale eſſet. aut per ſe ſtantē ſi haberet virtutē gignendi aliquid per ſe ſtās ab intellectu. gͦ circūſcripta ratione receptiui notitie. ſi remaneat ratio productiui notitie. ⁊ hoc per ſe ſtātis:poterit talis notitia gigni. licet nō recipiaturin intellectu qui eſt pͥncipiū gignendi. Iſtudetiā pōt cōfirmari ſic. in om̄i ordine agentiuꝫpreciſe ibi vbi principiū actiuū de ſe nō eſt imperfectū. ſtatus eſt ad aliquod principiū actiuum ſimpliciter perfectū. quod ſcꝫ agēs agitex plenitudine perfectionis. et dicitur agensex liberalitate. ẜm auicennā. vi. metha. ca. vltimo. Nullū em̄ agēs liberaliter agit quod exactione ſua expectat perfici. ſicut em̄ ī actibꝰhumanis liberalis eſt ille qͥ agit nō expectāsretributionem. ita ſimiliter agens dr̄ liberale
Cōtra rōnes predictas.
Quinta
Quarta
Secundo
Confirmat̉ pͥmo
Tertia
Secūda
Inſtantia.
Prima jprimo